naar index  terug naar stamreeks

Kwartierstaat van Margaretha van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Generatie 1 (kwartierdrager)

1 Margaretha van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Margaretha is overleden na woensdag 21 januari 1587.

Notitie bij Margaretha: Margaretha van Schonevelde gen. v. Grasdorp

HCO 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel.
1533 aug 30 (OA fol 89v)
Margrete van Graestorp, vrouw van Hermann van Munster, na de dood van haar moeder Styne van Bessaten
1561 sep 26 (OC1 fol 96)
Margareta van Graestorp. Hulder haar man Herman van Munster.
1561 sep 26 (OC1 fol 96)
Henrick van Munster na opdracht door zijn moeder Margareta van Graestorp.

Bij Elsabe vinden we bovenstaande Henrick weer terug als broer van Elsabe.

Was in 1587 ook nog gehuwd met Arend van Dulmen. (Zie Elsabe)

1. Familienkundlichen Notitzen door Hermann Siegfried von Münster 1981
2. Navorscher 1958 (Blz. 27 )
3. Navorscher 1960 (Blz. 150 )
4.
NL 1936 (kolom 134-136)
5. NL 1969 (kolom 168,169)
6. NL 1992 (kolom 510)

Margaretha trouwde vóór 30 augustus 1533 met Herman van Munster. Hij is een zoon van Hendrik Edzard van Munster en Agnes de Vos van Steenwijk. Herman is overleden na 1564.

Notitie bij Herman: Herman van Münster

Rentmeester van Dinxperlo 1527

HCO 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel
1561 sep 26 (OC1 fol 96)
Margareta van Graestorp. Hulder haar man Herman van Munster.

Hinrich, Wessel en Joest van Munster tho Nyenhuiss dragen op 25 oktober 1576 aan Hinrich van Munster, heer van Ruinen, en diens vrouw Elssebe Ripperda over een rente uit land te Blijdenstein, ,,uns nha dode unser gottselighen leven vaders Hermans van Munsters toegevallen. Deze rente was in twee gedeelten door de erbare en Frome Herman van Munster voor zich en zijn erfgenamen (van zijn vrouw wordt in beide gevallen geen melding gemaakt ) verkregen op 13 september 1524 en 21 juli 1540 .
Archief Heerlijkheid Ruinen inv. 94****. Opvallend is het niet voorkomen van een titulatuur als "de Edele ..." voor Herman van Munster.
De broers van Elsabe van Munster geven als vader: Herman.

1. Familienkundlichen Notitzen door Hermann Siegfried von Münster 1981
2. Navorscher 1958 (Blz. 27 )
3. Navorscher 1960 (Blz. 150 )
4.
NL 1936 (kolom 134-136)
5. NL 1992 (kolom 510)
6. NL 1969 (kolom 160,161)

Kind van Margaretha en Herman:

I. Elsabe van Munster. Elsabe is overleden vóór 1587.

Notitie bij Elsabe: Elsabe van Münster

Waarschijnlijk 1576 gehuwd.

Kwitantie van Hendrik en Joost van Munster, als voogden van de kinderen van hun overleden zuster Van Dedem, voor hun stiefvader Arend van Dulman wegens de ontvangst van 40 daalders. Datering 1587
Wir Heinrich van Munster unnd Joest vann Munster gebroeder beckenn krafs dusses, das wir den negest volgenden dach, als wir unseren zwager Arend van Dullman und seiner huisfrawen unser gelepter moedder, den verdrachs breff den twinticihsten decembris anno achtzich vive opgericht aver antwocdet hebben, als Mumberes van unser salighe suster van Dedems kinder, alsulche vertich daler so in denselben verdrages breff genominert staen untfangen hebben, der wir gebroderen van Munster vscr. weghe gemelter kinderen van Dedems unns guider betalinge bedancken, des to warer Oerkunde hebben wir Mumberen vsz unsen namen mit egaler handt hirunde geschreven, actum den 21 sten Januarij Anno 87"
(w.g.) Hynryck van Munster Joest van Munster in dorso: quitantie der 40 daler zo za. Johan van Dedems kinder vermoge des verdragers ontfanghen.
Mr. A. baron van Dedem, Registers van charters en bescheiden berustende bij de Vereeniging tot beoefening van Overijsselsen Regt en Geschiedenis. Kampen 1913. inv. 59o.

Deze zonen van Herman van Munster geven aan dat hun moeder opnieuw gehuwd is met Arend van Dulmen en hun zuster (Elsabe) gehuwd is met Johan van Dedem. " unser salighe suster van Dedems kinder"

1. NL 1969 (Kol. 168,169)
2. NL 1936 (Kol. 134)
3. NL 1992 (kolom 510)
4. Familienkundlichen Notitzen door Hermann Siegfried von Münster 1981 (Geeft Elsabe als dochter van Herman)
5. A. Fahne Geschichte von hundert Rheinischen, Westphälischen, Niederländischen und andern hervorragenden Geschlechtern 1860 Blz. 231
Elisabeth von Münster (mit dem quergetheilten Schilde)
6. v Rhemen geeft Elsken dr van Hermen van Munster end Margareta van Grasdorp als echtgenote van Johan II

Elsabe trouwde in 1576 met Johan II van Dedem. Hij is een zoon van Coenraad van Dedem en Gerberich van Heyden.

Notitie bij Johan: Johan II van Dedem

In NL 1936 staat een beschrijving van kwartierstaat van Gerdina Swaefken tot Rande, kleindochter van van Johan X Elisabeth. Hieruit kan de familieband gedestilleerd worden. (zie dr. Johanna)
Zoon van Coenraad en Geberich.

Op 1 mei 1575 verkopen Heinrich, Wessel en Joest van Munster, gebroederen, Wullem Raessoeren en Johan van Deernen (volgens zegelrandschrift: van Dedem ), hun swagers", een huis met land te Ruinen aan de Oosterstraat gelegen, zoals hun is aangeërfd; allen zegelen de transportacte.
Huisarch. Farmsum reg. 520 (het huis was niet te Groningen gelegen, zoals de regestenlïjst aangeeft). J. Westra van Holthe, De Ridderschap van Drenthe, Assen 1950, p._45 noot 7. wijst op het randschrift van Dedem" voor het zegel van Johan van Deernen´* aan dit stuk.

1. NL 1969 (Kol. 160,168)
2. NL 1936 (Kol. 134)
3. NL 1992 (kolom 510)
4. A. Fahne Geschichte von hundert Rheinischen, Westphälischen, Niederländischen und andern hervorragenden Geschlechtern 1860 Blz. 231
5. v Rhemen

.

Generatie 2 (ouders)

2 Mattheus V van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Mattheus is overleden na 5 mei 1526.

Notitie bij Mattheus: Mattheus V van Schonevelde gen. v. Grasdorp

De zoon van zeer waarschijnlijk Ludolph. Ludolph´s broer Mattheus (+ c.a. 1503 uxor N.v Hackfort?) had ook een dochter Margareta.
Uit: Overijsselse Almanak van de Oudheid en Letteren 1851 blz.52
"1470 . Mattheus van Gravestorpe, zel. Matth. sone, met den hof to Branijnck onder Enschede vor eyn twelflinge guet tor Nyenborch beleend."
Deze zin kan betekenen dat er nog een andere Mattheus v G. was.

Op 20 aug. 1518 resp. 15 nov. 1520 komt Mattheus van Grastorpe anders gheheten van Schonnevelde voor als momber resp. als oorkonder.

HCO 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel.
1518 jul 16 (BF fol 28)
Styne van Bessaten na de dood van haar vader Wessel van Bessaten. Hulder haar man Matheeus van Grastrop.
Op 26 febr. 1526 wordt zij met deze goederen herbeleend.
Na dode van haar moeder Stijne wordt Margriete van Graesdorp, vrouw van Herman van Munster, op 30 aug. 1533 met deze goederen beleend.

Op 4 mei 1526 doen Mattheus van Graesdorp en Herman van Munster (dan al zijn schoonzoon?) uitspraak in een geschil over de pacht van de Hof te Esche onder Veldhausen. (FBA, Rep. II, Akten B 34.)

Op een17 e eeuws schild vinden we: (Zie ook Swaeffken)
Dedem
Munster.
Heijden.
Grasdorp.
Ripperbant.
Vos v. steenw.
Ittersum.
Grubbe.

1. NL 1992 (kolom 510)

Hij trouwde met

3 Stijne van Besten. Stijne is overleden omstreeks 30 augustus 1533.

Notitie bij Stijne: Stijne van Besten

HCO 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel.
1518 jul 16 (BF fol 28)
Styne van Bessaten na de dood van haar vader Wessel van Bessaten. Hulder haar man Matheeus van Grastrop.

1. NL 1992 (kolom 510)

Kind uit dit huwelijk:

I. Margaretha van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 1).

Generatie 3 (grootouders)

4 Ludolph IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Ludolph is overleden vóór 1472.

Notitie bij Ludolph: Ludolph IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp

tr. Johanna van Aller, + na 1472.

Edel noemt als tweede zoon van Mattheus Ludolf, die in 1459 met zijn broer Mattheus (vermeld 1459-1487) zou voorkomen. Hiervóór meenden wii echter een tussenliggende Mattheus ( + vóór 1458)
Gezien de Gelderse / Bronkhorster relaties menen wij dat deze Ludolph in deze tak een plaats heeft en niet dezelfde is als de door Edel in 1436 genoemde zoon van Willem van Schonevelde genaamd van Grasdorp die naar onze mening geen zoons naliet. (W.E. Smelt, op. cit. inv. 787 nr. 924; R.W. Tadema, op. cit. nr. 436 dateerde 17 maart 1466. en Edel p. 49.)

Er is mogelijk verband met de ontvangst in 1472 door Derck van Keppel en Johanna van Aller, weduwe van Ludolph van Grasdorp, van een bedrag van f 600, voldaan door de broers Gerrydt en heer Jacob van Hackfort, die dit bedrag schuldig waren aan Mattheus van Grasdorp. (Van Rhemen, G p. 382; niet aangetroffen in de archieven van Hackfort en Keppel.)

Ludolph van Schoenvelde geheten van Gruesstorpe is één van de getuigen bij het sluiten van een vriendschapsverdrag tussen de hertog van Gelre, Berent graaf van Bentheim, de kinderen van zijn broer Aernt, de kinderen van Bronkhorst en de stad en heerlijkheid Borculo op 19 mei 1466 (Bernhard, graaf van Bentheim, en Arnold, graaf van Steinfurt waren zoons van Gijsberta van Bronkhorst = dr van Otto van Bronkhorst)).
Gezien de Gelderse / Bronkhorster relaties menen wij dat deze Ludolph in deze tak een plaats heeft en niet dezelfde is als de door Edel in 1436 genoemde zoon van Willem van Schonevelde genaamd van Grasdorp (VIIc), die naar onze mening geen zoons naliet.

1. NL 1992 (kolom 510)

Hij trouwde met

5 Johanna van Aller.

Notitie bij Johanna: Johanna van Aller

De ontvangst in 1472 door Derck van Keppel en Johanna van Aller, weduwe van Ludolph van Grasdorp, van een bedrag van f 600, voldaan door de broers Gerrydt en heer Jacob van Hackfort, die dit bedrag schuldig waren aan Mattheus van Grasdorp. (Van Rhemen, G p. 382; niet aangetroffen in de archieven van Hackfort en Keppel.)

Gelderse rekenkamer
PETER VAN egmont, richter van Veluwen, oorkondt, dat voor hem en gerichtslieden heer GlSBERT VAN WACHTENDONCK, ridder, en vrouwe MARY VAN SOMBERCH( =Sombreffe), zijn huisvrouw, de accijnzen te Nyerkerck en Putten verbonden hebben voor een schuld van 400 rijnsgld. aan joffr, JOHANNA VAN ALLER BESSELSDOCHTER Gegeven int jaer ons Heren dusent vierhondert ende tsestich, des Saterdaichs post Petri ad vincula Datering 1460 Augustus 2
NB Opgenomen in een vidimus d.d. 1529 Februari 12 (zie no. 601)

Omdat de moeder van Ludolph een zuster was van MARY VAN SOMBERCH( =Sombreffe)

Kind uit dit huwelijk:

I. Mattheus V van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 2).

6 Wessel van Besten. Wessel is overleden omstreeks 1518.

Notitie bij Wessel: Wessel van Bessaten

HCO: 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel.

1476 mrt 31 (BD fol 114v)
Wessel van Bessaten na de dood van zijn vader Johan van Bessaten anders geheiten die Paep.
** Vergelijk het onder nr. 797 (Grote Huis te Gammelke) aangetekende bij de belening van Rutger van Bessaten op dezelfde datum.
1497 jul 26 (BE fol 45v) Wessel van Bessaten.
1518 jul 16 (BF fol 28) Styne van Bessaten na de dood van haar vader Wessel van Bessaten. Hulder haar man Matheeus van Grastrop.

Kind van Wessel uit onbekende relatie:

I. Stijne van Besten (zie 3).

Generatie 4 (overgrootouders)

8 Mattheus IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp, geboren omstreeks 1400. Mattheus is overleden vóór 12 januari 1458, ten hoogste 58 jaar oud.

Notitie bij Mattheus: Mattheus IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Zonen: Mattheus, Ludolph en Aleid (Huwt 1e met Rutger van Besten)

Onse lieve zwager" Mattheus van Schonevelde en van Grasdorp kreeg 11 mei 1430 van Otto heer te Bronkhorst en Borculo onse molen" te Mallum, die destijds wijlen Evert van Baeck toebehoorde, in lijftocht; op 7 sept. 1447 werd ook zijn vrouw Margaretha van Sombreff aan dit goed getuchtigd door de eigenaar, later leenheer.

(zie ook C.J. Snuif: Verzamelde bijdragen tot de geschiedenis van Twenthe 1930)
Kwam Mattheus vóór zijn vrouw te overlijden, dan zou deze een jaar lang molen en tuin mogen gebruiken.
De molen ging later over op zijn gelijknamige zoon. Dus niet op Ludolph.

Op 1 febr. 1449 schenkt Otto heer te Bronkhorst en Borculo aan zijn zwager Mattheus van Schoneveld en van Graesdorp en diens kinderen de Hof te Mallum met de molen en het gemaal over het kerspel van Eibergen onder voorwaarde dat Mattheus" erfgenamen binnen 12 jaren na diens dood zullen geven 500 Rijnse gld. en dat zij de Hof met de molen naar Stichts recht ter leen zullen houden.

Mattheus is één van de dedingslieden voor Otto´s dochter Gijsberta bij het op 24 mei 1435 aangaan van huwelijksvoorwaarden met Everwijn, graaf te Bentheim en heer te Steinfurt. Waarschijnlijk is hij de Mattheus, die in 1449 als getuige voor genoemde Gijsberta optreedt.

Waarom Otto van Bronkhorst Mattheus van Schonevelde "Onse lieve zwager" noemt, heeft mogelijk de volgende reden:
Hermanna van Bronkhorst van Batenburg, tr. 1415 Willem van Gulik, zoon van Hertog Reinald IV van Gelre en Gulik. Hun zoon, Gisbert van Wachtendonk, overleden na 23 nov 1484, tr. Maria van Sombreffe. (KdG website reeks 162 Siegmund)
Volgens Erlangen is Margaretha een volle zuster van Maria.
Otto behoort tot een andere tak Bronkhorst (van Borculo) en is daarom geen broer, maar een familielid. En "zwager" moet in zeer ruime zin opgevat worden. Sombreffe kan een bindmiddel geweest zijn voor de buitengewoon hartelijke verhouding.

1. NL 1992 (kolom 505)
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 15. Marburg, 1986
3. A.P. van Schilfgaarde, De graven van Limburg-Stirum in Gelderland en de geschiedenis hunner bezittingen, 3e stuk, Leenregister (Assen 1961), p. 122-123: ook dezelfde, Repertorium Lenen Borculo (RA Gelderland) p. 35. cit. Hof van Gelre, Civiele Processen No. 7/1692.
4. RAO, div. charters; Ter Kuile, Regesten 3282.
5. NL 1940 (Kol. 27)

Hij trouwde met

9 Margaretha van Sombreffe. Margaretha is overleden na 1490.

Notitie bij Margaretha: Margaretha van Sombreffe

Op 2 dec. 1439 consenteeert Otto van Bronkhorst in het verzoek van Mattheus zijn vrouw Griete van Sombreff te tuchtigen aan goederen te Haaksbergen, te weten het erf te Averbroick en het erf te Yweschote.

1. NL 1992 (kolom 505)
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 15. Marburg, 1986
3. A.P. van Schilfgaarde, De graven van Limburg-Stirum in Gelderland en de geschiedenis hunner bezittingen, 3e stuk, Leenregister (Assen 1961), p. 122-123: ook dezelfde, Repertorium Lenen Borculo (RA Gelderland) p. 35. cit. Hof van Gelre, Civiele Processen No. 7/1692.
4. RAO, div. charters; Ter Kuile, Regesten 3282.

Kind uit dit huwelijk:

I. Ludolph IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 4).

12 Johan van Besten. Johan is overleden na 1449.

Notitie bij Johan: Johan van Besten Die Paepe

Overleden tussen 1449 en 1457

HCO: 1989. Gericht VELDHAUSEN / buurschap Essche
Den Hof to Essche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen. Tuessyng in den selven kerspel.
Z.d. [1382-1385 ?] (BA1 fol 82)
Mette, vrouw van Johan van Besten gehieten die Pape van Besten. Hulder haar man "als een momber".
1433 okt 31 (BC fol 26) Johan van Besten anders geheiten die Pape.
* Den Hoff toe Esch ende Toesyng, gelegen in den kerspel van Velthuysen.
1457 okt 20 (BD fol 37v)
Rotger van Besten na de dood van Johan van Besten.
1476 mrt 31 (BD fol 114v)
Wessel van Bessaten na de dood van zijn vader Johan van Bessaten anders geheiten die Paep

Johan was priester en lid van de Duitse Orde, vandaar de toevoeging die Paep.
286 Notaris Simon de Palude instrumenteert, dat ten overstaan van hem en getuigen Johannes de Broempt, priester, broeder van de Duitse Orde, in het bezit is gesteld van de kerk van Nystelre, nadat hij de akten van aanstelling door de aartsdiaken van Kempenland had getoond. Getuigen: Andreas de Broechoven en Johannes van der Besten, priesters, Henricus de Esdonck en Theodericus de Colonia, kanunniken van het diocees van Luik. Oorspronkelijk (inventarisnr 1130). Met het handmerk van notaris Simon de Palude, priester van het diocees van Luik.
Datering 1449 augustus 31 Duitse Orde Gemert, regesten, 1191 - 1499

Hij trouwde met

13 Mette van Gamwinclo.

Notitie bij Mette: Mette van Gamwinclo

Waarschijnlijk genoemd naar haar grootmoeder Mechtild van Dedem.

Oorkonde van 18 Oct. 1377. Volgens dit geschrift "vereinbaren" Bernt, grave van Benthem, Johan van Solmisse (Solms) her torn 0ttensteyne, Williken van Loen,gheheten Koteman, Clawes van Bevern en Rutger van Bessaten (Besten) een "bruetlacht" tussen Johanne van Bessaten genompt Pape van Bessaten en Metten, dochter van Berend van Gamwinclo en diens vrouw Lyzen. De ouders der bruid zullen haar medegeven een derde deel van al hun goed, dat zij van hern Arnde van Essche, canonich tot Aldenzale, geërfd hebben en van Hermanne van Godelinchem nog erven zullen. Gezegeld wordt o.a. door Rutger en Johan van Bessaten en Berent van Gamwinclo; het laatste zegel is tamelijk goed behouden gebleven, de beide andere zijn geheel of grotendeels afgevallen. (Vestisohe Zeitschrift, 1930, blz. 191.)(Of NL 1936 Kol. 229)

Kind uit dit huwelijk:

I. Wessel van Besten (zie 6).

Generatie 5 (betovergrootouders)

16 Mattheus III van Schonevelde gen. v. Grasdorp, geboren omstreeks 1370. Mattheus is overleden na 21 maart 1456, minstens 86 jaar oud.

Notitie bij Mattheus: Mattheus III van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Vermeld vanaf 1388, ambtman van Diepenheim 1424-1426, ambtman van Twenthe 1428-1430,+ (kort) na 21 maart 1456, tr. vóór 1425 Aleide N., vermeld 1425, 1427, + na 10 okt. 1427.

Reeds bij het leven van zijn vader - aldus vom Bruch - werd hij beleend met het goed Oldenhaus genaamd Grasdorp. blijkens leenrevers dd. 12 maart 1425 (Vom Bruch p. 193. cit. INSA I.IV., Slot Burgsteinfurt G 10.)

Op 24 februari 1373 werden de huwelijkscontracten gemaakt tussen Elisabeth van Amstel en Dirk van Wisch. Op 22 febr. 1379 wordt Elisabeth beleend met Moyland tot aan haar dood omstreeks maart 1404. Na de dood van Elisbeths man Dirk van Wisch trad hun dochter op als vrouwe van Moyland. Na de dood van Agnes van Wisch werd Aleidis van Amstel, de jongste dochter van Willem van Amstel, op 11 sept. 1445 met Moyland beleend. Op dezelfde dag droeg zij Moyland over aan haar zoon Mattheüs van Schonevelde van Graesdorp, Ludolfs´ zoon
Scholten, Urkundliches über Moyland und Till, in: Annalen Niederrheins, 50 (1890), p. 105.

Zijn moeder - die evenals zijn vader - hoogbejaard is geworden - erfde in 1445 (zij moet toen 90 á 95 jaren oud zijn geweest) van haar nicht Agnes van Wisch het Huis Moyland. een Kleefs leen dat zij terstond overgaf aan haar oudste zoon Mattheus die er 11 sept. 1445 mee beleend. Mattheus wordt met zijn ouders meermalen vermeld. Bij erfdelingsverdrag 14 sept. 1445 gaf hij aan zijn oudste broer Ludolph blijkbaar een rente uit Moyland.
E. Dösseler en F.W. Oediger, Die Lehnregister des Herzogtums Kleve (Das Hauptstaatsarchiv Düsseldorf und seine Bestande, deel 8. Siegburg 1974), Nr. 554.

Huis Hackfort (1290-1845)
428 Een brieff met 3 uijthangende segels in dato 1449, waerbij Elbert van Alphem, heer tot Hempel, Gosen Steck und Johan van Alphem bekennen schuldich te sijn an Matthaeus Schonevelt geheeten van Graessdorp, die somma van 650 averlensche Rijnsche gulden die sij hem gelaven te betalen een jaer nae doode Ludolphus van Schonevelt. Nota dat hijrtoe gehooren bijliggende pampiren bij den anderen gebonden.
Datering 1449

1. NL 1992 (kolom 503)
2. E. Dösseler en F.W. Oediger, Die Lehnregister des Herzogtums Kleve (Das Hauptstaatsarchiv Düsseldorf und seine Bestande, deel 8. Siegburg 1974; voortaan: Dösseler-Oediger), Nr. 554.
3. De heren van Amstel 1105-1378 (1999) Uitg.Verloren (Blz. 201)

Kind van Mattheus uit onbekende relatie:

I. Mattheus IV van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 8).

18 Wilhelm II van Sombreffe, geboren vóór 1436. Wilhelm is overleden, minstens 32 jaar oud. Hij is begraven omstreeks 1468.

Notitie bij Wilhelm: Wilhelm II. v.Sombreff Herr zu Recken u. Kerpen

1. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band IV, Tafel 36a. Marburg, 1957 (1968)
2. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
3. W.M"oller: Stamm-Tafeln westdeutscher Adels-Geschlechter im Mittelalter, Band I, Tafel S.100. Darmstadt, 1922 (Degener Verlag, Neustadt Aisch)
4. W.M"oller: Stamm-Tafeln westdeutscher Adels-Geschlechter im Mittelalter, Band II, Tafel 59. Darmstadt, 1933 (Degener Verlag, Neustadt Aisch)
5. H.M.Schleicher (Hrsg.): Ernst v. Oidtman und seine genealogisch-heraldische Sammlung, Band XIII. WGfF, K"oln, 1999
6.
D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 13. Marburg, 1986
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 14. Marburg, 1986
8. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 165

Hij trouwde met

19 Isabeau de Chabot.

Notitie bij Isabeau: Isabeau de Chabot Dame de Colonster

1. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 14. Marburg, 1986
3. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: X 93

Kind uit dit huwelijk:

I. Margaretha van Sombreffe (zie 9).

26 Berent van Gamwinclo.

Notitie bij Berent: Berent van Gamwinclo

Gehuwd met Lyze

Hij trouwde met

27 Lyze van Godelinchem.

Notitie bij Lyze: Lyze van Godelinchem

Erft van haar oom Arnold:

Metten, dochter van Berend van Gamwinclo en diens vrouw Lyzen. De ouders der bruid zullen haar medegeven een derde deel van al hun goed, dat zij van hern Arnde van Essche, canonich tot Aldenzale, geërfd hebben en van Hermanne van Godelinchem nog erven zullen. (Zie Mette van Gamwinclo)

Hieruit valt ook op te maken dat Mechtild van Dedem waarschijnlijk gehuwd was met Herman van Godelinchem.
Herman treedt in een akte (1399) op samen Arnold, zoon van Simon van Dedem.

Kind uit dit huwelijk:

I. Mette van Gamwinclo (zie 13).

Generatie 6 (oudouders)

32 Ludolph III van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Ludolph is overleden na 29 april 1431.

Notitie bij Ludolph: Ludolph III van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Vermeld 1360-1431. Als getuige komt hij voor 5 mei 1384.
Kinderen: 1- Matteus 2-Ludolph 3-Ode,vermeld 1393-1412. 4-Willem. 5-Johan. 6-Grete,vermeld 1403-1424. 7-Lize,vermeld 1403-1451. 8-Herman,vermeld 1404-1412. 9-Hinric,vermeld 1409-1412.

1390 (?) Verkoopt Margriet, weduwe van Willem van Amstel, het goed te Lullingen en een rente van 2 mark in het gericht van Stralen , met afstanddoening door Dirk van Wisch en zijn vrouw Lysbet van Amstel en Ludolph van Schonevelde en zijn vrouw Aleid van Amstel.
P.N. van Doorninck, Leenacten van Gelre en Zutphen 1376-1402 (Haarlem 1901), p. 123.

Op 27 febr. 1388 verkopen Ludolf van Schonevelde anders geheten van Gravestorpe, zijn vrouw Aelheyt en hun zoon Mattheus aan Gerd van Quendorpe hun vrij en eigen erf Oetbertinc in de buurschap Mander in het kerspel Oldenzaal.(Zie akte 2 hieronder)

Op 17 sept. 1406 wordt hij door de graaf van Bentheim (her?)beleend met het Huis Grasdorf en de woning Oldehus aldaar, dat hij als borgleen heeft.
Vom Bruch p. 192. cit. INSA I.IX Slot Burgsteinfurt G 10.

Regesten huisarchief Almelo 1154-1578
* 1412 maart 12 (op sunte Gregoriusdach de daer komet in der vastenen des hilgen leres)
Ludeloff van Schonevelde geheten van Gravestorpe en zijn vrouw Alheyt verklaren, mede namens hun kinderen Mathewes, Ludolf, Wylme, Johan, Ode, Herman en Lyse, verkocht te hebben en bij deze over te dragen.......etc.

1. NL 1992 (kolom 497)
2. INSA I.IV. p. 287; Burgsteinfurt X Rep. III. 54c, reg. 18 (geen regestnummer Frenswegen); Kopiar p. 94a-95, resp. Rep. III. 54f, reg. 19 ( = Frenswegen reg. 18).
3. De heren van Amstel 1105-1378 (1999) Uitg.Verloren (Blz. 201)
4. Regesten huisarchief Almelo 1154-1578

Hij trouwde met

33 Aleid van Amstel. Aleid is overleden in 1446.

Notitie bij Aleid: Aleid van Amstel

In 1395 dragen Ludolph, zijn vrouw Aleidt en haar moeder Margriet, Vrouw van Amstel met Dirk van Wisch als momber een goed op aan Nijklooster, de abdij van Gravendaal.
Arch. Hoge Raad van Adel. ´s-Gravenhage. Coll. Snouckaert van Schauburg ), inv. 3996 k. 4 (cit. Arch. Nijclooster).

Op 25 febr. 1400 verkopen Ludolph, zijn vrouw Aleyt, hun zoons Mattheus, Ludolph, Willem en Johan en hun dochter Oede aan heer Everd van der Eze, pastoor te Almelo hun grove en smalle tienden over Rockerinc, 16 schepel winterrogge spikermate uit Assinc en de smalle tienden etc.
Het stuk is gezegeld door Ludolph, Aleyt (volgens het zegelrandschrift: DE AMESTELLE), Mattheus en de richter. (Zie no 2)

0251 Henric Scaep verklaart dat hij heeft beloofd Seyger van Heker geheten van Rechter te zullen voldoen van de borgtocht, waarvoor deze is aangesproken en welke deze heeft voldaan, tegenover Matheus van Schonevelt geheten Graefstorp en diens vrouw Aleyt, groot 200 guldens, onder verband van vrijwillige gijzeling binnen Deventer en bij verdere weigering van zijn goederen gelegen in Sallant. Datering 1427 oktober 10 (op sente Victoersdach)
(A.J. Mensema, R.M. de Raat, C.C. van der Woude,Inventaris van het huisarchief Almelo 1236 - 1917(1933))

1. NL 1992 (kolom 497)
2. INSA I.IV. p. 291; Slot Burgsteinfurt X Rep. III. 144 c, reg. 54; Kopiar p. 27-27a, Frenswegen reg. 56.
3. De heren van Amstel 1105-1378 (1999) Uitg.Verloren (Blz. 201)
4. Leenacten van Gelre en Zutphen, 1376-1402, uit het staatsarchief te Dusseldorp Auteur(s) Doorninck, P.N. v.
B no. 24. fol 57 In deze akte komt de echtverbintenis naar voren tussen Willem van Amstel en Margriet en die tussen Aleid van Amstel en Ludolph van Schoneveld van Grasdorp.

Kind uit dit huwelijk:

I. Mattheus III van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 16).

36 Wilhelm I van Sombreffe. Wilhelm is overleden in maart 1400.

Notitie bij Wilhelm: Wilhelm I de Sombreffe Herr in Kerpen, Reckheim & Grandle

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: XI 14
2. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
3. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
4. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Hij trouwde met

37 Margaretha van Kerpen.

Notitie bij Margaretha: Margareta von Kerpen Erfdochter van Kerpen

1. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 14. Marburg, 1986

Kind uit dit huwelijk:

I. Wilhelm II van Sombreffe (zie 18).

55 Mechtild van Dedem.

Notitie bij Mechtild: Mechtild van Dedem, genoemd in 1311

Wordt gezien als de grootmoeder van haar naamgenote Mette van Gamwinclo die Johan van Besten huwt en erfgename is van Essche goederen.

Zij huwt waarschijnlijk met Herman van Godelinchem.

Kind van Mechtild uit onbekende relatie:

I. Lyze van Godelinchem (zie 27).

Generatie 7 (oudgrootouders)

64 Mattheus II van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Mattheus is overleden omstreeks 1386.

Notitie bij Mattheus: Mattheus II van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Vermeld 1357-1385, + tussen 3 febr, 1385 en 15 april 1387,
tr. vóór 10 nov. 1357 Oda N.+ na 17 mei 1361.

Trouwde vóór 10 november 1357 met Oda von Ahaus dochter van Hermann von Ahaus,ridder,en van Agnes von Steinfurt,overleden kort voor 15 april 1387. (Website Stanny Van Grasdorff)
Kind: Ludolph

In de oorkonde van 7 Juli 1361 beleent Johan, Bisschop van Utrecht, ten gevolge van den afstand door Matheus van Schonevelde, met het huis te Schonevelde en andere bezittingen in Ulzen, Arend van Schonenvelde, ten behoeve van diens kinderen Mette en Jutta ,,in dienstmansstad", op dezelfde wijze als Mattheus en zijn vader Heer Ludolf daarmede verlijd waren geweest. (NL 1936 Blz. 232)

Regesten huisarchief Almelo 1154-1578
* 1360 december 12 (up sunte Lucienavent)
Matheus van Sconevelde verklaart, met instemming van zijn vrouw Ode en zijn zoon Ludolph, ten overstaan van.... etc
Op 12 december 1360 verkopen hij,zijn vrouw Ode en hun zoon Ludolf aan enkele geestelijken – op voorwaarde van goedkeuring van de leenheer – de hof te Hademanninc,ook genoemd de Hof te Lindelo in het kerspel Oldenzaal [1] (in 1348 door zijn vader gekocht). (Almelo inv. 2389 reg. 48.)

1367 Aankoop van van twee hoeven in het kerspel Metelen (bij Ahaus). Symon van Dedem koopt van Matheus van Sconenvelde, knape, met bewilliging van diens vrouw Ode, diens goed te Metelen, genaamd ,,des Ruwenhues oder auch genannt to Terdeldinc". NL 1936 kol. 231

* 1370 juni 15 (op zunte Vitusdach des hilighen mertelers)
Matheus van Schonevelde en zijn echte zoon Ludolph verklaren, ten overstaan van Jacop den Dempighen, richter van Aldenzale,... etc

In 1361 draagt hij het Huis te Schonevelde en vier andere goederen onder Wilsum te Uelsen op aan de bisschop.

6 Juli 1376 bekennen Symon van Dedem, Matheus van Soononvelde en Johan van Covorde (Coevorden) aan heer Otto van Bentheim, domproost te Paderborn, of Ecbert van Northorn, ,,unsen Ome" 22
Markpfennige schuldig te zijn" NL 1936

HCO: Gericht UELSEN / buurschap Itterbeck
Den tienden, grof ende smal, over die buerscap to Itterbeke --- in den kerspel van Ulsen.
1387 apr 15 (BA1 fol 94v) Ludolf van Gravestarpe, zoals zijn vader Matheus van Gravestarp die placht te houden.

Uit bron 3 en 4:
Met zijn moeder Elsabe, de vrouwe van Gravestorpe, en zijn zoon Ludolph verkoopt hij 29 aug. 1380 tienden uit het erf Meijerink te Grasdorf onder Uelsen, en op 3 febr. 1385 het erf ter Stege (= Stegemann) te Grasdorp, het laatste aan Johan van Beesten anders Pape, aan wie ook een deel van de borg Grasdorp voor 100 mark verpand wordt.

1. NL 1992 (kolom 497)
2. Regesten huisarchief Almelo 1154-1578
3. Wietmarschen reg. 89; FBA II Nr. 3, II; ook:Urbar" (zie noot 39) p. 316A. Specht noemt haar abusievelijk Gebbe, vgl. Edel p. 47.
4. INSA I.IV p. 283, Slot Burgsteinfurt X. Rep. III 80, reg. 15; Frenswegen reg. 15; vgl. Von Raet I p. 175.

Kind van Mattheus uit onbekende relatie:

I. Ludolph III van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 32).

66 Willem van Amstel. Willem is overleden op 7 augustus 1378.

Notitie bij Willem: Willem van Amstel

Heer van Moyland, vermeld 1328 - 1384, tr. Margriet Hagedoorn, erfdochter, dochter van Roland Hagedoorn, heer van het Kleefse goed Moyland, ridder.

Willem van Amstel, vermoedelijk de derde zoon van Jan I van Amstel, wordt in 1328 als oudste zoon en opvolger van zijn vader genoemd "Wi Jhan van Aemstele ende Willem van Aemstele audste soen Jhans thans genoemd, cnapen (...)"
(Nijhoff, Gedenkwaardigheden I, no. 224, a. 1328 sept. 18)

Op 20 mei 1351 werd hij bevestigd door Jan III van Kuyc in het beheer van goederen in de Bruynsbeemd en het Oijerbroek te Teeffelen. Hun familierelatie wordt aangeduid met de algemeen gebruikte terminologie "onsen lieven ende gheminden neve Willem van Amstelle".
1351 mei 20: Jan III van Kuyc, tevens heer van Hoogstraten en Wortel, bevestigt de belening van goederen in het rechtsgebied van Megen aan Willem van Amstel "onsen lieven ende gheminden neve gheliic als ´s liefs oems (Otto van Kuyc) brieve begriepen des heren van Kuyc (uit 1319)
(Fürstliches Salm Salm´sche Verwaltung; Archiv Wasserburg Anholt, Bestand Hoogstraten no. 1.a. 1351 mei 20; Bijlage 7, a. 1351 mei 20; Coldeweij, Kuyc, p 124, noot 28 en p 128, noot 51: Otto van Kuyc trad aan als heer van Kuyc op 19 maart 1319. Avonds en Brokken, Heusden tussen Brabant en Holland (1317-1357), in: Varia Historia Brabantica IV (1975), p 52.)

Na de dood van zijn schoonvader Roland Hagedoorn, volgde eerst diens dochter Margriet op in de rechten van Moyland en Till, d.d. 29 september 1365
Lacomblet, Urkunden Niederrheins III, no. 662, a. 1365 sept. 29: bij de burcht van Moyland behoorden goederen in het Tillerbroek, te Laekhorst, Haeshorst, de Toitsel in Barendonck, goederen te Noerre Boecholt in het rechtsgebied van Asperen, en het goed Zeynstraden bij Wisch.

1364: Overeenkomst tussen Willem van Amstel en zijn vrouw Margriet aan de ene zijde en Didderick van den Moyland, Margriets halfbroer, aan de andere zijde over te verdelen goederen.
Van Spaen, Archief Hoge Raad van Adel, Coll. Van Spaen, inv. no. 97, fol. 14, a.

Op 5 januari 1369 ontving Willem van Amstel het goed Moyland van de graaf van Kleef in leen tot aan zijn dood.
Fürstliche Salm-Salm´sche Verwaltung Archiv, a. 1369 jan. 5; Coldeweij, Kuyc, p 182.

1378 den 7 Sept., op St. Marcelis’dach, is gestorven heer Willem van Amstell, ridder, die te wijve hadde vrou Elisabeth van Moylandt, heer Roloff Haegdoorns eenige dochter.
Seecker extract uit het alde Missael van die Moylandt int Land van Cleve geextraheert anno 1697, den 6 juni, in: De Ned. Leeuw 45 (1927), kol. 132:

1. NL 1992 (kolom 502)
2. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren
3. NL 1927 (kolom 132)
4. Leenacten van Gelre en Zutphen, 1376-1402, uit het staatsarchief te Dusseldorp Auteur(s) Doorninck, P.N. v.
B no. 24. fol 57 In deze akte komt de echtverbintenis naar voren tussen Willem van Amstel en Margriet en die tussen Aleid van Amstel en Ludolph van Schoneveld van Grasdorp.

Hij trouwde met

67 Margriet Hagedoorn. Margriet is overleden op 18 september 1410.

Notitie bij Margriet: Margriet Hagedoorn

Erfdochter, dochter van Roland Hagedoorn, heer van het Kleefse goed Moyland, ridder.
Met het Huis Moyland - Huis en burcht met voorburcht en al zijn toebehoren - werd heer Rolant Haghedorn, ridder, 26 febr. 1332 beleend. In het leen werd hij 29 sept. 1365 gevolgd door Grete van Moylant (zijn dochter), die 5 jan. 1367 als Margarethe, dochter van heer Rolant Haghedorn, met haar man Willem van Amstel, ridder, als beleenden wordt ingeboekt.

Seecker extract uit het alde Missael van die Moylandt int Land van Cleve geextraheert anno 1697, den 6 juni, in: De Ned. Leeuw 45 (1927), kol. 132:
Ao 1410 den 18 Sept. op St. Lambertidach, is gestorven vrou Elisabet (Moet zijn Margriet) van Amstel, vrou van Moylandt, de huisvrou van heer Willem voorsz., naelaetende een eenige dochter. (Aleid)

1. NL 1992 (kolom 502)
2. NL 1927 (kolom 132)
3. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren
4. Leenacten van Gelre en Zutphen, 1376-1402, uit het staatsarchief te Dusseldorp Auteur(s) Doorninck, P.N. v.
B no. 24. fol 57 In deze akte komt de echtverbintenis naar voren tussen Willem van Amstel en Margriet en die tussen Aleid van Amstel en Ludolph van Schoneveld van Grasdorp.

Kind uit dit huwelijk:

I. Aleid van Amstel (zie 33).

72 Johann III van Sombreffe. Johann is overleden in 1354.

Notitie bij Johann: Johann III Sire de Sombreffe

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: XI 14
2. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
3. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
4. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Hij trouwde met

73 Jutta von Wevelinghoven.

Notitie bij Jutta: Jutta van Wevelinghoven

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 166; XI 14
2. F.Freytag v.Loringhoven (D.Schwennicke, Hrsg.): Europ"aische Stammtafeln, Band V, Tafel 116. Marburg, 1978
3. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
4. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Kind uit dit huwelijk:

I. Wilhelm I van Sombreffe (zie 36).

110 Arnold IV van Dedem, geboren omstreeks 1275. Arnold is overleden na 1355, minstens 80 jaar oud.

Notitie bij Arnold: Arnold IV van Dedem

Knape, vermeld in 11 oorkonden te Burgsteinfurt, Coesfeld en Bentheim sedert 1297 tot 1335, castellanus (burgman, beheerder van een kasteel namens de eigenaar) te Nienborg (1297) en te Bentheim 1324-1335), bezit het huis Esche bij Neuenhaus, beleend door de Graaf van Bentheim 1316 met den Hof te Halteren en die te Konninck in het Steinfurtsche,
tr. Geseke. Ze is vermeld met haar man en haar 7 kinderen in 1311
Hun zeven kinderen waren Arnoldus. Theodericus, Simon, Geseke, Grete, Berte en Mechteldis.

Arnoldus, oudste zoon is zeer waarschijnlijk de Arnoldus de Esche, die volgens een oorkonde van 14 April 1341 kanunnik van de kerk te Oldenzaal was. (Borken, Beiheft blz. 118)(NL 1936 kol.229)

Theodericus, de tweede zoon, blijkt eveneens kanunnik geweest te zijn. In een oorkonde van 1 Sept. 1369 staat Dirick van Essche, Domheer te Munster, de Bisschop van Munster als getuige ter zijde. De oudste twee zoons van famulus Arnoldus van Dedem bekleedden dus hoge geestelijke waardigheden, hetgeen pleit voor het aanzien van het geslacht. (Steinfurt blz. 45—46) (NL 1936 kol.229)

Hun hoofdgoederen te Essche zijn ten goede gekomen aan hun broer Simon en de dochter van hun zuster Mechtildis (Lyze van Dedem).
Dat laatste blijkt uit een lijst der leenmannen van het Sticht (Borchmannen to Diepenhem) van ca 1382. Volgens deze lijst placht namelijk her Arnd van Essche, canonic tot Aldenzale een uitgestrekt stamgoed te hebben,
( Mr. Muller. De registers en rekeningen van het Bisdom Utrecht, pag 789 iuncto CXXVII)
Het ging later over aan „Johan van Besten gehieten die Pape van Besten." als een momber Metten zijns wijfs" . Dit leengoed bestond uit den hof te Esche mit synen toebehoren, gelegen in den kerspel van Velthusen, Tuessyng in denzelven kerspel, etc. ( Zie Johan van Besten)

22 dec. 1297, Arnoldus de Dehem, knape, burgman to Nienburg, is getuige.
11 dec. 1311, Arnoldus de Dedehem, knape, verkoopt met toestemming van zijn vrouw Geseke en zijn kinderen Arnold, Dirck, Symon, Geseke, Grete, Berte en Mechteld, een rente uit het hof Vrilewic onder Billerbeck.
1316, Arnold v. Dedem wordt beleend met de hoven Haltern onder Leer en Koninch onder Schöppingen.
16 nov. 1324, Arnoldus de Dedhem, burgman te Bentheim, is getuige.
20 jan. 1326, Arnoldus de Dethen, knape, burgman, is getuige voor de graaf v. Bentheim
3 maart 1335, Arnoldus de Dedhem, burgman, is getuige voor de graaf.

1. Ned. Adelsboek 1913 (Blz. 150)
2. Ned. Adelsboek 1941 (Blz. 175)
3. Nederland´s Adelsboek 1990 Blz.375
4. Ned. Leeuw 1936 (Blz. 228)
5. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Kinderen van Arnold uit onbekende relatie:

I. Mechtild van Dedem (zie 55).

II. Simon I van Dedem. Simon is overleden vóór 1387.

Notitie bij Simon: Simon I van Dedem Heer van Esche te Veldhausen 1364

Knape, vermeld in 15 oorkonden in 1311, 1338-1375, castellanus te Nienborg en te Bentheim, leenman van de Graaf van Bentheim wegens het huis Esche, de Hof te Halteren en te Konninck 1361, schepen v. Veldhausen 1361. Verkoopt de Hof te Halteren 1372, -J- voor 1387, beleend als voren 1361, verkoopt de hof te Halteren 1372,

Op 28 Febr. 1362. 11 Juni 1372 en 22 Juli 1376 komt Symon voor met zijn zoon Arend, bovendien op 4 Dec. 1369 met dezen en diens vrouw Lize. De laatste akte vangt aan met: „Wij Symon van Dedem, Aernd miin echte zone. Wij Lize ziin echte wiif".

Een aankoop in 1367 van twee hoeven in het kerspel Metelen (bij Ahaus). Symon koopt daarbij van Matheus van Sconenvelde. knape. met bewilliging van diens vrouw Ode. diens goed te Metelen, genaamd „des Ruwenhues oderauch genannt to Terdeldinc".

10 nov. 1357, Symon v. Dedem koopt het goed Ruwenhues of Terdeldinc in Metelen.
1361, Symon de Dedem wordt beleend met de hof Koninc en het huis Husinc onderSchöppingen.
28 febr. 1362, Symon van Dedem, knape, en zijn zoon Arend hebben de hoven Tertelinch en Rouwenhove onder Metelen verkocht.
11 nov. 1364, de graaf van Bentheim oorkondt dat Symon v. Dedem van hem het goed ten Rythberghe bij Neuenhaus in burgleen houdt en het goed then Vorwolde bij Laer met het huis Esche in markleen.
4 dec. 1369, Symon v. Dedem, zijn zoon Aernd en diens vrouw Lize verkopen hun erf en goed to Vaerwolde onder Gildehaus.
11 juni 1372, Symon v. Dedem . zijn zoon Arnd dragen de hof to Halteren met toebehoren over, zoals zij die hielden van de heren van Steinfurt.
22 juli 1375, aan Simon van Dedem, diens zoon Arnold en erfgenamen is een rente van twee mud rogge uit de hof to Wyserdinck bij Uelsen overgedragen

1. Ned. Adelsboek 1913 (Blz. 150)
2. Ned. Adelsboek 1941 (Blz. 175)
3. Nederland´s Adelsboek 1990 Blz.375
4. Ned. Leeuw 1936 (Blz. 228)
5. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Generatie 8 (oudovergrootouders)

128 Ludolph II van Schonevelde gen. v. Grasdorp. Ludolph is overleden omstreeks 1358.

Notitie bij Ludolph: Ludolph II van Schonevelde gen. v. Grasdorp

Ridder, vermeld 1335-1355, Overleden tussen 14 oktober 1355 en 12 december 1360.
Trouwde vóór 2 februari 1335 met Elsabe van Grasdorp,de vrouwe van Grasdorf,jonkvrouw,overleden na 3 februari 1385.Zij zal Grasdorf met bijbehorende goederen hebben aangebracht in het huwelijk.
Het Bentheims leenbezit van Ludolph wordt in het reeds genoemde leenregister van graaf Otto van Bentheim (1346-1364) genoemd.
Vanaf heden noemen de "Van Schoneveldes’" zich met een dubbele naam : "Van Schonevelde genaamd Van Gra(e)sdorp",wat later dan "Van Grasdorff" zal worden.

Kinderen: 1- Mattheus 2-Margarete 3-Lummeke.

Zijn Bentheims leenbezit wordt in het reeds genoemde leenregister van graaf Otto (1346-1364) genoemd:
Ludolph van Schonevelde hevet to deenstmanne rechte dat huys to Gravesdorpe (het latere adellijke goed Olthues in de buurschap Grasdorf in het kerspel Veldhausen, nog later Schulte von Grasdorf) half, unde de andere helfte is des greven van Benthem. Ock hevet he tho deenstmanne rechte dat huys to Gelschyngh (= Gelsmann, ibidem), dat huys to Geerdyng, dat huys to Gravesdorpe in den kerspele to Velthuysen (blijkbaar het erve Olthus dat in 1404 samen met Gelsmann als leen van Ludolph van Schonevelde wordt genoemd) .......etc
INSA I.IV p. 68. Slot Burgsleinfurt X Rep. III 8 rcg. 15; Prinz p. 80-81.

1. NL 1992 (kolom 494)

Hij trouwde vóór 2 februari 1335 met

129 Elsabe van Grasdorp. Elsabe is overleden na 3 februari 1385.

Notitie bij Elsabe: Elsabe van Grasdorp, vrouwe van Grasdorp

Zij bracht "das Olhues",de oude burcht "Grasdorf" mee.

Op 3 febr. 1385 verkopen Mathewes van Schonevelde, Ludolff van Schonevelde* Mathewezes echte zone, anders geheten van Gravestorpe, en Elzebe des Mathewezes moder geheten de vrouwe van Gravestorpe" hun huis en erve ter Stege (= Stegemann) te Grasdorf in het kerspel Veldhausen. Behalve de verkopers zegelen de richter en op verzoek van partijen Reinold van Coevorden, ridder, en diens zoon Roelof.
INSA I.IV p. 283, Slot Burgsteinfurt X. Rep. III 80, reg. 15; Frenswegen 15; vgl. Von Raet I p. 175.

Mattheus moeder Elsebe, genaamd de vrouwe van Grasdorf, zal Grasdorf met bijbehorende goederen hebben aangebracht. Grasdorf werd volgens Vom Bruch gesticht als ronde borg op een terp. De bouwers zullen de Bentheinise graven zijn geweest aan wie de schuithof behoorde; de graven bezaten nog in het midden van de 14de eeuw de helft van de burg; de andere - in leen uitgegeven - wordt in 1385 ook Olthus genoemd.

Hoe de relatie tussen Elsebe en oudere van Grasdorp´s is geweest, is onbekend. Het huwelijk tussen Ludolph en Elsebe moet vóór 2 febr. 1335, wanneer hij als Ludolph van Gravestorpe voorkomt, zijn gesloten.

1. NL 1992 (kolom 494)

Kind uit dit huwelijk:

I. Mattheus II van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 64).

132 Jan I van Amstel, geboren omstreeks 1270. Jan is overleden in 1345, ongeveer 75 jaar oud.

Notitie bij Jan: Jan I van Amstel, ridder

Jan I zal niet de oudste zoon zijn geweest. Die zou Gijsbrecht geheten hebben. Als tweede zoon zal hij genoemd zijn naar Jan I van Kuyc. Ook de naam Jutta is veelzeggend. Daarbij een vrijkwartier van Kuyc in het zegel duidt meestal op de moeder.
Kinderen: 1. Jan II 2. Gerard 3. Henric 4. Willem 5. Elisabeth 6. Jutta (!!!!)

Vestigde zich weer te Amsterdam ter gelegenheid van de inval der Vlamingen, 1303. Verjaagd door de Haarlemmers 1304, die zijn kasteel begonnen te slopen. Deze Jan is Vondels ‘Gijsbrecht’ en niet de veronderstelde Gijsbrecht IV.

Vermeld 1290 -1335
De afstamming van Jan I van Amstel blijkt uit een oorkonde, die zijn oom Willem van Amstel, proost van het kapittel van Sint Jan te Utrecht op 28 februari 1291 te Utrecht uitvaardigde. In dit stuk traden Willems broers en hun oudste zonen op als borgen: Gijsbrecht IV en zijn zoon Jan en Arnold van Amstel en diens zoon Gijsbrecht van Amstel, later heer van Ysselstein. ( Van den Bergh OHZ II, no. 760, a. 1291 jan. 28; Brom, Regesten van Oorkonden Sticht, no. 2384, a)

Zelf vermeldde Jan I van Amstel zijn filiatie als oorkonder van een charter op 17 december 1317 en als oorkonder van twee charters op 4 april 1321 (Drossaers, ANDR, Regestenlijst I (1166-1459), no. 61, a. 1317 dec. 17.

1351 mei 20: Jan III van Kuyc, tevens heer van Hoogstraten en Wortel, bevestigt de belening van goederen in het rechtsgebied van Megen aan Willem (zoon van Jan) van Amstel "onsen lieven ende gheminden neve gheliic als ´s liefs oems (Otto van Kuyc) brieve begriepen des heren van Kuyc (uit 1319) (Heren van Amstel)
Uit: Fürstliches Salm Salm´sche Verwaltung; Archiv Wasserburg Anholt, Bestand Hoogstraten no. 1.a. 1351 mei 20; Bijlage 7, a. 1351 mei 20; Coldeweij, Kuyc, p 124, noot 28 en p 128, noot 51:

Jan van Amstel en zijn zoon Willem voerden het beheer over diverse Kuycse goederen

De heer J.A.Coldeweij voert in zijn boek "De heren van Kuyc 1096-1400" (blz.30) overtuigende( nou, nou ????? achterhaald) argumenten aan voor een huwelijk tussen Gijsbrecht III van Amstel met een van Kuyc. Deze zijn onder meer:
* Jan van Amstel, de zoon van Gijsbrecht IV, zegelt in 1325 met het wapen Amstel, waarin een vrijkwartier Kuyc (zijn (groot?)moeder).
* In 1285 is Jan I van Kuyc borg voor de drie gebroeders van Amstel (Gijsbrecht IV, Willem en Arnold).
* Van Spaen concludeert in zijn Historie der Heeren van Amstel, van IJsselstein en Mijnden dat de moeder van Gijsbrecht IV uit het geslacht van Oegstgeest moet zijn gesproten. Dat hij bij deze veronderstelling onbewust het bewijs leverde van een huwelijk Amstel met Kuyc, heeft Van Spaen niet beseft. Hij kon namelijk niet weten dat Willem van Oegstgeest, die door hem wordt geciteerd, een zoon was van Dirk van Kuyc burggraaf van Leiden en van Christina van Oegstgeest. Deze Dirk was een oom van Jan I van Kuyc en dus ook (van moederskant) van Gijsbrecht IV van Amstel. Deze passage lijkt te zijn achterhaald.
Hans Vogels geeft Jan I van Cuyk als grootvader.

Hij zegelde in 1317 als schildknaap met zijn familiewapen (Nassaus Domein, 11, inv. 10) en 1325 met het familiewapen van Amstel met daarin een vrijkwartier Kuyc
- 1325 november 25: Jan I van Amstel treedt op als borg voor Otto van Kuyc, zijn neef, en Johanna van Heverlee en zegelt met het wapen van Amstel met daarin een vrij kwartier Kuyc; van zijn moeder".
( Streekarchief ´Land van Cuyk´, Grave, charter no. 3; Smits, Een merkwaardige akte uit de veertiende eeuw, in: De Brab. Leeuw 3 (1954). pp 129-135 daar niet gevonden??)

Graafse akte van 25 november 1325. Op die datum sloot Otto van Kuyc een overeenkomst met de stad Grave, die garant zou staan voor de betaling van een hypothecaire schuld die hij had aan zeven inwoners van Brussel. Als garantie verschafte Otto aan de stad Grave 250 pond per jaar aan opbrengsten uit een aantal goederen in het Land van Cuyk. 1 De maal- en gruitrechten alsmede de pacht van de stad Grave (120 pond), 2 de tiende van Linden (30 pond), 3 de tiende van Tongelaarbroek = Hollanderbroek bij Mill (50 pond), 4 uit de tol van Cuyk (50 pond). De overeenkomst werd gezegeld door Otto van Kuyc en zijn tweede vrouw Johanna van Heverlee, de hertog van Brabant als leenheer van Grave, door Jan van Kuyc, proost van het kapittel van Sint Pieter te Leuven, broer van Otto, Jan III van Kuyc, heer van Kuyc en Hoogstraten en Wortel, Wenemar, zijn broer, Jan I van Amstel, Jacob V van Mirlaar, Henric van Hoeps, Jan van Meer (Boxmeer), Jan van Brakel (Oeffelt) en enige dienstmannen. Behalve de directe familieleden van Otto van Kuyc en de hertog van Brabant, of diens vertegenwoordiger, zegelden de anderen als verantwoordelijke dienst- en leenmannen voor de bewuste opbrengsten uit de goederen van Grave, Linden, Cuyk en ´Tonghelarebroke´. Dat Jan I van Amstel deze oorkonde mede bezegelde als familielid blijkt uit zijn zegel met het wapen van Amstel en daarin een vrijkwartier Kuyc. (blz. 184 heren van Amstel) Doorgaans gebeurt dat als verwijzing naar familie van de moeder.

1. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren
2. J.A.Coldeweij : De heren van Kuyc 1096-1400 (blz.30)
3. De Van Amstels, kanttekeningen en aanvullingen bij een studie: 4-9-2001 (Hans Vogels)

Kind van Jan uit onbekende relatie:

I. Willem van Amstel (zie 66).

134 Rudolf Hagedoorn. Rudolf is overleden op 1 augustus 1333.

Notitie bij Rudolf: Rudolf Hagedoorn heer van Moylant

** Seecker extract uit het alde Missael van die Moylandt int Land van Cleve geextraheert anno 1697, den 6 juni, in: De Ned. Leeuw 45 (1927), kol. 132:
,,Ao 1333 den 1 Aug., wesende op dage Si. Petri, is gestorven vrou Aliidt, de huisvrou van heer Roloff Haegdoorn, ridder, etc., vrou tot Moylandt, naelaetende een soon end een dochter, daervan de soon jonck gestorven is.

** Rodulfus Haghedoren, wordt als getuige genoemd in een charter van 25-03-1318, waarbij Diederik, graaf van Cleef, aan hey, heer van Duffelt en Ghele, alsmede aan Willem, heer van Boxtel, belooft, dat zij de stad, de heerlijkheid en het land van Heusden, volgens leenrecht zullen houden.(F. van Mieris, Groot Charterboek, dl. II, blz.195)
**Rolic Hagedorn, knape, Rudolf en Rolant Hagedorne, ridders in Kleefland, worden resp. genoemd in de jaren 1331, 1338 en 1359. (Nijhoff´s Gedenkwaardigheden uit de Geschiedenis van Gelderland, dl. I, oorkonde nr. 251, blz.262, en nr. 335, blz.383; dl. II, oorkonde nr. 89, blz.110)
** Roeland Hagedorn, heer van Moyland, huwt van Egeren, waarbij: Margriet Hagedorn, 1365 met Moyland beleend, gehuwd met Willem van Aemstel.

1. NL 1992 (kolom 502)
2. NL 1927 (kolom 132)
3. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren (blz. 201 en 245)

Kind van Rudolf uit onbekende relatie:

I. Margriet Hagedoorn (zie 67).

146 Friedrich I von Wevelinghoven.

Notitie bij Friedrich: Friedrich I Herr von Wevelinghoven

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 166
2. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
3. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Hij trouwde met

147 Adelheid van Millen. Adelheid is overleden vóór 1324.

Notitie bij Adelheid: Adelheid van Millen

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 166
2. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
3. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Kind uit dit huwelijk:

I. Jutta von Wevelinghoven (zie 73).

220 Arnold III van Dedem. Arnold is overleden na 1300.

Notitie bij Arnold: Arnold III van Dedem

Ridder, vermeld 1272-1300, gegoed te Riesenbeck en Schöppingen, burgman te Bentheim 1283, 1298, tr. NN., vermeld met kinderen 1277.

4 sept. 1272, Arnoldus de Thedem is getuige voor de graaf van Bentheim.
23 nov. 1274, de graven van Bentheim en Tecklenburg oorkonden dat dominus Arnoldus, Gotscalcus en Wicboldus, broers van Dedem, met Wicbolds vrouw en dochters, de hof Westergo en een erf bij Riesenbeck verkocht hebben.
7, 8 juli 1277, ridder Arnoldus de Dedhem heeft met vrouw en kinderen de hof Hobenchof, die hij van Tecklenburg in leen hield, verkocht.

Conrad von Horne verkauft auf dem Schlosse Bentheim den geistlichen Brüdern in Steinford seine Güter in der Marke Dreschusen in kirchspiel Rheine welche er von dem Grafen Otto von Tekeneborg gefreiet hatte, für 47 Münstersche Marken. Zeugen waren: Ludolph von Sconvelde, Bruder Otto, vormals Graf von Bentheim, Sohn des H. Boidekin, Arnold von Dedem, Wilhelm Vot Arnold Bastun 1379 auf Philippi und Jacobi. (Muensterische Urkundensammlung Niesert 1834 blz. 60) (Gezien de plaats in het oorkondenboek zal het jaar 1279 beterop zijn plaats zijn. Drukfout dus.)

29 aug. 1283, Arnoldus de Dedehem, ridder, burgman te Bentheim, is getuige voor de graaf.
1298, Arnoldus de Dethem, ridder, burgman, is getuige voor de graaf van Bentheim.
19 jan. 1300, Arnoldus de Dedhem, honestus vir, is getuige voor de graaf van Bentheim.


1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Kind van Arnold uit onbekende relatie:

I. Arnold IV van Dedem (zie 110).

Generatie 9 (oudbetovergrootouders)

256 Mattheus I van Schonevelde.

Notitie bij Mattheus: Mattheus I van Schonevelde

Ridder, vermeld 1317-1328, t na 15 jan. 1328, tr. N.N.
Kinderen:
1- Ludolph
2-Stefanie,trouwde Helmbert van der Horst,ridder,zoon van Bernhard I ,weduwnaar van Margaretha van Twiclo.

Mattheus komt eerst betrekkelijk laat voor: 2 mei 1317 als ridder met zijn broer Nicolaus als getuige voor Egbert van Almelo.
Ook hier wordt Joahan van Bentheim genoemd. (Oorkondenboek van Overijssel, Mr G.J. Ter Kuile 1967)

Op 9 april 1321 verklaren de broers Nicolaus en Matheus dictus de Sconenvelde, ridders, dat hun -niet met name genoemde - moeder enige erven in Honhorst heen afgestaan aan ridder Gotfridus de Kolen.

1317 Mei 2. apud Ghore ...in crastino B. Philippi ethJacobi apostolorum.
Ten overstaan van Ernestus de Almelo, monnik te Egmunda, Godfridus de Ghore. Johannes Redinch,
Arnoldus de Borchlo. Nycolaus en Matheus de Sconevelde, broeders, ridders, e.a. verklaart Ecbertus de Almelo,
knape, etc.
H.S. oorspr. R.A.U. b.a. 208. afschr. ald. 2 f. 139. Res. Reg. bss. 402. Druk Racer n 278 no. 34.

23 juni 1317 eveneens met zijn broer (beide malen als zodanig aangegeven) als borgman te Bentheim
Jungius. Cod. dipl. p. 111.

Het goed Schonevelde moet op hem zijn overgegaan; het blijkt - met een viertal andere goederen - althans in 1361 bezit te zijn van zijn (gelijknamige) kleinzoon (zie aldaar).

1. NL 1992 (kolom 494)

Kind van Mattheus uit onbekende relatie:

I. Ludolph II van Schonevelde gen. v. Grasdorp (zie 128).

264 Gijsbrecht IV van Amstel. Gijsbrecht is overleden na 1303.

Notitie bij Gijsbrecht: Gijsbrecht IV van Amstel

Bekende kinderen: Jan I en Elisabeth

Gijbrecht IV wordt in de oorkonden vermeld van 1252 tot 1303. Hij was een van de machtigste leenmannen van het Sticht, waarvan hij vrijwel het gehele noordwestelijke deel in handen had. In de Stichtse partijschappen zocht hij steun, eerst bij Holland, later bij de volksbeweging in Utrecht. Reeds in 1267 steunde hij de democratische beweging in de stad. Hij stelde zich in 1274 aan het hoofd van de boerenopstand, die zich vanuit Kennemerland naar het Sticht uitbreidde. Gijsbrecht van Amstel en zijn neef (zwager?) Herman van Woerden hadden een machtige positie opgebouwd die ten koste ging van Jan van Nassau, de bisschop van Utrecht. Deze had zijn positie verzwakt door uit financiële nood de burchten Vreeland en Montfoort aan Gijsbrecht van Amstel en Herman van Woerden te verpanden. Floris V van Holland wist de opstand te onderdrukken en het gezag van de al gekozen maar nog niet gewijde bisschop van Utrecht, Jan van Nassau, te herstellen, waarna Gijsbrecht het gelag moest betalen, maar ook het Sticht gebied aan Holland verloor. In 1285 moest Gijsbrecht een verdrag met de graaf sluiten, waarbij hij diens leenman werd. In 1296 nam hij deel aan de samenzwering die leidde tot de moord op Floris V. Hij verbeurde lijf en goed. De Amstelse goederen kwamen weldra definitief bij Holland. Gijsbrecht ging als balling naar Vlaanderen en heeft sindsdien geen rol meer gespeeld

Ten onrechte is Gijsbrecht IV de hoofdpersoon in het beroemde treurspel van Vondel. Vanuit historisch oogpunt zou dit zijn zoon Jan moeten zijn, die zich in 1303 van Amsterdam meester maakte (tijdens de inval van de Vlamingen, zijn bondgenoten), maar deze stad in 1304 weer moest afstaan aan graaf Willem III van Holland.

Samen met Gerard van Velzen en Herman VI van Woerden betrokken bij de moord op Floris V.
Gerard van Velzen werd later gepakt en ter dood gebracht. Gijsbrecht van Amstel en Herman van Woerden sleten de rest hun leven als ballingen en verloren al hun bezittingen.

Op 6-2-1292 verzoent Dirk II van Brederode zich met graaf Floris V. (BOHZ.802)
Borgen zijn Dirk Szn van Teylingen, Jan van Teylingen en Willem van Oegstgeest.
Ook Jan van Renesse, zoon van Hildegonde van Voorne , halfbroer van Dirk II verzoent zich de volgende dag met de graaf (7-2-1292). Zijn borgen zijn Gijsbrecht IV van Amstel en Herman van Woerden. (J. Verhoog Onvoltooide roem blz. 134)

Gijsbrecht IV van Amstel was op 22-2-1292 borg voor Dirk II van Brederode en hem "minen neve" noemde. (OSU V nr. 2507)

25 juni 1294 "Ghegheven int jaer ons Heeren 1294, des anders daghes na Sente Jansmisse te midsoemer" Gijsbrecht van Amstel belooft Jan van Teilingen schadeloos te houden wegens de som van 1000 pond, waarvoor deze zich voor hem borg had gesteld bij Lambrecht de Vriese. (RvOSU, Brom nr. 2566)

1. De Heren van Amstel 1105-1378 Th. van Amstel 1999
2. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
3. De Van Amstels, Kanttekeningen en aanvullingen bij een studie 2001 Hans Vogels

De kanttekeningen van Hans Vogels zijn hierin verwerkt.

Hij trouwde met

265 Onbekend van Kuyc.

Notitie bij Onbekend: NN van Kuyc

Kind uit dit huwelijk:

I. Jan I van Amstel (zie 132).

294 Willem van Millen.

Notitie bij Willem: Willem van Millen

1311 Willem van Millen, ridder, heer van Grebbe en Wickrath, draagt Reinald I, graaf van Gelre zijn slot Gribben aan de Maas in leen op.
Willem is gehuwd met Catharina van Boychstel (Boxtel ?): hun kinderen: Willem, eerstgeborene, gehuwd met Juta; Elisabeth en Aleida. Elisabeth, erfvrouwe van Grubbenvorst, overleden 1353
huwt Frederik van den Berge, overleden 3 juni 1321. Aleida, overleden 1354? vrouw in tweede echt van Frederik heer van Wevelinghoven.
Maasgouw 1862 p 641; Nettesheim; Geldern 2e druk p 26. Loorninck-Veen p 319-320; Fiefs p 158. (Regesten Roermond)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 166
2. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
3. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Hij trouwde met

295 Katharina van Boxtel.

Notitie bij Katharina: Katharina van Boxtel erfdochter van Millen

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VII 166
2. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
3. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266
4. Baanderheren, boeren & burgers (Uitg. Gem. Boxtel 2004)

Baanderheren, boeren & burgers (Uitg. Gem. Boxtel 2004) geeft een Justina van Boxtel X Willem van Millen.
Deze genealogie is neergezet op advies van Hans Vogels.

Kind uit dit huwelijk:

I. Adelheid van Millen (zie 147).

440 Arnold II van Dedem. Arnold is overleden vóór 1272.

Notitie bij Arnold: Arnold II van Dedem

Nobilis, ridder, vermeld 1241-1260
27 jan. 1241, Arnoldus de Dhetheim is getuige bij een verzoening.
6 juli 1252, Arnoldus de Deydem is getuige bij een schenking.
11 juli 1255, Arnoldus de Dideheym, ridder en zijn broer Symon zijn getuigen voor de bisschop van Utrecht.
24 mei 1260, Arnoldus de Thedem, nobilis homo, is getuige voor de graaf van Bentheim

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Kind van Arnold uit onbekende relatie:

I. Arnold III van Dedem (zie 220).

Generatie 10 (stamouders)

512 Ludolph I van Schonevelde, geboren omstreeks 1245. Ludolph is overleden na 4 maart 1304, minstens 59 jaar oud.

Notitie bij Ludolph: Ludolph I van Schonevelde

Vermeld v.a. 1272, Reeds ridder 1274, Trouwt N. v. Schonevelde?
Kinderen:
1-Nicolaus,geboren circa 1270,ridder,overleden tussen 15-1-1328 en 21-1- 1332.Trouwde Margaretha N. overleden na 1-6-1318.
2-Mattheus

Ludolphus komt voor het eerst voor 4 sept, 1272 als getuige van graaf Otto V van Bentheim. (OUB III 463)

Als getuigen voor Egbert graaf van Bentheim komen 5 juni 1277 o.m. voor „Nicolaus filius Boydekini et Ludolphus filius ejus dictus de Sconevelde" (OSU IV nr.1940)
Hij is de eerste van dit geslacht die zich „Van Schonevelde" noemt, naar de hof Schoneveld in de buurtschap Wilsum in hel kerspel Uelsen.
OUB III 590; Johannes Henricus Jungius. Historiae antiquissimae comitatus Benthemiensis libri tres, codex dipl. (Hannover/Osnabrück 1773), cod. dipl. p. 86; zie de opmerking daarover door Prinz p. 110; OBGD 983.
(Oorkondenboek van Overijssel, Mr G.J. Ter Kuile 1967)

Op 23 febr. 1293 zegelt hij -dan genoemd „castellanus in Benthem" (wel: borgman) - wanneer graaf Egbert van Bentheim verklaart zijn geschillen met de stad Groningen te hebben vereffend. (OBGD 191.) (OSU V nr. 2569) Ludolphus zegelde met het wapen Bentheim binnen een schildzoom !

1. NL 1992 (kolom 483)

Kind van Ludolph uit onbekende relatie:

I. Mattheus I van Schonevelde (zie 256).

528 Gijsbrecht III van Amstel.

Notitie bij Gijsbrecht: Gijsbrecht III van Amstel

De heer J.A.Coldeweij voert in zijn boek "De heren van Kuyc 1096-1400" (blz.30) overtuigende argumenten aan voor een huwelijk tussen Gijsbrecht III van Amstel met een van Kuyc. Deze zijn onder meer:

* Jan van Amstel, de zoon van Gijsbrecht IV, zegelt in 1325 met het wapen Amstel, waarin een vrijkwartier Kuyc (zijn grootmoeder).
In 1285 is Jan I van Kuyc borg voor de drie gebroeders van Amstel (Gijsbrecht IV, Willem en Arnold).
* Van Spaen concludeert in zijn "Historie der Heeren van Amstel, van IJsselstein en Mijnden" dat de moeder van Gijsbrecht IV uit het geslacht van Oegstgeest moet zijn gesproten. Dat hij bij deze veronderstelling onbewust het bewijs leverde van een huwelijk Amstel met Kuyc, heeft Van Spaen niet beseft. Hij kon namelijk niet weten dat Willem van Oegstgeest, die door hem wordt geciteerd, een zoon was van Dirk van Kuyc burggraaf van Leiden en van Christina van Oegstgeest. Deze Dirk was een oom van Jan I van Kuyc en dus ook (van moederskant) van Gijsbrecht IV van Amstel.


1. De Heren van Amstel 1105-1378 Th. van Amstel 1999
2. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981

Onderstaande mogelijkheid wijkt af:
3. De Van Amstels, Kanttekeningen en aanvullingen bij een studie 2001 Hans Vogels
Duidelijk is de verwantschap tussen de diverse families, maar de huwelijken zijn enigzinshypothetisch.

Hij trouwde omstreeks 1220 met

529 N.N. van Kuyc. N.N. is overleden omstreeks 1240.

Notitie bij N.N.: N.N. van Kuyck

Waarschijnlijk niet juist. Meer zoeken in Teilingen/Brederode/Oegstgeest?

1. De Heren van Amstel 1105-1378 Th. van Amstel 1999
2. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
3. De Van Amstels, Kanttekeningen en aanvullingen bij een studie 2001 Hans Vogels

De kanttekeningen van Hans Vogels zijn hierin verwerkt.

Kind uit dit huwelijk:

I. Gijsbrecht IV van Amstel (zie 264).

530 Jan van Kuyc.

Notitie bij Jan: Jan I van Kuyc

Vermeld vanaf 1260.



1. NL 2008 blz. 29 e.v.
2.

Hij trouwde met

531 Jutta van Nassau. Jutta is overleden in 1313.

Notitie bij Jutta: Jutta van Nassau.

Vermeld vanaf 1272

Kapittel St. Elisabeth te Grave (Collectie Walter), 1308-1575 (1656)
Jutta de Nassau, weduwe van heer Jan, in leven heer van Kuyc, maakt haar testament, waarin vervat een legaat voor de kanunniken van de kerk van sancta Elyzabeth in Gravia, bestaande uit al haar goederen van de Doedenberch en van de Loevert en een rente van 20 pond uit een pacht van Boeghen. Dit testament wordt ter bekrachtiging medebezegeld door Johannes, proost van de kerken van Sint Petrus en Sint Servatius in Lovanium en in Trajectum, haar zoon, door Otto de Kuyc, ridder, haar zoon, en door Johannes, heer van Kuyc, haar kleinzoon. Datum anno millesimo triscentesimo duodecimo jn die Conversionis beati Pauli Apostoli. De zegels van Jutta van Nassau en andere zegelaars verloren. Ooorspronkelijk op perkament. Gedrukt: Jan J.F. Wap. Geschiedenis van het Land en de Heeren van Cuyk, p. 257.
Datering 1312 jan 25


1. NL 2008 blz. 29 e.v.

Kind uit dit huwelijk:

I. Onbekend van Kuyc (zie 265).

590 Willem II van Kuyc. Willem is overleden in 1350.

Notitie bij Willem: Willem II van Boxtel

1. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
2. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
4. Baanderheren, boeren & burgers (Uitg. Gem. Boxtel 2004)

Bovenstaande vermeldingen geven kennelijk geen dochter Katharina.
Onderstaande vermeldingen geven dat wel:
Er bestaat hier een probleem naar Rutger van Kuyck als vader. Dit is nog niet opgelost.
Het meest recente boek Baanderheren, boeren & burgers (Uitg. Gem. Boxtel) heeft een nog andere versie.
Die versie komt geen Van Kuyck in de genealogie. Opvallend is wel dat de Van Boxtels het familiewapen Van Kuyck gingen voeren.

4. Die Nachkommen Karls des Grossen. (E.Brandenburg,Degener Verlag 1995) (Blz. 101)
5. Eberhard Quadflieg, Zwei Nachkommen Karls des GroBen, in: Archiv für Sippenforschung H. 68, Jg. 43, 1977. 263-266

Hij trouwde met

591 Maria van Diest.

Kind uit dit huwelijk:

I. Katharina van Boxtel (zie 295).

880 Arnold I van Dedem. Arnold is overleden vóór 1241.

Notitie bij Arnold: Arnold I van Dedem

Arnold v. Dedem, vermeld als nobilis 1189-1221.
14 jan. 1189, Winemarus en Arnoldus de Thedeheim, zonen van wijlen Hildburg van Ibbenbüren, geven toestemming voor schenking van de burcht en de molen in Ibbenbüren aan de kerk in Paderborn, door zijn oom bisschop Bernhard van Ibbenbüren, die Arnold en zijn broer belenen zal via graaf Simon van Tecklenburg. (Munsterische Urkundensammlung Blz. 259 e.v.)
"Ego Bernhardus de Yppenburen .....Winemari et Arnoldi de thedehem, qui ex sorore mea hildeburga premortua......." (Regesta Historiae Westphaliae dl.2)

19 jan. 1189, Winemarus en zijn broer Arnoldus de Thedeheim zijn getuigen voor de bisschop van Osnabrück.
1191, Arnoldus de Thedehem is getuige voor de bisschop van Paderborn.
1209, Arnoldus de Theidem verkoopt tienden in Neede en Geesteren aan de Aegidiikerk in Münster.
5 april 1221, Arnoldus de Thydden is getuige voor de bisschop van Munster

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Kind van Arnold uit onbekende relatie:

I. Arnold II van Dedem (zie 440).

Generatie 11 (stamgrootouders)

1024 Nicolaus Boudekini. Nicolaus is overleden na 1 mei 1279.

Notitie bij Nicolaus: Nicolaus Boudekini

Vermeld 1254-1279, borgman te Bentheim, later ingetreden in de Johanniter Orde, tr. N.N. (o.a. Oorkondenboek van Overijssel, Mr G.J. Ter Kuile 1967 ( 1254 en 1262 )
Vaak wordt aangenomen dat Nicolaus Boudekini een illegitieme zoon was van Boudewijn van Bentheim.
Dit kunnen we dus niet met zekerheid zeggen. Toch zijn de aanwijzingen nogal sterk.

In het jaar 1275 wordt er ook een burgman van Nienburg genoemd onder de naam Mattheus. (Ook zonder achternaam) (Muensterische Urkundensammlung Niesert 1834 blz. 54)

Nicolaus filius (domini) Boudekini. Zijn vader moet dus een heer Boudekin zijn geweest. Vom Bruch noemt de stamvader van dit geslacht een illegitieme zoon van Boudewijn / Boldewijn graaf van Bentheim (vermeld van 1203 tot 1247, die ook als Bodekinus comes de Benthem resp. Boidekinus de Benthem voorkomt)
Hij was borgman van Bentheim, dat zou kunnen aangeven dat hij geen wettige zoon was.

Er is nog geen zegel van Nicolaus Boudekini gevonden.
Echter, Ludolphus, zijn zoon, zegelde met het wapen Bentheim binnen een schildzoom! Zijn zegel hangt naast dat van graaf Egbert van Bentheim, wiens borgman hij was. (OBGD 191.)

Conrad von Horne verkauft auf dem Schlosse Bentheim den geistlichen Brüdern in Steinford seine Güter in der Marke Dreschusen in kirchspiel Rheine welche er von dem Grafen Otto von Tekeneborg gefreiet hatte, für 47 Münstersche Marken. Zeugen waren: Ludolph von Sconvelde, Bruder Otto, vormals Graf von Bentheim, Sohn des H. Boidekin, Arnold von Dedem, Wilhelm Vot Arnold Bastun 1379 auf Philippi und Jacobi. (Muensterische Urkundensammlung Niesert 1834 blz. 60) (Gezien de plaats in het oorkondenboek zal het jaar 1279 beterop zijn plaats zijn. Drukfout dus.)

De generaties na Ludolphus voeren echter een geheel ander wapen: in rood een molensteen van goud. Edel oppert de mogelijkheid dal het is ontleend aan de molensteen van de oude watermolen bij het Huis Schonevelde te Wilsum in Bentheim.

17 september 1254 als getuige voor Graaf Otto van Bentheim treedt op Nicolaus flius Boudekini, castellanus noster. Dezelfde Nicolaus Boudekini is tweemaal getuige in een acte van Hako van Hardenberg, in 1259 en 1263.

5 juni 1277 getuigen voor Egbert Graaf van Bentheim Nicolaus filius Boydekini et Ludolphus filius ejus dictus de Sconevelde (Nicolaus zoon van Boydekinus en Ludolphus zijn zoon genaamd van Sconevelde).(OUB III 590; Johannes Henricus Jungius, Historioc antiquissimac comitatus Benthemiensis libri tres, codex dipl. (Hannover/Osnabrück 1773), cod. dipl. p. 86; zie de opmerking daarover door Prinz p. 110; OBGD 983.)

1 mei 1279 getuigen voor Egbert: frater (!!!) Nicolaus filius domini Boydekini en Arnold van Dedem. (OUB III 654.)

1. NL 1992 (kolom 481)

Kind van Nicolaus uit onbekende relatie:

I. Ludolph I van Schonevelde (zie 512).

1058 Albrecht van Kuyc, geboren omstreeks 1160. Albrecht is overleden in 1233, ongeveer 73 jaar oud.

Notitie bij Albrecht: Albrecht van Cuyck Stadgraaf van Utrecht, Heer van Herpen & Merum

Ridder, getuige bij een schenking van het allodium Herpen aan de Brabantse hertog 1191, heer van Cuyc en Grave 1204-1233, heer van Herpen, Merum en half Asten 1220-1233, stadsgraaf van Utrecht tot 12 mrt. 1220, verkocht zijn rechten voor 200 pond Utrechts, leenman van de bisschop van Utrecht voor het hoge en lage gerecht van Gasperde en Everdingen.

´Domni Alberti filii Henrici" (1196) Uit: Oorkondenboek Noord Brabant (Dr. H. Camps) Blz. 146

Albert van Cuyck zegelt met met het zegel van vader Hendrik van Cuyck (1205) Hendrik moet kort ervoor of erna overleden zijn. Uit: Oorkondenboek Noord Brabant (Dr. H. Camps) Blz. 169

1212 Albertus de Cuc is borg in een verdrag tussen Dirk van Altena en Jan van Heusden. (RvOSU, Brom nr. 617)

1226 Albrecht heer van Cuyk bevestigt de schenking ener halve hoeve in Halle welke de graven Hendrik en Godfried gedaan hebben aan de abdij van Mariënweerd ("posterorum memorie") (RvOSU, Brom nr.765)
Hierbij getuigen zijn zonen: "testes autem affuerunt: Henricus et Rutgerus, filii nostri" (Cartularium der Abdij Mariënweerd nr. 42)

Uit Kareldegrote.nl:
geb. omstr. 1160, ridder, getuige bij een schenking van het allodium Herpen aan de Brabantse hertog 1191, heer van Cuyc en Grave 1204-1233, heer van Herpen, Merum en half Asten 1220-1233, stadsgraaf van Utrecht tot 12 mrt. 1220, verkocht zijn rechten voor 200 pond Utrechts, leenman van de bisschop van Utrecht voor het hoge en lage gerecht van Gasperde en Everdingen, overl. 1233, tr. omstr. 1195 (een 4e-graads huwelijk) Hadewig (Heiwig) van Merum (Merheym), geb. Limburg eind 1182 of later (dochter van Rutger van Merum, nam deel aan de Derde Kruistocht 1189-1192, en N.N. (Aleydis van Horne?)).

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Wimersma Greidanus, Mr. G. J. J. van, Reference: 773
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
6. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
7. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Verwijziging: 103
8. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren
9. ESNF 1.2 Tafel 235 1999

Hij trouwde, ongeveer 35 jaar oud, omstreeks 1195 met

1059 Hadewich?? van Merheim.

Notitie bij Hadewich: (Heilwig) van Merheim

Een 4e-graads huwelijk) Hadewig (Heiwig) van Merum (Merheym), geb. Limburg
(dochter van Rutger van Merum en N.N. (Aleydis van Horne?)).

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
4. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren
5. ESNF 1.2 Tafel 235 1999

Kinderen uit dit huwelijk:

I. N.N. van Kuyc (zie 529).

II. Rutger of Rogier van Kuyc, geboren omstreeks 1200. Rutger is overleden na 1267, minstens 67 jaar oud.

Notitie bij Rutger: Rutger/Rogier van Kuyck

Vermeld 1226-1264. Heer van Herpen. Uit dit huwelijk de heren van Herpen.

Op 27 mei 1235 treft graaf Dirk V van Kleef uit naam van de kinderen van wijlen graaf Floris IV van Holland een schikking met gravin-weduwe Machteld. Als borgen voor de graaf van Kleef treden o.a. op: heer Hendrik (III) van Kuyc , zijn broer Rutger ( I van Herpen) en heer Arnold van Heusden

1. Aantekeningen en onderzoek door J.A.Coldeweij, H.J.J.Vermeulen en Ph.J.van Dael
2. "Rogier van Leefdael en zijn gezin", door J. Lijten in: Campinia, jaargang 18, 1988
3. De familierelaties van Rogier van Leefdael, door J.P.J. Lijten,in Campinia,jaargang 1988
4. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
5. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
9. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Verwijziging: 101
10. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren

Rutger trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1230 met Maria?? van Diest.

Notitie bij Maria: Maria ?? van Diest

(waarschijnlijk) (Maria) van Diest, dochter van Arnold IV en van Aleydis van Hengebach (Heimbach)

1. Aantekeningen en onderzoek door J.A.Coldeweij, H.J.J.Vermeulen en Ph.J.van Dael
2. "Rogier van Leefdael en zijn gezin", door J. Lijten in: Campinia, jaargang 18, 1988
3. De familierelaties van Rogier van Leefdael, door J.P.J. Lijten,in Campinia,jaargang 1988
4. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
5. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
6. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
6. ´De heren van Amstel 1105-1378´, door Th.A.A.M. van Amstel 1999 Uitgeverij Verloren

1760 Wennemar van Dedem. Wennemar is overleden vóór 1189.

Notitie bij Wennemar: Wennemar van Dedem

Vermeld as nobilis 1182, huwt Hildburg von Ibbenbüren (Zie zoon Arnold)
1182, Wenemarus de Thidehem, nobilis, is getuige voor bisschop Arnold v. Osnabrück.

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.

Kind van Wennemar uit onbekende relatie:

I. Arnold I van Dedem (zie 880).

Generatie 12 (stamovergrootouders)

2048 [waarschijnlijk] Boudewijn I von Bentheim. Boudewijn is overleden omstreeks maart 1247.

Notitie bij Boudewijn: Boudewijn I, Graf von Bentheim, Burggraaf van Utrecht

Kinderen: Otto, Egbert, Elisabeth, Bertha

Boudewijn wordt voor het eerst als graaf van Bentheim genoemd in 1211, toen hij aan de bisschop van Osnabrück verzocht beleend te worden met de goederen van zijn overleden broer Egbert. Egbert was namelijk in 1211 of kort daarvoor gesneuveld in Friesland op een vergeldingsactie tegen Friezen die een burcht, eigendom van Bentheim in Friesland, in 1209 verwoest hadden.
Toen graaf Willem I in 1217 op kruistocht ging (Damiate), trad Boudewijn op als ruwaard van Holland tot 1219/20.
Gevangen genomen door Rudolph van Coevorden in de slag bij Ane op 28 juli 1227.

In 1218 is Boudewijn tijdelijk ruwaard van Holland als zijn neef Willem I van Holland op kruistocht is. (OBHZ I Kruisheer nr. 395)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dek, Dr. A. W. E., Reference: 18
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
4.
H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 81. Marburg, 1980
6. Ned. Leeuw 1966 (Blz. 106)
7. Ned. Leeuw 1937 (Blz. 349-350)
8. NL 1995 (Kol. 174)

Hij trouwde met Jutte von Rietberg (ovl. na 1246).

Kind van Boudewijn uit onbekende relatie:

I. [waarschijnlijk] Nicolaus Boudekini (zie 1024).

2116 Hendrik II van Kuyc, geboren omstreeks 1130. Hendrik is overleden in 1204, ongeveer 74 jaar oud.

Notitie bij Hendrik: Hendrik II van Cuyck

Ridder, stadsgraaf van Utrecht, leenman van Keulen, kruisvaarder, heer van Cuijk, voogd van St. Jan te Utrecht.
Vermeld 1157/1204, heer van Cuyk 1166/98, stadsgraaf van Utrecht. Leenman van Keulen en Brabant voor het land en kasteel Herpen 1191, leenman van de bisschop van Utrecht voor het gerecht van Gasperde en Everdingen, voogd van de St. Jan te Utrecht.

1191 Hendrik van Cuijk oorkondt dat hij zijn allodium in Herpen met toebehoren heeft opgedragen aan Hendrik I, hertog van Brabant, en van deze weer in leen heeft terugontvangen; dat de hertog hem voor deze afstand 40 mark Keuls en de tiende van Herpen heeft geschonken, en dat een nader omschreven regeling voor de erfopvolging in dit leen is getroffen. (Oorkonden van Noord Brabant 694-1312 ) RvOSU, Brom nr. 531)1200 november 3 Leuven L Godfried II (van Breda en) van Schoten treedt op onder de getuigen van de hertog in een oorkonde waarbij Hendrik I, hertog van Brabant, en Dirk VII, graaf van Holland, een verdrag sluiten inzake het land tussen Maas en Schelde (waarbij onder meer de graaf afziet van zijn aanspraken op Breda); onder de getuigen ook Hendrik van Cuijk en zijn zoon Albert. (Oorkonden van Noord Brabant 694-1312 )

1196 In een giftbrief, ten behoeve der abdij van Bern, komen als getuigen voor: Hendrik van Cuik en zijn zoon Albert, Henricus de Batenburch, neef van Hendrik van Cuik, (consobrinus domini ducis) Marcilius de Loen, Egeno de Har(en) en zijn zoon Robertus. De gift zelf geschiedde in het kasteel te Herpen (apud castrum Herpen). (Charters en Geschiedkundige Bescheiden Ravenstein dl I 1850)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
5. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Blz. 101
6. Ned. Leeuw 1992 (Kol. 410)

Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1160 met

2117 Sophia van Renen.

Notitie bij Sophia: Sophia van Renen Erfgename van Herpen

Sophia van Renen. Erfdochter van Herpen. Vermeld van 1191 tot 1203. Dochter van Dirk van Renen en een dochter uit het huis (van Bierbeek?)

Uit Memoriaal Grave ( 1752) blz. 65 Godfried van Renen, bisschop van Utrecht zegt in 1188 "Sophia neptis meae & Henrici de Kuc primogenitus" De heerlijkheid Herpen behoorde eerst tot de familie van Renen. Sophia zal een broersdochter van de bisschop zijn geweest.

1191 Hendrik van Cuik draagt, met toestemming van zijn echtgenote Sophia van Herpen en zijn enige zoon Albert, zijn allodiaal goed Herpen op aan Hendrik hertog van Lotharingen en Brabant, en ontvangt, dat van hem weer ter leen, onder beding, dat bij ontstentenis van de mannelijke lijn de vrouwen daarin kunnen opvolgen. Daarvoor ontvangt hij 40 marken Keuls en de tiende te Heesch. (Charters en Geschiedkundige Bescheiden Ravenstein dl I 1850) "….., quod Dominus Henricus de Kuyck allodium in Herpen cum omnibus attinentiis ejus, uxore ejus Sophia et filio ejus Alberto praesentialiter consentientibus Domino Henrico Duci Lotharingiae donavit, ……."

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
5. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Blz. 101
6. Ned. Leeuw 1992 (Kol. 410)

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Albrecht van Kuyc (zie 1058).

II. Alveradis van Kuyc, geboren omstreeks 1165. Alveradis is overleden na 1226, minstens 61 jaar oud.

Notitie bij Alveradis: Alveradis van Kuyck

Vermeld 1180-1218
Op 20-11-1229 schenken Dirk van Voorne en zijn vrouw Alverade ca. elf gemet land in Somerland aan de abdij Ter Doest.(A)
"Ego Theodericus de Vorren et Aluaradis uxor mea..." etc. (Oorkondenboek Holland en Zeeland II, Kruisheer)

Het optreden van drie getuigen Van Voorne op 17 okt. 1236 bij het 2e huwelijk van Volpert van der Lecke met Margaretha van Cuyk.
Zij zijn dus aanwezig namens hun volle nicht Margaretha.

1. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVIII, Tafeln 55. Marburg, 1998
4. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 57 1978
5. NL 1978 (Blz. 119,120)
6. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
7. Ons Voorgeslacht 1987 Blz. 8
(A) A.C.F. Koch en J.G. Kruisheer, Oorkondenboek van Holland en Zeeland, nr. 490 gecit. in Van Wimersma Greidanus, l.c., p770

Alveradis trouwde, ongeveer 32 jaar oud, omstreeks 1197 met Dirk II van Voorne, ongeveer 27 jaar oud. Dirk is geboren omstreeks 1170, zoon van Dirk I van Voorne en NN Unarchsdr van Naeldwijc. Dirk is overleden op 31 december 1228, ongeveer 58 jaar oud.

Notitie bij Dirk: Dirk II van Voorne

Kinderen: Hendrik, Hugo, Dirk en Albrecht

1250 jan. Middelburg, Hendrik (zijn zoon) , ridder, heer van Voorne en burggraaf van Zeeland, beleent Jakob van Pernis erfelijk met de visstalen bij Matenesse en in de Merwede tussen de haven van Pernis en Scoenreloe, waarvoor een heergewaad van 40 schelling Hollands moet worden betaald. (OBHZ Kruisheer,dl. 2, 837) "Heynricus miles, dominus de Voeren et castellanus Zelandie, universis presentes litteras in-specturis salutem..............In cuius rei testimonium et munimen presentem paginam sigillo nostro et sigillis fratrum nostrorum domini Hugonis, domini Theoderici et domini Aelberti necnon et sigillis domini Hugonis de Naeldwik et domini Wilhelm de Brederode fecimus roborari." Hieruit zie je dat Dirk II vier zonen had.

Dirk heer van Voorne en burggraaf van Zeeland, vermeld 1198-1228
Heer van Voorne na de dood van zijn broer Hugo van Voorne (1216),

Hij treedt op 20-2-1203 op als getuige voor de (vorige) heer van Voorne; wordt heer van Voorne door het kinderloos overlijden van oudere broer Hugo;
(zie bij broer Hugo i.z. verdeling van erfgoederen); in 1220 staat zijn land door overstromingen onder water, hij wordt te hulp gekomen door monniken van Ter Doest (Vlaanderen), die de dijken herstelden en de landerijen weer droog legden. Als dank voor deze hulp schenkt hij de abt o.a. de polder Middelland, in de oorkonde (1220) die hiervan getuigt, vermeldt Dirk: ´een oud spreekwoord zegt dat men in nood zijn ware vrienden leert kennen´.

1. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVIII, Tafeln 55. Marburg, 1998
5. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 57 1978
6. Kwartieren Greidanus Jaeger in Stamreeksen, 1994, ´s-Gravenhage, Wimersma Greidanus, Mr. G. J. J. van, Reference: 450
7. Ons Voorgeslacht 1987 Blz. 8

2118 Rutger II van Merheim. Rutger is overleden na 1147.

Notitie bij Rutger: Rutger van Merheim

Rutger van Merum, nam deel aan de Derde Kruistocht 1189-1192
Leenman van Holland, Gelre en Keulen.
Rutger van Mereheym neemt 1189 deel aan de Derde Kruistocht en doet aan de vooravond van zijn vertrek een schenking aan de abdij Camp.
Rutgerus de Merheim is 22.01.1201 getuige bij een verdrag tussen de graaf van Gelre, de hertog van Lotharingen en de bisschop van Utrecht.

Zijn zuster was, Alveradis van Merum (genoemd naar overgrootmoeder van moederskant?), erfdochter van de Waldgrafschaft Osning, tr. 1166/´70 Hendrik III van Kessel.
1131, koning Lotharius III doet uitspraak in een geschil tussen Alverade van Cuyk en twee abdijen. over rechten in het bos Osning bij Aken (geen Waldgrafschaft, maar een paltsgrafelijk leen)

1. D.Schwennicke: Europäische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 31. Marburg, 1978
2. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
3. Soc. Ned. Adel: Hans Vogels, Peter van Son
4. ESNF 1.2 Tafel 235 1999

Hij trouwde met

2119 Aleide? van Horne.

Notitie bij Aleide: Aleide van Horne ?

1. De Heren van Kuyc 1096- 1400 Dr. J.A. Coldeweij 1981
2. Soc. Ned. Adel: Peter van Son
3. ESNF 1.2 Tafel 235 1999

ESNF noemt haar Aleidis van Bemelen.

Kind uit dit huwelijk:

I. Hadewich?? van Merheim (zie 1059).

3520 Wennemar van Versnevelde. Wennemar is overleden vóór 1182.

Notitie bij Wennemar: Wennemar van Versnevelde

Vermeld als nobills van Wesenhorst 1145, 1153, als nobills van Versnevelde 1152, als vrije van Dedem 1155.
14 jan. 1145, Alardus de Wisenhurst en zijn broer Winemarus zijn getuigen.
1152, Godescalcus de Versnevelde en zijn broers Winemarus en Adalhardus, vrijen, zijn getuigen. (de liberi „Godescalcus de Versnevelde, Winemarus et Adélhardus, fratres eius".
1153, Alardus en Winemarus de Widenhurst zijn getuigen.
18 juli 1155, Alardus de Wisenhurst en Winemarus de Tideham, vrijen, zijn getuigen voor de bisschop van Utrecht.

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.
2. Mededelingen Gelre 1959 blz. 1 e.v.

Kind van Wennemar uit onbekende relatie:

I. Wennemar van Dedem (zie 1760).

Generatie 13 (stambetovergrootouders)

4096 Otto IV von Bentheim. Otto is overleden omstreeks 1208.

Notitie bij Otto: Otto IV, Graf von Bentheim 1150

Vermeld vanaf 1166, begeleidt zijn moeder op haar (tweede) reis naar het Heilige Land in 1173, Burggraaf van Coevorden 1187. Neemt deel aan de derde kruistocht in 1189, ontvangt Maintz 20.10.1195

Op 27 maart 1203 zegelt Otto samen met zijn zoon. "S. Othonis comitis de Benthehem. S. Balduyni filii eius." (OBHZ I Kruisheer)

Ook werd Otto, na de dood van de voorgaande burggraaf Gerlach van Rhenen in 1187 of al eerder, burggraaf van Utrecht; deze laatste positie hebben de graven van Bentheim als leen van de Utrechtse Kerk gehouden tot 1307 toen zij dit overdroegen aan de heren Uten Goye.

"Florencium succedentem Hollandie principem, Ottonem de Benthem comitem, Balduinem pontificum, Theodricum antistitem, Peregrinum presidem, Sophiam abbatissam, Hadewigim sanctimonialem et Petronellam…domicellam" zijn de kinderen van Dirk VI & zijn vrouw. (Chronologia Johannes de Beke 52, p. 101.)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dek, Dr. A. W. E., Reference: 18
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
4.
H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. Ned. Leeuw 1966 (Blz. 106)
6. Ned. Leeuw 1937 (Blz. 349-350)
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln,NF, Vol. IV, Tafel 81. Marburg, 1981
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37 Marburg, 1980
9. NL 1995 (Kol. 171)

Hij trouwde omstreeks 1172 met

4097 Alverade van Arnsberg. Alverade is overleden na 1205.

Notitie bij Alverade: Alveradis v.Arnsberg (van Cuyck)( von Cappenberg )

Genoemd in 1205.
Mogelijk de dochter van Godfried en Heilwig van Renen omdat Otto van Bentheim tot burggraaf van Utrecht werd benoemd na burggraaf Gerlach, een broer van de Utrechtse bisschop Godfried van Rhenen.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dek, Dr. A. W. E., Reference: 18
2. Ned. Leeuw 1966 (Blz. 106)

Volgens Erlangen en volgens H. Verdonk: Alverade van Cuyck * v.Arnsberg
Ze erfde o.a. het aandeel van haar vader op het allodium te Malsen.

"Ottonem fratrem Florentii Hollandensis comitis" als "Heinricus comes de Arnesburg generum (=schoonzoon) suum"
(Annales Egmundani 1172, MGH SS XVI, p. 467)

Door vele auteurs is nog een tweede huwelijk gesuggereerd met een Alvaradis van Cappenberg, waarbij dan de voornaam van zijn eerste vrouw onbekend wordt verondersteld. Hildebrand, Coldewey en de Europaische Stammtafeln maken echter duidelijk dat er slechts één huwelijk was met Alveradis van Arnsberg, een dochter van Godfried van Kuyc. De moeder van Alveradis was Jutta, de enige erfgename van Arnsberg, die waarschijnlijk eerst getrouwd was geweest met Godfried van Cappenberg, maar toen die in 1127 overleden was, hertrouwde met Godfried van Kuyc. Deze werd toen graaf van Arnsberg45. Godfried had een deel van de Kuycse allodia in de Tieler- en Bommelerwaard geërfd, die toen zijn dochter Alveradis met graaf Otto van Bentheim trouwde meegingen als bruidschat.

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
3.
De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln,NF, Vol. IV, Tafel 81. Marburg, 1981
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37 Marburg, 1980
6. NL 1995 (Kol. 171)
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12

Kind uit dit huwelijk:

I. Boudewijn I von Bentheim (zie 2048).

4232 Herman van Kuyc, geboren omstreeks 1100. Herman is overleden omstreeks 1168, ongeveer 68 jaar oud.

Notitie bij Herman: Herman van Malsen Heer van Kuyk & Grave, Stadgraaf van Utrecht

2 zonen en een dochter: Hendrik, Albert, proost van het kapittel van St. Jan te Utrecht en NN gehuwd met Hendrik van Batenburg.

"Godefridus de Malsen et frater eius Herimannus´ (1121) (OB Holland dl1, nr 105, blz. 214)
"Godefridus de Cuich et frater eius comes Hermannus" ( 1145) ( Sloet OB nr 282, blz. 276)
"Godefridus…de Arnsberch ac Hermannus de Kuyc famosi comites et…fratres" (Chronologia Johannes de Beke 53b, p. 105)
"Godefridi comitis de Kuc [et] fratre suo Herimanno" Vertelt dat de keizer het land van hun ouders confisceerde. (Annalista Saxo 1136)
1145 "Godefridus de Cuich et frater eius comes Hermannus".
(622 Urkundenbuch für die Geschichte des Niederrheins Dr. Theod. Jos. Lacomblet 1858)

Tr. ca. 1130 met N.N. uit het huis Namen/Laroche. Zie "De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij, blz. 30: "Een huwelijk van Herman is in geen enkele bron terug te vinden. Om de identiteit van zijn vrouw vast te stellen, moet men, bij gebrek aan bronnen, andere wegen bewandelen. In verband met het feit dat Herman van Kuijc aan een jongere (tweede?) zoon de naam Albert gaf, heeft Hardenberg gedacht aan een huwelijk met een dochter van Albert van Chiny. Tot dusver ondernomen onderzoek laat zien dat er bloedverwantschap bestaat met leden van het geslacht van de graven van Henegouwen, die met het huis Namen verwant waren. Daar komt nog bij dat de naam Albert zowel bij de graven van Namen als bij met hen verwante geslachten zoals Laroche, Durbuy en Chiny, manifest zijn."

Hij vermoordt samen met zijn broer Godfried Floris de Zwarte, broer van Graaf Dirk VI van Holland in 1133.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij, blz. 30
5. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
6. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Blz. 101
Geeft als echtgenoot NN van Batenburg
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12
8. De graven van Gelre en de Zuthpense erfenis H. Verdonk 1994

Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1130 met

4233 NN van Namen of Laroche.

Notitie bij NN: NN van Namen of Laroche

van Chiny??

1. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980

van Namen -Laroche:

3. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij, blz. 227

Kind uit dit huwelijk:

I. Hendrik II van Kuyc (zie 2116).

4234 Dirk van Renen. Dirk is overleden vóór 1178.

Notitie bij Dirk: Dirck van Renen Heer van Herpen

Bezat het allodium Herpen - waarschijnlijk hem door zijn vader nagelaten - was burggraaf van Utrecht van ca. 1156 tot zijn dood, overleden voor 1178.
Schonk samen met zijn broer bisschop Godfried landerijen onder Anderlecht en Dilbeek aan de priorij Vorst.

Getrouwd met N.N., mogelijk een dochter Van Bierbeek.

1156, Dirk van Renen en zijn broer Gerlach zijn getuigen voor bisschop Gotfried [van Renen] (Oorkondenboek van het Sticht Utrecht, nr. 416).
1157, Dirk broer van de bisschop is getuige (id., .420).
9 maart 1162, Dirk kastelein, vrije, is getuige (id., nr. 436).
1165, Dirk kastelein en zijn broer Gerlach zijn getuigen (id., nr. 445).
1170, bisschop Godefrid en zijn broers, de Utrechtse kastelein Diederik en Gerlach schenken voor hun zieleheil aan de abdij van Pomest hun landgoed tussen Anderlecht en Dilbeek, met recht van terugkoop voor 40 mark (id., nr. 468).
1172, Dirk kastelein en zijn broer Gerlach zijn getuigen (id., nr. 473).
9 april 1178, bisschop Godefrid testeert en draagt het kasteel Horst op aan het bisdom op voorwaarde dat zijn broer Gerlach en diens nakomelingen het slot van de bisschop in leen zullen houden: zijn vader Godfried had het slot gebouwd en diens zonen waren Dirk, Gerlach, Arnold clericus, Hugo, Godfried zelf en hun zuster Helewig. Als Gerlach zonder nageslacht overlijdt zal opvolgen ´s bisschops verwant Godfried [van Cuyk] of een van diens broers , namelijk zonen van nicht Sophie en Heinric van Kuc (id., nr. 499).


1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: VIII 35
2. NL 1992 (Kol. 410)
3. Kwartieren Greidanus-Jaeger dl. 2 Blz. 1179

Kind van Dirk uit onbekende relatie:

I. Sophia van Renen (zie 2117).

4236 Koenraad van Merheim.

Notitie bij Koenraad: Koenraad van Merheim

Vermeld 1140, 1143, 1147
1140, Conradus de Mereheym is getuige voor de bisschop van Luik.
Dominus Conradus de Merehem is 07.10.1143 aanwezig bij de wijding van de abdijkerk te Egmond, waar bisschop Harbert de pauselijke priveleges bevestigt en vrijdom van tol verleent aan de moniken.(Oork. Holl.Zeel., 121; Utrecht, 383)
1147, Luchardis van Mereheym met haar zonen Koenraad, Rutger en Dirk, schenkt zes hoeven in Posterholt en twee in Linnen met de tienden aan de pastoor van Herten (J. Habets, De proosdij van Meersen, in: Publications...Limbourg), 25e jrg., 1888)

1. D.Schwennicke: Europäische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 31. Marburg, 1978
2. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
3. Soc. Ned. Adel: Peter van Son
4. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
5. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1164-1165

Hij trouwde met

4237 Heilwiva van Rode, geboren omstreeks 1120.

Notitie bij Heilwiva: Heilwiva van Rode

Na de moord op haar vader en de dood van haar moeder opgenomen in de familie van Herman van Kuyck.
"Heilwivam, quam post occisionem patris et obitum matris eius, Hermannus avunculus in sua susceperat" (Annales Egmundani MGH SS XVI, p. 453)

Floris de Zwarte, broer van graaf Dirk VI van Holland, wilde in het huwelijk treden met Helwich, erfdochter van Arnold van Rode. Helwichs voogd, haar oom graaf Herman II van Cuyk, gaf geen toestemming en toen Floris de zaak wilde forceren en Helwich verleidde, brak opnieuw oorlog uit tussen Holland en Cuyk. (zie Arnold II) Floris de Zwarte werd door graaf Herman II van Cuyk vermoord, waarop graaf Dirk VI van Holland uit wraak Cuyk verwoestte. De keizer sprak de rijksban uit over graaf Herman van Cuyk, de moordenaar.

Uit Wilhelmus Heda (-1525) : Vita Andreae de Kuyck episcopi
Comes cognomento Niger instigantibus nobilibus quibusdam, Hewigim puellam formosam Hermanni atque Godefridi Comitum ex sorore neptim, ex Principe de Rothes procreatam, sub tutela Hermanni degen tem, eo inconsulto in matrimonium appetebat, obsitit Hermannus conatibus Florentii adjutus viribus Godefridi Comitis, atque Andrea Episcopi .

"Heilwivam" als dochter van "Arnoldi de Rothen" & zijn vrouw Aleidis (Annales Egmundani 1132, MGH SS XVI, p. 453)
Later is Heilwiva gehuwd met Koenraad van Merheim.
Bij de stichting van het klooster Mariënweerd wordt eenderde deel geschoken door Heilwiva??. "tertiam partem decime loci a Heilwiga"

1.
Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
2. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
3. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
4. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12

Kind uit dit huwelijk:

I. Rutger II van Merheim (zie 2118).

7040 Gerhard II van Lon.

Notitie bij Gerhard: Gerhard II van Lon

Vermeld als graaf van Lon. 1138/39.
1138,39, De aartsbisschop van Keulen bekrachtigt een ruilverdrag tussen de Mariakerk te Rees en de vrije Godescalcus, waarbij laatstgenoemde, met toestemming van zijn broer graaf Gerhard van Lon, zijn eigendom te Mehla met toebehoren aan het stift heeft overgedragen.

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.
2. F.J.L.Heidenreich: Warburger Stammtafeln. A Verlag, Münster, 1986
3. ESNF VIII 1980 tafel 80 (variant)

Kind van Gerhard uit onbekende relatie:

I. Wennemar van Versnevelde (zie 3520).

 

Generatie 14 (stamoudouders)

8192 Dirk VI van Holland, geboren omstreeks 1109. Dirk is overleden op 5 augustus 1157, ongeveer 48 jaar oud. Hij is begraven in Rijnsburg.

Notitie bij Dirk: Dirk VI van Holland

Dirk VI was de zoon van Floris II en Petronella van Saksen.
Voor 1125 huwde hij met Sophia van Rheineck die uit het Saksische geslacht Van Nordheim stamde. Uit dit huwelijk werden negen kinderen geboren, Geertruid, Petronilla, Hadewig die non werd, Floris die later zijn vader opvolgde als Floris III, Otto die als Otto IV graaf van Bentheim werd, Boudewijn die bisschop werd, Dirk die eveneens bisschop werd, Sophia die abdis van Rijnsburg werd en Peregrinus die op jonge leeftijd (12 jaar) overleed.
Daarnaast is er ook een buitenechtelijk kind van Dirk VI bekend met de naam Robert.

"filios pusillos Theodericum, Florentium, Simonem" zijn de 3 zonen van "Florentius crassus comes filius Theoderici" en zijn vrouw Petronilla.(Annales Egmundani 1121, MGH SS XVI, p. 451)
"Theodricum, Florencium, Simonem ac Hadewigim virginem" als de kinderen van graaf Floris & zijn vrouw.( Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 108)

"Lotharius imperator avunculus Theoderici" =oom van moederskant van Dirk (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 108)
"Theodericus comes filius Florentii crassi comitis" (Annales Egmundani 1157, MGH SS XVI, p. 461)

Dirk VI aanvaardde de grafelijkheid in 1122 onder de voogdij van zijn moeder.
Gravin Petronella nam in 1123 deel aan de opstand van haar halfbroer hertog Lotharius tegen keizer Hendrik V. In 1125 werd deze Lotharius zelf Duits koning. Vermoedelijk is het aan hem te danken, dat Rijnland en Leiden, formeel sinds 1064 Utrechts bezit, bij Holland werden gevoegd.
Terwijl zijn moeder een krachtig bestuurder moet zijn geweest toonde Dirk VI aanvankelijk geen ambities. Zijn jongere broer Floris de Zwarte was daarentegen zeer ambitieus. Dit moest wel mis gaan en dat ging het ook. Gravin Petronilla had in de bestuurlijke kwaliteiten van zoon Floris kennelijk meer vertrouwen dan in die van haar zoon Dirk. Omdat deze op dat moment geen ambitie toonde probeerde zij, door zelf het bewind over het graafschap ter hand te nemen, tijd te winnen om Floris in het zadel te helpen. Die opzet leek aanvankelijk te slagen.
Uiteindelijk kwam Floris de Zwarte openlijk in opstand tegen zijn broer Dirk VI. Van 1129 tot 1131 wordt Floris ook als graaf van Holland in oorkonden genoemd. In die hoedanigheid wordt hij zelfs door de Roomskoning en de bisschop van Utrecht erkend.
In maart 1131 is Dirk VI, na een kennelijke verzoening met zijn broer, echter weer graaf van Holland. Al in augustus van datzelfde jaar koos Floris wederom partij tegen zijn broer Dirk. De tegen Dirk VI in opstand gekomen Westfriezen boden Floris de Zwarte de heerschappij over geheel Westfriesland en ook de Kennemers schaarden zich achter hem. De broedertwist werd in augustus 1132 door tussenkomst van de Roomskoning Lotharius bijgelegd, doch dit betekende niet dat de Westfriezen hun verzet staakten.
In 1133 werd Floris de Zwarte nabij Utrecht vermoord.
Dirk VI ging in 1138 naar Jeruzalem op pelgrimstocht. Vermoedelijk was zijn vrouw Sophia daarbij aanwezig, want tijdens de tocht werd namelijk hun zoon Peregrinus (Pelgrim) geboren. Tijdens de terugreis bezocht Dirk VI in 1140 de paus in Rome. Daarbij droeg Dirk het tot nieuwe bloei gekomen klooster Egmond en het door zijn moeder Petronella in 1133 gestichte klooster te Rijnsburg aan de paus op.
Met deze daad onttrok Dirk deze kerkelijke groederen aan het gezag van de Utrechtse bisschop.
Toen in 1150 de Utrechtse bisschop Hartbert overleed steunde Dirk VI de kandidatuur van Herman van Horn, die hij naar Utrecht voerde. Met de steun van koning Koenraad III werd deze Herman van Horn uiteindelijk ook als bisschop erkend. In 1156 ontstond er een conflict tussen Dirk VI en de abt van Egmond nadat Dirk de dan al meer dan honderd jaar slepende kwestie van de Echternachse kerken had geregeld door inkomsten van de grote kerk in Vlaardingen te schenken aan zijn kapelaan. De abt deed Dirk en diens zoon Floris hierop in de ban. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat Dirk, die kort hierna, op 5 augustus 1157, overleed, niet in de abdij van Egmond maar in Rijnsberg werd begraven.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 13
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
8. Ned. Leeuw 1966 (Blz. 103-104)
9. Ned. Leeuw 1937 (Blz. 349-350)
10. NL 1995 (Kol. 170)

Hij trouwde met

8193 Sophia van Rheineck, geboren omstreeks 1115. Sophia is overleden op 26 september 1176 in Jeruzalem, ongeveer 61 jaar oud. Zij is begraven in Jeruzalem.

Notitie bij Sophia: Sophia van Rheineck

Erfgename van het graafschap Bentheim na het overlijden van haar broer en vader 1150. Is 07.10.1143 aanwezig bij de inwijding van de nieuwe abdijkerk van Egmond. Sophia overleefde haar man 20 jaar.
Ging in 1173 als weduwe van de Graaf op bedevaart naar Santiago de Compostela met haar zoon Otto van Benthem en IJsbrand van Haarlem. Werd op deze tocht door rovers overvallen en met een mes bedreigd.
Tijdens een reis naar het Heilige Land (ze bezocht Palestina in 1139, 1173 met haar zoon Otto en 1176) overleed zij in Jeruzalem.

De Annales Egmundani (12e eeuw) noemen "palatinus (=paleisbeambte)…comes Otto de Rineke" als zoon van "Ottonis et Gerthrudis comitissæ" en als broer van "comitissæ Sophiæ Hollandensis" (Annales Egmundani 1143, MGH SS XVI, p. 455.)

1143 [okt. 7 of later] nr.121 Hardbert, bisschop van Utrecht, bevestigt de inhoud van het pauselijk privilege van 1140 febr. 29, dat hij bij de inwijding van de kloosterkerk van Egmond op 1143 okt. 7 heeft laten voorlezen, bekrachtigt de gift van te Gouda gelegen land door graaf Diederik VI en gravin Sophia bij gelegenheid van die wijding aan de genoemde kerk gedaan, en verleent aan de monniken van Egmond tolvrijstelling binnen zijn gebied voor hetgeen zij voor de kloosterbouw of voor eigen gebruik nodig mochten hebben. (OBHZ I Kruisheer)

Echternach 1156 Graaf Diederik VI, samen met gravin Sophia en hun zoon Floris, geeft 120 gemet op Schouwen aan de abdij van Echternach, waarvoor in de plaats abt Gerard en het convent van deze abdij afstand doen van hun rechten op een aantal met name genoemde kerken. (OBHZ I Kruisheer nr. 140)

Ook wordt er bericht van haar bezoek aan Jerusalem in 1173 "Sophia comitissa Hollandensis et filio suo Ottone" en haar dood in 1176. (Annales Egmundani 1173 and 1176, MGH SS XVI, p. 468.)

Huwelijk van graaf Dirk VI en "Sophiam filiam Ottonis de Rinegh comitis palatini" (Chronologia Johannes de Beke 52, p. 101)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 13
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln, Neue Folge, Band IV Standesherrliche Häuser I (1981 Stargardt, Marburg).
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen.
Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. Gens Nostra 1991 (652)
9. Ned. Leeuw 1966 (Blz. 103-104)
10. Ned. Leeuw 1937 (Blz. 349-350)
11. NL 1995 (Kol. 167)

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Otto IV von Bentheim (zie 4096).

II. Floris III van Holland, geboren omstreeks 1135. Floris is overleden op 1 augustus 1190 in Antiochië, ongeveer 55 jaar oud. Hij is begraven in Tyrus, Petruskerk (naast keizer Barbarossa),.

Notitie bij Floris: Floris III van Holland

"Florencium succedentem Hollandie principem, Ottonem de Benthem comitem, Balduinem pontificum, Theodricum antistitem, Peregrinum presidem, Sophiam abbatissam, Hadewigim sanctimonialem et Petronellam…domicellam" de kinderen van graaf Dirk VI (Chronologia Johannes de Beke 52, p. 101)

"Florentius filius eius [=Theodericus comes filius Florentii crassi comitis]" toen hij zijn vader opvolgde. (Annales Egmundani 1157, MGH SS XVI, p. 461)

Het overlijden "1190 Kal Aug…in Antiochia" van graaf Floris III en begrafenis in de "basilica sancti Petri" (Chronologia Johannes de Beke 58b, p. 131)

Het overlijden "1190 Kal Aug" van "Florencius 3 comes Hollandie" te Antiochië. (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 109)

Floris III volgde in 1157 zijn vader Dirk VI op.
Hij huwde op 28-08-1162 met Ada van Schotland, de zuster van de Schotse koning Malcom IV. Uit dit huwelijk werden tien kinderen geboren, vijf zonen en vijf dochters: Dirk die als de oudste zoon zijn vader later als Dirk VII zou opvolgen, Hendrik, Floris die domproost werd, Willem die zijn oudere broer na diens overlijden opvolgde, Boudewijn, Ada, die later huwde met Otto van Brandenburg, Sophia, Margaretha die later huwde met Dirk van Cleef, Elisabeth, die jong stierf, Agnes, die abdis werd.
Floris III was de eerste die als graaf van Holland een eigen munt sloeg.

Naar aanleiding van de zaak met de kerk van Vlaardingen was Floris III in 1156 samen met zijn vader Dirk VI door de abt van Egmond in de ban gedaan.
Floris gaf de kerk van Vlaardingen op 28-08-1162 terug aan de opvolger van de Egmondse abt, tijdens een plechtigheid in de abdij van Egmond. Bij deze zelfde plechtigheid werd de ban over Floris III opgeheven en werd mogelijk ook zijn huwelijk met Ada van Schotland voltrokken.
Een jaar eerder had Floris vrede gesloten met de Westfriezen uit Drechterland, maar in 1165 laaide deze oude strijd weer op.
Herhaaldelijk trokken de Westfriezen ter strooptocht het Kennemerland binnen, hetgeen Floris dan weer noodzaakte tot een strafexpeditie. Bij een van deze veldtochten, in de winter van 1168, liep een deel van het leger van de graaf bij Schagen in een hinderlaag. In 1184 gelukte het Floris III de Westfriezen van Wieringen en Texel te onderwerpen.

Floris III was een trouwe bondgenoot van de Keizer Frederik Barbarossa.
In 1158 en van 1176 tot 1178 stond hij de Keizer persoonlijk terzijde bij diens strijd in Italië. Als dank verwierf hij van deze de titel van rijksvorst en kreeg hij in 1179, de tol van Geervliet. Ook was de verkiezing van zijn broer Boudewijn in 1178 tot bisschop van Utrecht aan de invloed van de keizer te danken.

Floris III raakte in 1166 over Zeeland-bewesten-Schelde in oorlog met de Vlaamse graaf Pilips van de Elzas. Daarbij werd hij echter gevangen genomen waardoor hij in 1167 het voor hem nadelige Verdrag van Brugge moest sluiten.

De invloed van Floris III in het Utrechtse bisdom was niet naar de zin van de graaf van Gelre. Om de macht van deze graaf te beteugelen sloot graaf Floris een bondgenootschap met de graaf van Cleef. Dit bondgenootschap werd nog eens bekrachtigd door het huwelijk van twee kinderen van Floris, Margaretha (in 1182) en Dirk (in 1186), die beiden met kinderen van de graaf van Cleef huwden.
Graaf Floris III maakte in 1184 een pelgrimage naar Jeruzalem.
In 1187 was Jeruzalem weer in handen gevallen van de moslims. Na een oproep van de paus hiertoe, werd in 1188 tot een derde kruistocht besloten. In april 1189 vertrok het leger der kruisvaarders naar het Heilige Land.
De graven van Holland, Gelre en Cleef namen gezamenlijk aan deze kruistocht deel. Keizer Frederik Barbarossa overleefde deze kruistocht niet en graaf Floris III stierf niet lang na hem, op 1augustus 1190, van uitputting in Antiochië.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: page 14.
2. Gens Nostra 1990 (376)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 304-27.
4. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
5. George Edward Cokayne The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain, and the United Kingdom, Extant, Extinct, or Dormant, I-XIII (in 6) (Thrupp, Stroud, Gloucestershire, GL5 2BU: Sutton Publishing Limited, 2000), VI:642, footnote (m), "1162".
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
8.
H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984

Floris trouwde met Ada (Aleida) van Huntingdon. Zij is een dochter van Henry, Graaf van Huntingdon Northumberland, Canmore en Ada (Aleida) de Varennes. Ada is overleden op 11 januari 1208. Zij is begraven in Middelburg abdijkerk.

Notitie bij Ada: Ada (Aleida) van Huntingdon (Schotland)

Huwelijk in 1162 van "Florentius comes Hollandiæ" en "sororem Regis Scottorum…Ada" (Annales Egmundani 1162, MGH SS XVI, p. 462)

Het huwelijk van Floris III en "Adam filiam Henrici prepotentis regis Scottorum" (Chronologia Johannes de Beke 57a, p. 117)

Het overlijden "III Id Ian"van "Ada quidam Hollandie comitissa regie stirpis" en haar begrafenisl in de abdij van Middelburg (Chronologia Johannes de Beke 58b, p. 131)

Het overlijden "Id Jan" van "Ada comitissa filia Heynrici regis Scothorum" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 109)

Gravin van Ross, Huntingdon. Trachtte te bemiddelen tussen haar zoons Dirk VII en Willem, vluchtte naar Ouddorp bij Alkmaar in de Loonse oorlog 1204, schonk 64 pond aan de abdij van Middelburg.

In 1198 doet zoon Dirk VII van Holland een schenking. In deze oorkonde vernoemt hij ook "Ada mater mea, Willelmus frater meus, Margareta soror mea en Florentius frater meus" (OSU II nr. 540)

Ada werd geboren als tweede kind van Henry van Huntingdon en Ada de Warenne. Na haar zouden er nog twee meisjes en drie jongens volgen; haar jongere broer Malcolm werd later koning van Schotland. Over de jeugd van Ada is niets bekend. Rond 1162 trok de abt van het klooster Egmond naar Schotland om daar namens graaf Floris om haar hand te vragen. Samen reisden de abt en Ada terug naar Holland, waar de huwelijksvoltrekking – waarschijnlijk in Egmond – plaatsvond. Ada kreeg als huwelijksgift het graafschap Ross, in de Schotse Hooglanden.

Vermoedelijk is Ada niet actief betrokken geweest bij het bestuur van het graafschap – zij wordt een enkele keer genoemd in oorkonden, en treedt zelden op als getuige of als mede-zegelaar. Haar man Floris was een trouw bondgenoot van keizer Frederik Barbarossa en trok vaak met hem ten strijde. Zij kwamen beiden in 1190 om tijdens de derde kruistocht. Floris werd begraven in Antiochië. Melis Stoke vermeldt over Ada dat zij haar zoon Willem steunde in diens strijd tegen Aleid van Kleef tijdens de Loonse Successieoorlog; Ada verbleef met Willems vrouw Aleid van Gelre in Oudorp bij Alkmaar. Daarnaast is van Ada bekend dat zij Latijn kon lezen: in een aantekening in de zestiende-eeuwse boekenlijst van het klooster Egmond staat dat ze twee misboeken leende. Deze boeken bleken later zonder toestemming van het klooster te zijn doorgegeven aan Ada’s schoondochter Aleid. Niet duidelijk is of dit Aleid van Kleef was of Aleid van Gelre. Maria’s zoon Floris zou enkele jaren in het geboorteland van zijn moeder werken als kanselier van zijn oom, de Schotse koning.

Ada overleed na 1206 en werd waarschijnlijk begraven in de abdij van Middelburg, die zij al eerder een bedrag van 64 pond had geschonken. Met verwijzing naar deze voormoeder zou Floris V later aanspraak maken op de Schotse troon.

Oorkondenboek van Holland en Zeeland tot 1299 1, A.C.F. Koch ed. (Den Haag 1970) 287, 291, 352, 389, 400-401, 453, 455.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: page 14.
2. Gens Nostra 1990 (376)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 72-28.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 100-26.
5. George Edward Cokayne The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain, and the United Kingdom, Extant, Extinct, or Dormant, I-XIII (in 6) (Thrupp, Stroud, Gloucestershire, GL5 2BU: Sutton Publishing Limited, 2000), VI:642, footnote (m).
6.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964

8194 Godfried van Kuyc, geboren omstreeks 1100. Godfried is overleden omstreeks 1158, ongeveer 58 jaar oud.

Notitie bij Godfried: Godfried van Kuyck

Ook gehuwd geweest met Heilwig, de zuster van Godfried van Renen, bisschop van Utrecht.

"Godefridus de Malsen et frater eius Herimannus´ (1121) (OB Holland dl1, nr 105, blz. 214)
"Herimannus comes de Cuich et frater eius comes Godefridus" ( 1145) Uit: Oorkondenboek Noord Brabant (Dr. H. Camps) Blz. 70
1226 Albert, heer van Cuijk, oorkondt dat hij de schenking door de graven Hendrik en Godfried van Arnsberg van een halve hoeve in Halle (bij Escharen) aan de abdij van Mariënweerd bekrachtigd heeft en afstand heeft gedaan van zijn rechten op al wat de abdij rechtmatig verkregen heeft. (Oorkonden van Noord Brabant 694-1312 )

Heinricus" als zoon van "Godefridi et Idæ de Arnsberch" (Annales Egmundani 1164, MGH SS XVI, p. 463)

Wordt in 1133 voor het eerst "Godefridus de Arnesberch" genoemd.(Annales Egmundani)

"Godefridus…de Arnsberch ac Hermannus de Kuyc famosi comites et…fratres" (Chronologia Johannes de Beke 53b, p. 105)
"Godefridi comitis de Kuc [et] fratre suo Herimanno" Vertelt dat de keizer het land van hun ouders confisceerde. (Annalista Saxo 1136)

1145 "Godefridus de Cuich et frater eius comes Hermannus".
(622 Urkundenbuch für die Geschichte des Niederrheins Dr. Theod. Jos. Lacomblet 1858 b. 4)

In 1153 "Hermannus de Quich, Gotefridus comes de Arnisperge" (A. C. F. Koch. Oorkondenboek van Holland en Zeeland tot 1299, deel I, ´s-Gravenhage 1970, nr. 132, blz. 258) of 376: 14 juni 1153 Urkundenbuch für die Geschichte des Niederrheins Dr. Theod. Jos. Lacomblet 1858 b.1

(1138—1152) R1598. König Conrad III. erlaubt dem Grafen Godefrid von Arnsberg und Cuich, auf einem seiner Erb oder Lebengüter ein Schloss zu bauen.
S. d. Kindlinger M. B. U. Urk. S. 175. Seibertz Urkundenb. I. S. 59. (Regesta Historiae Westphaliae dl. 2)

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35,37 Marburg, 1980
6. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12
8. De graven van Gelre en de Zuthpense erfenis H. Verdonk 1994

Hij trouwde met

8195 Ida (Jutta) von Arnsberg.

Notitie bij Ida: Ida (Jutta) von Arnsberg

Waarschijnlijk weduwe van Godfried II van Cappenberg. (Wordt als heilige vereerd) (Heiligenlexicon)

"unam filiam [Frederici comitis de Arnesberch]", zonder haar naam, was de echtgenote van "Godefridus de Cuc, pater comitem Heinrici et Frederici de Arnesburch"
terwijl "secundam filiam [Frederici comitis de Arnesberch]", zonder ook deze naam, was de echtgenote van "Otto de Cappenburch, cuius filia Eilica uxor Eilmari" (Annales Stadenses 1105, MGH SS XVI, p. 318)

"Friderici comitis filiam" de echtgenote van Gottfried Graaf von Cappenburg (Vita Godefridi comitis Capenbergensis 2, MGH SS XII, p. 516, voetnoot 17 vernoemt "Iuttam. Gamansius enim in Act. SS. Ian. I, 839 ex antique Capenbergæ ms" en "Godefridus, monasterii Capenbergis fundator, duxit filiam Friderici comitis in Arnsberg, nomine Iuttam, ex qua nullam prolem suscepit. Otto autem in cælibatu ordinem ingressus fuit".

(1138—1152) R1598. König Conrad III. erlaubt dem Grafen Godefrid von Arnsberg und Cuich, auf einem seiner Erb oder Lebengüter ein Schloss zu bauen.
S. d. Kindlinger M. B. U. Urk. S. 175. Seibertz Urkundenb. I. S. 59. (Regesta Historiae Westphaliae dl. 2)

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35,37 Marburg, 1980
6. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991

Kinderen uit dit huwelijk:

I. N.N.(2) van Kuyc.

Notitie bij N.N.(2): N.N.(2) van Cuyck * v.Arnsberg

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VII 143
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37. Marburg, 1980

N.N.(2) trouwde met Herman II (IV) von Virneburg. Herman is geboren vóór 1157. Herman is overleden omstreeks 1192, minstens 35 jaar oud.

Notitie bij Herman: Hermann II (IV) Graf von Virneburg

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VII 143, 1979
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band IV, Tafel 33. Marburg, 1957 (1968)
3. W.M"oller: Stamm-Tafeln westdeutscher Adels-Geschlechter im Mittelalter, Band I, Tafel 14. Darmstadt, 1922 (Degener Verlag, Neustadt Aisch)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37. Marburg, 1980

II. Adelheid van Kuyc. Adelheid is overleden na 1200.

Notitie bij Adelheid: Adelheid van Cuyck * v.Arnsberg

1. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 186. Marburg, 1953 (1965)
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. W.M"oller: Stamm-Tafeln westdeutscher Adels-Geschlechter im Mittelalter, Band III, Tafel 85. Darmstadt, 1936 (Degener Verlag, Neustadt Aisch)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 3. Marburg, 1978
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37. Marburg, 1980
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVIII, Tafeln 2. Marburg, 1998

Adelheid trouwde met Eberhard IV von Altena. Eberhard is overleden op 23 januari 1180. Hij is begraven in Altenberg.

Notitie bij Eberhard: Eberhard IV Graf von Altena, Graf von Berg

Kinderen: Oda, Adolf (-1220), aartsbisschop van Keulen, Arnold, Frederik.

Lacomblet dl 1: 426: 28 juni 1168 (ook in 1174) Een oorkonde waarin wordt getuigd door: "Arnoldus filius comitis Euerardi de altina"

Lacomblet dl 1: 536: 1192 Een oorkonde waarin wordt getuigd door "comes Arnoldus de altena et comes Fredericus frater eius"
In Lacomblet vinden we meerdere oorkonden waarin deze gebroeders getuigen.

In 1152 werd hij graaf van Berg, maar streed jarenlang met zijn broer Engelbert om de opvolging, totdat in 1160 een vergelijk gevonden werd, waarbij Everhard graaf van Altena werd, en de belangrijke voogdijen verkreeg over Essen, Werden en Cappenberg.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 3
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 186. Marburg, 1953 (1965)
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. W.M"oller: Stamm-Tafeln westdeutscher Adels-Geschlechter im Mittelalter, Band III, Tafel 85. Darmstadt, 1936 (Degener Verlag, Neustadt Aisch)
6. H.M.Schleicher (Hrsg.) : Ernst v. Oidtman und seine genealogisch-heraldische Sammlung, Band I, . WGfF, K"oln, 1999
7. H.M.Schleicher (Hrsg.): Ernst v. Oidtman und seine genealogisch-heraldische Sammlung, Band III. WGfF, K"oln, 1999
8.
D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 21. Marburg, 1978
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 3. Marburg, 1978
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 37. Marburg, 1980
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVIII, Tafeln 2. Marburg, 1998

III. Alverade van Arnsberg (zie 4097).

8464 Hendrik I van Kuyc (dezelfde als 16388 in generatie 15).

Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1100 met de ongeveer 25-jarige

8465 Alveradis (von Hochstaden) (dezelfde als 16389 in generatie 15).

8468 Godfried van Renen. Godfried is overleden na 1156.

Notitie bij Godfried: Godfried van Renen

Heer van Rhenen, vermoedelijk uit het huis Aarschot (vermeld 1105-1156), bezat goederen bij Rhenen, Brussel, Anderlecht en Dilbeek.

Getrouwd (1) ca. 1120 met Sophia van Kleef (of van Bemmel).
Getrouwd (2) voor 1139 met Emiza VAN VALENCIENNES, dochter van burggraaf Isaac en Mathilde N.

Godfried van Aerschot, heer van Renen, had Brabantse bezittingen, vermeld 1105-1156, tr. Sophia, waarsch. dr. van Dirk II van Kleef (dus niet van Dirk van Bemmel; dit om de vererving van Herpen te verklaren).

1105, Godfried van Renen is getuige voor bisschop Burchard bij de wijding van de St. Walburgkerk te Zutphen (Oorkondenboek Sticht Utrecht, n, 272).
1118, 1125, 1126, 1139, 1145, Godfried van Renen is getuige voor de bisschoppen Godebold en Andreas en voor graaf Dirk VI (id. nrs. 289, 313, 317, 319, 378, 388).
1129 (voor 13 sept), Godefridus de Riene is getuige bij de stichting van het klooster Marienweerd (id.nr 327, Oork. Holland en Zeeland, nr. 111).
1169 (voor 18 juni), de vader van bisschop Godfried is Godfried van Renen, zijn moeder is Sophie (Oorkondenboek Sticht Utrecht, nr. 465).
9 april 1178, en zijn zuster is Helewig (id. nr. 499).

Volgens Greidanus huwde Helewig van Renen Godfried I van Cuyk.

1. NL 1992 (Kol. 409)
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger dl. 2 Blz. 1179

Hij trouwde met

8469 Sophia van Bemmel?. Sophia is overleden vóór 1139.

Notitie bij Sophia: Sophia van Bemmel

Dr. van Dirk van BEMMEL

1. NL 1992 (Kol. 409)

Kind uit dit huwelijk:

I. Dirk van Renen (zie 4234).

8472 Rutger I van Merheim. Rutger is overleden omstreeks 1147.

Notitie bij Rutger: Rutger I van Merheim

Vermeld 1129, tr. ca. 1220 Luchardis NN.
1129, Rutcherus de Merehem treedt op als getuige voor bisschop Andreas bij de stichting van het klooster Marienweerd (Oork. Holl.Zeel., nr. 111; Utrecht, nr. 327).
1147, Luchardis van Mereheym met haar zonen Koenraad, Rutger en Dirk, schenkt zes hoeven in Posterholt en twee in Linnen met de tienden aan de pastoor van Herten (J. Habets, De proosdij van Meersen, in: Publications...Limbourg), 25e jrg., 1888)

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1179

Kind van Rutger uit onbekende relatie:

I. Koenraad van Merheim (zie 4236).

8474 Arnold II van Rode, geboren omstreeks 1091. Arnold is overleden omstreeks 1125 in vermoord, ongeveer 34 jaar oud.

Notitie bij Arnold: Arnold II van Rode

31 maart 1125: Is samen met zijn vader (Arnold I) en zijn broer Gijsbert getuige bij een schenking van vrouwe Guda, weduwe van van Tiebald, heer van Voeren en Valkenburg. 1106/1107 (ongedateerde oorkonde)
Arnold II is ook aanwezig bij de keizerlijke bevestiging van de diverse schenkingen van Tiebald en Guda( + 20-6-1125) in 1125. (Codex Diplomaticus Lossensis (MJ Wolters 1849) blz. 39)
"Arnulphus de Roden et duo filii ejus Arnulphus et Gilebertus"

Is maar kort getrouwd geweest.
In 1061 was graaf Floris l van Holland vermoord door graaf Herman van Malsen (Kuyck). Een jarenlange strijd was van die moord het trieste gevolg en waarschijnlijk nam Arnold van Rode als bondgenoot van de graven van Cuyk deel aan de oorlog. Hij zou gesneuveld zijn in een van de veldslagjes door beide partijen geleverd tussen 1125 en 1128.

1108 augustus 13 (9) Burchard, bisschop van Utrecht, doet uitspraak tussen de congregationes van St. Maarten en St. Bonifacius en Arnold van Rothe en Alveradis, weduwe van Hendrik van Cuijk, over de geschillen wegens een predium tussen Lek en Linge; onder de getuigen Hendrik van Cuijk. ( o.a. RvOSU, Brom nr.266)

Voor de bisschop van Utrecht getuigt Arnold samen met zijn broer Giselbert in 1121 en wordt direct na Godfried en Herman van Malsen genoemd. (OB Utrecht dl. 1, nr 298, blz. 274)

1. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
2. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
5. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 369
6. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12

Hij trouwde, ongeveer 29 jaar oud, omstreeks 1120 met

8475 Aleydis van Kuyc. Aleydis is overleden vóór 1133.

Notitie bij Aleydis: Aleydis van Kuyck

"Aleida" als zuster van "Godefridus et Hermannus " en vrouw van "Arnoldi de Rothen" (Annales Egmundani 1132, MGH SS XVI, p. 453)
"Godefridus…de Arnsberch ac Hermannus de Kuyc famosi comites et…fratres" hadden een "neptim (dochter van broer of zus)…Heylwigim, ex Adelheydi sorore sua ac Arnoldo de Rothem" en dat "Hermannus…avunculus (=moedersbroer)" haar beschermer werd na de dood van haar ouders. (Chronologia Johannes de Beke 53b, p. 105)

1. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
2. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
3. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 35. Marburg, 1980
5. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 369
6. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12

Kind uit dit huwelijk:

I. Heilwiva van Rode (zie 4237).

14080 Gotschalk van Lon.

Notitie bij Gotschalk: Gottschalk van Lon

Vermeld als nobilis 1085-1092.
1092, Godescalcus de Lon, libiris, is getuige bij de koop van een goed door de bisschop van Munster.

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.
2. F.J.L.Heidenreich: Warburger Stammtafeln. A Verlag, Münster, 1986
3. ESNF VIII 1980 tafel 80

Kind van Gotschalk uit onbekende relatie:

I. Gerhard II van Lon (zie 7040).

Generatie 15 (stamoudgrootouders)

16384 Floris II ´de Vette´ van Holland. Floris is overleden op 2 maart 1121. Hij is begraven in Egmond.

Notitie bij Floris: Floris II ´de Vette´ van Holland

"Florencium succedentem comitem et Machtildim" de kinderen van Dirk V (Chronologia Johannes de Beke 48b, p. 93)
"Florentius II filius eius [=Theoderici V comitis]" ( Annales Egmundani 1091, MGH SS XVI, p. 448)

In 1101 voor het eerst graaf genoemd in een rij getuigen "…Florentius comes de Hollant, Heinricus de Kuc, Herimannus de Merehem, Wichardus comes…" (OHZ 92, p. 189)

Het overlijden op "1121 VI Non Mar"van "Florentius crassus comes filius Theoderici" (Annales Egmundani 1121, MGH SS XVI, p. 451)
"1121 VI Non Mar" van "Florencius comes Hollandie, confrater ecclesie Traiectensis" en zijn begrafenis te Egmond (Chronologia Johannes de Beke 51, p. 99)
"1121 VI Non Mar" van "Florencius 2 Hollandie comes" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 108)


Hij volgde in 1091 zijn vader op.
Omstreeks 1108 huwde hij met Geertruida, de dochter van de hertog van Opper-Lotharingen en halfzuster van de Duitse Koning Lotharius van Supplinburg. Zij overleefde haar man ruimschoots en overleed op 23-05-1144 waarna zij te Rijnsburg werd begraven.
Waarschijnlijk al bij haar huwelijk veranderde zij haar naam van Geertruida in Petronella. Hiermee heeft zij vermoedelijk beoogd om zo haar verbondenheid met Petrus en de Heilige Stoel te benadrukken.
Uit het huwelijk van Floris II en Petronilla zijn vier kinderen bekend: Dirk die later als Dirk VI zijn vader opvolgde, Floris die bekend werd als Floris de Zwarte, Simon die kanunnik te Utrecht werd en een dochter genaamd Hadewig.

Floris II werd in 1101 als eerste met de titel "graaf van Holland" vermeld. Daarvoor werd de streek van de graven nog als Friesland aangeduid. Hij was waarschijnlijk leenman van de Bisschop van Utrecht.
Over zijn uiterlijk is bekend dat hij buitengewoon zwaarlijvig was hetgeen hem de bijnaam "de Vette" opleverde. Ook wordt hij omschreven als schatrijk. Deze rijkdom was grotendeels verkregen uit de inkomsten van veenontginningen en tolheffing aan de monding van de grote rivieren.

Tijdens zijn bewind werden in het graafschap enkele reeds bestaande houten kerken vervangen door stenen kerken waarbij het materiaal, tufsteen, door hem vanuit de Rijnstreek werd geïmporteerd.
Na zijn dood, op nog jeugdige leeftijd, regeerde gravin Petronilla door met krachtige hand. Zij deed belangrijke schenkingen aan de abdij van Egmond.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984

Hij trouwde met

16385 Petronilla van Saksen, geboren omstreeks 1078. Petronilla is overleden op 23 mei 1144, ongeveer 66 jaar oud. Zij is begraven in Rijnsburg.

Notitie bij Petronilla: Petronilla van Saksen ( de Lorraine ) Naam ook Gertrude van de Elzas

Zij was een halfzuster van Lotharius v.Süpplingenburg , keizer van Duitsland.
Dochter van Dietrich II. Herzog v.Ober-Lothringen en Hedwig v.Formbach
Hedwig was ook gehuwd met Gerhard von Süpplingenburg waaruit keizer Lotharius.

"Petronilla" als weduwe van "Florentius crassus comes filius Theoderici" ( Annales Egmundani 1121, MGH SS XVI, p. 451)
Het huwelijk van graaf Floris en "Petronillam Lotharii cesaris sororem" (Chronologia Johannes de Beke 49a, p. 93)
"Gertrudeis comitissa de…Holland…soror Lotherii Saxonis ducis" (Annales Magdeburgenses 1123 18, MGH SS XVI, p. 182)

1140 febr. 29 nr.120 Paus Innocentius II maakt aan Walter abt van Egmond bekend dat hij de door graaf Diederik VI van Holland mede namens zijn moeder Petronilla aan de H. Stoel opgedragen kloosters van Egmond en Rijnsburg in eigendom aanvaardt en in bescherming neemt, en dat de abt van Egmond hiervoor jaarlijks vier schellingen Fries zal afdragen aan de paus. (OBHZ I Kruisheer)


Het overlijden in 1144 van "Petronilla comitissa uxor Florentii crassi comitis" en haar begrafenis te "Rinsburch" (Annales Egmundani 1144, MGH SS XVI, p. 456)
Petronilla…comitissa" werd non te Rijnsburg nadat haar man overleden was, ze stierf daar en werd er begraven "X Kal Iun" (Chronologia Johannes de Beke 51, p. 99)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 13
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
8. NL 1995 (Kol. 165)

Kind uit dit huwelijk:

I. Dirk VI van Holland (zie 8192).

16386 Otto I von Rheineck, geboren omstreeks 1080. Otto is overleden in 1150 in Burg Schönburg (vermoord), ongeveer 70 jaar oud.

Notitie bij Otto: Otto I graaf von Rheineck (Salm) en Bentheim 1126

"Otto palatinus comes de Rineke" de zoon van "Hermannus [rex]" (Annales Diibodi 1082, MGH SS XVI, p. 8)
"comes Otto de Reneka" naar Italië gezonden in 1137 door de koning met "fratribus duobus Guarnero et Iohanni de Nantesburch" (Gesta Alberonis Archiepiscopi Trevirorum 15, MGH SS VIII, p. 251)
In een oorkonde uit 1184 herdacht: "nostri felicis memoriae.....vero comes Otto de Reineken, cum uxore sua Gertrude & filio suo Ottone " ( Kindlinger Munsterische Beitrage nr. 26 blz. 75)

Otto van Salm, wordt in contemporaine bronnen gewoonlijk naar zijn burcht Rheineck (bij Andernach) genoemd (doch in 1125 ook ´van Salm´); maakt erfaanspraken op de burcht Treis (bij Cochem) wanneer in 1120 Bertolf van Trihis zonder nakomelingen sterft en bouwt daar dan een tweede burcht waaruit hij door keizer Hendrik V, die Treis als een opengevallen rijksleen beschouwt, met geweld wordt verdreven 1121; verkrijgt echter uitstekende contacten aan het hof wanneer zijn zwager Lotharius (III) van Supplinburg tot diens opvolger wordt gekozen 1125 en tot keizer wordt gekroond 1133; verkrijgt van hem kennelijk Bentheim (waarvan deze in 1116 de oorspronkelijke burcht had verwoest) waar vóór 1148 een nieuwe burcht wordt gebouwd; verschijnt tijdens diens regering herhaaldelijk als getuige aan het hof en voert dan (naast zijn stiefzoon Willem van Ballenstedt) de titel van paltsgraaf 1134-37; vergezelt zijn zwager op diens Italië-tocht 1136; valt na Lotharius´ dood (1137) echter weer in ongenade bij diens opvolger koning Konrad III die in 1142 de oude vijand der Rheinecks, Herman van Stahleck, tot paltsgraaf aanstelt, die dan ook Treis verkrijgt en tijdens de voortgaande vete Otto´s gelijknamige zoon (Otto van Bentheim) gevangenneemt en op de Schönburg (bij Oberwesel) laat wurgen 1149; overl. 1150; zn. van Herman van Salm (Duits tegen-koning van Hendrik IV in de jaren 1081-88) en Sofie N.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: III 134
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. Gens Nostra 1991 (Blz. 652)
6. NL 2002 (Kolom 164)
7. NL 1995 (Kol. 166)

Hij trouwde, ongeveer 35 jaar oud, omstreeks 1115 met de ongeveer 25-jarige

16387 Gertrude von Northeim, geboren in 1090. Gertrude is overleden vóór 1165, ten hoogste 75 jaar oud.

Notitie bij Gertrude: Gertrude von Northeim Pfalzgräfin, erfde Friesland van haar vader.

Eerst gehuwd met Siegfried Graf von Orlamünde

"Richenzam postea inperaticem et Gertrudem palatinam comitissam" de twee dochters van Heinrich en zijn vrouw Gertrud (Annalista Saxo 1101. )

Weduwe van de Lotharingse paltsgraaf Siegfried van Ballenstedt (overl. 1113); wordt in 1154 als gravin van Bentheim vermeld.
Na de dood van haar man Otto trekt ze zich terug op haar burcht te Bentheim. ( "recuperare castrum Bintheim") (OB Utrecht, dl1, nr 409, blz. 369)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VIII 132
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: III 134
3. The Plantagenet Ancestry Baltimore, 1975. , Lt.Col. W. H. Turton, Reference: 20
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. Gens Nostra 1991 (Blz. 652)
8. NL 2002 (Kolom 164)
9. NL 1995 (Kol. 166)

Kind uit dit huwelijk:

I. Sophia van Rheineck (zie 8193).

16388 Hendrik I van Kuyc, geboren omstreeks 1070. Hendrik is overleden vóór 9 augustus 1108, ten hoogste 38 jaar oud.

Notitie bij Hendrik: Hendrik I Heer van Kuyck

(10 augustus 1096) Hendrik van Cuijk ("Henrici de Cuck") en Arnold I van Rode waren getuigende verwanten in Maastricht bij een bevestiging door Ida van Lotharingen, de weduwe van graaf Eustachius II van Boulogne, en haar zoon, de bekende kruisvaarder Godfried van Bouillon, hertog van Neder-Lotharingen, van hun schenkingen aan de abdij van Affligem´. (Sloet OB, nr. 196, blz. 195)

1121 [na mrt. 2] 104 Godebold, bisschop van Utrecht, schenkt de kerk van Warnsveld met de kapel te Vorden aan het kapittel van Sint-Pieter te Utrecht. (OBHZ I Kruisheer)
Onder de getuigen: "Theodericus comes Hollandie, Wilhelmus filius eius, Godefridus de Malsen et frater eius Herimannus, Arnoldus de Rodhe et frater eius Gisilbertus " Hieruit blijkt de verwantschap Malsen.

1129 (voor 13 sept.), Bisschop Andreas oorkondt dat de edelvrouw Alveradis op verzoek van haar zonen Godfried en Herman op de Herigersweerd het klooster Mariënweerd heeft gesticht (Oorkondenboek Sticht Utrecht, nr. 327).
1131, koning Lotharius III doet uitspraak in een geschil tussen Alverade van Cuyk en twee abdijen. over rechten in het bos Osning bij Aken (geen Waldgrafschaft, maar een paltsgrafelijk leen)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
5. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
6. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Blz. 101
7. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
8. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12
9. De graven van Gelre en de Zuthpense erfenis H. Verdonk 1994

Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1100 met de ongeveer 25-jarige

16389 Alveradis (von Hochstaden), geboren omstreeks 1075. Alveradis is overleden na 1131, minstens 56 jaar oud.

Notitie bij Alveradis: Alveradis (von Hochstaden)

Vermeld van 1108 tot 1131. Betrokken bij de stichting van de abdij Mariënweerd in 1129. Waarschijnlijk dochter van Gerard I van Hochstaden heer van Rieneck en Aleydis van Wickrath.

1108 9 aug. Wordt Alveradis voor het eerst genoemd in een oorkonde van Bisschop Burchard van Utrecht. Ze is dan inmiddels weduwe. "Alveradi vidue Heinrici de Kuch" (OB Utrecht dl. 1, nr280, blz. 275)
1108 augustus 13 Burchard, bisschop van Utrecht, doet uitspraak tussen de congregationes van St. Maarten en St. Bonifacius en Arnold van Rothe en Alveradis, weduwe van Hendrik van Cuijk, over de geschillen wegens een predium tussen Lek en Linge; onder de getuigen Hendrik van Cuijk (Oorkonden van Noord Brabant 694-1312 )

Alveradis sticht in 1129, met toestemming en op verzoek van haar zonen Godfried en Herman, het klooster Mariënweerd, gelegen ten oosten van Beesd. (OB Utrecht, nr. 327, blz. 300)

1129 [voor september 13] Utrecht Andries (van Cuijk), bisschop van Utrecht, oorkondt dat de edelvrouwe Alveradis [van Cuijk], met toestemming en op verzoek van haar zonen Godfried en Herman en van enkele andere belanghebbenden, de Herigerwaard aan Wouter, abt van St. Maarten te Laon, heeft geschonken om daar een klooster te stichten en dat zij het klooster met enkele aanvullende goederen heeft begiftigd.

In 1131 wordt "Alverada de Cûch" voor het laatst vermeld. (OB Utrecht, nr. 327, blz. 300)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 70. Marburg, 1956 (1964)
3. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
4. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
5. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Blz. 101
6. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
7. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12
8. De graven van Gelre en de Zuthpense erfenis H. Verdonk 1994

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Aleydis van Kuyc (zie 8475).

II. Godfried van Kuyc (zie 8194).

III. Herman van Kuyc (zie 4232).

16390 Friedrich I von Werl-Arnsberg, geboren omstreeks 1075. Friedrich is overleden op 11 februari 1124, ongeveer 49 jaar oud.

Notitie bij Friedrich: Friedrich dem Streitbaren von Werl Graf von Arnsberg, Vogt von Paderborn

De vier dochters van Otto (v Northeim) waarvan "secunda mater fuit Frederici comitis de Arnesberch" Mathilde wordt niet bij naam genoemd. (Annales Stadenses 1105, MGH SS XVI, p. 318)
"Fridericum comitem" en zijn ouders. ( Annalista Saxo 1082)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 98b, 37
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877

Hij trouwde met

16391 Adelheid von Limburg, geboren omstreeks 1095. Adelheid is overleden vóór 6 februari 1146, ten hoogste 51 jaar oud. Zij is begraven in St.Michael, Bamberg.

Notitie bij Adelheid: Adelheid von Limburg

De tweede dochter van "Heinricus dux de Lintburh" & en zijn vrouw Adelheid von Botenstein als de echtgenote van "Fridericus comes de Arnesberge" Er wordt geen naam genoemd. (The Annalista Saxo 1036)

Huwt later nog Kuno Graaf von Horburg, en (voor19 mar 1140) , Konrad II Graaf von Dachau

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: VIII 98b ; 1.1.90
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 26. Marburg, 1953 (1965)
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 9. Marburg, 1953 (1965)
5. F.Freytag v.Loringhoven: Europ"aische Stammtafeln, Band III, Tafel 107. Marburg, 1956 (1964)
6. H.Rall, M.Rall: Die Wittelsbacher. Graz, Wien K"oln, 1986
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 23. Marburg, 1980
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 90. Marburg, 1998
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/1, Tafel 26. Marburg, 1984

Kind uit dit huwelijk:

I. Ida (Jutta) von Arnsberg (zie 8195).

16936 Arnold van Aarschot. Arnold is overleden in 1096.

Notitie bij Arnold: Arnold van Aarschot

Mogelijk vermeld in 1096; zijn naam is onzeker.
Gehuwd met: N. van LEUVEN, Vrijwel zeker een zuster van Godfried II (I) van Leuven en Brabant, die oom van Arnold heet in 1134.

Naast Godfried was er ook een zoon Arnold.

1. NL 1992 (Kol. 409)

Kind van Arnold uit onbekende relatie:

I. Godfried van Renen (zie 8468).

16948 Arnold I van Rode, geboren omstreeks 1065. Arnold is overleden omstreeks 1119, ongeveer 54 jaar oud.

Notitie bij Arnold: Arnold I van Rode

Huwt eerst [Heylwiva van Walbeck]
Vermoedelijk was Arnold I (voor de 2e keer gehuwd) met een zus van Hendrik van Cuyck.
Hij verwierf namelijk gebieden in het gebied tussen Lek en Linge, het stamgebied van de Van Cuycks (v. Malsen)
Arnold II is niet de zoon van zus van Hendrik van Cuyck omdat hij zelf Aleydis Van Cuyck trouwde.

Het huwelijk van Arnold I moet dateren uit of kort vóór 10 augustus 1096. In dat jaar waren Hendrik van Cuijk (43) en Arnold I van Rode getuigende verwanten in Maastricht bij een bevestiging door Ida van Lotharingen, de weduwe van graaf Eustachius II van Boulogne, en haar zoon, de bekende kruisvaarder Godfried van Bouillon, hertog van Neder-Lotharingen, van hun schenkingen aan de abdij van Affligem´.

9 aug. 1108, er is gedurende lange tijd een geschil geweest tussen Arnold van Rode en Hendrik Van Cuyk en hun erfgenamen enerzijds en de kapittels van St. Maarten en St. Bonifacius anderzijds over een landgoed tussen Lek en Linge (Oorkonden-boek Sticht Utrecht nr. 280).

Arnold I van Rode was een edelman die verschillende heren diende. Hij was in de eerste plaats een regionale grootgrondbezitter die door de keizer van het Heilige Roomse Rijk belast was met de uitoefening van grafelijke rechten in onze streek, die later bekend werd onder de benaming van het graafschap Rode. Op 1 juni 1101 en 13 augustus 1103 was Arnold I van Rode aanwezig aan het hof van de keizer in Aken. Arnold I van Rode diende als leenman ook nog de bisschop van Luik en de bisschop van Utrecht, die beiden de nodige bezittingen en zeggenschap hadden in onze provincie. Voor bisschop Otger van Luik was hij respectievelijk in 1095, 1096, 1116 en 1119 in Luik als getuige aanwezig.

Arnold I van Rode woonde op zijn burcht in Sint-Oedenrode. Hij stond met de bisschop Otbert van Luik (bisschop van 1091 tot 1119) op goede voet want deze kwam omstreeks 1103 naar onze streek om de overbrenging (translatie) van de stoffelijke resten van de heilige Oda bij te wonen. De relieken van deze heilige werden toen herbegraven in de 11e-eeuwse, aan Sint-Oda gewijde, tufstenen kerk op het burchtterrein van Sint-Oedenrode

De Martinuskerk van Sint-Oedenrode staat op de plaats, waar in het begin van de 12e eeuw heer Arnold van Rode een Sint-Odakerk stichtte. De kerk stond binnen de grachten van de grafelijke burcht van Rode. Het was geen parochiekerk. Die stond in de wijk Eerschot, aan Martinus toegewijd.

1. Het Graafschap Rode, de Priorij van Hooidonk en de Herlaars 2002 Hans Vogels
2. De heren van Kuijc 1096-1400, door dr J.A. Coldeweij 1991
3. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 369
4. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter

Kind van Arnold uit onbekende relatie:

I. Arnold II van Rode (zie 8474).

16950 Hendrik I van Kuyc (dezelfde als 16388).

Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1100 met de ongeveer 25-jarige

16951 Alveradis (von Hochstaden) (dezelfde als 16389).

28160 Gerhard I van Lon.

Notitie bij Gerhard: Gerhard I van Lon

Vermeld als nobilis 1085.
30 dec. 1085, Gerhardus de Laon en zijn zoon Godascalcus zijn getuigen bij een belening door de bisschop van Munster.

1. Kwartieren Greidanus-Jaeger Dl.2 Blz. 1158 e.v.
2. F.J.L.Heidenreich: Warburger Stammtafeln. A Verlag, Münster, 1986
3. ESNF VIII 1980 tafel 80

Kind van Gerhard uit onbekende relatie:

I. Gotschalk van Lon (zie 14080).

 

Generatie 16 (stamoudovergrootouders)

32768 Dirk V van Holland, geboren omstreeks 1053. Dirk is overleden op 17 juni 1091, ongeveer 38 jaar oud. Hij is begraven in Egmond abdijkerk.

Notitie bij Dirk: Dirk V van Holland

"Theoderici V filii Florentii comitis" (Annales Egmundani 1076, MGH SS XVI, p. 448)
"Theodericus…Holtlandensis comes…Florentii filius" (OHZ 88, p. 181)

Overleden "1091 XV Kal Iul" (Chronologia Johannes de Beke 48b, p. 93)
"1091 V Kal Dec" van "Theodericus quintus Hollandie comes" zijn begrafenis "ad caput Florencii Crassi" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 107)

Hij volgde in 1061, nog minderjarig, zijn vermoorde vader op. Uit zijn huwelijk met Othilde, die waarschijnlijk van Saksische afkomst was, werden twee kinderen geboren, zoon Floris, die hem als Floris II opvolgde, en een niet met naam bekende dochter.

Omdat Dirk V bij de opvolging nog minderjarig was, nam zijn moeder Geertruida tot aan zijn meerderjarigheid de taken waar.
Waarschijnlijk om haar positie tegen de door de Duitse Keizer Hendrik IV beschermde bisschoppen te versterken hertrouwde zijn moeder twee jaar later met Robrecht, een zoon van graaf Boudewijn V van Vlaanderen. Deze werd hierna Robrecht de Fries genoemd. Kort na dit huwelijk, op 28-12-1063, gaf de Keizer de Echternachse kerken aan de bisdommen Utrecht en Echternach terug. Dit waren de moederkerken Vlaardingen, Oegstgeest, Velzen, Heiloo en Petten die ooit door Willibrord aan de abdij van Echternach waren geschonken. Zij zouden door Dirk III en zijn nakomelingen zonder enig recht daarop in bezit zijn genomen.
De keizer ging echter nog verder door op 30-04-1064 de gehele graafschappen Rijnland en Westflinge aan de bisschop van Utrecht te schenken. "Op papier" heersten Robrecht en Geertruida toen alleen nog maar in het zuidelijk deel van het latere Holland waar Vlaardingen het centrum van was. Feitelijk bleef alles echter bij het oude en zelfs de Echternachse kerken bleven in bezit van gravin Geertruid en Robert de Fries.
Na 1069 trok Godfried III met de Bult als hertog van Lotharingen ten strijde tegen het graafschap. Hij had van de abt van Echternach de helft van de Echternachse kerken in leen gekregen tegen een jaarlijkse vergoeding die hij pas diende te betalen als hij deze ook daadwerkelijk in handen had.
Geertruida en Robrecht waren genoodzaakt naar Gent uit te wijken. Maar de strijd om het graafschap bleef doorgaan want hertog Godfried III moest nog twee keer terug keren om de orde te herstellen. Bij de laatste, in 1076, vond er te Vlaardingen een aanslag op hem plaats. Deze aanslag zou door een dienaar van Dirk V zijn gepleegd. Godfried overleed aan de bij deze aanslag opgelopen verwondingen.
Toen kort hierna ook de bisschop van Utrecht overleed zag Dirk V zijn kans schoon. Samen met zijn stiefvader Robrecht bracht hij de nieuwe elect Koenraad bij IJsselmonde een zware nederlaag toe waardoor de Zuid-Hollandse eilanden aan het Utrechtse bisdom werden ontnomen.
De Utrechtse bisschop Koenraad en graaf Dirk V bleven elkaars tegenstanders. Koenraad steunde de Duitse keizer Hendrik IV en Dirk V de pauselijke partij. Hij erkende in 1078 ook de door de paus gesteunde tegenkoning Rudolf.

Op 17 juni 1091 overleed Dirk V, nog slechts ongeveer 37 jaar oud.
Hij werd begraven in de abdijkerk van Egmond.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 13
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877

Hij trouwde met

32769 Ulfhilde (Othelhildis). Zij is begraven in Egmond abdijkerk.

Notitie: Ulfhilde (Othelhildis)

"Othelhildis comitissa" de vrouw van "Theodericus comes septimus [Hollandensium]" (Annales Egmundani, MGH SS XVI, p. 444)
Het huwelijk van Dirk V met "Otihildim filiam prepotentis ducis Saxonie" (Chronologia Johannes de Beke 48b, p. 93)

"Theodericus…Holtlandensis comes…Florentii filius" vertelt over de geschiedenis van het bezit van bepaalde goederen die door de kerk van Utrecht in Holland worden geclaimd, inclusief schenkingen van "Theodericus tertius, predicti Arnulfi filius, cum coniuge sua Othelhildis", in een valse oorkonde van 6 juli 1083, waarschijnlijk geschreven in 1130.(OHZ 88, p. 181) Hier staat ook een "Othelhilda uxore mea"

Het overlijden op "XIV Kal Dec" van "Uthilhildis" vrouw van Dirk V en begraven te Egmond (Chronologia Johannes de Beke 48b, p. 93)
"XIV Kal Dec" van "Othilhildis comitissa" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 108)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 13
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984

Kind uit dit huwelijk:

I. Floris II ´de Vette´ van Holland (zie 16384).

32770 Dirk II van Opper Lotharingen, geboren vóór 1065. Dirk is overleden op 30 december 1115, minstens 50 jaar oud.

Notitie bij Dirk: Thierry II van Lotharingen graaf van Elzas, hertog van Opper-Lotharingen 1070-1115

Wednr. (huw. 1077) van Hedwig van Formbach (Had dochter Petronilla)
Huwde ook Gertrude van Vlaanderen. (moeder van Thierry

"dux Theodericus puer parvulus Gerhardi ducis filius" (Dirk zoon van Gerhard) (Notitiæ Fundationis Monasterii Bosonis-Villæ I, MGH SS XV.2, p. 978)
"Hadewidis ductrix" stichtte de abdij van Châtenois in een chartervan na 1075, bevestigd "post obitum ductricis Hadewidis" door "dux Theodericus filius eius" ( Molesme II, 119 and 127, pp. 120 and 126)
Het overlijden op "30 Dec"van "Theodoricus dux" (Mavot, P. ´L´obituaire de l´abbaye de Saint-Mansuy-lès-Toul´, Revue Mabillon XIX 1929, p. 56)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 13
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VI 129
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 158-31.
4. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
5.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
10. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
11. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555

Hij trouwde (2) met Gertrude van Vlaanderen (±1070-1117).

Hij trouwde (1) met

32771 Hedwig von Formbach, geboren omstreeks 1050. Hedwig is overleden omstreeks 1087, ongeveer 37 jaar oud.

Notitie bij Hedwig: Hedwig von Formbach

"Fridericus" de vader van "Hedwigis, mater Lotharii regis" (Vita Wirntonis Abbatis Formbacensis 9, MGH SS XV.2, p. 1128)
"Hadewic mater Lotharii regis et Ite comitisse de Purchausen" was de enige dochter van "Fridericus senioris Tiemonis filius" (Notæ Genealogicæ Bavaricæ II, MGH SS XXIV, p. 77)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: VI 129 ; VIII 131b
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1965, 1975, Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 10
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVI, Tafeln 37. Marburg, 1995

Kind uit dit huwelijk:

I. Petronilla van Saksen (zie 16385).

32774 Heinrich von Northeim. Heinrich is overleden op 10 april 1101 in Norden (gesneuveld).

Notitie bij Heinrich: Heinrich graaf von Northeim Markgraaf in Friesland of Heinrich ´der Fette´, graaf van Northeim en in Friesland

Heinricum Crassum comitem…Sifridum de Boumeneburh et Cononem comitem de Bichlinge et tres filias" de kinderen van Otto von Northeim (Annalista Saxo 1082)

Werd aangesteld als markgraaf in Friesland door keizer Heinrich III in 1101 maar sneuvelde toen hij het gebied wilde onderwerpen. (Annalista Saxo 1101)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
6. Gens Nostra 1991 (Blz. 652)
7.
NL 2002 (Kolom 164)
8. NL 1995 (Kol. 165)

Hij trouwde met

32775 Gertrud van Brunswijk, geboren omstreeks 1058. Gertrud is overleden op 9 december 1117, ongeveer 59 jaar oud.

Notitie bij Gertrud: Gertrud van Brunswijk (Meissen)

"Gertrudem, filiam Ekberti marchionis senioris, matrem Richenze inperatricis" de vrouw van Graf Dietrich.

"Gertrudis soror Ecberti marchionis iunioris" de vrouw van Heinrich, kon met moeite ontsnappen toen haar echtgenoot sneuvelde. (Annalista Saxo 1100) Ecberti marchionis iunioris was haar broer en zoon van Ekbert senior.

"Gertrudis marchionissa filia Ecberti" was de stichteres van "Sancti Egidii in Brunswik" (Annales Sancti Blasii Brunsvicenses 1117, MGH SS XXIV, p. 824)

Het overlijden in dec 1117 van "domina Ghertrudis marchionissa iunior" (Libro Memoriarum Sancti Blasii, MGH SS XXIV, p. 825)

Gertrud, trouwde al jong met graaf Dirk van Katlenberg, die echter spoedig daarna stierf, evenals een zoon die uit dit huwelijk geboren was. Gertrud erfde toen het bezit van haar eerste echtgenoot, en trouwde daarna in 1085 met Hendrik de Vette, die in 1083 zijn overleden vader Otto als graaf van Northeim was opgevolgd. Hendrik liet drie kinderen achter, allen nog vrij jong. Zijn weduwe Gertrud trouwde snel daarna voor de derde maal, nu met markgraaf Dietrich van Eilenburg, een zwager van haar overleden broer Egbert II.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners
3.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. O.Posse : Die Wettiner.. Leipzig, 1897/1994
6. Gens Nostra 1991 (Blz. 652)
7. NL 2002 (Kolom 164)
8. NL 1995 (Kol. 165)

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Richenza von Northeim, geboren in 1089. Richenza is overleden op 10 juni 1141, 51 of 52 jaar oud.

Notitie bij Richenza: Richenza von Northeim Erfgename van Northeim

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
2. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 556, genealogy table 16, the Welfs and the Hohenstaufen, (a) the Welfs and their Kindred
3.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
7. NL 1995 (Kol. 165)

Richenza trouwde, 10 of 11 jaar oud, in 1100 met Lotharius III von Supplinburg, 24 of 25 jaar oud. Lotharius is geboren in juni 1075. Lotharius is overleden op 4 december 1137, 62 jaar oud.

Notitie bij Lotharius: Lotharius III van Supplinburg Keizer, Hertog van Saksen

(juni 1075 - Breitenwang, in Tirol, 3 dec. 1137), Duits koning van 1125 tot 1137 en keizer van 1133 tot 1137, hertog van Saksen (sinds 1106), uit het Saksische Huis, was na 1112 de belangrijkste tegenstander van keizer Hendrik V. Toen deze kinderloos overleed, kozen de vorsten niet Frederik van Hohenstaufen, maar Lotharius, die zij als meer volgzaam beschouwden. De paus en de bisschoppen hadden zijn verkiezing begunstigd. Zijn hele regering was een voortdurende strijd tegen de afgewezen kandidaat, diens broer Koenraad (de latere Koenraad III) en de meeste Duitse vorsten en grote heren. In 1127 werd Koenraad zelfs tot tegenkoning uitgeroepen. Op 4 juni 1133 werd Lotharius door paus Innocentius II in de basiliek van Lateranen tot keizer gekroond. Op verzoek van de paus trok hij in 1136 terug naar Italië om de uit Sicilië opdringende Noormannen te bestrijden; hij ontnam hun Apulië en Calabrië. Hij overleed op de terugtocht. Daar hij geen zoon had, wees hij zijn schoonzoon, de Welf Hendrik de Trotse, tot zijn opvolger aan. Lotharius had deze tot de machtigste vorst van Duitsland gemaakt, als hertog van Beieren, van Saksen en van Toscane. Deze macht schrikte de vorsten af en zij verkozen een personage van de tweede rang, de Ghibellijn Koenraad III van Hohenstaufen. Deze keuze had een nieuwe explosie van de strijd tussen Welfen en Ghibellijnen tot gevolg.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 11
2. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 556, genealogy table 16, the Welfs and the Hohenstaufen, (a) the Welfs and their Kindred.
3. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol 9, pg. 501, from Codices A.
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
6. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
7.
H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. NL 1995 (Kol. 165)

II. Gertrude von Northeim (zie 16387).

32776 Herman van Malsen. Herman is overleden na 1080.

Notitie bij Herman: Herman van Malsen

Kinderen; Hendrik en Godfried, proost van Xanten?
Vermeld 1057 - ca. 1080, vermoedelijk door keizer Hendrik IV (1056-1105) beleend met het land van Kuijc voor 1096.
Hij vermoordt Graaf Floris I van Holland op 28-06-1061 .
Deze moord werd waarschijnlijk op aandringen van de Bisschop van Utrecht gepleegd.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 35, 1980
2. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
3. Excurs "Lotharingen-Namen-Kuijc" door Hans Vogels. (publicatie op www.kareldegrote.nl )
4. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
5. Alverade van Kuyc (1108-1131) en haar verwantschap H.Verdonk Lelystad 1999 Broch. 12

Hij trouwde omstreeks 1068 met

32777 [Ermengard] van Namen.

Notitie bij [Ermengard]: NN van Namen.

Er werd lange tijd aangenomen dat Ida van Boulogne gehuwd was met Herman. (dr. van Eustachius II van Boulogne en Ida van Lotharingen). Hans Vogels ontwikkelde een heel nieuwe kijk erop. Deze lijn volg ik.

1. Excurs "Lotharingen-Namen-Kuijc" door Hans Vogels. (publicatie op www.kareldegrote.nl ) ( In bestand)
2. Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter (Hans Vogels)

Kind uit dit huwelijk:

I. Hendrik I van Kuyc (zie 16388).

32780 Konrad von Werl-Arnsberg. Konrad is overleden op 19 juli 1092 in (gesneuveld).

Notitie bij Konrad: Konrad Graf von Werl-Arnsberg

"Heinricum Crassum comitem…Sifridum de Boumeneburh et Cononem comitem de Bichlinge et tres filias, terciam vero duxit Conradus comes de Arnesberge" als kinderen van Otto von Northeim & zijn vrouw. (Annalista Saxo 1082)

Vogt van de kathedraal van Paderborn 1066. Hij sneuvelde in de strijd tegen de Friezen.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 98b
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000

Hij trouwde met

32781 Mathilde (Mechtild?) von Northeim. Mathilde is overleden omstreeks 1055.

Notitie bij Mathilde: Mathilde von Northeim (von Bayern)

"Heinricum Crassum comitem…Sifridum de Boumeneburh et Cononem comitem de Bichlinge et tres filias, terciam vero duxit Conradus comes de Arnesberge" als kinderen van Otto von Northeim & zijn vrouw. (Annalista Saxo 1082)

De 4 dochters van Otto van Northeim waarvan "secunda mater fuit(= is geweest) Frederici comitis de Arnesberch" maar geeft geen naam. (Annales Stadenses 1105, MGH SS XVI, p. 318)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 98b
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen.
Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Heinrich I von Rietberg. Heinrich is overleden omstreeks 1117.

Notitie bij Heinrich: Heinrich I Graf v.Werl-Rietberg , Vogt des Stiftes Paderborn

"Heinricum comitem de Ryetbeke" de tweede echtgenoot van Beatrix die hem huwde na de dood van "Godefrido" (Vita Godefridi comitis Capenbergensis 12, MGH SS XII, p. 530)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1965, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: III 11
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 98b
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858

Heinrich trouwde met Beatrix von Hildrizhausen. Zij is een dochter van Heinrich II von Hildrizhausen en Beatrix von Zwaben. Beatrix is overleden omstreeks 1118.

Notitie bij Beatrix: Beatrix von Hildrizhausen

De niet met naam genoemde dochter van Beatrix von Schweinfurt en haar man als de echtgenote van "Godefridus de Cappenberch", en moeder van "duos filios Gotefridum et Ottonem" (Annalista Saxo 1036)
"pater eius Godefridus, mater Beatrix" de ouders van Gottfried Graf von Cappenberg (Vita Godefridi comitis Capenbergensis 1, MGH SS XII, p. 515)
"Heinricum comitem de Ryetbeke" de tweede echtgenoot van Beatrix die hem huwde na de dood van "Godefrido" (Vita Godefridi comitis Capenbergensis 12, MGH SS XII, p. 530)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VIII 98b
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
4.
D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 98. Marburg, 1980
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XII, Tafeln 56. Marburg, 1992

II. Friedrich I von Werl-Arnsberg (zie 16390).

Generatie 17 (stamoudbetovergrootouders)

65536 Floris I van Holland. Floris is overleden op 28 juni 1061. Hij is begraven in abdijkerk van Egmond.

Notitie bij Floris: Floris I van Holland

"Florentius I" de broer van "Theodericus IIII comes filius Theoderici et Othelhildis" volgde zijn broer Dirk op. (Annales Egmundani 1049, MGH SS XVI, p. 447)
"Theodricum succedentem Hollandia principum et Florencium Orientalis Frisie comitem" de kinderen van graaf Dirk III (Chronologia Johannes de Beke 39a, p. 73)

In een charter van 28 dec 1063 komen voor "Theoderico comite ac filio eius Theoderico fratreque eius Florencio" (D H IV 116, p. 152) (OBHZ I Kruisheer)

"Florentius comes Hollandensis" werd vermoord in 1061 te "Hamerthe" (Annales Egmundani 1061, MGH SS XVI, p. 447)

Overleden in "1061…in Hamerth…XIV Kal Iun" en begraven te Egmond (Chronologia Johannes de Beke 46, p. 87)

"Florentius primus Hollandie comes" sneuvelde "1061 IV Kal Iul" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 107)

Graaf van Holland, sloeg munt in de burcht van Leiden, schonk land bij Delft aan de abdij van Egmond.

Floris I volgde in 1049 zijn broer Dirk IV als graaf op nadat deze te Dordrecht was gesneuveld.
Hij zou een vechtlustig en roemrijk man geweest zijn en trachtte zijn macht verder naar het Oosten uit te breiden.
Hij huwde omstreeks 1050 Geertruid van Saksen uit het Huis Billung. Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren, Dirk, die als Dirk V zijn vader opvolgde, Floris en Bertha, die later huwde met Koning Filips I van Frankrijk.
Floris I ontleende zijn gezag rechtstreeks aan dat van de Duitse Keizer. Hij zou een vechtlustig en roemrijk man geweest zijn en trachtte zijn macht verder naar het oosten uit te breiden.

Na een gewonnen strijd bij Hemert (nu Nederhemert) in de Bommelerwaard werd hij op 28-06-1061 vermoord door de Graaf Herman van Kuyck. (Deze staat onder de naam Herman van Malsen in de lijst. Stamvader van de van Kuycks)

Zijn stoffelijk overschot werd onderzocht door Dr.B.K.S.Dijkstra, zie zijn boek Een stamboom in been. Hieruit bleek dat Floris ca. 2,04 meter lang moet zijn geweest, rechtshandig was en zeer gespierd. Breed in de schouders, smal in de heupen, lichte X-been neiging, brede hals en strakke rechte mond. Het onderzoek bevestigde dat hij werd vermoord door een zwaarddragende aanvaller (Herman van Kuik) en twee helpers. Men heeft dit af kunnen leiden uit de slagrichting van de wonden.
Naar overlevering op het moment dat hij vermoeid door de strijd onder een boom lag te rusten.
Deze moord werd waarschijnlijk op aandringen van de Bisschop van Utrecht gepleegd.

Door J.M. van Hemert werd in 1749 in het werk "Korte levensbeschrijving der Hollandsche Graven" zijn dood als volgt weergegeven:

"De zegepralende veldheer, te stout op het bevogte voordeel, en door de hitte van de dag afgeslooft, had zig te Hemert, onder ene aangename en verkwikkelijke belommeringe van het geboomte, tot de rust geschikt; en de vermoeide krijgsknegten, ook niets anders verlangende, hadden zich rondom dat beminde legerhoofd op den grond nedergelegd. De een zowel als de ander, door de betoverende en onwederstaanbare kragt van de slaap overwonnen, die ongevoelig de afgematte leden bekropen had, wierden door den Grave van Kuik verrast en merendeels verslagen. Op die wijze verdween Floris, die niet anders dan in den slaap kon overwonnen worden; en die door de reizende zon als overwinnaar begroet was, kreeg met de nederdalende de onderlaag, en ontruimde dus voor altoos den Aardbodem."

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 12
2. Gens Nostra 1990 (375)
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877

Hij trouwde met

65537 Geertruid van Saksen, geboren omstreeks 1030. Geertruid is overleden op 4 augustus 1113, ongeveer 83 jaar oud. Zij is begraven in Veurne, St. Walburgskerk.

Notitie bij Geertruid: Geertruid van Saksen

"filiam Bernardi Saxonum comitis Gertrudem" de vrouw van "Robertus",en weduwe van "viduam Florentii comitis Fresonum" (Genealogica Comitum Flandriæ Bertiniana MGH SS IX, p. 306)

"Horum patruus Robertus duxit filiam Bernardi Saxonum comitis Gertrudem, viduam Florentii comitis Fresonum, et cum ea eius tenuit regnum." (Genealogia comitum Flandriae Bertiniana, MGH SS 9: 306)

Het huwelijk van Floris en "Gertrudim filiam Hermanni ducis Saxonum" (Chronologia Johannes de Beke 45, p. 85) "Hermanni" hoort te zijn "Bernardi" omdat het anders chronologisch niet klopt.

"Gertrudis" de vrouw van "Roberti Frisonis" (Cartulaire de Saint-Bertin II.92, p. 288)

"Idam Namucensem…uxorem Angelberti marchionis et Gertrudem comitissam Flandrensem" kinderen van "Bernardum" (Genealogia ex stirpe Sancti Arnulfi descendentium Mettensis 7, MGH SS XXV, p. 384)

Het overlijden "XV Kal Aug"van "Gertrudis comitissa" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 321)
Het overlijden "IV die Aug" van "Gheertrudis…" en haar begrafenis in Vlaanderen (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 107)

Werd met haar zoon Dirk V uit Holland verdreven naar Gent.
Zij trouwde met (2) Robert I "de Fries" van Vlaanderen, ook bekend als Robrecht, 1063, geb. 1029/32, ovl. 13.10.1093 in Cassel

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 10
2. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 12
3. Gens Nostra 1990 (375)
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCLI.
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555

Zij trouwde (2), ongeveer 33 jaar oud, in 1063 met Robert "De Fries" van Vlaanderen (±1035-1093), ongeveer 28 jaar oud.

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Adela van Holland.

Notitie bij Adela: Adela van Holland

De Historia Comitum Ghisnensium noemt "viri Lotharie et milicie ducis florigeri Florentini filiam Adelam…dicta Cristiana" als de vrouw van "Balduinum [comem Ghisnensi]" (Historia Comitum Ghisnensium 25, MGH SS XXIV, p. 573) Omdat er naar geen andere Floris verwezen kan worden dan Floris van Holland, wordt aangenomen dat ze een dochter van hem was.

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. A.W.E. Dek ‘Genealogie der graven van Holland’ 1954
3. Georges Duby ‘Ridder, vrouw en priester. De middeleeuwse oorsprong van het moderne huwelijk.’ (Blz. 285).
4. Volgens Hans Vogels goed mogelijk. Zie website KdG

Adela trouwde omstreeks 1070 met Boudewijn I van Guines, ongeveer 30 jaar oud. Boudewijn is geboren omstreeks 1040, zoon van Eustache van Guines en Susanne van Grammene. Boudewijn is overleden omstreeks 1097, ongeveer 57 jaar oud.

Notitie bij Boudewijn: Baudouin I Comte de Guines

De Historia Comitum Ghisnensium noemt "Balduinum, Willelmum et Reinelmum, Adelam et Beatricem" als de kinderen van "Eustacius [comes Ghisnensi]" & zijn vrouw. (Historia Comitum Ghisnensium 23, MGH SS XXIV, p. 573)
In de geschriften van de abdij van Charroux staat dat de abdij van Ardres gesticht werd door "Balduinius comes Gisnensis" in 1097, bevestigd na zijn dood door "filius eius Manasses", het charter werd ondertekend door "Hugo archidiaconus frater Manassis comitis…Fulco frater comitis" (Charroux XIX, p. 115)
De Historia Comitum Ghisnensium verhaalt over de dood van "Balduinus" en zijn begrafenis "cum duobus filiis suis Widone et Hugone, Andrie" (Historia Comitum Ghisnensium 33, MGH SS XXIV, p. 578, ongedateerd maar "c 1100" is later toegevoegd.)
De Historia Comitum Ghisnensium noemt (in volgorde) "Robertus…dictus est Manasses…Fulconem …Guidonem…Hugonem…Adelidem quoque Samurensem et Ghislam Gandavensem" als de kinderen van "Balduinus [comes Ghisnensi]" & zijn vrouw.( Historia Comitum Ghisnensium 25, MGH SS XXIV, p. 574. )

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VII 81
2. Chronique de Guines et d´Ardres Lambert
3.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
5. Andre du Chesne-Tour Histoire Genealogique des Maisons de Guines, d´Ardres, de Gand, et de Coucy

II. Dirk V van Holland (zie 32768).

III. Bertha van Holland, geboren omstreeks 1058 in Vlaardingen. Bertha is overleden op 30 juli 1094 in Montreuil sur Mer, ongeveer 36 jaar oud.

Notitie bij Bertha: Bertha van Holland

Werd in 1092 na ruim 20 jaar huwelijk door Filips I verstoten.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: page 12.
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 311-32.
3. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 64.
4. Joy Law, Fleur de Lys, The Kings and Queens of France (90 Great Russell Street, London, WC1B 3PT: Hamish Hamilton Ltd, 1976), pg. 36.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 462, genealogy table 13, the Capetian Dynasty (to St. Louis).
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
8. Kwartieren Greidanus-Jaeger 1994 (536)

Bertha trouwde, ongeveer 14 jaar oud, in 1072 met Philips I van Frankrijk, 19 of 20 jaar oud. Philips is geboren in 1052 in Reims, zoon van Hendrik I (Capet) van Frankrijk en Anna Agnesa Yaroslavna van Kiev. Philips is overleden op 29 juli 1108 in Melun, 55 of 56 jaar oud. Hij is begraven in in de abdij van St.Benoit-sur-Loire.

Notitie bij Philips: Philips I van Frankrijk koning 1060-1108

Zoon van Hendrik I; hij volgde deze op onder regentschap van zijn moeder, Anna van Rusland, en graaf Boudewijn V van Vlaanderen; hij huwde in 1071 met Bertha van Holland, die hij in 1091 verstootte ten gunste van Bertrada van Montfort (echtgenote van Fulco van Anjou); hij had een slechte verhouding met de rooms-katholieke Kerk; voor zijn tweede huwelijk werd hij geëxcommuniceerd en bovendien was hij een fel bestrijder van de gregoriaanse hervormingen; ook streed hij tegen koning Willem I van Engeland.

(1052- Melun 29 of 30 juli 1108), koning van Frankrijk van 1060 tot 1108, uit het Huis der Capetingen, werd door zijn vader, Hendrik I, gekroond op 23 mei 1059, om de continuïteit der Capetingen veilig te stellen. Hij volgde deze na diens overlijden (4 aug. 1060) op. Filips werd tot 1066 bijgestaan door regenten: zijn moeder, Anna, en Boudewijn V, graaf van Vlaanderen. In het conflict om de macht in Vlaanderen tussen Richildis van Henegouwen en Robrecht de Fries, koos hij partij voor de eerste, doch leed de nederlaag tegen Robrecht te Kassel in 1071. Tijdens de daaropvolgende Frans-Vlaamse verzoening huwde Filips Bertha van Holland, de stiefdochter van Robrecht de Fries. Tijdens een vrij kleurloos beleid poogde Filips I vergeefs de expansie van het Anglo-Normandische rijk te breken. Met de paus stond hij, wegens zijn streven controle over de bisschopsbenoemingen te krijgen, op slechte voet. In 1092 verstootte hij zijn vrouw, schaakte en huwde Bertrada van Montfort, echtgenote van de graaf van Anjou. Hij werd geëxcommuniceerd (zie excommunicatie); in 1104 volgde verzoening met de paus.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: vol II page 14
2. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Verwijziging: 1961.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 311-32.
4. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 64.
5. T. Anna Leese, Blood Royal, page 22.
6. Kwartieren Greidanus-Jaeger 1994 (536)
7. Patrick van Kerrebrouck, Les Capetiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 2000), pg. 70.
8. Joy Law, Fleur de Lys, The Kings and Queens of France (90 Great Russell Street, London, WC1B 3PT: Hamish Hamilton Ltd, 1976), pg. 34.
9. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 462, genealogy table 13, the Capetian Dynasty (to St. Louis).
10. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), lxix.
11. Revised by others later George Edward Cokayne The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain, and the United Kingdom, Extant, Extinct, or Dormant, I-XIII (in 6) (Thrupp, Stroud, Gloucestershire, GL5 2BU: Sutton Publishing Limited, 2000), VII:App.D:711.
12. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
13. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
14. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
15. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 642. Marburg, 1989

65540 Gerard III van Opper Lotharingen. Gerard is overleden omstreeks 14 april 1070.

Notitie bij Gerard: Gerard III van Opper Lotharingen Hertog van Lorraine

"Adalbertus, Gerhardus, Cuonradus, Adalbero, Beatrix, Cuono, Huoda abbatissa, Azelinus, Ida, Adeleth" as children of "Gerhardus comes [et] Gisela" (Notitiæ Fundationis Monasterii Bosonis-Villæ IV, MGH SS XV.2, p. 980)

"Odelrico comite et Gerhardo duce" de zoons en opvolgers van "Gerhardus comes marchio [et] cum uxore sua Gisela" (Notitiæ Fundationis Monasterii Bosonis-Villæ I, MGH SS XV.2, p. 978)

"Gerardus…Lothariensium dux" schonk goederen aan de abdij van Echternach in een charter van 11 april 1067 waarin worden genoemd "uxoris mea Hadvidis filiique nostre Theoderici…patris mei Gerhardi matrisque meæ Gislæ" (Mittelrheinisches Urkundenbuch 366, p. 423)

Volgens de14e eeuwse kroniek van Jean de Bayon is Gerard vergiftigd. (Poull (1991), p. 22)
Het overlijden op "11 Aug" van "Gerardus dux" (Mavot, P. ´L´obituaire de l´abbaye de Saint-Mansuy-lès-Toul´, Revue Mabillon XVIII 1928, p. 281)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.) Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999

Hij trouwde met

65541 Hedwig van Namen, geboren omstreeks 1010. Hedwig is overleden omstreeks 1080, ongeveer 70 jaar oud.

Notitie bij Hedwig: Hedwig van Namen

"Hadewidem et Emmam de Los" de twee dochters van "Ermengardis [filiæ Karoli ducis]" en Hedwig als moeder van "Theodericum ducem et Gerardum comitem fratres". (Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi descendentium Mettensis 4, MGH SS XXV, p. 383)

"Haduydis ducissa…consentientibus filiis suis duce Teoderico atque comite Girardo" (Liber Memorialis de Remiremont, p. 53)

"Hadewidis ductrix" stichtte de abdij van Châtenois in een chartervan na 1075, bevestigd "post obitum ductricis Hadewidis" door "dux Theodericus filius eius" ( Molesme II, 119 and 127, pp. 120 and 126)


1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.),Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999

Kind uit dit huwelijk:

I. Dirk II van Opper Lotharingen (zie 32770).

65548 Otto (I) II van Northeim, geboren omstreeks 1025. Otto is overleden op 11 januari 1083, ongeveer 58 jaar oud.

Notitie bij Otto: Otto (I) II von Northeim Graaf van Northeim, hertog in Bavaria (Beieren)

Otto I von Northeim, hertog van Beieren

"Otto dux de Northeim, genere Saxo, dux autem Bawarie" de zoon van "Bennonis de Northeim" (Annalista Saxo 1057 en 1083)
Werd geinstalleerd als Otto hertog van Beieren in 1061 door Agnès de Poitou, moeder en regentes van Heinrich IV koning van Duitsland. De annalen van Lambert melden dat "regina Ungariorum, mater Salomonis regis" het zwaard aanreikte van "rex Hunnorum Attila" aan "duci Baioriorum Ottoni" nadat haar zoon weer werd aangesteld als koning van Hongarije.

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1956 142
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
3. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VIII 132 1980
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 26-31.
5. Meyers Grosses Konversatios Lexicon, 1-21 (Liepzig und Wien: Bibliographisches Institute, 1905), 15:255
6. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol 9, pg. 499.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 10. Marburg, 1953 (1965)
9. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877

Hij trouwde met

65549 Richenza van Zwaben, geboren omstreeks 1030. Richenza is overleden vóór 11 januari 1083, ten hoogste 53 jaar oud.

Notitie bij Richenza: Richenza van Zwaben

Vader was Otto van Zwaben en Lotharinge. Moeder NN von Egisheim

Was eerst gehuwd met Herman [III] Graaf von Werl en later met "Otto de Northeim quondam dux",maar vertelt niet over haar afkomst (Annalista Saxo 1082) Daarom is haar afkomst hypothetisch.
Maar wetenschappelijk onderzoek duidt erop dat ze een dochter zal zijn Otto van Zwaben. (O.a. de ligging van haar erfgoederen in het gebied van Elbe-Weser)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VI 1;VIII 132
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 26-31
4.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
6. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978

Kinderen uit dit huwelijk:

I. Mathilde (Mechtild?) von Northeim (zie 32781).

II. Ethelinde van Northeim. Ethelinde is overleden na 1071.

Notitie bij Ethelinde: Ethelinde van Northeim

"Heinricum Crassum comitem…Sifridum de Boumeneburh et Cononem comitem de Bichlinge et tres filias, ex quibus unam nomine Ethilindam accept Welpho dux Bawarie et postquam eam repudiavit duxit eam Herimannus comes de Calverla" zijn de kinderen van Otto von Northeim & zijn vrouw (Annalista Saxo 1082)

Huwde eerst Welf IV. v.Baiern

De 4 dochters van Otto waarvan de derde "tertia fuit uxor Hermanni de Calvela, que genuit Ottonem et Heinricum comites de Ravenesberch" zonder naam te noemen. (Annales Stadenses 1105, MGH SS XVI, p. 318)

1.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
3.
D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 58. Marburg, 1980
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 18. Marburg, 1998
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 99. Marburg, 1980

Ethelinde trouwde met Hermann II van Calvelage Ravensberg.

Notitie bij Hermann: Hermann II van Calvelage Ravensberg

Kinderen met Ethelinde:
1. Otto I. v.Ravensberg (?-n.1170/1192)
2. Heinrich v.Ravensberg (?-n.1185)
3. Hedwig v.Ravensberg (?-n.1168)

1. A.Fahne: Geschichte der Westph"alischen Geschlechter. Proff, Osnabr"uck, 1858
2.
H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XVII, Tafeln 129. Marburg, 1998

III. Heinrich von Northeim (zie 32774).

65550 Ekbert I van Brunswijk, geboren omstreeks 1036. Ekbert is overleden op 11 januari 1068, ongeveer 32 jaar oud.

Notitie bij Ekbert: Ekbert I graaf van Brunswijk Markgraaf van Meissen, Graaf in de Derlingau

"genuit autem Liudolfus ex Gertrude comitissa Brunonem, qui iuxta villam Niethorp occisus est, et Ekbertum seniorem marchionem" (Annalista Saxo 1038)

"Brunone et Ecberto comitibus, filiis Liudolfi de Bruneswic qui fuerat patruus regis" (Annalista Saxo 1057)

"Heinricus…Romanorum imperator augustus" schonk "comitatum quem Brun eiusque filius noster frater Liutolfus nec non et eius filius Echbreht comites…in pagis Northduringen, Darlingen, Valen, Salthga, Grethe, Mulbeze" aan de kerk van Hildesheim in een charter van 1051. (MGH Diplomata V, D H III 279, p. 380)

5 maart 1067 "Heinricus…rex"schonk goederen "in pago Istria in marcha Odalrici marchionis" aan de kerk van Freising met de goedkeuring van "Ekkiberti marchionis, Odalrici marchionis" (MGH Diplomata VI.1, D H IV 187, p. 243)

Het overlijden in jan. 1068 van "Eghbertus marchio" (Libro Memoriarum Sancti Blasii, MGH SS XXIV, p. 825)

Graaf in de Derlingau; voorkomt samen met zijn broer Bruno een aanslag op keizerin-regentes Agnes (waarbij Bruno sneuvelt en hij zwaar gewond raakt), waarna hij in Bruno´s lenen Oostergo, Westergo, Staveren en Isselgo mag opvolgen 1057; oefent ook feitelijk gezag uit in Hunsingo en Fivelingo waar hij in 1057 de aartsbisschop van Bremen als leenheer moet erkennen (maar tegen afdracht van een vijfde der grafelijke inkomsten zelf de grafelijke rechten blijft uitoefenen); voert strijd met de dan tegen het keizerlijk gezag opstandige graaf Floris I van Holland; is betrokken bij de kidnapping van de jonge Hendrik IV die onder leiderschap van aartsbisschop Anno van Keulen plaatsvindt te Kaiserswerth 1062; wordt markgraaf van Meissen 1067.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 10
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VIII 131a
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners
4.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. Gens Nostra 1991 (Blz. 651)
7. NL 2002 (Kolom 164)
8. NL 1995 (Kol. 164)

Hij trouwde, ongeveer 22 jaar oud, in 1058 met de ongeveer 38-jarige

65551 Irmingard van Susa, geboren omstreeks 1020. Irmingard is overleden op 28 januari 1078, ongeveer 58 jaar oud.

Notitie bij Irmingard: Irmingard de Susa

Dit huwelijk is niet met zekerheid te zeggen.

"Emilias vel Immula seu Irmingardis", vrouw van Otto von Schweinfurt, een zuster van "Adelas [uxor] Ottoni marchioni de Italia" ( Annalista Saxo 1036.)

dr. van Manfred II markgraaf van Susa (Turijn) en Bertha van Este ??
Volgens NL 2002 (Kolom 164) en NL 1993 heet de vrouw van Ekbert I : Immola, een zuster van Bertha, de vrouw van koning Hendrik IV. Als zwager van de koning steunde hij die in zijn strijd tegen graaf Floris I van Holland.
Hendrik IV werd later keizer van Duitsland en was gehuwd met Bertha van Savoye. Of Immola ook met Otto III von Schweinfurt gehuwd is geweest is nog niet duidelijk.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 8
2. The Plantagenet Ancestry Baltimore, 1975. , Lt.Col. W. H. Turton, Reference: 20,29
3. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: VIII 131a
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners
5.
E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 88. Marburg, 1998
8. Gens Nostra 1991 (Blz. 652)
9. NL 2002 (Kolom 164)
10. NL 1995 (Kol. 164)

Zij is weduwe van Otto III von Schweinfurt (±1000-1057), zie 262151,II.

Kind uit dit huwelijk:

I. Gertrud van Brunswijk (zie 32775).

65554 Albert II van Namen, geboren omstreeks 1000. Albert is overleden omstreeks 1064, ongeveer 64 jaar oud.

Notitie bij Albert: Albert II van Namen

"Ermengardis" was moeder van "Albertum comitem de Namuco" (Genealogica comitum Buloniensium MGH SS IX, p. 300)

Hij stichtte Saint-Aubain te Namen: "comes Albertus secundus, ortus ex patre Lothariensi, matre vero Francigena Ermengarde, nobilissimam Francorum regum prosapiam trahente" (Fundatio Ecclesiæ S. Albani Namucensis, MGH SS XV.2, p. 962)

Graaf van Namen ter opvolging van zijn oudere (in 1018 voor het laatst vermelde) broer Robert II, is aanwezig bij de stichting van de kapittelkerk St. Barthélemy te Luik en wordt in de daarop betrekking hebbende oorkonde onder de leke-getuigen als tweede, direkt na Gozelo I van Lotharingen, vermeld (1031), is eveneens aanwezig bij de wijding van het klooster St. Laurent te Luik 3.11.1034 en wordt dan belast met de voogdij van het daaraan geschonken grote, oud-karolingische domein Wasseiges, neemt waarschijnlijk met zijn schoonvader deel aan de slag bij Bar-le_Duc tegen graaf Eudes van Champagne 15.11.1037, is voogd van Ardenne, sticht de collegiale kerk van St. Aubin te Namen (1047), waaraan hij na het overlijden van zijn moeder zijn domein van Glons-sur-le-Geer schenkt, voor het laatst vermeld in 1062.

1. Excurs "Lotharingen-Namen-Kuijc" door Hans Vogels. (publicatie op www.kareldegrote.nl )
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
4. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 6
5. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VII 68
6. Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 149-21
7. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 134-33
8.
Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
9. Gens Nostra 1991 blz. 684
10.
Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
11. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562

Hij trouwde met

65555 Regelindis van Lotharingen, geboren omstreeks 1013. Regelindis is overleden na 1064, minstens 51 jaar oud.

Notitie bij Regelindis: Regelindis van Lotharingen

Erfgename van Chatenois, bracht als bruidsschat Durbuy aan, deed als wed. veel schenkingen aan Saint-Aubin.

De echtgenote van "comes Albertus secundus" is "Gothelonis ducis filia" maar geeft haar naam niet. (Fundatio ecclesiæ Sancti Albani Namurcensis, MGH SS XV.2, p. 962)

"Gosseclone ducis Lotharingie…[filia] Raelendem" de vrouw van "Alberto comiti" (Gisleberti Chronicon Hanoniense, MGH SS XXI, p. 492)

"Godefridum ducem, Odam et Regelindam" kinderen van "Gozelo, frater Arnulphi et Godefridi" (Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi descendentium Mettensis 5, MGH SS XXV, p. 384)

1. Excurs "Lotharingen-Namen-Kuijc" door Hans Vogels. (publicatie op www.kareldegrote.nl )
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
5. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 127;VII 68
6. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 6
7. Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 149-21
8.
Gens Nostra 1991 blz. 684
9.
Het Graafschap, het geslacht en het kapittel van Rode deel 1 Heemschild St. Oedenrode 2005 winter
10. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562

Kinderen uit dit huwelijk:

I. [Ermengard] van Namen (zie 32777).

II. Albert III van Namen, geboren vóór 10 augustus 1035. Albert is overleden op 22 juni 1102, minstens 66 jaar oud.

Notitie bij Albert: Albert III van Namen, graaf van Namen

"Albertum comitem de Namuco" was vader van "Albertum et fratrem eius Heinricum comitem de Durboio" ( Genealogica comitum Buloniensium MGH SS IX, pp. 300-1)

"Heinricus…tertius Romanorum imperator augustus" bevestigt de stichting van St Jakob, Luik door "Albertus comes Nammucensium filiis [suis] Godefrido, Heinrico, Alberto" in een charter van 1 juni 1101 (MGH Diplomata VI.2, D H IV 470, p. 635, version b, aangegeven als "verunechtet" in de collectie)

Het overlijden in in 1102 van "Albertus comes Namucensis" (Notæ Bronienses 1102, MGH SS XXIV, p. 27)


Graaf van Namen 1063/´64, aanwezig bij de inwijding van de Notre-Dame te Hoei 24 aug., en bij de verlening van stadsrecht aan Hoei 25 aug. 1066, getuige 1071, voogd van Stavelot-Malmédy en onder-hertog van Lotharingen 1076, beleend als burggraaf en stadsgraaf van Verdun, ten gunste van Godfried van Bouillon ontheven van zijn hertogelijke functies Aken 30 mei 1087, kocht het graafschap Chateau-Porcien 1087, door de bisschop van Luik beleend met Brunigerode 1099, door keizer Hendrik IV aangesteld tot voogd van Andenne Aken 1 juni 1101.

tr. (waarsch. 2e) 1066/´67 Ida van Saksen, erfdr. van Laroche, ovl. 31 juli 1102, waarsch. begr. Namen (Saint-Aubin), wed. van graaf Frederik van Luxemburg [hertog van Neder-Lotharingen 1046, ovl. 28 aug. 1065], dr. van Bernhard II hertog van Saksen [uit het huis Billung] en Eilika van Schweinfurt.

1. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
4. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon. Hereinafter cited as Deux Mille
5. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975
6.
Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: VII 68
7. The Lineage and Ancestry of H.R.H. Prince Charles, Prince of Wales, Edinburgh, 1977, Paget, Gerald, Reference: 57
8. The Plantagenet Ancestry, Baltimore, 1975 , Turton, Lt.Col. W. H., Reference: 171

Albert trouwde met Ida van Saksen. Zie 131075,I voor persoonsgegevens van Ida.

65560 Bernhard von Arnsberg-Werl, geboren omstreeks 1010. Bernhard is overleden na 1066, minstens 56 jaar oud.

Notitie bij Bernhard: Bernhard Graaf v.Arnsberg-Werl

Kinderen Konrad, Heinrich, Liupold

"Herimanni comitis et filiorum eius Heinrici, Counradi, Athelberti, Bernhardi" waren getuige bij een donatie op "Id Sep 1024" door "Hildigunda abbatissa de Gesike" en een van "18 Kal Oct [1029]" door "Brun comes cum uxore sua Ida" (Vita Meinwerci Episcopi Paderbornensis 197 and 202, MGH SS XI, pp. 152-3)

1024: Versammlung der sachsischen Fürsten zu Hirutveldun. — Hier erhob die Abtissinn Hildigund von Gesike, mit ihrem Neffen und Vogte Bernhard, Ansprüche auf die vormals von Sigibodo an die Kirche zu Paderborn geschenkten Güter Vilisi, Vesperdiun und Hoddingahusun (vgl. Nr. 838.), wurde aber, in Gegenwart des Herzogs Bernhard, des Grafen Herimann und seiner Söhne Heinrich, Conrad, Athalbert und Bernhard u. m. A. von der Ungiltigkeit dieser Ansprüche überzeugt und genöthigt von denselben abzustehen. Vita Heinw. 1. c. p. 587. (Regesta Historiae Westphaliae dl.1 R932)

Vogt van de kathedraal van Paderborn. 1024/66. Graaf in Friesland 1031/1038. Graaf im Threcwithigau 1058. [Graaf im Dreingau 1059.] Vogt van het klooster Corvey 1065.

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
3. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 19-34.

Kinderen van Bernhard uit onbekende relatie:

I. Konrad von Werl-Arnsberg (zie 32780).

II. Ida von Werl-Hovel, geboren omstreeks 1030. Ida is overleden omstreeks 1065, ongeveer 35 jaar oud.

Notitie bij Ida: Ida von Werl-Hövel

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 3
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
4. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 119. Marburg, 1986

Ida trouwde met Heinrich von Laufen. Heinrich is overleden na 1067.

Notitie bij Heinrich: Heinrich von Laufen

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 3 ;XI 119a
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 143. Marburg, 1953 (1965)
4. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XI, Tafeln 119. Marburg, 1986

65562 Otto (I) II van Northeim (dezelfde als 65548).

Hij trouwde met

65563 Richenza van Zwaben (dezelfde als 65549).

Generatie 18 (edelouders)

262144 Arnulf Graaf van Holland, geboren in 950 in Gent. Arnulf is overleden op 18 september 993, 42 of 43 jaar oud. Hij is begraven in Egmond.
Notitie bij Arnulf: Arnulf Graaf van Holland

Hij was de zoon van Dirk II en Hildegard van Vlaanderen.

"Arnulfus filius eius [=Theoderici II comitis]" toen hij zijn vader opvolgde. (Annales Egmundani 988, MGH SS XVI, p. 444)

"Arnulfum comitem, Egbertum Treverensem archiepiscopum ac Arlindam puellam" de kinderen van graaf Dirk II (Chronologia Johannes de Beke 33a, p. 61)

"Arnulpho filio Theoderici comitis" wordt genoemd in een charter van 30 sept 975,ondertekend door "Arnulfi filii eorum [Theoderici et Hildegardis]" (OHZ 43, p. 80)

"Theodericus comes et uxor sua Hildegardis" en "Hecberto et Arnulfo filiis ipsius Theoderici" worden genoemd in een charter van okt.[967/79]

975, sept. 30 gedeeltelijk afschrift, elfde eeuw, Blandinium bij Gent
Graaf Theodoricus en zijn vrouw Hildegard schenken hun bezit te Cleiham in de pago Flandrensi aan de Sint-Pietersabdij bij Gent. Cleiham wordt opgevat als ‘Kleiem’ (OBHZ I Kruisheer)
Hierin wordt ook zoon Arnulf genoemd: " Arnulpho filio Theodorici comitis, indictionc tertia." "Eodem denique anno quidam Theodericus comes et uxor sua Lietgardis (sic) "

Gesneuveld te "Winckel apud pagum Westfrisie…993 XIV Kal Oct" van "Arnulfus comes" en zijn begrafenis te Egmond (Chronologia Johannes de Beke 38b, p. 71)

979-980, gedeeltelijk afschrift, elfde eeuw, Gent
Gift aan de Sint-Pietersabdij met graaf Arnulf zoon van graaf Theodericus als getuige

In mei 980 huwde Arnulf met Liutgard van Luxemburg, de dochter van Siegfried, Graaf van Luxemburg en Hedwig.
Haar jongere zuster Kunigunde was de echtgenote van Hendrik II van Duitsland.
Uit het huwelijk met Liutgard zijn twee kinderen bekend, Dirk, die hem als Dirk III opvolgt en Sicco, die met Thietburg huwde.

980, afschrift, twaalfde eeuw, Gent Graaf Arnulf schenkt aan zijn bruid Ludgard ten overstaan van Otto (II) een morgengave. (OBHZ I Kruisheer)

979-981, afschrift, elfde eeuw, Gent Graaf Theodericus en zijn zoon Arnulf zijn getuige bij een schenking aan de Sint-Pietersabdij bij Gent. (OBHZ I Kruisheer)
"Actum Blandinio monasterio a sub VUomaro abbate et Arnulfo iuniore marchyso et coram his testibus: Theoderico comité et Arnulfo filio eius, Folberto advocato, Adaluuino preposito, Folrado, Gotero."

981-982, afschrift, elfde eeuw, Gent
Arnulf, zoon van graaf Theodericus verhandelt goederen in Zuidwest-Vlaanderen aan de Sint-Pietersabdij bij Gent.

988, gedeeltelijk afschrift elfde eeuw, Gent
Graaf Theodericus en zijn zoon Arnulf zijn getuige bij de schenking door graaf Boudewijn (IV) van Vlaanderen en zijn moeder Suzanne van het domein Avelgem aan de Sint-Pietersabdij bij Gent.

In 975 wordt Arnulf samen met zijn vader Dirk II in een aantal oorkondes als getuige vermeld.
Op het moment dat Arnulf de graventitel kreeg, vermoedelijk bij gelegenheid van zijn huwelijk in 980, was zijn vader nog in leven.
In 981 vertrok hij met 12 man naar Italië om de Duitse Otto II te begeleiden bij diens kroning tot keizer.
Op 18 september 993 sneuvelt Graaf Arnulf. Volgens de Egmondse gravenregisters zou de strijd waarbij Arnulf het leven liet tegen woeste Friezen gevoerd zijn. In deze latere toevoeging zouden Westfriezen bedoeld worden. Melis Stoke laat deze strijd bij Winkel plaatsvinden.

De twisten tussen de Hollandse graven (die toen overigens nog als Fries werden aangeduid) moesten op dat moment echter nog plaatsvinden. Daarom is het aannemelijker dat deze strijd niet bij Winkel maar aan de monding van de Oude Rijn heeft plaatsgevonden. Anderen plaatsen de strijd weer aan de monding van de Maas.
Arnulf werd bijgezet in de abdij van Egmond. Om onduidelijke redenen werd hij daar later als heilige vereerd.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 11
2. Gens Nostra 1990 (374)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
7. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
262145 Liutgard van Luxemburg. Liutgard is overleden na 20 september 995. Zij is begraven in Egmond.
Notitie bij Liutgard: Liutgard van Luxemburg

"Arnulfus tercius comes Hollandie" was "Lutgardim, filiam Theophani…imperatoris Grecorum et sororum Theophane imperatoris" (Chronologia Johannes de Beke 37, p. 71) Deze bewering kan niet kloppen.
Mogelijk heeft deze vermelding hem in de war gebracht:
980, afschrift, twaalfde eeuw, Gent
Graaf Arnulf schenkt aan zijn bruid Ludgard ten overstaan van (keizer) Otto (II) een morgengave. Otto was gehuwd met Theophana.
Of: "Lutgarda comitissa" de vrouw van "Arnulphus comes tertius [Hollandensium]" in een latere passage wordt gemeld dat ze "legally" verloofden in 980 in "coram rege Ottone" (coram= in tegenwoordigheid van) (Annales Egmundani 980, MGH SS XVI, p. 445)
Of:
"Arnulfus comes Liudgardam coniugem suam legaliter coram rege Ottone desponsavit, testamentque dotale inde scribi fecit indict. 8." (Annales Egmundani, s.a. 980, MGH SS 16: 445)

Vader Siegfried was "missus"van Otto. (Afgevaardigde?)

Theodericus comes cum matre sua Lietgarda" deden een schenking voor het zieleheil van "patris sui Arnulfi" in een charter van 20 sept. 993 (OHZ 62, p. 117)
Zonder jaar (vóór 998 of daaromtrent.) Gift van verschillende goederen aan de kerk van Egmond gedaan door grave Arnulf en zijne gemalin Lutgard. Traditt. Egmund. in het Cartul. Egm. op het Rijksarchief. (Register van Hollandsche en Zeeuwsche oorkonden . Van den Bergh)

Het overlijden op "II Id Mai" van "Lutgardis…sua collateralis" en haar begrafenis te Egmond (Chronologia Johannes de Beke 38b, p. 73)
"pridie Id Mai" van "Lutgairdis uxor eius [Arnulfi comitis] filia regis Grecorum" (Beka´s Egmondsch Necrologium, in Oppermann, O. (1933) Fontes Egmundenses (Utrecht), p. 106)
Het overlijden "III Id May" van "Liukart com soror Chunigundis imperatricis" (Necrologium Genealogicum Ranshofense, Passau Necrologies I, p. 424)
"3. Idus Maii Liukart comitissa, soror Chunigundis imperatrice, obiit.", (MGH SS 4: 791)
"Liukart comitissa, soror Chunigundis imperatricis, obiit II Non Iulii" (Vitæ Heinrici et Cunegundis Imperatores Preface, MGH SS IV, p. 791) Datum verschilt van andere bronnen.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 11
2. Gens Nostra 1990 (374)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
6. .Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 203. Marburg, 1999
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 128. Marburg, 1978
8. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Holland.
Notitie bij Adelheid: Adelheid van Holland

Weinig meer bronnen.

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 635. Marburg, 1989
4. Anselme de Sainte-Marie (augustin déchaussé), Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France, des pairs, grands officiers de la couronne et de la maison du roy et des anciens barons du royaume. (Reprod. de l´éd. de Paris : chez Estienne Loyson, 1674: Num. BNF de l´éd. de Paris : Bibliothèque nationale de France, 1987
Adelheid trouwde met Boudewijn II van Boulogne. Boudewijn is overleden in 1033.
Notitie bij Boudewijn: Boudewijn II graaf van Boulogne

1. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
2. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
3. The Lineage and Ancestry of H.R.H. Prince Charles, Prince of Wales, Edinburgh, 1977, Paget, Gerald, Reference: 59
4. The Plantagenet Ancestry, Baltimore, 1975 , Turton, Lt.Col. W. H., Reference: 105
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 242-35
6. G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910-1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K.: Alan Sutton Publishing, 2000), volume I, page 352
II. Dirk III Graaf van Holland (zie 131072).
262150 Heinrich I von Schweinfurt, geboren in 975. Heinrich is overleden op 18 september 1017, 41 of 42 jaar oud.
Notitie bij Heinrich: Heinrich I, Markgraf v.Schweinfurt Markgraf im bayerischen Nordgau

1. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: 1-1 8, 88
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 8. Marburg, 1953 (1965)
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 9. Marburg, 1980
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 88. Marburg, 1998
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 213-35.
Hij trouwde met
262151 Geberge von Henneberg, geboren omstreeks 986. Geberge is overleden omstreeks 1036, ongeveer 50 jaar oud.
Notitie bij Geberge: Gerberge von Henneberg

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1965, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 8, 4
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: 1.1 8
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
5. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
7. .Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 9. Marburg, 1980
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 8. Marburg, 1998
9. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
10. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 102-35
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Eilika von Schweinfurt (zie 131075).
II. Otto III von Schweinfurt, geboren omstreeks 1000. Otto is overleden op 28 september 1057, ongeveer 57 jaar oud.
Notitie bij Otto: Otto III. v.Schweinfurt Herzog v.Schwaben

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 8
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 9. Marburg, 1980
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 88. Marburg, 1998
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 7-33, 47-34
Otto trouwde met Irmingard van Susa. Zie 65551 voor persoonsgegevens van Irmingard.
III. Judith von Schweinfurt, geboren omstreeks 1006. Judith is overleden op 2 augustus 1058, ongeveer 52 jaar oud.
Notitie bij Judith: Judith von Schweinfurt

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 8, 23
2. D.S.O. Lt.-Col. W. H. Turton, The Plantagenet Ancestry of Elizabeth (daughter of Edward IV, and wife of Henry VII) The Heiress of the Plantagenets (1001 N. Calvert Street, Baltimore, MD 21202: Genealogical Publishing Co. Inc, 1993), pg. 57.
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 88. Marburg, 1998
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 176. Marburg, 1999
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 153. Marburg, 1984
8. W.L. v.Weltzien: Familien aus Mecklenburg und Vorpommern, Bd.3. Buch und Bild, Nagold, 1989
Judith trouwde met Bretislaw I van Bohemen. Bretislaw is geboren omstreeks 1015, zoon van Udalrich van Bohemen en Bozena. Bretislaw is overleden op 10 januari 1055, ongeveer 40 jaar oud.
Notitie bij Bretislaw: Bretislaw I ´the Warrior´ Hertog van Bohemen en Mahren

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 23
2. Royal Highness ancestry of the royal child, London, 1982., Sir Ian Moncreiffe of That Ilk,, Reference: 65
3. D.S.O. Lt.-Col. W. H. Turton, The Plantagenet Ancestry of Elizabeth (daughter of Edward IV, and wife of Henry VII) The Heiress of the Plantagenets (1001 N. Calvert Street, Baltimore, MD 21202: Genealogical Publishing Co. Inc, 1993), pg. 57.
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 88. Marburg, 1998
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 176. Marburg, 1999
9. W.L. v.Weltzien: Familien aus Mecklenburg und Vorpommern, Bd.3. Buch und Bild, Nagold, 1989
262160 Adalbert II van Metz. Adalbert is overleden in 1033.
Notitie bij Adalbert: Adalbert II Graaf von Metz Graaf im Saargau

"Albertus comes Mettensis" van "villam Vulferei", vermeldt dat na zijn dood "Girardus dux filius eius" de schenking ongedaan maakte.Ongedateerd maar staat in in de late 1020s (Chronicle St-Bénigne de Dijon, p. 170)

"Adelbertus dux et marchio Lotoringie et Iuditta uxor mea ducissa et marchionissa" schonken hun bezitting "villam nostram Mamendorf" aan de abdij van St Matthew in een charter van 12 juni 1037 (Mittelrheinisches Urkundenbuch 309, p. 363)
Deze vermelding is een beetje verdacht omdat Adalbert al overleden was, maar ook de titel "dux et marchio Lotoringie" was niet eerder voorgekomen.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Bd.VI, Tafeln 129., 1978
2. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999
Hij trouwde met
262161 Judith von Oeningen. Judith is overleden omstreeks 1036.
Notitie bij Judith: Judith von Oeningen (van Schwaben)

"Adalbertus comes marchio et uxor sua Iuditha" als ouders van Gerhard, in de vermelding dat ze beiden begraven zijn in het klooster en dat ze een schenking deden "1033 pridie Kal Feb" (Notitiæ Fundationis Monasterii Bosonis-Villæ I and III, MGH SS XV.2, pp. 978 and 979)

"Iuta marchionissa Litoringie" schonk "villam nostram Mamendorf" aan de abdij St Matthew in een chartervan 1030 (Mittelrheinisches Urkundenbuch 303, p. 355)



1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Bd.VI, Tafeln 129., 1978
2. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
3. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999
6. A.Wolf: Königskandidatur und Königsverwandtschaft. Deutsches Archiv Vol.47 (1991)
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard III van Lotharingen (zie 131080).
262164 Robert I in de Lommegouw, geboren omstreeks 928. Robert is overleden vóór 981, ten hoogste 53 jaar oud.
Notitie bij Robert: Robert I graaf in de Lommegouw 946-974

tr. Ermengarde [van Verdun].

2 juni 946 "Rotbertus comes" schonk de villa van Melin "in comitatu meo" aan de abdij van Waulsort. (Namur 1, p. 3.)
"Rotbertus…comes Namucensis" de machtigste van "cæteri fratres et nepotes pii patris nostri [Wicperti]" (Gesta Abbatum Gemblacensium 20, MGH SS VIII, p. 533)

"Rotbertus…comes Namucensis" de machtigste van "cæteri fratres et nepotes pii patris nostri [Wicperti]" (Gesta Abbatum Gemblacensium 20, MGH SS VIII, p. 533)

1. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562
2. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VII, Tafeln 68. Marburg, 1979
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 403-36. Hereinafter cited as RfC.
4. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon. Hereinafter cited as Deux Mille.
Kind van Robert uit onbekende relatie:
I. Albert I van Namen (zie 131082).
262166 Karel van Lotharingen, geboren in 953 in Laon. Karel is overleden op 22 juni 993 in Orléans, 39 of 40 jaar oud.
Notitie bij Karel: Karel van Lotharingen Hertog van Lotharingen

"Karolus, frater eius [=Hludovicus], filius Hlotharii regis" in 987 (Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 367)
"Carolus uxore sua…filia Herberti Comitis Trecarum" (Chronico Richardi Pictavensis, RCGF 9, p. 22.)

"Gerberga regina" in 953 "unus Karolus, alter Heinricus, sed Henricus mox post baptismum defunctus est" Karel was een tweelingbroer van Henricus, die vroeg gestorven is. ( Flodoard 953, MGH SS III, p. 402)

"Karolum…cum uxore Adelaide et filio Ludovico, et filiabus duabus, quarum altera Gerberga, altera Adelaidis dicebatur, necnon et Arnulfo nepote" werden gevangen gezet. Later gevangen genomen door Hugo Capet koning van Frankrijk te Orléans, waar hij stierf. (Settipani (1993), p. 337)

Het overlijden op "X Kal Jul" van "Karoli ducis" (L´obituaire de la cathédrale de Saint-Lambert de Liège, p. 86)

Hertog van Neder-Lotharingen, geb. Laon zomer 953; neemt deel aan de vergeefse poging van Reinier IV van Henegouwen en diens broer Lambert I van Leuven hun vaderlijk erfdeel terug te veroveren 976; wordt verbannen door zijn broer Lotharius IV nadat hij diens gemalin Emma beschuldigd had van een verhouding met de 16.1.977 aangestelde bisschop van Laon. Adalbero; wendt zich dan tot keizer Otto II die hem aanstelt tot hertog in Lotharingen Diedenhofen/Thionville mei 977 (en daarmee, evenals met het herstel van Reinier en Lambert) een dam wil opwerpen tegen Westfrankische aanspraken op het Karolingische stamland); neemt deel aan de vergeldingsactie van de keizer tegen West-Francië 978; wordt daarbij (zonder dat zulks veel gevolgen heeft) door bisschop Theudebert van Metz tot koning van Lotharingen geproclameerd, maar treedt in de eerste jaren daarna niet meer naar voren; bouwt tussen twee armen van de Zenne een versterkt kamp met aangrenzend bestuurscentrum en geldt daarmee als grondlegger van de stad Brussel; wisselt tijdens de troonstrijd die in het Duitse rijk na de dood van Otto II (7.12.983) uitbreekt herhaaldelijk van partij, waarop het Duitse hof hem laat vallen en hij van die kant voor zijn Westfrankische aspiraties geen enkele steun meer krijgt; wordt mede daardoor na de plotselinge dood van zijn neef Lodewijk V (21.5.987) niet gekozen tot diens opvolger tijdens een door aartsbisschop Adalbero van Reims te Senlis geleide vergadering; neemt na de verkiezing van Hugo Capet tot Frans koning (gekroond 3.7.987), zich beroepend op erfrecht, de strijd op en krijgt door zijn bastaardneef Arnulf de koningsstad Laon in handen gespeeld mei 988 (waar hij zijn schoonzuster, de koningin-weduwe Emma, en bisschop Adalbero van Laon gevangen neemt) en weet deze stad te behouden; krijgt door Arnulf ook nog de kroningsstad Reims in handen (989) die hem op Palmzondag (29/3) 991 onder ede nogmaals trouw belooft, maar in de daarop volgende nacht uitlevert aan Hugo Capet die hem, met zijn gezin, gevangen zet in Orléans; overl. ald. Tr. ca. 970 NN, dochter van Rodbert van Troyes (?). Tr. voor 979 (ca. 975) Adelheid (van onbekende herkomst).

1. Gens Nostra Amsterdam , Reference: 1968 249
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Reference: 756
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCXVI.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 148-19, 149-19
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 120-35.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 336.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France
8. . Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
9. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon
10. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
11. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
14. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. Gens Nostra 1991 blz. 682
16. ESNF 1.1 Tafel 6
Hij trouwde met
262167 Troyes van Adela.
Notitie bij Troyes: Adela van Troyes

De echtgenote van "Karolus" is "filiam Herberti comitis Trecarum" (Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 368)

1. Gens Nostra Amsterdam , Reference: 1968 249
2. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 338.
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
5. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
6. ESNF 1.1 Tafel 6
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Geberga van Neder-Lotharingen, geboren omstreeks 975. Geberga is overleden op 27 januari 1018, ongeveer 43 jaar oud. Zij is begraven in Nijvel (klooster St. Geertruid)..
Notitie bij Geberga: Geberga van Neder-Lotharingen

"Gebergam filiam Karoli ducis Lotharingie" de echtgenote van "Lambertus…comes Lovaniensis" (Iacobi de Guisia Annales Hanoniæ XIV.XL, MGH SS XXX Part 1, p. 184)

"Gerberga" genoemd als vrouw van "Lantbertum comitem, filium Ragineri Longicolli" (Gesta Abbatum Gemblacensium 32, MGH SS VIII, p. 537)

"Karolus dux" de vader van "Ermengardem et Gerbergam", en dat "Gerberga soror Ermengardis" moeder was van "Henricum seniorem de Bursella"(=broer van Lambert) (Genealogica comitum Buloniensium MGH SS IX, pp. 300-1.)

"Gerbergam, filiam Karoli ducis Lotharingie" de echtgenote van "Lambertus filius Reyneri comitis Montensis", en Brabant (inclusief Brussel en Leuven ) was haar bruidsschat. (Gestorum Abbatem Trudonensium Continuatio Tertia 1015, MGH SS X, p. 382)

"Karolum…cum uxore Adelaide et filio Ludovico, et filiabus duabus, quarum altera Gerberga, altera Adelaidis dicebatur, necnon et Arnulfo nepote" werden gevangen genomen. (Richeri Historiæ IV 49, MGH SS III, p. 642)

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Reference: 93
3. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 148-20, 155-20.
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 121-35
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
13. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
14. Gens Nostra 1991 blz. 683
15. Kwartieren Greidanus Jaeger 1994 553
16. ESNF 1.1 Tafel 6
17. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Geberga trouwde met Lambert I van Leuven. Lambert is geboren in 950, zoon van Reinier III van Henegouwen en Adela van Leuven. Lambert is overleden op 12 september 1015 in Florennes (gesneuveld), 64 of 65 jaar oud. Hij is begraven in Nijvel (klooster St. Geertruid)..
Notitie bij Lambert: Lambert I Graaf van Leuven 976-1015

Bijgenaamd met de Baard (ca. 950 -Florennes 12 sept. 1015)
Was de oudste met zekerheid bekende graaf van Leuven en stichter van de Brabantse dynastie.

"Lambertus…comes Lovaniensis" de zoon van "Rignerii comitis Montensis" (Iacobi de Guisia Annales Hanoniæ XIV.XL, MGH SS XXX Part 1, p. 184)
"Lambertus comes in gratiam regis Heinri rediit" in 1007. (Annales Colonienses 1007, MGH SS I, p. 99)

Gesneuveld: "Lantbertus comes" te Florennes (Gesta Episcoporum Cameracensium III.12, MGH SS 7, p. 469)
"Lantbertum comitem, filium Ragineri Longicolli" gesneuveld te Florennes tegen "Godefridum ducem" (Gesta Abbatum Gemblacensium 32, MGH SS VIII, p. 537.) (Ragineri Longicolli is een anachronisme?)

Hij was een zoon van Reinier III van Henegouwen (Maasgouw), en wordt in 1003 voor het eerst vermeld als graaf van Leuven, ter gelegenheid van zijn erkenning als voogd van de abdij van Nijvel. Tijdens zijn bewind verkreeg hij ook de voogdij over de abdij van Gembloers. Door dit voogdijschap moest hij instaan voor de veiligheid van de abdijen, maar anderzijds verkreeg hij er ook het politieke toezicht over.

Door Lamberts huwelijk met Gerberga, dochter van koning Karel de Simpele, tevens hertog van Neder-Lotharingen, kwam hij bij de dood van zijn zwager Otto (Gerberga’s broer) in 1005 in het bezit van het graafschap Ukkel-Brussel. De toekenning van Otto’s hertogelijke titel aan Godfried I van Verdun bracht Lambert openlijk met deze laatste in conflict. Zo begon een lange strijd tussen het huis van Verdun en dat van Leuven.

Hij kwam bovendien ook in botsing met de prins-bisschop Balderik II van Luik. Om de veiligheid van zijn bisdom te garanderen, had deze besloten een kasteel te bouwen in zijn vrijleen Hoegaarden. Dit was niet naar de zin van Lambert I, die dit kasteel als een bedreiging van zijn territorium beschouwde. Toen de bisschop weigerde de bouwwerkzaamheden stop te zetten, deed Lambert een inval in het Luikse gebied. De prinsbisschop wist slechts na grote toegevingen zijn vazallen ertoe te bewegen hem bij staan in de strijd, die in 1013 te Hoegaarden werd beslecht. Mede door desertie van een deel der Luikse troepen wist Lambert de prinsbisschop een bloedige nederlaag toe te brengen. Deze overwinning stelde Lambert in staat ook het graafschap Brunigerode (Tienen en omgeving) te annexeren.

Lambert I sneuvelde in 1015 te Florennes, tijdens een onbezonnen offensief tegen Godfried I van Verdun (op wiens titel hij nog steeds aanspraak maakte). Ondanks het feit dat hij erop rekende deze veldslag zonder moeite te kunnen winnen, moest hij zijn overmoed met zijn leven bekopen. Zijn oudste zoon Hendrik I van Leuven volgde hem op.

De kroniekschrijvers hebben vrij negatief over Lambert I geoordeeld. Ze verweten hem géén respect te hebben voor vrouwen, kinderen en heiligdommen. Niet alleen door erfenis, maar ook door geweld en intriges wist hij de grenzen van zijn graafschap verder te verleggen.

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 155-20.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 68-34.
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. Kwartieren Greidanus Jaeger 1994 553
13 ESNF 1.1 Tafel 6
14. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
II. Ermengard van Lotharingen (zie 131083).
262196 Erenfried van Lotharingen, geboren omstreeks 955. Erenfried is overleden op 21 mei 1034 in Saalfeld, ongeveer 79 jaar oud. Hij is begraven in Brauweiler.
Notitie bij Erenfried: Erenfried (ook Ezzo) van Lotharingen Paltzgraaf van Lotharingen Graf im Auel- und im Bonngau

"Herenfridus comes palatinus, qui post Ezo nominatus est" als echtgenoot van "Mathilde filia Magni Ottonis" ( Brunwilarensis Monasterii Fundatio 1 and 23, MGH SS XI, pp. 396 and 407)

"Heinricus…Romanorum imperator augustus" in een charter van 1020, met als getuigen "Godifridi ducis, Berinhardi ducis, Thiederici ducis, Welphonis comitis, Cunonis comitis, Kunrati comitis, Ottonis comitis, Adilbrahtis comitis, Bobonis comitis, Friderici comitis, Bezilini comitis, Ezonis comitis palatini" (MGH Diplomata III, D H II 427, p. 542)

"Heinricus…Romanorum imperator augustus" bevestigde de bezittingen van de kerk van Köln geschonken door "Erenfridus beate memoriæ comes palatinus [et] coniuge sua domina Mathilde abbatiam in Brunwilare" en "postea defunctis supra dictis principibus filii eorum Herimannus…Coloniensis…archiepiscopus nec non sorores eius domina Richeza Bolemiæ quondam regina ac Theophanu Asnidensis monasterii abbatissa" in een charter van 17 jul 1051 waarin ook worden genoemd "Etzo comes palatinus…et frater eius comes Hezelinus" (MGH Diplomata V, D H III 272, p. 362)

"Hezo Palatinus comes" stierf nadat hij pox (=syfilis) had opgelopen bij zijn "concubina nomine Tiethburga" (Annales Hildesheimenses 1034, MGH SS III, p. 99)

Het overlijden in 1034 van "Ermfridus comes palatinus" (Annales Brunwilarenses 1034, MGH SS I, p. 99)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: II 120; VI 1
2. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 39.
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 30. Marburg, 1953 (1965)
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978
9. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
Hij trouwde met
262197 Mathilde van Saksen, geboren in 978. Mathilde is overleden op 4 december 1025 in Esch a.d.Sauer, 46 of 47 jaar oud. Zij is begraven in abdij van Brauweiler.
Notitie bij Mathilde: Mathilde van Saksen

"Mahtildis domnæ Sophiæ sororis" de echtgenote van "Ezonis palatine comitis" (Wolfherii Vita Godehardi Episcopi Hildenesheimensis, Vita Prior 29, MGH SS XI, p. 188)

"Mathilde, zuster van de keizer huwde Ezzo, die de zoon was van Hermann de Paltzgraaf", en vermeldt dat dit velen mishaagde. (Thietmar 4.60, p. 194, voetnoot 165 verwijst naar een latere bron uit Brauweiler die aangeeft dat Ezzo het recht won om Mathilde te huwen door koning Otto III te verslaan bij het dobbelen of schaken)

Het overlijden in 1025 van "domna nostra Mathilda" ( Annales Brunwilarenses 1034, MGH SS I, p. 99)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: 1.1 10, ESNF 1.1 Tafel 10 1998
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 237-35
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 147-21
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
6. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
9. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
10. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Ludolf van Zutphen, geboren omstreeks 995. Ludolf is overleden op 11 april 1031, ongeveer 36 jaar oud. Hij is begraven in Brauweiler.
Notitie bij Ludolf: Liudolf van Zutphen

Heer van Waldenburg. Voogd van Brauweiler.

De drie zonen "Hermannus, Otto, Ludolphus" van "Herenfridus comes palatinus, qui post Ezo nominatus est" en zijn echtgenote "Mathilde filia Magni Ottonis", maar geeft Ludolf als eerstgeborene. (Brunwilarensis Monasterii Fundatio 5 and 6, MGH SS XI, p. 398)

Het grafschrift in de abdij Brauweiler van Ludolf, zoon van denpaltsgraaf Ezo of Ehrenfried en van Mathilde, een dochter van keizer Otto II, en dat van zijn zoon Hendrik (Sloet 1 no. 156.). Het grafschrift noemt nl. als de echtgenoot van Ludolf, als wiens sterfdag 11 April 1031 wordt opgegeven, en als moeder van diens zoons Hendrik en Cuno ,Mathilde,dochter van graaf Otto van Zutphen. Dit grafschrift is pas later opgesteld.

In latere schriften te Brauweiler berustende”, zegt Van Spaen (1. blz. 178.), ,,wordt hij Graaf vanZutphen, Ludolphus Comes Zutphaniae, genoemd, en als dusdanige onder de Weldoeners van die Abdye gemeld.”

1. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 30. Marburg, 1953 (1965)
2. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978
6. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
7. Ned. Leeuw 1923 Kol. 308 e.v.
Ludolf trouwde met Mathilde van Zutphen. Zij is een dochter van Otto van Hammerstein en Irmgard van Verdun (zie 262221,I).
Notitie bij Mathilde: Mathilde van Zutphen

Genoemd naar grootmoeder van moederskant.
"filiam Ottonis comitis de Sudveno nomine Mathildem" de vrouw van Ludolf (Brunwilarensis Monasterii Fundatio 6, MGH SS XI, p. 398)

1. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 30. Marburg, 1953 (1965)
2. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
3. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978
6. Ned. Leeuw 1923 Kol. 308 e.v.
II. Otto van Zwaben (zie 131098).
III. Richeza van Lotharingen, geboren omstreeks 995. Richeza is overleden op 21 maart 1063 in Saalfeld, ongeveer 68 jaar oud. Zij is begraven in Keulen.
Notitie bij Richeza: Richeza van Lorraine

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: II 120;VI 1
2. Królewska Krew Poznan, 1997. , Rafal Prinke, Andrzej Sikorski, Reference: 234
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 182.
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 30. Marburg, 1953 (1965)
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 82. Marburg, 1953 (1965)
7. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
8. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. W.Dworzaczek: Genealogia. Warszawa, 1959
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978
Richeza trouwde met Mieszko II Lambert van Polen. Mieszko is geboren in 990, zoon van Boleslaw I Chrobry van Polen en Emnilde van Silezie. Mieszko is overleden op 10 mei 1034, 43 of 44 jaar oud.
Notitie bij Mieszko: Mieszko II Lambert van Polen

Mieszko II Lambert (990-1034), koning van Polen (1025-34), opvolger van Boleslaw I. Raakte gebied kwijt aan het Heilige Roomse Rijk.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: II 120 ; Posen Peter de Loriol
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 182.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 75-34, 378-34.
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 30. Marburg, 1953 (1965)
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 82. Marburg, 1953 (1965)
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. K.Jasinski: Rodowód pierwszych Piastów, vol. I.. Wroc³aw 1973
9. W.Dworzaczek: Genealogia. Warszawa, 1959
10.D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 201. Marburg, 1999
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 1. Marburg, 1978
262200 Bruno van Brunswijk, geboren omstreeks 960. Bruno is overleden omstreeks 1016 in Niethorp (vermoord), ongeveer 56 jaar oud.
Notitie bij Bruno: Bruno van Brunswijk Graaf van Brunswijk en in de Derlingau

Overleden te Niethorp (vermoord) (Annalista Saxo 1038)
"Liudolfus comes Saxonicus, filius Brunonis de Bruneswic et Gisle inperatricis" (Annalista Saxo 1038)

Bruno stichtte Braunschweig. Hij was kandidaat voor de Duitse troon 1002[13] met Heinrich IV hertog van Beieren, die werd gekozen als Heinrich II koning van Duitsland. (Vajay ´Mathilde´, p. 251 voetnoot 35)

Bruno, mogelijk identiek met de Bruno die in 990 deelneemt aan de veldtocht om hertog Miseco van Polen tegen hertog Boleslaw te steunen; probeert (als pinceps) na de dood van Otto III (1002) Duits koning te worden, maar verliest het van hertog Hendrik van Beieren die door bisschop Bernward van Hildesheim gesteund wordt, welke laatste hij daarop zoveel mogelijk schade berokkent; bezit grote goederen rondom Brunswijk en wordt kort na zijn dood als´graaf van Brunswijk´ aangeduid; overl. (wellicht door moord)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 4
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 32-33.
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. VIII, Tafel 131. Marburg, 1980
10. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
11. Gens Nostra 1991 (Blz. 650)
Hij trouwde met
262201 Gisela van Zwaben, geboren op 11 november 990. Gisela is overleden op 16 februari 1043 in Goslar, 52 jaar oud. Zij is begraven in Spiers (domkerk).
Notitie bij Gisela: Gisela van Zwaben

Eerst gehuwd met Bruno van Brunswijk. Later nog gehuwd met Ernst van Zwaben en Konrad van Frankenland (keizer).

Wordt genoemd "Gisla de Werle" bij het vermelden van haar 3 huwelijken. (Notæ Sancti Blasii, MGH SS XXIV, p. 827)

Herimannus dux Alamanniæ [et] Kerbirga filia Chuonradi regis de Burgundia" de ouders van "regis coniunx Gisela" (Wiponis, Vita Chuonradi II Imperatoris 4, MGH SS XI, p. 261)

Het overlijden "1043 16 Kal Mar" van "Gisela imp" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

Bereikt na de dood van haar tweede gemaal, dat keizer Hendrik II haar dan nog minderjarige zoon uit dat huwelijk benoemt tot hertog van Zwaben (Ernst II) en haar, naast de voogdij, het feitelijk bestuur van Zwaben opdraagt juni 1015; wordt na haar (mogelijk door ontvoering tot stand gekomen?) huwelijk met Konrad, met wie zij binnen de (door Hendrik II extreem gehandhaafde) verboden kanonieke graden verwant was, door Hendrik II als voogdes èn als regentes afgezet; wordt (vanwege die verwantschap?) bij de koningskroning van Konrad door de aartsbisschop van Mainz niet méégekroond, waarop de aartsbisschop van Keulen haar in zijn kathedraal alsnog tot koningin kroont 21-9-1024 en daarmee het recht tot koningskroningen (gewoonlijk in Aken) bereikt; vergezelt haar gemaal op de (eerste) tocht naar Italië en wordt tot keizerin gekroond Rome 26-3-1027; bewerkt dat haar oom Rudolf III van Bourgondië haar gemaal (en zo nodig hun jonge zoon Hendrik) als erfgenaam van dit koninkrijk designeert Basel aug. 1027; is dieper religieus voelend dan haar gemaal en heeft grote invloed op (kerkelijke) benoemingen; treedt herhaaldelijk in oorkonden op als interveniënte; bereikt verscheidene malen voor haar telkens tegen zijn stiefvader in opstand komende zoon Ernst vergiffenis, doch laat hem uiteindelijk vallen (hij sneuvelt 17-8-1030); vergezelt haar gemaal ook op diens tweede tocht naar Italië 1037-38 en bezoekt dan (anders dan hij) nogmaals Rome ter verering der apostelgraven; treedt nadat zij weduwe is geworden nog vrij vaak als inter-veniënte op in de oorkonden van haar zoon Hendrik III, maar heeft met hem toch een moeilijker verhouding.

1.Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 4
2. Gens Nostra 1991, blz 664
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 199-34.
4. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 264.
5. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 157-21.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 15. Marburg, 1953 (1965)
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
14. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
15. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 4. Marburg, 1980
16. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 12. Marburg, 1998
17. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 84. Marburg, 1998
18. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
19. J.L.M.Eggen van Terlan:F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die 20. Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
21. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
22. Gens Nostra 1991 (Blz. 650)
Zij trouwde (2), ten hoogste 27 jaar oud, vóór 1017 met Konrad (keizer) van Frankenland (990-1039), ten hoogste 27 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Liudolf van Brunswijk (zie 131100).
262220 Gottfried I "der Gefangene", van Verdun, geboren omstreeks 938. Gottfried is overleden omstreeks 1005, ongeveer 67 jaar oud.
Notitie bij Gottfried: Godefroy Graf von Verdun & Ardennes Markgraaf v.Eenham Graf im Bidgau 959

Godfried van Verdun, bijgenaamd de Gevangene , graaf van Verdun, Hij huwde in 963 met Mathildis van Saksen (937-1008), dochter van Herman Billung en weduwe van graaf Boudewijn III van Vlaanderen, en werd vader van:

Gozelo (-1044), Godfried de Kinderloze (-1023), Frederik (-1022), Herman van Ename (-1029), Ermentrudis, Irmgard (-1042), echtgenote van Otto I van Zutphen. (onder voorbehoud: Gerberga, gehuwd met graaf Folmar I van Metz)

"Uda…comitissa" schonk bezittingen "in pago Rizzigowi cui Egylolfus comes" aan het St Maximin te Trier "pro remedio…seniorique mei Gozlini necnon filiorum meorum Henrici…et Reginheri, Godefridi quoque et Adalberonis" in een oorkonde van 18 mei 963 met als bijgestaan door "Sigefrido comite, Richwino comite" (Mittelrheinisches Urkundenbuch 212, p. 272)

"Otto…Romanorum imperator augustus" bevestigde de rechten van "monasterio super fluvium Mose" gesticht door "Gotefridi comitis nostrique fidelis…et coniux sua pro anime sui fratris Alberonis" in een oorkonde van 6 apr 997. (MGH Diplomata II, D O III 238, p. 655)
"Bovo cum coniuge mea Engila" schonk bezittingen "ex hereditate paterna…in villa Dundeva in comitatu Bedense cui Godefridus comes preesse dinoscitur" aan St Maximin te Trier 1 nov 959 (Mittelrheinisches Urkundenbuch 205, p. 265)

"Belgicæ dux Theodericus, necnon et vir nobilis ac strenuous Godefridus, Sigefridus quoque vir illustris, Bardo etiam et Gozilo fratres clarissimi et nominatissimi" captured Verdun in 985. (Richer III.CIII, p. 126)

"III. non. [Sept.] Godefridus comes, pater ducis Gozelonis, qui nobis Borracum dedit" (Necrologie van Saint-Vanne 145)

Hij hielp mee Verdun te verdedigen tegen Lothaire koning van de West Franken in [984/85], maar werd gevangen genomen samen met Siegfried graaf de Luxembourg (Gade, p. 51). Hij bleef meer dan 10 jaar gevangen.

1. The Plantagenet Ancestry Baltimore, 1975. , Turton, Lt.Col. W. H., Reference: 105
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 10
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
7. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
8. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 104-35
Hij trouwde met
262221 Mathilde (Billung) van Saksen, geboren omstreeks 936. Mathilde is overleden op 25 mei 1008 in Gent, ongeveer 72 jaar oud. Zij is begraven in St Peter.
Notitie bij Mathilde: Mathilde (Billung) van Saksen

"Mathilda Saxonici generic" wordt vermeld als echtgenote van Boudewijn. (Saint-Bertin II.78, p. 153)

"Bennonis ducis, qui et Bernhardus et Liudigeri comitis et Machtildis comitisse" als broers en zuster van "domna Suanehildis [filia] Herimanni ducis de Liuniburh" (Annalista Saxo 1002 )

"Mathildis, filiam principis Herimanni" als echtgenote van "Balduinum [filius comitis Arnulfi]" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 304)

"Mathildis comitissa Saxonie" als echtgenote van "Godefridi Ardennensis" (Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 1005, MGH SS XXIII, p. 778)

In 1008 de dood van "Mathildis comitissa" (Annales Blandinienses 1008, MGH SS V, p. 25)
Op "25 mei" van "Mattild com": (Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Lüneburg)

Haar grafschrift: "Si quis scire culpit, hoc cuius membra sepulchro / Claudantur, claro colligat hoc titulo. / Machtildis quarta Flandrina est haec comitissa / Hermannique ducis filia Saxoniae. / Coniux Balduini iuvenis, sed post Godofredi / Ardennae comitis atque Denhain domini. / Legitimo sociata thoro fuit et generavit / Tres illi natos, pernitidos iuvenes, / Gofridum et Gotelonem Eteloneque iuncto, / Fortes, magnifici quique fuere viri." [MGH Poetae Latini 5: 299]

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 10
2. Gens Nostra 1990 (Blz 366)
3. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, pages 183, 235.
4. R oderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 235.
6. D.S.O. Lt.-Col. W. H. Turton, The Plantagenet Ancestry of Elizabeth (daughter of Edward IV, and wife of Henry VII) The Heiress of the Plantagenets (1001 N. Calvert Street, Baltimore, MD 21202: Genealogical Publishing Co. Inc, 1993), pg. 19.
7. Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol 9, pg. 304, II De Arnulfo Comite.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
10. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Zij trouwde (2), ten hoogste 25 jaar oud, vóór 961 met Boudewijn III van Vlaanderen (vóór 944-962).
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Irmgard van Verdun. Irmgard is overleden in 1042.
Notitie bij Irmgard: Irmgard van Verdun

"Het leven van Poppo, abt van Stavelot-Malmédy", geeft ook Godfried als vader van Ermengarde. ("Sed non multo post ab Ermengarde, nobilissimi principis Godefridi filia, didicit quoniam beatus Poppo non clerici, ut ipse regiae maiestati finxit, sed laici ingenuitate et militia egregii filius fuerit." ( Vita Popponis abb. Stabulensis, c. 19, MGH SS 11: 305)

De excommunicatie van "nepos meus Oddo et uxor eius Irmirgerd, consanguinitate proxima iniuste diu coniuncti" in 1018 en later hun scheiding. (Thietmar 8.7 and 8.18, pp. 366 and 374)
Het huwelijk werd betwist op grond van bloedverwantschap en het duurde 10 jaar voordat het werd geaccepteerd. (Reuter, p. 226. )

"Heinricus…rex" schonk goederen "in villis Harive, Vals, Apine, Falchenberch…in pago Livgowe et in comitatu Dietbaldi comitis" aan "Irmingardæ nepti nostræ" in een oorkonde van 5 feb 1041, op voorspraak van "ducum Gozelonis filiique sui Gotefridi" (D H III 74, p. 98, Irmgard zou de weduwe zijn van Otto von Hammerstein)

"Heinricus…rex" gaf bezittingen aan het Kloster Hersfeld "post obitum Hirmingarde comitissæ" wat keizer Konrad II had geschonken aan graaf Otto, in een oorkonde van 5 jan 1043 (D H III 100, p. 127)
"... beneficium, quod felicis memoriae pater noster inde ablatum comiti Ottoni tradidit, post obitum Hirmingardæ comitissae praedicto abbati et fratribus regali nostra munificencia remisimus atque tradidimus, ..." MGH DHIII, 127 (#100)(= Monumenta Germaniae Historica)

1. ESNF 1.1 Tafel 8 1998
Irmgard trouwde met Otto van Hammerstein. Otto is geboren omstreeks 975, zoon van Heribert I van Kinziggau en Ermentrud van Brunharingen. Otto is overleden op 5 juni 1036, ongeveer 61 jaar oud.
Notitie bij Otto: Otto v.Hammerstein * v.d.Wetterau
Graf in der Wetterau, 1019 Graf im Engersgau, Graf im Niederlahngau, Graf von Gleiberg und Graf von Hammerstein

Gehuwd met Irmengard
Een schenking aan de abdij Werden aan de Ruhr die "Oddo comes una cum coniuge sua Irmingarda" (Thietmar 8.7 and 8.18, pp. 366 and 374)

"Heriberti comitis filio Ottone" (Thietmar 5.24, p. 222)

"Gebehard et Udo nepotes, filii duorum fratrum. Gebehard genuit Cunonem. Udo genuit Ottonem. Cuno genuit Cunonem. Heribertus genuit Ottonem" (MGH Const. I, p. 639, discussed in Jackman, p. 15)

"Item ex alia parte Godefridus et Gerbirhc nepos et neptis. Godefridus genuit Irmingardam. Gerbirhc genuit Imizam. Imiza genuit Ottonem." [Hlawitschka 49 (citing MGH Const. I 639);in het eerste stuk, "nepos et neptis" zou betekenen Godefroid en Gerberge hadden een gemeenschappelijke grootouder,dus neef en nicht.

Het overlijden in 1036 van "Otto com" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

1. Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Brief-Adeligen Häuser 1907-A. J.Perthes, Gotha, 1906
2. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975
3. Svenska Riddarhuset A Kalendar?. 1999
4. ESNF 1.1 Tafel 8 1998
II. Gozelo I van Opper Lotharingen (zie 131110).
262240 Hermann I von Arnsberg-Werl, geboren omstreeks 905. Hermann is overleden omstreeks 987, ongeveer 82 jaar oud.
Notitie bij Hermann: Hermann I. Graf v.Arnsberg-Werl



1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I3, Tafeln 334. Marburg, 2000
4. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
262241 Geberga (= Gepa) Mahaut van Bourgondie (dezelfde als 524403 in generatie 20).
Kind uit dit huwelijk:
I. Hermann II von Arnsberg-Werl (zie 131120).

Generatie 20 (edelovergrootouders)

524288 Dirk II Graaf van Holland, geboren omstreeks 925. Dirk is overleden op 6 mei 988, ongeveer 63 jaar oud. Hij is begraven in Egmond.
Notitie bij Dirk: Dirk II Graaf van Holland, burggraaf van Gent

Kinderen: Arnulf, Egbert, Arlindis

Dirk II verschijnt vaak als getuige in oorkonden van Graaf Arnulf van Vlaanderen. Hij wordt met diverse varianten steeds graaf Teoderici genoemd.

[936 waarschijnlijk 941] Blandinium bij Gent juli 10 Graaf Arnulf I van Vlaanderen verrijkt de conventuele mensa van de Sint-Pietersabdij bij Gent; onder de getuigen graaf Diederik (I of II van Holland).
"...ego in Dei nomine Arnulfus <Flandrie> comes et marchisus.......Actum Blandinio monasterio in vico Gandauo <anno XX > regnante Ludouuico gloriosissimo rege <indictione XI>. Datum VI idus iulii <anno ab incarnatione Domini DCCCCLIII > in Dei nomine feliciter. Amen. S. Arnulfi marchisi qui hanc traditionem fecit et manu propria firmavit. S. Balduini filii Arnulfi. S. Teoderici comitis. S. item Balduini. S. Rodulfi. 30 S. Fulberti vicarii. S. Wenemari advocati......" (OBHZ I Kruisheer) In deze akte zijn ook tegenwoordig Dirk I (of II) van Holland en Boudewijn III van Vlaanderen.

985, afschrift dertiende eeuw, Egmond
Koning Otto (III) schenkt, op voorspraak van keizerin Theophano en door tussenkomst van Egbert aartsbisscop van Trier en hertog Hendrik van Beieren [?], ten behoeve van graaf Theodericus, de goederen en opbrengsten allodiaal, die deze van hem in leen hield tussen Liora en Hisla. (Lier en IJssel?) ....etc.

Overlijden: De Genealogie van de graven van Holland geeft : «Aldus het Egmonds Necrologium. De Egmondse Annalen (uitg. Oppermann, Fontes Egm) p. 126 en de De Egemondse Kroniek (uitgave Kluit, Hist. Critica comitatus Holl. et Zeel.) p. 36, vermelden alleen het jaar 988.
Dirk II treedt nog als getuige op in een oorkonde van 1 April 988 (Obr. oork. 60).»; De oorkonden en de kanselarij van de graven van Holland tot 1299 geeft als bron : Necrologium van Egmond, uitgave Oppermann, Fontes Egmundensis, p. 106.
«Dirk II wellicht voor het eerst vermeld 10 juli [936-941], Koch, OHZ, I, nr. 30; sterft 6 mei 988, necrologium van Egmond, uitg. Oppermann, Fontes Egmundensis, p. 106.»

Vroeger nam men aan dat hij de zoon is geweest van Dirk I en Geva. Tegenwoordig is men er welhaast zeker van dat er tussen Dirk I en Dirk II nog een graaf met de naam Dirk moet hebben bestaan.
Gravin Geva zou dan de echtgenote van deze Dirk I bis geweest moeten zijn.

In 938 vond de verloving van de nog erg jonge Dirk II plaats met Hildegard, de dochter van graaf Arnulf I van Vlaanderen. Kort hierna, op 2 of 5 oktober 939, sneuvelde zijn vader (of grootvader) Dirk I in de slag bij Andernach. Omdat Dirk II toen nog maar ongeveer acht jaar oud was, werd hij onder bescherming van zijn aanstaande schoonouders, vermoedelijk in de St. Pieterabdij te Gent, opgevoed.

Dirk II moet ergens tussen 941 en 949 meerderjarig geworden zijn (vijftien jaar).
Als één der eerste zaken regelde hij de bouw van een stenen klooster te Egmond. Dit diende ter vervanging van het houten klooster dat daar door zijn vader voor nonnen was gebouwd. Dirk II bevolkte dit klooster met monniken uit de St. Pietersabdij te Gent.
Toen zijn verloofde Hildegard de leeftijd van 12 jaar had bereikt (omstreeks 950) trad hij met haar in het huwelijk. Uit het huwelijk werden in ieder geval drie kinderen geboren, Arnulf, die hem later als Graaf opvolgde, Egbert, die later aartsbisschop van Trier werd, en een dochter Erlindis.
Zijn zoon Arnulf werd te Gent geboren (hij werd daarom ook wel Arnulf Gandensis genoemd). Zoon Egbert is mogelijk de tekenaar van het miniatuur dat hier staat afgebeeld.

Dirk II had veel invloed, ook te Vlaanderen. Na het overlijden van zijn schoonvader Arnulf, op 27 maart 965, trad hij enige tijd op als voogd voor diens opvolger, de minderjarige Arnulf II van Vlaanderen. Hij bezette van 965 tot 988 het graafschap Gent waardoor hij naast leenman van Otto I ook leenman van de Franse koning Lotharius werd. Toen Otto II met Lotharius brak koos Dirk II voor Otto.

Zijn zoon en opvolger Arnulf werd in 981 met 12 ruiters met de Duitse keizer meegezonden op diens tocht naar Italië. Zijn andere zoon Egbert kreeg zijn opleiding bij de broer van de Duitse keizer, Bruno van Keulen. In 976 werd zoon Egbert kanselier van de Duitse keizer en in 977 werd hij nog zeer jong aartsbisschop van Trier. Toen de Duitse keizer in 983 overleed ontbrandde er een troonstrijd.
Aanvankelijk steunde Dirk de Hertog van Beieren tegen diens jonge neef Otto, maar toen die zich in 985 ten gunste van deze Otto terugtrok, erkende Dirk II deze Otto III toch. Als dank ontving Dirk II goederen en inkomsten in het Maasland (tussen Lier en IJssel), in Kennemerland en op Texel.

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 11
2. Gens Nostra 1990 (374)
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
7. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
524289 Hildegard van Vlaanderen. Hildegard is overleden op 10 april 990. Zij is begraven in Egmond.
Notitie bij Hildegard: Hildegard van Vlaanderen

Dochter van Arnulf I van Vlaanderen en NN

[waarschijnlijk 972] jan. 31 Blandinium bij Gent
Graaf Diederik II verleent zijn medewerking aan de schenking door graaf Arnulf II van Vlaanderen aan de Sint-Pietersabdij bij Gent van hel fiscale domein Harnes met afhankelijkheden. (OBHZ I Kruisheer)
Arnulf II zal nog minderjarig geweest zijn en onder de hoede van Dirk II hebben gestaan. Er worden genoemd "avique mei Arnulfï atque aviae Adalae" grootouders Arnulf I en Adele (Alix). Verder " Balduini patris mei "en " Mathildis matris" Maar Hildegard heeft waarschijnlijk een andere moeder. (Volgens de kroniek Beke c.a. 1430 heette ze Hildegont en zou ze een dochter zijn van Lodewijk van Frankrijk) ( Principes Hollandiae Et Zelandiae, domini Frisiae 1578 van Plantinus noemt haar Hyla, dochter zijn van Lodewijk van Frankrijk)

975, sept. 30 gedeeltelijk afschrift, elfde eeuw, Blandinium bij Gent
Graaf Theodoricus en zijn vrouw Hildegard schenken hun bezit te Cleiham in de pago Flandrensi aan de Sint-Pietersabdij bij Gent. Cleiham wordt opgevat als ‘Kleiem’ (OBHZ I Kruisheer)
"Eodem anno Theodoricus comes cum coniuge Hildegarde dedit monastcrio Blandiniensi Cleiham in pago Flandrensi" Ook hier verschijnt Dirk II onmiddellijk na Arnulf II van Vlaanderen.
"Signum Arnulfi iunioris marchysi. Signum Theoderici et Hildegardis, qui hanc traditionem fecerunt et firmari petierunt. [Signum] Arnul[fi] fili[i eorum]"

965-979, afschrift, elfde eeuw, Gent
Graaf Theodericus en zijn vrouw Hildgard schenken aan de Sint-Pietersabdij bij Gent, onder voorbehoud van vruchtgebruik voor het leven, een deel van hun bezit in de villa Haleftra in de pagus Mempesco.
Haleftra wordt opgevat als Aalter bij Gent).

De Genealogie van de graven van Holland, t.a.p., bronnen : «Zie over Hildegarde Bolhuis BVGO II, 6 p. 308 en L. Vanderkindere, La formation territoriale des principautés belges au moyen age, dl. 1, 1902, p. 77. Haar sterfdag is overgeleverd in het Egmonds necrologium p. 106, zonder vermelding van een jaartal, doch direct volgend op de mededeling over de dood van Dirk II (988). Volgens Joh. à Leydis, Chronicon Belgicum (uitgave Sweertius, 1620) p. 112 stierf zij op 11 April en was zij reeds begraven te Egmond vóór de dood van Dirk II. Haar sterfjaar zou dus 988 kunnen zijn.».

Zonder jaar (vóór 989). Gift van verschillende goederen aan de kerk van Egmond gedaan door grave Theodericus II en zijne gemalin Hildegard .Traditt. Egmund. in het Cartul. Egm. op het Rijksarchief. (Register van Hollandsche en Zeeuwsche oorkonden . Van den Bergh)

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: 11
2. Gens Nostra 1990 (374)
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 2. Marburg, 1984
6. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
7. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Kind uit dit huwelijk:
I. Arnulf Graaf van Holland (zie 262144).
524290 Siegfried van Luxemburg, geboren omstreeks 916. Siegfried is overleden omstreeks 998, ongeveer 82 jaar oud.
Notitie bij Siegfried: Siegfried (Sicco) (Sigebert?) van Luxemburg van Moselgau

Mogelijk was waren er een Sigebert en een Siegfried en was Siegfried de zoon van Ricuin, graaf van Verdun. (Kunegundes tweede echtgenoot)
Maar Sigefroid had kinderen met de naam Cunégonde, Adalbero, Frédéric, Giselbert, en Liutgarde. De laatste 4 waren ook de namen van de kinderen van Cunégonde en Wigeric.

Sigefroid was getuige bij een schenking van gravin Uda, weduwe van zijn broer Gozlin "... Sigefrido comite, Richuvino comite, ..." Wampach (1935), 230 (#172)

Een akte ( in zijn huidige vorm vervalst) van 16 August 950, mogelijk gebaseerd op een oorspronkelijke akte laat Sigefroid verschijnen als getuige tussen zijn broers Frédéric and Giselbert "... Signum Friderici <ducis>. Signum Sigifridi comitis. Signum Gisleberti comitis ..." Wampach (1935), 205-6 (#162)

Een genealogische tabel uit de elfde eeuw die later nog meer versies kende, geeft keizerin Cunégonde, de echtgenote van keizer Heinrich II, als een dochter van graaf Sigefroid, zoon van Cunégonde, dochter van Ermentrude, dochter van Lodewijk II van Francia ( MGH SS= Monumenta Germaniae Historica, Scriptores series 2: 314; 6: 32, 176)

"Sigefridus Kunuz comes, pater Chunigundis imperatricis, obiit V Kal Novembrisi" (Vitæ Heinrici et Cunegundis Imperatores Preface, MGH SS IV, p. 791)
Het overlijden op "V Kal Nov" van "Sigefridus Kunuz pater Chunigundis imperatricis" (Necrologium Genealogicum Ranshofense, Passau Necrologies I, p. 424)

"... Siefredus qui et Sicco vocatur, missus domni imperatoris, ..." MGH DD O I 544(#400); Wampach (1935), 248 (#180)
Moet "missus" vertaald worden als "afgevaardigde"?

Het overlijden op 5. Kal. Novembris Sigefridus Kunuz comes, pater Chunigundis imperatrice, obiit." (MGH SS 4: 791; Wampach (1935), 297 (#211)
"V. Kal. Nov. Sigefridus Kunuz comes, pater Chunigundis imperatricis obiit c. 998" ibid (necrologicae Confungenses)

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
3. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 128. Marburg, 1978
6. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
524291 Hedwig. Hedwig is overleden omstreeks 993.
Notitie bij Hedwig: Hedwig

"Sygefridus comes" bereikte overeenstemming met Heinrich aartsbisschop van Trier in een charter van 17 sept 964 waarbij genoemd "coniunx mea Hadewige, filiusque noster Henricus" (Mittelrheinisches Urkundenbuch 220, p. 278)

"Sigifridus comes…cum coniuge mea Hadewihe" deden een schenking "in valle Alsunciensi in villa Marics in comitatu Ardenensi regimini filii nostri Heinrici comitis subiacenti" aan St Maximin, Trier in een charter van 993 ( Mittelrheinisches Urkundenbuch 268, p. 324)

Het overlijden "Id Dec" van "Hedewich com mater Chunigundis imperatricis Papie occisus" (Necrologium Genealogicum Ranshofense, Passau Necrologies I, p. 424)

De Ranshofen Codex bevat de necrologie van een aantal naaste verwanten van keizerin Cunegunde, vrouw van keizer Heinrich II, en noemt behalve Cunégonde en haar echtgenoot haar vader Sigefridus Kunuz comes, haar moeder Hedewich comitissa, haar broers Heinricus dux, Theodericus Mettensis episocopus, Giselbertus, haar zusters Ermindrut abbatissa, Liukart comitissa,en anderen [MGH SS 4: 791].

1. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
2. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
4. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Liutgard van Luxemburg (zie 262145).
II. Friedrich van Luxemburg, geboren omstreeks 965. Friedrich is overleden op 6 oktober 1019, ongeveer 54 jaar oud.
Notitie bij Friedrich: Friedrich van Luxemburg Graf in Moselgau & Lutzelburg

Hij volgde zijn vader op als graaf van Luxembourg in 998 tot 1019. Graaf im Hessen- und Moselgau. Vogt von Trier, Stablo und Metz.

"Theoderico Metense episcopo et Heinrico Baioriæ duce Fridericoque comite" als broers van "Adalbero clericus, reginæ Cunigundis germanus" (Herimanni Augiensis Chronicon 1008, MHG SS V, p. 119) Hun zuster Kunegunde was gehuwd met Heinrich II "der Heilige" die op 14 feb 1014 tot keizer gekroond werd in Rome.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 174
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: III 106
3. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 203. Marburg, 1999
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 128. Marburg, 1978
8. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
9. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Friedrich trouwde met Irmentrud von Gleiberg. Irmentrud is geboren omstreeks 960, dochter van Heribert I van Kinziggau en Ermentrud van Brunharingen. Irmentrud is overleden na 995, minstens 35 jaar oud.
Notitie bij Irmentrud: Irmentrud von Gleiberg erfgename van Gleiberg

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: III 106
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 351-35
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
5. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
6. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
7. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
8. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
524328 Berengar in de Lommegouw, geboren omstreeks 880. Berengar is overleden omstreeks 942, ongeveer 62 jaar oud.
Notitie bij Berengar: Berengar, graaf in de Lommegouw (pagus Lommensis) 907-908, in Maifeld

Het is niet bekend wie zijn ouders zijn.

"Hludouucus…rex" bevestigt de schenking door "bone memoriæ Kisala illustris femina" van de abdij van Fosse "in pago Lominse in comitatu Perengarii" aan de kerk van Luik met instemming van "…Kepeharti…comitis" in een charter van 26 okt 907 . ( D LK 55, p. 181)

Ludwig IV "das Kind" koning van Duitsland bevestigt een schenking van bezittingen "…in pago ac in comitatu Lummensi…cuius nunc adest comes Perengarius" aan de kerk van Tongeren op verzoek van "Kepehardus et Reginharius comites" en met instemming van "Albuini eo tempore illius comitis" in een charter van 18 jan 908. (D LK 57, p. 183)

Karel III "le Simple" koning van de West Franken gaf Klooster Süsteren terug aan de abdij van Prüm in een charter van 19 jan 916 waarin worden genoemd "fidelium nostrorum…Widricus comes palatii, Richuuinus comes, Gislebertus, Matfridus, Beringerius comites, Theodericus comes, Reinherus comes, Erleboldus" (Mittelrheinisches Urkundenbuch 159, p. 222)

"Berengarii comitis Namurcensis" ondertekende een charter op 2 juni 919 (Namur, p. xxii, vals?)

Berengarius" gijzelde "Giselbertum" en liet hem pas vrij nadat hij "filiis Ragenarii fratris ipsius Gisleberti" als gijzelaar had, waarna Giselbert het gebied had verwoest van "Berengarii, Ragenariique fratris sui et Isaac comitis" (Flodoardi Annales 924, MGH SS III, p. 373)

1. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VII, Tafeln 68. Marburg, 1979
4. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
5. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Hij trouwde met
524329 (Symphoria) van Leuven. (Symphoria) is overleden na 924.
Notitie bij (Symphoria): (Symphoria) van Leuven

Erfgename van de comitatus Lomcensis

Echtgenote van "Berengarius" als "sororem [Gislebertum]" maar vermeldt geen naam. (Flodoardi Annales 924, MGH SS III, p. 373)

1. Kwartierstaten Greidanus Jaeger 1994 562
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 8. Marburg, 1953 (1965)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VII, Tafeln 68. Marburg, 1979
5. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 403-37. Hereinafter cited as RfC.
7. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon. Hereinafter cited as Deux Mille.
8. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Kind uit dit huwelijk:
I. Robert I in de Lommegouw (zie 262164).
524332 Lodewijk IV van West-Francie (van Overzee), geboren omstreeks 920. Lodewijk is overleden op 10 september 954 in Reims, ongeveer 34 jaar oud (oorzaak: de gevolgen van een val van zijn paard). Hij is begraven in (Basilique Saint Remi ?).
Notitie bij Lodewijk: Lodewijk IV van West-Francië (van Overzee)

Kinderen: Lotharius, Mathilde, Karel, NN dochter,Lodewijk, Karel, Henri

"Ludowicum filium…regis Caroli" (Rodulfi Glabri, Historiarum I.7, p. 15)

Na de nederlaag van zijn vader in 923 door zijn moeder naar Engeland in veiligheid gebracht; wordt na de dood van koning Rudolf van Bourgondië door de groten o.l.v. Hugo de Grote, graaf van Parijs, teruggeroepen (vandaar later bijgenaamd ´van Overzee´ ´Transmarinus´, ´d´outremer´) en gekroond tot koning van West-Francië Laon 19.6.936; moet Hugo de Grote echter naar Parijs volgen en verheffen tot ´dux Francorum´ 25.7.936 die daarmee een soort hofmeierspositie verwerft; ontsnapt aan diens hof 937 waarna enkele jaren van interne strijd volgen; tracht aanvankelijk ook Lotharingen te herwinnen, maar sluit dan in nov. 942 met Otto I (Duits koning 936/973; keizer sinds 962) een verdrag te Visé aan de Maas, waarbij hij van Lotharingen en een deel van Bourgondië afziet; wordt in de voortgaande strijd met Hugo de Grote gevangen genomen door Vikingen te Rouen 13.7.945 en uitgeleverd aan Hugo de Grote, uit welke gevangenschap hij onder militaire druk van Otto I wordt bevrijd 1.7.946; vestigt zich dan niet meer in de gebruikelijke Karolingische residentie Laon, maar trekt zich terug in de palts te Compiègne totdat een definitieve vrede met Hugo tot stand komt 950.
Lodewijk stierf door een val van zijn paard op weg van Reims naar Laon. (Settipani (1993), pp. 328-9)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 142
2. Gens Nostra 1991, blz 648
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 148-18.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-36.
5. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France,
7. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
11. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. ESNF 1.1 Tafel 6
Hij trouwde met
524333 Geberga van Saksen, geboren omstreeks 913 in Nordhausen. Geberga is overleden op 5 mei 984 in Reims, ongeveer 71 jaar oud. Zij is begraven in Reims (Basilique Saint Remi ?).
Notitie bij Geberga: Geberga van Saksen

De echtgenote van "Gislebertum Lotharingorum ducem" was "regis sororem" (Liudprandi Antapodosis IV.20, MGH SS III, p. 321)
Heet "Gerbergam" bij haar tweede huwelijk. (Flodoard 939, MGH SS III, p. 386)

Doet als weduwe van haar eerste gemaal (Giselbert van Lotharingen´) schenkingen aan het klooster Echternach 939; als gemalin van haar tweede echtgenoot gezalfd tot koningin der Franken Reims einde 939; speelt herhaaldelijk een actieve rol tijdens diens regering (zij wordt belast met de verdediging van Laon in 941 en die van Reims in 946; zij vergezelt hem op veldtochten naar Aquitanië in 944 en Bourgondië in 949); roept de gewapende hulp van haar broer Otto I in om de vrijlating van Lodewijk uit diens gevangenschap 945/946 te bewerken; verkrijgt van hem de abdij Notre-Dame de Laon 95 1; kan na zijn dood de verheffing van hun dan pas 13-jarige zoon Lotharius tot Westfrankisch koning (Reims 12.11.954) slechts bereiken met toestemming van Hugo de Grote die hij dan (evenals eerstijds zijn vader) naar Parijs moet volgen en die hij dan ook nog tot hertog van Aquitanië en van Bourgondië moet aanstellen; ondervindt in haar moeilijke positie als formeel regentes o.a. steun van haar schoonzoon Ragenold van Roucy; gaat na de dood van Hugo de Grote (16.6.956), die dan zijnerzijds nog slechts minderjarige zoons nalaat, samen met diens weduwe (haar zuster Hedwig) en in nauw overleg met hun broers Bruno (aartsbisschop van Keulen en hertog van Lotharingen) en Otto I, zowel de Karolingische als de Robertijnse belangen in West-Francië besturen; abdis van Notre-Dame de Soissons 959.

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Verwijziging: 1961
2. Gens Nostra 1991, blz 649, 580
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 142-18.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 92-35.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France, b
6. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
7. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. ESNF 1.1 Tafel 6 1998
16. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Zij trouwde (2), ongeveer 15 jaar oud, in 928 met Giselbert van Lotharingen (888-939), 39 of 40 jaar oud, zie 1048659,II.
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Mathilde van West-Francie (zie 1048807).
II. Karel van Lotharingen (zie 262166).
524394 Otto II van Saksen, geboren in 955. Otto is overleden op 7 december 983 in Rome, 27 of 28 jaar oud. Hij is begraven in Rome Sint Pieter.
Notitie bij Otto: Otto II (De Rode) van Saksen, keizer van het Heilige Roomse Rijk

De geboorte van "Otto filius regis" eind 955 (Reginonis Chronicon 955, MGH SS I, p. 623)

"Ottone fratre [Machtild unica filia…patre Otto imperatore et matre Athelheida imperiatrice]" (Annalista Saxo 966)

972 april 14 Rome Keizer Otto II schenkt aan zijn gemalin Theophano als morgengave een aantal bezittingen in Italië en aan gene zijde van de Alpen o.m. Walcheren en de abdij van Nijvel. (OBHZ I Kruisheer)

Otto stierf in Rome aan de malaria. (Thietmar 3.24 and 3.25, pp. 146-7, en Reuter, p. 177.)

Het overlijden "983 7 Id Dec"van "Otto imperator" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

(955 - Rome 7 dec. 983), Duits koning en keizer van 973 tot 983, uit het Saksische Huis, was de zoon van Otto I en diens tweede vrouw, Adelheid. Reeds in 961 werd hij door de Duitse vorsten gekozen als opvolger van zijn vader. Op kerstdag 967 werd hij in de Sint-Pieter te Rome door paus Johannes XIII tot medekeizer gekroond. In 972 huwde hij met de Byzantijnse prinses Theophano, dochter van keizer Romanus II. Vanaf de aanvang van zijn regering had Otto II met opstanden te kampen. Achtereenvolgens bestreed hij met succes hertog Hendrik II van Beieren, de Denen en de Slaven, terwijl hij ook in Lotharingen ingreep. In 980 trok Otto naar Italië. Hij herstelde paus Benedictus VII op de troon. Verder wilde hij de Saracenen bestrijden, die zich meester hadden gemaakt van Sicilië en vervolgens Zuid-Italië bedreigden. Tevens eiste hij het zuiden van het schiereiland op als bruidsschat van zijn vrouw. Te Colonna (juli 982) leed hij echter een zware nederlaag tegen de verenigde legers van de Saracenen en de Byzantijnen.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: 1.1 10, ESNF 1.1 Tafel 10 1998
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 147-20.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 237-36.
5. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 33
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433.
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
8. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
11. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, op 14 april 972 in Rome met de ongeveer 17-jarige
524395 Theophana Skleraina, geboren omstreeks 955. Theophana is overleden op 15 juni 991 in Nijmegen, ongeveer 36 jaar oud. Zij is begraven in Keulen St Pantaleon.
Notitie bij Theophana: Theophano Skleraina

972 april 14 Rome Keizer Otto II schenkt aan zijn gemalin Theophano als morgengave een aantal bezittingen in Italië en aan gene zijde van de Alpen o.m. Walcheren en de abdij van Nijvel. (OBHZ I Kruisheer)
" quoque nostri fidelium Theophanu, Iohannis Constantinopolitani imperatoris neptim clarissimam"

985, Torn Koning Otto (III) schenkt op voorspraak van keizerin Theophano en door tussenkomst van de aartsbisschop van Mogontine en de bisschoppen van Worms en Luik aan graaf Ansfrido het deel van de koninklijke inkomsten uit tol, munt en cijns te Medemelacha etc.

Haar huwelijk met Otto (Annalista Saxo 972)

Nicht van keizer IOANNES Tzimisces.
Keizer Otto I zocht in Constantinopel een keizerlijke bruid voor zijn zoon, maar ondertussen werd keizer Nikephoros Phokas vermoord. Volgens Thietmar, zond zijn opvolger keizer Ioannes Tzimisces zijn nicht Theophano naar Duitsland "not the desired maiden(=maagd)…accompanied by a splendid entourage and magnificent gifts" ( Thietmar 2.15, pp. 102-3)

"Otto…imperator augustus" schonk bezittingen aan "Theophanu, Iohannis Constantinopolitani imperatoris neptim" op 14 Apr 972 (MGH Diplomata II, DO II 21, p. 28)

Het overlijden van keizerin Theophano te Nijmegen op 15 jun en de plaats waar ze begraven is. (Thietmar 4.15, p. 161)

Het overlijden "15 jun" van "Theophanu imperatrix" (Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Merseburg)

Ze was ongeveer 15 jaar oud toen ze vanuit Byzantium in Italië aankwam om uitgehuwelijkt te worden aan de 16 jaar oude Otto, erfgenaam van het Heilige Roomse Rijk. Hun huwelijk werd gearrangeerd als onderdeel van een vredesverdrag tussen de beide keizerrijken. Er is maar weinig over haar bewaard gebleven, behalve dat ze mooi was en dat haar echtgenoot van haar hield. Hoewel ze blijkbaar niet altijd goed overweg kon met haar schoonmoeder, werd Theophano geleidelijk aan een capabele keizerin in tijden dat ze Otto moest vervangen, gedurende zijn afwezigheid. Toch waren ze meestal samen, wat er op wees dat hun huwelijk meer was dan alleen maar gearrangeerd.
Het huwelijk had plaats in Rome op 14 April 972 en, volgens traditie werd ze gekroond door door Paus Johannes XIII. In het huwelijkscontract werden haar als bruidschat uitgestrekte gebieden in eigendom gegeven, zowel in Italië als in Nederland. Op 7 mei 973 stierf haar schoonvader, waardoor haar echtgenoot keizer Otto II werd en zij de keizerin. In 977 werd hun eerste kind, een dochter, geboren, na een jaar gevolgd door nog een dochter. In 980 werd een zoon en erfgenaam, Otto, geboren, gevolgd door een derde dochter.
Ze vergezelde haar echtgenoot bij zijn weinig succesvolle campagnes tegen de Saracenen in Zuid Italië. Otto II stierf in de armen van Theophano op 7 december 983 en werd begraven in de Sint Pieter te Rome.
Er braken nu moeilijke en ongelukkige jaren aan voor Theophano, die in de steek werd gelaten door mensen die in vroeger tijden begunstigd waren door haar echtgenoot. Bijvoorbeeld Bisschop Diederik van Metz,werd haar onverzoenlijke vijand, die haar reputatie wilde schaden. Hij bleef er zelfs mee door gaan toen ze gestorven was.
Haar zoon, keizer Otto III, werd als koning gekroond op 25 mei 983 in Aken, als eerste stap op weg naar erkenning als keizer. Bisschop Warin van Keulen, voogd van de kleine jongen, gaf hem aan zijn oudoom Heinrich, Hertog van Beieren. Hoewel deze Heinrich pas uit de gevangenis kwam, waar hij opgesloten zat wegens oppositie tegen zijn broer Keizer Otto I en zijn neef Keizer Otto II. Eerst deed Heinrich zich voor alsof hij de regent wilde zijn voor de 3-jaar oude Keizer Otto III, maar al snel bleek dat hij zelf Keizer wilde worden.

Maar vele edelen hadden gezworen de jonge keizer te beschermen en dwongen Heinrich te beloven dat hij de jongen aan zijn moeder terug zou geven.
Voor de kidnapping van haar zoon had Theophano voorbereidingen getroffen om terug te keren naar Duitsland en daar het regentschap op zich te nemen. Haar schoonmoeder douairière Keizerin Adelaide, bleef in Italië als regentes over het Italiaanse Koninkrijk. Op 29 juni 984 werd Heinrich gedwongen te verschijnen aan het hof te Rohr bij Meiningen-im-Grabfeld, maar hij weigerde de jonge Keizer uit te leveren. In de namiddag van diezelfde dag vond er iets ongewoons plaats. Er verscheen een buitengewoon heldere ster aan het firmament en onder de indruk van dat bovennatuurlijk verschijnsel gaf hij het kind terug aan zijn moeder.
Door bemiddeling van Keizerin-weduwe Adelaide werd Heinrich niet gestraft, hoewel hij bleef proberen om Keizer te worden. Dit duurde tot 985, toen hij werd gedwongen van alle rechten afstand te doen. Theophano had intussen zijn aanhangers gedwongen zich aan haar te onderwerpen. Weer werden Heinrich en zijn aanhangers niet gestraft, omdat Theophano met haar politieke inzicht begreep dat het alleen maar de onrust in het keizerrijk zou vergroten.
Haar drie dochters werden grootgebracht in kloosters Twee ervan zouden er blijven en werden abdis. Haar zoon bleef bij haar aan het hof, waar ze veel aandacht besteedde aan zijn opleiding. Zo werd Otto III een van de best opgeleiden onder de Keizers van het Heilige Roomse Rijk. Als hij niet was overleden in zijn eenentwintigste levensjaar, dan had hij ongetwijfeld een veel grotere invloed gehad op de geschiedenis.
Als regentes was Theophano intelligent en aktief. Zo bereikte ze vaak veel meer dan anderen bereikten met het zwaard. Ze kreeg meer medewerking van de hogere aristocratie dan haar schoonvader, Otto de Grote. Als regentes was ze bekwaam in het onderhandelen en zo stond ze garant voor een vreedzame periode voor Duitsland.
Na een bezoek aan Italië ging ze terug naar Duitsland in mei 990 en van daar naar Nijmegen, waar ze stierf op 15 juni 991, waarschijnlijk pas 35 jaar oud.

Vertaling Bert

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
2. Genealogists´ Magazine Journal of the Society of Genealogists London, Reference: March 1991
3. The Oxford Dictionary of Byzantium 3 volumes New York, Oxford, 1991
4. Die Skleroi : Eine Prosopographische- Sigillographische Studie Wien, 1976, Werner Seibt
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 322-36.
6. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 38.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
8. R. L. Storey, Chronology of the Medieval World, 800 to 1491 (Oxford, England: Helicon Publishing Ltd., 1973).
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
12. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Saksen (zie 262197).
524402 Herman II van Zwaben, geboren omstreeks 950. Herman is overleden op 4 mei 1003, ongeveer 53 jaar oud.
Notitie bij Herman: Herman II van Zwaben

Het overlijden in 997 van "Chuonradus dux" opgevolgd door "Herimannus filius eius in ducatum" (Annales Einsidlenses 997, MGH SS III, p. 144)

Het overlijden "1003 IV Non Mai" van "Herman dux" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

Hertog van Zwaben 997 (na 20-8); behoort niet tot de naaste omgeving van keizer Otto III, maar neemt wel deel aan diens Italië-tocht 997-99; wordt na diens dood (23124-1-1002) door de meeste bij de begrafenis (april 1002) in Aken aanwezigen ondersteund en is dan de meest kansrijke kandidaat voor het Duitse koningschap, doch moet wijken voor de intimidatie van hertog Hendrik van Beieren (= Hendrik II, gekroond Mainz juni 1002); onderwerpt zich aan deze Bruchsal 1-10-1002; waarschijnlijk zn. van hertog Konrad van Zwaben.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 4
2. Gens Nostra 1991, blz 650
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 199-35.
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
6. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. 14. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
Hij trouwde, ongeveer 37 jaar oud, omstreeks 987 met de ongeveer 21-jarige
524403 Geberga (= Gepa) Mahaut van Bourgondie, geboren omstreeks 966. Geberga is overleden omstreeks 1020, ongeveer 54 jaar oud.
Notitie bij Geberga: Geberga (= Gepa) van Bourgondië

"filiam Counradi regis Burgundiæ, Gerbirgam" als vrouw van "Herimannus dux" (Herimanni Augiensis Chronicon 998, MHG SS V, p. 118)

"Rodulfum II et sororem suam Gepam matrem imperatricis Gisile" de kinderen van "Conradus rex Burgundie" en zijn vrouw Mathilde. (Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 986, MGH SS XXIII, p. 773)

"Herimannus dux Alamanniæ [et] Kerbirga filia Chuonradi regis de Burgundia" als de ouders van "regis coniunx Gisela" (Wiponis, Vita Chuonradi II Imperatoris 4, MGH SS XI, p. 261)

"Rodulfus et Bernhardus nati in…Werla" worden als (half) broers genoemd van keizerin Gisela in de Annalista Saxo 1026.,

Doet (nog vanwege haar eerste huwelijk, met Herman I graaf van Werl) in Westfalen alsnog een schenking aan het Werler familieklooster Meschede 29-9-997 en sticht het klooster Oedingen (Sauerland) vóór 18-5-1000; begunstigt in Zwaben Marchtal (Elzas) en het klooster Einsiedeln; is gevangene van aartsbisschop Heribert van Keulen 1016-18

1.Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 4
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 177
3. Gens Nostra 1991, blz 650
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
6. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. 12. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
Zij is weduwe van Hermann I von Arnsberg-Werl (±905-±987), zie 262240.
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Zwaben. Mathilde is overleden omstreeks 1031. Zij is begraven in Worms.
Notitie bij Mathilde: Mathilde van Zwaben

Was voorheen gehuwd met 1. Konrad hertog van Carinthia 2. Frederik [II] hertog van Opper Lotharingen

"Konrad" de schoonzoon van Hermannhertog van Swabia (Thietmar 5.12, p. 213)
"Mahthilda de filia Chuonradi regis Burgundiæ" (Wiponis, Vita Chuonradi II Imperatoris 2, MGH SS XI, p. 258)

Ze had twee kinderen met Esiko: Adelbert en Adelheid

"Adelheidem" dochter van "Esicus comes de Ballenstide [et] Machtildem" (Annalista Saxo 1130)

"Machtildis" als zuster van Gisela, vrouw van keizer Konrad II, ook wordt haar derde echtgenoot (Esiko) genoemd.(Annalista Saxo 1026)

Het overlijden in juli l of "Mechthild soror imperatricis Gislæ" (Fragmenta Libri Anniversariorum Einsiedlenses, Konstanz Necrologies, p. 212)

1. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975
2. G.Rechter: Die Seckendorff, Band I. Degener & Co., Neustadt/Aisch, 1987
Mathilde trouwde met Esiko von Ballenstedt. Esiko is overleden omstreeks 1060.
Notitie bij Esiko: Esiko von Ballenstedt Graf im Schwabengau und im Gau Serimunt

Hij stichtte de abdij van Ballenstedt

"Sigefridus, avunculus Esici comitis de Ballenstide, filius Odonis incliti marchionis" (Annalista Saxo 1030)

"Heinricus…rex" schonk goederen "quod comes Hesicho nostre consanguinitati…hereditatis Fulkmeresroth in comitatu eiusdem comitis" aan de kerk van Naumburg in een charter van 27 juni 1043 (D H III 106, p. 134)

1. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975
2. G.Rechter: Die Seckendorff, Band I. Degener & Co., Neustadt/Aisch, 1987
3. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975, Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 59
II. Mathilde van Zwaben, geboren omstreeks 989. Mathilde is overleden vóór 1033, ten hoogste 44 jaar oud.
Notitie bij Mathilde: Mathilde van Zwaben

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 4
2. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 167-21
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 247-32.
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
7. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
8. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 11. Marburg, 1980
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 4. Marburg, 1980
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 12. Marburg, 1998
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 9. Marburg, 1998
Mathilde trouwde met Friedrich II van Opper Lotharingen. Friedrich is geboren omstreeks 992, zoon van Dietrich I van Opper Lotharingen en Richildis. Friedrich is overleden omstreeks 1027, ongeveer 35 jaar oud.
Notitie bij Friedrich: Friedrich II van Opper Lotharingen, hertog van Opper Lotharingen 1026-1027, graaf van Bar-le-Duc

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 12
2. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 53A-22 (there is no 53A-22!).
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 247-32
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 4. Marburg, 1953 (1965)
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 9. Marburg, 1953 (1965)
7. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
8. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
11. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
III. Gisela van Zwaben (zie 262201).
524440 Gozelo von Bidgau, geboren omstreeks 910. Gozelo is overleden in 943, ongeveer 33 jaar oud.
Notitie bij Gozelo: Gozelo Graf im Bidgau Graf im Ardennengau

Op 15 maart 942, verschijnt Gozelo, graaf als getuige in een charter van zijn broer Adalbero, bisschop van Metz ["Signum Ottonis ducis Signum Adalberti comitis Signum Rodulphi comitis Signum Gozlini comitis ..." (Barth (1990) = Rüdiger E. Barth, Der Herzog in Lotharingien im 10. Jahrhundert (Sigmaringen, 1990) en (Robert Parisot, "Les Origines de la Haute-Lorraine et sa première maison ducale (959-1033), Mémoires de la Société d´Archéologie Lorraine et du Musée historique Lorrain 57 (1907): 151-428; 58 (1908): 5-265.)

Hij wordt genoemd als broer van bisschop Adalbero in het leven van heilige abt Johan van Gorze ["Ea facile impetrata, villam quondam iuris monasterii, quam etiam tunc germanus ipsius Gozilinus in benefitio retinebat, quæ Waringis villa dicitur, eis continuo contulit; ..." Vita Ioh. Gorz.,c. 99, 128; "... villam Waringisi dictam ... . Tenebat igitur villam illam unus fratrum eius carior ceteris; ..." Miracula S. Gorgonii, c. 10, NGH SS 4: 241].
Bisschop Adalberoop zijn beurt wordt diverse malen vermeld als zoon van Wigerich en Kunegund.
["... genitor meus nobilis comes Vigiricus ..." Wampach 200 (#158)]. Hij wordt beschreven als iemand van koninlijke bloede, zowel van vaders als moederszijde. ["Adalbero, preter spem omnium, cum esset regii quidem paterna simul ac materna stirpe longe retro usque ab hominum memoria sanguinis, sed ob rei familiaris inopiam, qua secundis matris nuptiis laborabat, ..." Vita Ioh. Gorz., c. 40, 76]

Een oorkonde uit 943 met "Gozlines…miles…ex nobilissimis regni Chlotarii ducens prosapia" (Hier is uit te halen dat hij overleden was) en de schenking door "uxor eius Uda et filius eius…Regingerus" aan St Maximin te Trier van bezitting "Hunzelinesdorph", ondertekend door "Ogonis abbatis, Friderici, Gisilberti, Sigeberti fratrum predicti Gozlini" (Mittelrheinisches Urkundenbuch 179, p. 241) (Wampach (1935), 193-7 (#156))
Het overlijden:
"XV Kalendas Novembris. Gozilo comes qui cum uxore sua Uta, contulit ecclesiae Frisinga." Depoin (1908-10) Joseph Depoin, "Études sur le Luxembourg à l´époque carolingienne. II. Le roman de s. Meingaud", 15: 304 en Robert Parisot, "Les Origines de la Haute-Lorraine et sa première maison ducale (959-1033),

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 127
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Rösch, Siegfried, Reference: 141
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 9. Marburg, 1953 (1965)
5. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
9. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met [waarschijnlijk]
524441 Oda van Metz. Oda is overleden na 18 mei 963.
Notitie bij Oda: Oda van Mets , Uda im Metzgau

"Otto…rex" bevestigde een schenking van goederen "Dauantri in pago…Hamalant in comitatu Wichmanni comitis…" geërfd door "Uda nostra nepta" in een charter van 28 aug 960.

Een schenking van Uda (Vda) op 18 mei 963 vernoemt haar echtgenoot Gozlin en haar 4 zonen Henricus, Regingerus, Godefridus, n Adalbero ["... ego Vda Dei gratia comitissa, ..., pro remedio et absolutione peccatorum meorum seniorisque mei Gozlini, necnon filiorum meorum Henrici videlicet et Reginheri, Godefridi quoque et Adalberonis, ...", ( Wampach (1935), 229 (#172))

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Schwennicke, Detlev, Editor, Reference: VI 127
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 204. Marburg, 1999
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 129. Marburg, 1978
6. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Kind uit dit huwelijk:
I. Gottfried I "der Gefangene", van Verdun (zie 262220).

Generatie 21 (edelbetovergrootouders)

1048576 Dirk van Holland.
Notitie bij Dirk: Dirk van Holland

Dirk schijnt zijn vader opgevolgd te zijn in de gouw Kennemerland (= Kinhem), vermeld 916—928, kreeg 15 juni 922 van Karel de Eenvoudige zekere goederen in het graafschap Texel. Gest. 6 okt. van een onbekend jaar (misschien 939). We beschouwen hem als de eerste graaf van Holland, hoewel Floris II in 1101 pas voor het eerst met deze titel wordt genoemd. Hij tr. Geva, gest. 11 jan. van een onbekend jaar.

15 juni 922: Karel III van West Francië schenkt aan Dirk van Holland de Kerk van Egmond en de daaraan verbonden goederen. (Bladel) Uit: Oorkondenboek Noord Brabant (Dr. H. Camps)

922 (863) juni 15 (septimo decimo Kalendas julias anno tricesimo regnante domino Karolo rege. Actum Pladella villa)
Karolus, koning der Franken, schenkt op voorstel van graaf Hagano aan zijn getrouwen Theodericus enige goederen, t.w. de kerk in Ekmunda met alles wat rechtens daartoe behoort van Swithardeshagha tot Fortrapa en Kinnem
Noord-Hollands Archief, locatie Rijksarchief in Noord-Holland Afschrift (Inv.no. 3, fol. 2 vo).

1. Genealogie der Graven van Holland Zaltbommel, 1969. , Dr. A. W. E. Dek, Verwijziging: blz. 11
2. G.Rechter: Die Seckendorff, Band I. Degener & Co., Neustadt/Aisch, 1987
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 311-37.
Kind van Dirk uit onbekende relatie:
I. Dirk II Graaf van Holland (zie 524288).
1048578 Arnulf I van Vlaanderen, geboren omstreeks 887. Arnulf is overleden op 27 maart 964, ongeveer 77 jaar oud. Hij is begraven in Gent , St Pieters.
Notitie bij Arnulf: Arnulf I van Vlaanderen

"Arnulfum, fratrem eius Adelulfum [Æthelwulf]" de twee zonen van "Balduinus" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Op "VI Kal Apr 964" gestorven "Magnus Arnulfus, restaurator huius Blandiniensis coenobii" ( Annales Blandinienses 964, MGH SS V, p. 25)

[936 waarschijnlijk 941] Blandinium bij Gent juli 10 Graaf Arnulf I van Vlaanderen verrijkt de conventuele mensa van de Sint-Pietersabdij bij Gent; onder de getuigen graaf Diederik (I of II van Holland).
"...ego in Dei nomine Arnulfus <Flandrie> comes et marchisus.......Actum Blandinio monasterio in vico Gandauo <anno XX > regnante Ludouuico gloriosissimo rege <indictione XI>. Datum VI idus iulii <anno ab incarnatione Domini DCCCCLIII > in Dei nomine feliciter. Amen. S. Arnulfi marchisi qui hanc traditionem fecit et manu propria firmavit. S. Balduini filii Arnulfi. S. Teoderici comitis. S. item Balduini. S. Rodulfi. 30 S. Fulberti vicarii. S. Wenemari advocati......" (OBHZ I Kruisheer) In deze akte zijn ook tegenwoordig Dirk I (of II) van Holland en Boudewijn III van Vlaanderen.

Volgens Rösch en Europäische Stammtafeln was Arnulf al eerder gehuwd geweest, waaruit dochter Hildegard.
Kinderen met Alix: Liutgard, Egbert, Boudewijn en Elstrude.

"Adelam, domni Heriberti comitis filiam" de echtgenote van "comes Arnulfus" "duorum Francorum regum, Odonis atque Rotberti, neptem" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Arnulf I de Grote (ca. 900 - 27 maart 965), graaf van Vlaanderen sinds 918, oudste zoon van Boudewijn II, van wie hij het grootste (noordelijke) deel van het graafschap erfde. Na de dood van zijn broer Adalulf legde hij wederrechtelijk de hand op diens deel (933), dat de streek van Terwaan en Boulogne omvatte. Hij wist Oosterbant, Artesië, Ponthieu en de streek van Amiens te veroveren, waardoor Vlaanderen tot voorbij de Somme reikte. Uit vrees voor de onbestendigheid van zijn territoriale aanwinsten deed Arnulf een beroep op de clerus om zijn veroveringen duurzaam en eenvormig te maken via een sterke religieuze ideologie. Zo wierp hij zich op als verdediger van de hervormingen die Gerardus van Brogne in de abdijen van zijn graafschap wilde doorvoeren. Uit zijn (tweede) huwelijk met Adela, dochter van Herbert II van Vermandois, had hij een zoon, Boudewijn III, die over een deel van het graafschap regeerde van 958 tot zijn vroegtijdige dood in 962. Een opstand van de zonen van Adalulf veroorzaakte een crisis die Arnulf dwong het graafschap toe te vertrouwen aan de Franse koning Lotharius tot de meerderjarigheid van zijn kleinzoon Arnulf II.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Verwijziging: II 5
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: II 9
3. Gens Nostra 1990 (Blz 366)
4. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 235.
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
6. Mike Ashley, British Kings & Queens, page 468.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
12. ESNF 1.1 Tafel 7
Hij trouwde in 934 met Alix de Vermandois (±910-960).
Kind van Arnulf uit onbekende relatie:
I. Hildegard van Vlaanderen (zie 524289).
1048580 Wigerich van Lotharingen, geboren omstreeks 870. Wigerich is overleden vóór 919 in Hastières, ten hoogste 49 jaar oud. Hij is begraven in Hastières.
Notitie bij Wigerich: Wigerich van Lotharingen Graf im Bidgau und Ardennengau

Kinderen: Adelbero, Liutgarde, Gozelo, Frederik, Giselbert en (Siegbert, Siegfried; één persoon?)

Was "Comes palatii" (=graaf,paleisbeambte) van Karel III de Eenvoudige. In een akte van19 Jan 916 noemt Karel III "fidelium nostrorum…Widricus comes palatii etc..." ( Mittelrheinisches Urkundenbuch 159, p. 222)

908/915, schonk koning Karel de Eenvoudige de abdij van Hastière an der Maas, aan de kerk van Saint-Lamber te Luik ten behoeve van graaf Windricus voor zijn leven en de levens van zijn vrouw Cunigundis en van Adalbero, een van zijn zoons, nepos van Karel, met de toezegging dat zij hun leven lang de abdij mochten behouden.
[quamdam abbatiam nomine dictam Hasteriam, quam comes Windricus per preceptum habebat regale]
[diebus vite sue et uxoris eius nomine Cunegundis et unius filiorum ipsorum videlicet nostri nepotis Adelberonis]
(Camillus Wampach, Urkunden- und Quellenbuch zur Geschichte der altluxemburgischen Territorien bis zur burgundischen Zeit, I (Luxemburg, 1935 164-6 (#144) ).

In een charter van Adalbero I, bisschop van Metz, van 6 okt. 944, meldt hij dat zijn vader (genitor) Wigeric stierf en begraven was te Hastières ["... genitor meus nobilis comes Vigiricus fecit, qui in eodem monasterio ergastulo soltus mortis et traditius sepulture, ..." Wampach 200 (#158)

De ouders van hertog Frederic zijn afgeleid van het charter van "Otto…imperator augustus" van 3 juni 960, waarbij goederen werden geschonken aan het klooster St Petrus te Metz , waarin worden genoemd "compater noster Adalbero…sanctæ Mettensis ecclesiæ presul [et] germano (=volle broer) suo Friderico duce" (MGH Diplomata, D O I 210, p. 289)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Rösch, Siegfried, Reference: 141
2. Genealogisches Handbuch des Adels - Gr"afliche H"auser, Vol.14. Limburg/Lahn, 1993
3. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 202. Marburg, 1999
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Bd.VI, Tafeln 127. Marburg, 1978
7. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
8. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
1048581 Kunegund.
Notitie bij Kunegund: Kunegund

Kinderen: Adelbero, Liutgarde, Gozelo, Frederik, Giselbert en (Siegbert, Siegfried; één persoon?)
Huwde later: Ricuin, graaf van Verdun
Dit is terug te vinden in het leven van abt John van Gorze, waar Richizo ( Ricuin of Verdun) de vitricus (siefvader) van bisschop Adalbero wordt genoemd. [Vita Ioh. Gorz., c. 105, 134

908/915, schonk koning Karel de Eenvoudige de abdij van Hastière an der Maas, aan de kerk van Saint-Lamber te Luik ten behoeve van graaf Windricus voor zijn leven en de levens van zijn vrouw Cunigundis en van Adalbero, een van zijn zoons, nepos van Karel, met de toezegging dat zij hun leven lang de abdij mochten behouden.
[quamdam abbatiam nomine dictam Hasteriam, quam comes Windricus per preceptum habebat regale]
[diebus vite sue et uxoris eius nomine Cunegundis et unius filiorum ipsorum videlicet nostri nepotis (=(achter)neef) Adelberonis]
Karel de Eenvoudige was de oom van Kunegund.
(Camillus Wampach, Urkunden- und Quellenbuch zur Geschichte der altluxemburgischen Territorien bis zur burgundischen Zeit, I (Luxemburg, 1935 164-6 (#144) ).

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Rösch, Siegfried, Reference: 141
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 202. Marburg, 1999
4. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 316-37
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Gozelo von Bidgau (zie 524440).
II. Siegfried van Luxemburg (zie 524290).
1048658 Reinier I van Lotharingen en Henegouwen, geboren omstreeks 850. Reinier is overleden na 25 augustus 915, minstens 65 jaar oud.
Notitie bij Reinier: Reinier I "Langhals" hertog van Lorraine en graaf van Henegouwen

Hoewel een primaire bron van Reinier als zoon van Giselbert en Irmingard ontbreekt, wordt hij toch algemeen gezien als hun zoon.

"Rainier au long cou duc de Hasbaigne et du Hainaut et Radbold prince de Frise" bevochten de Viking Rollo maar werden in hun kastelen teruggedrongen. (WJ II.8, p. 38)
Koning Lodewijk IV bevestigde een uitwisseling van goederen waarbij "Reganarius comes" betrokken was in een charter van 20 Okt 906. ( D LK 50, p. 174)
En een schenking "…in pago ac in comitatu Hainuense" aan de kerk van Tongeren op verzoek van "Kepehardus et Reginharius comites" in een charter van 18 jan 908(D LK 57, p. 183)

Bezit tal van landgoederen in Wallonië en stroomafwaarts langs de Maas; ondersteunt zijn achterneef de Westfrankische koning Karel III ´de Eenvoudige´ in diens strijd tegen Eudes (893-97); is eerst de voornaamste medewerker van koning Zwentibold wanneer deze Lotharingen als koninkrijk van zijn vader Arnulf heeft ontvangen 895 (hij verkrijgt dan Sint-Servaas te Maastricht en treedt op als leke-abt van Echternach), die echter weldra met hem breekt, hem Sint-Servaas ontneemt 13-5-898 en hem tot tweemaal toe vergeefs belegert in zijn veste Durfost; wendt zich opnieuw tot Karel de Eenvoudige die Aken en Nijmegen verovert en Zwentibold tot vlucht dwingt; erkent nadat deze laatste gesneuveld is (13-8-900) wel diens opvolger Lodewijk ´het Kind´ en de toen aangestelde hertog Gebhard; verwerft ook Stavelot 902 en, opnieuw, Sint-Servaas; wordt (ook in oorkonden) met verschillende titels aangeduid (graaf, markgraaf, na 911 ook missus dominicus); bezit in zijn laatste levensjaren ook nog Sankt Maximin (buiten Trier) en Chèvremont (bij Luik);

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961 52
2. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 139, 221 en 315.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 207-38, 403-38.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 140-17, 155-17, 240-17.
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Chart 2.
6. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315
7. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. Gens Nostra 1991 (Blz. 580)
13. Kwartieren Greidanus Jaeger 1994 553
14. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Hij trouwde met
1048659 Alberade.
Notitie: Alberade NN

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961 52
2. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 139, 315.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315 (marriage is 1st in this source).
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
7. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
8. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
9. Gens Nostra 1991 (Blz. 580)
10. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Kinderen uit dit huwelijk:
I. (Symphoria) van Leuven (zie 524329).
II. Giselbert van Lotharingen, geboren in 888. Giselbert is overleden op 2 oktober 939 in Andernach (verdronken), 50 of 51 jaar oud.
Notitie bij Giselbert: Giselbert van Lorraine

Erft het volledig bezit van zijn vader en wordt als zoon van Reginar I vermeld in oorkonden van 919, 923 en 930; voert ter vergroting van zijn macht nog ongeremder dan deze een schommelpolitiek; keert zich tegen Karel ´de Eenvoudige´, laat zich door aanhangers tot ´koning van Lotharingen´ kiezen 920, maar neemt zijn toevlucht tot de Duitse koning Hendrik I; veinst zich met Karel te willen verzoenen, maar verraadt hem en neemt deel aan de opstand waardoor Robert I Frans koning wordt (30-6-922); weigert na diens sneuvelen (15-6-923) Raoul als opvolger te erkennen en wendt zich opnieuw tot Hendrik I; probeert (maar te laat) zich alsnog met Raoul te verzoenen waarop Hendrik I met een groot leger Lotharingen inlijft 925; wordt door deze als ´hertog´ echter gehandhaafd en via een dynastiek huwelijk gebonden; is ook weer leke-abt van Sankt Maximin 925-34 en wordt rector van Sint-Servaas 928; leidt als kamerheer de kroningsplechtigheid van Otto I te Aken 7-8-936, maar doet weldra mee aan het oproer van diens broer Hendrik; wordt overwonnen bij Birten maart 939 en een tijd lang belegerd in Chèvremont; roept de hulp in van de Westfrankische koning Lodewijk IV ´van Overzee´ en trekt de dan naderende Otto tegemoet, maar wordt verslagen bij Andernach 3-10-939 en verdrinkt wanneer hij dan tracht over de Rijn te vluchten, tr. 928

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 129
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 264.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 207-37.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 140-18, 151-18
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
7. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
8. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
9. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
11. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. Gens Nostra 1991 (Blz. 580)
16. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Giselbert trouwde, 39 of 40 jaar oud, in 928 met Geberga van Saksen, ongeveer 15 jaar oud. Zie 524333 voor persoonsgegevens van Geberga.
III. Reinier II van Henegouwen, geboren in 890. Reinier is overleden na 932, minstens 42 jaar oud.
Notitie bij Reinier: Reinier II van Henegouwen Graaf in Henegouwen

"Raginerus" de zoon van "Raginerus dictus Longi-colli" (Iacobi de Guisia Annales Hanoniæ VIII.XII, MGH SS XXX Part 1, p. 114)
"Ragenarii, fratris ipsius Gisleberti" (Flodoard, 924, MGH SS III, p. 373)

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961 53
2. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 139 en 315
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 155-18.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 68-36
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
9. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
10. ESNF 1.2 Tafel 236 1999
Reinier trouwde met Aelis van Bourgondie.
Notitie bij Aelis: Aelis van Bourgondië

Herkomst onbekend

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961 53
2. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 315.
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
4. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
1048664 Karel III ( de Eenvoudige ) van West-Francie, geboren op 17 september 879. Karel is overleden op 7 oktober 929 in Péronne, 50 jaar oud. Hij is begraven in Péronne (Saint-Fursy).
Notitie bij Karel: Karel III ( de Eenvoudige ) van West-Francië

Kinderen 1e huwelijk: Ermentrude, Frederuna, Adelais, Gisela, Rothrudis, Hidegardis

"Karolum quoque postumum et Irmintrudim" kinderen van f "Hlodovicus rex…ex Adelheidi regina" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Hij gebruikte de titel "Koning van de Franken/rex francorum", en later "Koning van Frankrijk/rex franciæ".

Huwde 1e Frederuna, 2e Eadgyfu.

"Otgiva" echtgenote van "Karolus rex" na de dood van "Frederuna regina" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Stierf in 929: "Karolus quoque rex apud Perronam obiit." (Flodoard, Annales, s.a. 929, MGH SS 3: 378)
"Non. Oct. Karolus simplex obiit." (Hugues de Flavigny, Chronicon, MGH SS 8: 287)

Door aartsbisschop Fulco van Reims tegenover de toen als koning regerende graaf Odo van Parijs gekroond tot koning (van West-Francië) Reims 28.1.893; wordt eerst algemeen erkend nadat deze hem op zijn sterfbed ook als koning heeft gedesigneerd 1.1.898; moet in 911 de Seine-monding aan de Noormannen afstaan, maar verkrijgt in datzelfde jaar ook de steun van de meeste magnaten in Lotharingen na het uitsterven der Oostfrankische Karolingen; intituleert vanaf dat moment koning der Franken; ziet achtereenvolgens als tegenkoningen tegenover zich Odo´s broer Robert (922/23) en vervolgens diens schoonzoon Rudolf van Bourgondië (Raoul de Bourgogne, 923/36); ten dienste van deze laatste gevangen genomen door de Karoling Heribert II van Vermandois 923; vertoeft eerst te Château-Thierry, van 924 af te Péronne in gevangenschap.
Karel de Eenvoudige had eveneens diverse concubines.

1. Gens Nostra Amsterdam , Verwijziging: 1968
2. Gens Nostra 1991, blz 648
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-37.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 148-17.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
6. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France, b.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
12. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. ESNF 1.1 Tafel 6
Hij trouwde, ongeveer 39 jaar oud, omstreeks 918 met de ongeveer 22-jarige
1048665 Eadgyfu van Engeland, geboren in 896. Eadgyfu is overleden na 951, minstens 55 jaar oud. Zij is begraven in église Saint-Médard de Soissons.
Notitie bij Eadgyfu: Eadgyfu van Engeland

"Edgivam" als de tweede van de 6 dochters van koning Eadweard bij zijn eerste vrouw "Elfelmi comitis filia Elfleda", gehuwd met "Karolo regi Francorum filio Lodowyci" (Liber Monasterii de Hyda XIV.4, p. 112)

"Otgiva" echtgenote van "Karolus rex" na de dood van "Frederuna regina" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)
"Ottogeba regina, mater Ludowici regis" bij het vermelden van haar tweede huwelijk met Héribert Comte "le Vieux" [de Vermandois] (Flodoard 951, MGH SS III, p. 401)
"Ottogeba regina, mater Ludowici regis, egressa Lauduno, conducentibus se quibusdam tam Herberti quam Adalberti, fratris ipsius, hominibus, ad Heribertum proficiscitur; qui suscipiens eam, ducit in conjugem." ( Flodoard, Annales, s.a. 951, 132)

Vlucht in 923 met haar zoontje naar haar broer, koning Aethelstan van Engeland; keert terug 936; abdis van Notre-Dame te Laon.

1. Gens Nostra Amsterdam , Verwijziging: 1968
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Verwijziging: 755
3. Gens Nostra 1991, blz 649
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 261-37.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France, b..
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. ESNF 1.1 Tafel 6
Kind uit dit huwelijk:
I. Lodewijk IV van West-Francie (van Overzee) (zie 524332).
1048666 Hendrik I ( de Vogelaar), hertog, koning van Duitsland van Saksen, geboren in 876 in Memleben. Hendrik is overleden op 2 juli 936, 59 of 60 jaar oud. Hij is begraven in Quedlinburg Stiftskirche.
Notitie bij Hendrik: Hendrik I ( de Vogelaar), hertog van Saksen, koning van Duitsland

Overleden te Memleben. (Vita Mathildis Reginæ 8, MGH SS IV, p. 288, noemt de stad "Imilebun")
Het overlijden "936 Kal Iul" van "Heinrih rex" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

Het overlijden van koning Heinrich 2 Jul 936 te Memleben "in het 60e jaar van zijn leven" en zijn begrafenis te Quedlinburg "wat hijzelf helemaal had opgebouwd" (Thietmar 1.18-19, p. 81)

Het overlijden "2 Jul" van "Heinricus rex pater magni oddonis" (Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Merseburg)

Hendrik I de Vogelaar (Duits: Heinrich der Vogler; ca. 876 - 2 juli 936), van het Saksische Huis, was koning van Oost-Frankenrijk (later het Heilige Roomse Rijk) van 919 tot 936.

Hij was de zoon van de Saksische hertog Otto I en Hedwig van Babenberg. Hij huwde drie keer. Zijn eerste huwelijk met Hatheburg, dochter van Erwin, graaf van Merseburg, werd ongeldig verklaard. Zijn tweede huwelijk in 906 was met Eva Ducapier, de geadopteerde dochter van de aartsbisschop van Clairvaux. In 909 huwde hij Mathildis van Ringelheim, dochter van Diederik, graaf van Westfalen. Hun kinderen waren Otto I, later koning en keizer van het Heilige Roomse Rijk, Bruno de Grote, later aartsbisschop van Keulen, Hendrik, later hertog van Beieren, Gerberga, later de vrouw van o.a. Lodewijk IV en Hedwig, moeder van Hugo Capet.

Na de dood van zijn vader in 912 volgde hij hem op als hertog van Saksen. Hoewel hij oorlog voerde met de Duitse koning Koenraad I tussen 912 en 915 over Thüringen, duidde die hem op zijn sterfbed aan als zijn opvolger. In mei 919 werd hij in Fritzlar door edellieden van Frankenland en Saksen als koning gekozen. De twee andere machtige hertogdommen, Zwaben en Beieren, erkenden hem echter niet als koning. In 919 hadden Beierse en Oost-Frankische edellieden Arnulf, hertog van Beieren, tot koning verkozen.

Na enkele veldtochten dwong hij de hertog van Zwaben in 919 aan hem trouw te zweren, waarna ook Arnulf in 921 de aanspraak op de Duitse troon opgaf. In 922 verjoeg hij Karel de Eenvoudige uit Lotharingen, die daar in 910 door de Lotharingse edelen tot koning was uitgeroepen ten nadele van Koenraad I.

In 924 vielen de Magyaren vanuit Hongarije het rijk binnen en zag Hendrik zich gedwongen een negenjarig bestand (924-933 af te kopen in ruil voor zware oorlogsschattingen en de vrijlating van een Magyaars stamhoofd. Hij maakte gebruik van dit bestand om zijn leger te versterken en burchten en versterkte steden te bouwen in de kwetsbaarste grensbieden. Hij veroverde ook enkele Slavische stammen zoals de Havelli nabij Brandenburg en de Daleminzi nabij Meißen in 928 en onderdrukte een opstand in Bohemen in 929.

Toen het bestand met de Magyaren afliep en Hendrik weigerde nog meer oorlogschattingen te betalen vielen ze opnieuw binnen maar werden op 15 maart 933 bij Merseburg verslagen door Hendriks ervaren cavalerie.

Bij zijn laatste veldtocht in 934 viel Hendrik Denemarken binnen en veroverde hij Sleeswijk.

Hendrik kreeg de bijnaam de Vogelaar, omdat hij op vogeljacht zou geweest zijn toen men hem inlichtte van zijn koningskeuze. Mogelijk stamt deze anekdote uit de 12e eeuw.

Volgens overlevering is Hendrik van Saksen op vogeljacht wanneer hij van koning Koenraad I hoort dat deze hem benoemd heeft tot zijn opvolger. Dat is verrassend, want de twee hebben voortdurend met elkaar in de clinch gelegen. Niettemin heeft Koenraad I het goed gezien. Hendrik I verenigt alle Duitse stammen onder zich en verslaat in 933 de Magyaren, die geregeld zijn landen plunderen. Ook de Slaven en de Denen worden verslagen. Hij maakt Bohemen schatplichtig en weet de Zweedse koning Gnupa uit Sleeswijk te verjagen. In 924 grijpt hij de macht in het Imperium Romanum; nu blijft het voor lange tijd in Duits-Frankisch bezit.
Hendrik I is eerst getrouwd met Hadeburg, dochter van Eberwin (I) van Merseburg en Hildegard, op haar beurt dochter van Koenraad van Lahngouw "de Oudere". Deze Koenraad is de vader van Koenraad I, zodat enige bloedbanden voorradig zijn. Hoe dan ook Hendrik I wordt de stamvader van de Ottonen.
Hendrik I trouwt na de dood van zijn eerste vrouw in 909 een tweede keer met Mathilde, dochter van Diederik van Ringelheim en Reginhild, dochter van Godfried "de Noorman" en Gisela. Gisela is de dochter van koning Lothar (II) van Lotharingen. Op deze wijze wordt het recht op het koningsschap versterkt door karolingisch bloed.

1. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 63 , 267.
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 92-36, 321-36.
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 141-18, 147-18.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 419.
6. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 20.
7. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
9. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
12. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
13. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Hij trouwde met
1048667 Mathilde van Ringelheim (Westfalen), geboren omstreeks 896. Mathilde is overleden op 14 maart 968, ongeveer 72 jaar oud. Zij is begraven in Quedlinburg Stiftskirche.
Notitie bij Mathilde: Mathilde van Westfalen (Ringelheim) (v.Hamalant)
heilig verklaard

"Widukind, Immed et Reginbern" waren broers van Mathilde (Widukindi Res Gestæ Saxonicæ I.31, MGH SS III, p. 431)

"Mahthilda" de vrouw van koning Heinrich, ook haar vader en 3 broers worden genoemd. (Widukindi Res Gestæ Saxonicæ I.31, MGH SS III, pp. 430-1)

Cod. aug. col. 247b: Heinricus rex, Mahthild regina, Otto rex, Heinricus, Prun, Kisilpert, Kerprig, Hadauui, Sigifrid, Kotechind, Ekkihart, Dancmar, Sigipert, Meginuuarch, Egino, Ekkihart, Prun, Theo to, Uuitolt, Kozmar, Uuipert, Kerlind, Liuza, Theotirih, Uuitechind, Reginhilt, Perehtheid, Pia, Friderun, Amalrat, Sigipert, Ekkipert, Piso, Ello - et omnes debitores eorum.

Mathilde de dochter van "Dietrich en Reinhild" als haar huwelijk met Heinrich beschreven wordt, en dat ze "een afstammelinge van koning Widukind was" (Thietmar 1.9, p. 74)

Haar afstamming van Widukind wordt ook gemeld in: (Vita Mahthildis Reginæ Antiquior 1, MGH SS X, p. 575)

Het overlijden van koningin Mathilde op 14 Maart, zonder het jaar te geven.(Thietmar 2.18, p. 105)

Het overlijden "968 2 Id Mar" van "Mahthild regina" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

Sint-Matilda van Saksen (c. 892-968), heilige, was de tweede vrouw van de Duitse koning Hendrik I de Vogelaar en was een afstammelinge van Widukind, de Saksische leider die c. 777 een opstand leidde tegen Karel de Grote.

Haar ouders waren graaf Dietrich van Westfalen en Reinhilde (van Denemarken). Ze werd opgevoed door haar grootmoeder in het klooster van Erfurt en trouwde in 909 met Hendrik I te Walhausen, dat haar gepresenteerd werd als bruidsschat.

Matilda werd de moeder van:
koning en keizer van het Heilige Roomse Rijk Otto I, Bruno de Grote, aartsbisschop van Keulen, hertog Hendrik van Beieren
Gerberga van Saksen, die huwde met Lodewijk IV van Frankrijk en Hedwig, moeder van Hugo Capet.

Hendrik I overleed in 936 en liet haar al zijn bezittingen na in Quedlinburg, Poehlden, Nordhausen, Grona, en Duderstadt. Na zijn dood probeerde ze haar lievelingszoon Hendrik opvolger van haar man te laten worden, maar zonder succes. Het conflict werd opgelost toen Hendrik hertog van Beieren werd door haar ingrijpen. Verder deed ze aan liefdadigheidswerk en stichtte ze meerdere kloosters en abdijen.

Ze overleed in het paleis van Quedlinburg in 968.

Feastday: March 14 (Catholic online saints) (Vertaling volgt nog)

St. Mathilda was the daughter of Theodoric, a Saxon Count. At an early age she was placed in the monastery of Erfurt under the care of Maud, her grandmother, who was Abbess of the monastery which she had entered after the death of her husband. Here St. Mathilda learned needlework and acquired the love of labor, prayer and spiritual reading. She remained in the convent until her parents gave her in marriage, in 913, to Henry "the Fowler," so called from his fondness for hawking. He became Duke in 916 on the death of his father, and in 919 he was chosen to succeed Conrad as King of Germany. The pious Queen adorned the throne by her many virtues. She visited and comforted the sick and the afflicted, instructed the ignorant, succored prisoners, and endeavored to convert sinners, and her husband concurred with her in her pious undertakings. After twenty-three years of married life King Henry died, in 936. No sooner had he expired than she had a Mass offered up for the repose of his soul, and from that moment she renounced all worldly pomp. Of her three sons, Otho afterward became Emperor, Henry was Duke of Bavaria, and St. Bruno edified the Church as Archbishop of Cologne. Otho became King of Germany in 937, and in 962 he was crowned Emperor at Rome. In the contest between her two sons, Otho and Henry, for the crown which was elective, the Queen favored the former, a fault she expiated by great suffering, for both these sons subjected her to a long and cruel persecution. She died in 968. Her feast day is March 14th.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 338-36.
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
4. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 419.
6. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
8. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
11. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
12. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Otto I "De Grote" koning, keizer, van Saksen (zie 1048788).
II. Geberga van Saksen (zie 524333).
III. Hadewich van Saksen, geboren omstreeks 922. Hadewich is overleden na 10 mei 965, minstens 43 jaar oud.
Notitie bij Hadewich: Hadewich van Saksen

"sororem [=Otto] Haduidem" de vrouw van "Hugo dux Francorum cognomento Magnus" (Rodulfi Glabri, Historiarum I.4, MGH SS VII, p. 54)

"sororem Othonis regis Transfhenensis, filiam Heinrici" de echtgenote van "Hugo princeps, filius Roberti" en hun huwelijk in 938 (Flodoard 938, MGH SS III, p. 385)

"relicta Hugonis" als "amita Lotharius rex" ( Flodoard 957, MGH SS III, p. 404)
"relicta (=weduwe, achtergelaten vrouw) Hugonis" als "amita (= tante van vaders(moeders!)zijde) Lotharius rex” (= Lotharius van Frankrijk, zoon van zus Geberga)

Overlijden "V Id Jan" van "Hadhuidis comitissa" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 307)

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
3. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 267.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 141-19.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 419.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 358, genealogy table 10, the House of Robert the Strong..
7. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. Kwartieren Greidanus-Jaeger 1994 (536)
Hadewich trouwde, ongeveer 15 jaar oud, op 14 september 937 in Mainz of Ingelheim met Hugo (De Grote) van Frankrijk, ongeveer 37 jaar oud. Hugo is geboren omstreeks 900, zoon van Robert I van Frankrijk en Beatrice de Vermandois. Hugo is overleden op 16 juni 956 in Dourdan, ongeveer 56 jaar oud. Hij is begraven in St. Denis.
Notitie bij Hugo: Hugo (De Grote) van de Frankrijk, graaf van Parijs, Orléans, Vexin 923, hertog van Francië 943-956

"Hugo Magnus" de zoon van "Robertus princeps [et] sororem Herberti" (Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 366)

"Hugo filius Rotberti, Parisiorum comitis" (Rodulfi Glabri, Historiarum I.6, p. 15)

Hugo rector Abbatiæ sancti Martini" noemt "genitoris nostri Rotberti quondam regis ac genitricis nostræ domnæ Beatricis" in een charter van 26 Mar 931. (RHFG IX, p. 719)

Het overlijden "XVI Kal Iul apud Drodingam villam" van "Hugo Magnus dux Francorum" en zijn begrafenisl "in basilica beati Dyonisii martiris Parisius" (Hugonis Floriacensis, Historia Francorum Senonensis, MGH SS IX, p. 366)

Het overlijden "XVI Kal Jul" van "Hugo dux Francorum" (Obituaires de Sens Tome II, Eglise cathédrale de Chartres, Nécrologe du xi siècle, p. 14)

(ca. 900 -Dourdan 16 of 17 juni 956), hertog van Francië en Bourgondië, was een zoon van Robert I, koning van Frankrijk. De opvolger van zijn vader als koning, Rudolf van Bourgondië, ontnam Hugo zijn erfgoed Neustrië. Na diens dood (936) dong hij niet naar de kroon, maar liet een Karolingische schijnkoning benoemen, Lodewijk IV van Overzee , terwijl hij zelf hertog van Francië (tussen Loire, Maas en Schelde) en Bourgondië werd (941). Deze gebieden vormden de kern van het kroondomein van Hugo´s zoon, Hugo Capet, en van de eerste Capetingen. Hugo de Grote en Lodewijk IV hebben herhaaldelijk oorlog gevoerd.

wednr. (huw. 926) van Edhild van Engeland [dr. van koning Edward I] en eerder van Judith [waarsch. bastaarddr. van Karel de Eenvoudige],

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700 7th Edition, 1992, Frederick Lewis Weis, Reference: 57
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. Genelogical Database, Enfield-Bryant.
5. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCCLXXXIX.
6. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 267.
7. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 53-19.
8. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 134-35.
9. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 409.
10. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 358, genealogy table 10, the House of Robert the Strong.
11. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
12. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 21.
13. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
14. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
15. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
16. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
17. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
18. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
19. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
20. Kwartieren Greidanus-Jaeger 1994 (536)
1048788 Otto I "De Grote" koning, keizer, van Saksen, geboren op 23 november 912 in Wallhausen. Otto is overleden op 7 mei 973 in Memleben, 60 jaar oud. Hij is begraven in Maagdenburg kathedraal.
Notitie bij Otto: Otto I "De Grote" koning, keizer, van Saksen

"Oddonem, Heinricum, Brunonem" de zonen van koning Heinrich en zijn tweede vrouw. (Widukindi Res Gestæ Saxonicæ I.31, MGH SS III, p. 430)

Het overlijden "973 Non Mai" van "Otto imp" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)
Het overlijden te Memleben op 7 mei in het 38e jaar na zijn kroning en zijn begrafenis te Maagdenburg
Het overlijden "7 May" van "Otto maior magnus imperator" ( Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Merseburg)

Otto I de Grote , Duits koning en keizer van het Heilige Roomse Rijk.
Op 7 Aug 936 tot koning gekroond te Aken.
Otto houdt zich eerst bezig met de Slaven die in Noord-Duitsland wonen. Zij worden door hem bijkans uitgeroeid. Otto I hanteert de beproefde methode van zijn grote voorganger, Karel de Grote, want na hem komen de zendelingen. Er worden vele bisdommen gesticht. Vervolgens neemt Otto I Lotharingen af van de Franse koning, door in 939 zijn grote tegenstrever hertog Giselbert te verslaan, zodat Lotharingen nu onder zijn gezag valt. Via via zal deze titel vererven aan het huis van Verdun (Ardennen)
In 946 marcheert Otto I naar Rouen en verovert Reims. In 950 wordt Bohemen ingenomen en in drie expedities wordt Noord-Italie bij zijn bezit gevoegd. Door te hertrouwen met koningin Adelheid (991-995) wordt dit vaste vorm gegeven. Hierdoor valt Rome, hoofdstad der westelijke christenheid, nu ook onder hem. In 955 worden de Hongaren verpletterd bij Lechfeld, zodat er een eind komt aan hun plundertochten naar het westen. Inmiddels heeft hij zijn bijnaam verdiend: Otto I de Grote. Hij is de stichter van het Duits-Romeinse Rijk.
In 959 wordt Lotharingen, sinds de negende eeuw een twistappel tussen Duitsland en Frankrijk, gesplitst in de hertogdommen Opper- en Neder-Lotharingen. Beide blijven vazalstaten van de Duitse kroon. In 962 wordt Otto I in Rome door Paus Johannes XII tot keizer gekroond van het Heilige Roomse Rijk met de keizerskroon van Karel de Grote. Daarmee verkrijgt het rijksgezag een heilig karakter, ver uitstekend boven het ordinaire koningschap. Het Heilige Roomse Rijk is leven ingeblazen. Otto I krijgt echter problemen met de pausen en zet enkelen van hen af. Zijn beleid is gericht op het nauw samengaan van het rijksgezag met bisschoppen en hun colleges van kanunniken. Wie het daar niet mee eens is, moet vertrekken. Otto I is sowieso druk in Italië, waar hij een oorlog voert met koning Berengarius. Ondertussen ontwikkelt er zich een aanzienlijke literatuur aan het hof en in enkele kloosters in het westen.
Het thuisfront in Lotharingen is ondanks het heilige randje van Otto I´s bewind niet volgzamer of gedweeër geworden. Otto I´s broer Bruno, aartsbisschop van Keulen en hertog van Lotharingen, heeft zijn gezag als gedelegeerde geducht doen gelden. Dit heeft als resultaat dat de innerlijke ontevredenheid en onwilligheid sterk blijven groeien onder de plaatselijke potentaten.

1.Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 321-35.
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 147-19.
4. . Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
5. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 25.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties .
7. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
11. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
14. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
15. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
16. J.L.M.Eggen van Terlan:F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
17. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
18. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Hij is weduwnaar van Eadgyth van Wessex (±912-946), zie 2097331,II.
Hij trouwde (2) met
1048789 Aelis (Adelheid) van Bourgondie, geboren omstreeks 931. Aelis is overleden op 16 december 999 in Kloster Selz, Elzas, ongeveer 68 jaar oud. Zij is begraven in Kloster Selz, Elzas.
Notitie bij Aelis: Aelis (Adelheid) "die Heilige", van Bourgondië

"Adelegidam" dochter van Rudolf & Berta, als haar huwelijk met "regi Lothario" beschreven wordt. (Liudprandi Antapodosis IV.12, MGH SS III, p. 318)
Tweede vrouw van Otto I. Weduwe van Lotharius koning van Italië.
Volgens Longobardische traditie kon weduwe Adelheid door een huwelijk de koninklijke waardigheid doorgeven. Daarom nam Berengar haar gevangen en verklaarde zichzelf tot koning nog maar 3 weken na het overlijden van Lotharius op 15 december 950, en maakte zijn jongere zoon Adelbert tot mederegent. (Thietmar 2.5, p. 93)

"Adelheidam reginam" als "coniuge rege Lothario" toen ze Otto I huwde. (Annalista Saxo 951)

"uxorem quoque Lotharii regis defuncti, filii Hugonis, sororem Chonradi regis" bij de melding van haar tweede huwelijk. (Flodoard 951, MGH SS III, p. 401)

Ze werd samen met Otto in Rome tot keizerin gekroond op 2 feb 962 (Thietmar 2.13, p. 101)
Het overlijden "999 17 Kal Ian" van "Adalheid imperatrix" (Annales Necrologici Fuldenses, MGH SS XIII, p. 123)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 3
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 161
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 323-34
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
5. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
6. Manfred Höfer, Die Kaiser und Könige der Deutschen (München: Bechtle Verlag, 5th printing, June 2001), pg. 15.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
14. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
16. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto II van Saksen (zie 524394).
1048806 Conrad III van Bourgondie, geboren omstreeks 922. Conrad is overleden op 19 oktober 993, ongeveer 71 jaar oud. Hij is begraven in Vienne (Saint-André-le-Haut) cathedraal Saint-Maurice.
Notitie bij Conrad: Conrad III van Bourgondië

"Chuonradus rex filio Rodulfi" in een charter van 23 apr 943. (Cluny I.627, p. 584)

Huwde 1e Adela, 2e Mathilde en had ook nog een minnares.

Kinderen van Conrad en Mathilde: Mathilde, Berthe, Geberga, Rudolph

het huwelijk van "rex Francorum Lotharius…sororem suam Mathildem" en "Conradus rex Burgundie" (Chronica Albrici Monachi Trium Fontium 986, MGH SS XXIII, p. 773)

Later bijgenaamd ´le Pacifique´,de Vreedzame, gekozen en gekroond tot koning van Bourgondië (Arelatisch rijk) Lausanne 937; regeert aanvankelijk onder toezicht van Otto I; zelfstandig vanaf maart 943

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 177
2. Gens Nostra 1991, blz 649
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 175-34.
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
5. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
6. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
11. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. 13. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
13. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
14. ESNF 1.1 Tafel 6
Hij trouwde, ongeveer 43 jaar oud, omstreeks 965 met de ongeveer 22-jarige
1048807 Mathilde van West-Francie, geboren in 943. Mathilde is overleden na 981, minstens 38 jaar oud. Zij is begraven in Vienne (Saint-André-le-Haut) cathedraal Saint-Maurice.
Notitie bij Mathilde: Mathilde van West-Francië

Tweede vrouw van Conrad III
Haar broer Lotharius arrangeerde dit huwelijk om zijn positie te versterken in zuid-west Frankrijk.

"Mathilde et Alberada" genoemd als dochters van "Gerberga" en dat Mathilde moeder was van "Rodulfus rex et Mathildis soror eius" (Flodoard Addit codex 1 (ingevoegd na 966), MGH SS III, p. 407)

"Hlotharium Karolum Ludovicum et Mathildim" kinderen van "Hludovicum ex regina Gerberga" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Vergezelt haar gemaal naar de rijksdag van Otto II Rome Pasen (27-3) 981; overl. 26 of 27- 1 van een onbekend jaar nadien, vóór 992

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: II 12,23
2. Gens Nostra 1991, blz 649
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-35, 230-35.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 133-19.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
9. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
10. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
12. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. ESNF 1.1 Tafel 6
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Bertha van Bourgondie, geboren omstreeks 965. Bertha is overleden na 1010, minstens 45 jaar oud.
Notitie bij Bertha: Bertha van Bourgondië

Na de dood van Odo trouwde Bertha met Robert II "le Pieux"´"De Vrome", koning van Frankrijk. Ze scheidden weer in 998. Ze werd verstoten.
(Stewart)

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 177
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 159-20.
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 230-34
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 462, genealogy table 13, the Capetian Dynasty (to St. Louis).
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
9. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Bertha trouwde met Odo I van Blois. Odo is geboren omstreeks 950 in Mormontier (Fra.), zoon van Theobald I ´the Deceiver´ van Blois en Chartres en Liutgarde de Vermandois. Odo is overleden op 12 maart 996 in Mormontier (Fra.), ongeveer 46 jaar oud.
Notitie bij Odo: Odo I van Blois Graaf van Blois

Graaf van Champagne tussen 983 en 996. Hij bestreed Fulk Nerra, Graaf van Anjou, bij Langeais in 994. Hij stierf op 12 maart 996 in Mormontier. Hij werd gedood toen hij Fulk Nerra voor de tweede keer bestreed.
(Stewart)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: II 42
2. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 136-20.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 133-33
5. Bernard S. Bachrach, Fulk Nerra, the Neo-Roman Consul, 987-1040 (A Political Biography of tthe Angevin Count) (London, England: University of California Press, 1993), pg. 277.
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
9. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
II. Geberga (= Gepa) Mahaut van Bourgondie (zie 524403).
1048880 Wigerich van Lotharingen (dezelfde als 1048580).
Hij trouwde met
1048881 Kunegund (dezelfde als 1048581).
1048882 Gerhard van Metz, geboren omstreeks 872. Gerhard is overleden op 22 juni 910, ongeveer 38 jaar oud (oorzaak: gesneuveld).
Notitie bij Gerhard: Gerhard van Metz

De gebroeders "Gerardus et Meffridus" en Gerhard huwde Oda, weduwe van koning Zwentibold. (De Rebus Treverensibus sæculi VIII-X Libellus 14, MGH SS XIV, p. 104)

"Stephanus, Odacar, Gerardus et Matfridus comites" had their honours confiscated (was hun eer afgenomen?), en de verzoening van "Stephanus, Gerhardus et Matfridus" met koning Zwentibold spoedig erna. (Reginonis Chronicon 897, MGH SS I, p. 607)

"Chuonradus comes" zond "filium suum Chuonradum" tegen "Gerardum et fratrem eius Matfridum" in 906. (Reginonis Chronicon 906, MGH SS I, p. 611)

"Gebehardum ducem et Liutfredum" sneuvelden in de strijd tegen de Bavarians in 910. (Annales Laubecenses 910, MGH SS I, p. 55)
Hij trouwde, minstens 28 jaar oud, na 13 augustus 900 met
1048883 Oda van Saksen. Oda is overleden na 952.
Notitie bij Oda: Oda van Saksen

"Gerhard comes" huwde "Odam uxorem Zuendiboldi regis" nadat hij haar eerste echtgenoot gedood had in een veldslag in 900. (Reginonis Chronicon 900, MGH SS I, p. 609)

"Otto…rex" bevestigde de schenking van bezittingen "in pago…Hamalant in comitatu Vuigmanni" door "nostra amita…Uota" in een chartervan 30 dec 952. (MGH Diplomata, D O I 216, p. 299)
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Oda van Metz (zie 524441).
II. Godfried van Metz, geboren omstreeks 907. Godfried is overleden na 26 maart 949, minstens 42 jaar oud.
Notitie bij Godfried: Godfried van Metz

Graaf im Jülichgau
Bezit "in pago Juliacense in comitatu Godefridi comitis" staat in een charter van 2 aug 945, ondertekend door "Wichfridi archiepiscopi…fratris eius Godefridi comitis" (Lacomblet, T. J. (ed.) (1858) Urkundenbuch für die Geschichte des Niederrheins IV 604, p. 761, and Oediger, F. W. Registen I, 335, quoted in Hlawitschka 1969, p. 56. )

"Otto…rex" in een charter van 1 jun 949, waarin genoemd "Wicfridus episcopus…Godefridus comes…" (MGH Diplomata, D O I 111, p. 194)

Het overlijden "4 Kal Apr" van "Godefridus comes" (Liber Memorialis de Remiremont, quoted in Hlawitschka 1969, p. 72)

1. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975
Godfried trouwde met Ermentrude.
Notitie bij Ermentrude: Ermentrude

"Hyrmintrudim, Frederunam, Adelheidim, Gislam, Rotrudim et Hildegardim" zijn de kinderen van "Karolus rex…ex Frederuna regina" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Volgens Hlawitschka (1969, pp. 68-9) was de vrouw van Godfried een dochter van Karel III van de West Franken en Frederuna, zijn eerste vrouw. Hier is echter geen sluitend bewijs voor.
"…Caroli imperatoris…Hludowici imperatoris, Hlotarii, Caroli, Ermentrudis" (Liber Memorialis de Remiremont, p. 2) is maar een mager bewijs.

Een schenking van"Dumnus Gislibertus dux…Dumna Girberga, Ainricus, Haduidis…", niet gedateerd [934 ??], welke namen worden gevolgd door "Gottefridus comes cum infantibus…suis, Ermentridis comitissa" (Liber Memorialis de Remiremont, p. 9, Hlawitschka 1969, p. 57, suggesting the estimated date)

1. G.Möhlmann: Geschlechter der Hansestadt Rostock im 13.-18. Jahrhundert. Degner Verlag, Neustadt a.d.Aisch, 1975

Generatie 22 (edeloudouders)

2097156 Boudewijn II (The Bald) van Vlaanderen, geboren omstreeks 863. Boudewijn is overleden op 10 september 918, ongeveer 55 jaar oud. Hij is begraven in Sint-Bertijns, later te Gent (St. Pietersabdij).
Notitie bij Boudewijn: Boudewijn II (The Bald) van Vlaanderen

Kinderen Arnulf, Adalolf [Æthelwulf], Ealhswid, Earmentruth [Ermentrud]
De dochters staan als kinderen van Baudouin & Ælfthryth in Campbell, A. (ed.) (1962) Chronicon Æthelweardi (New York), 1-2 als

Hij wordt genoemd als de tweede van drie zonen van Boudewijn en Judith. (Cartulaire de Saint-Bertin , p. 11)
Hij volgde zijn vader op in 879 als Baudouin II "le Chauve" (volgens Rösch, p. 117)
"Balduinus…comes et Rodulfus frater eius necnon et Ragnerus" (Annales Vedastini 895, MGH SS I p. 529)

Bijgenaamd de Kale (gest. 918), graaf van Vlaanderen van 879 tot 918, zoon van Boudewijn I en feitelijk stichter van het graafschap Vlaanderen. Tijdens de Noormanneninvallen tussen 879 en 883 kon hij standhouden in het castrum (burcht) van Brugge, dat door zijn vader was opgericht. Hij maakte zich nadien meester van de verlaten pagi (gouwen) in de noordelijke Scheldestreek. Aan de gouwen die hij reeds beheerste, de pagi Flandrensis (de kuststreek tussen IJzer en Zwin) en Rodanensis (Rodenburg, thans Aardenburg), voegde hij nog de pagi Gandensis (Gent), Wasiae (Waas), Mempiscus (tussen Gandensis en IJzer) en Curtracensis (Kortrijk) toe, zeker vóór 892, waarschijnlijk reeds in 888. Nadien onderwierp hij een aantal andere gouwen blijvend aan zijn gezag: Tarvannensis (Terwaan, 892), Bononcensis (Boulogne, 896) en Tornacensis (het Doornikse, vóór 898). Naar het zuiden toe overschreed zijn macht de Artesische heuvels en bereikte hij bijna de Beneden-Canche. Zijn leenheren, de Franse koningen Odo (888-898) en Karel de Eenvoudige (898-929), konden aan zijn feitelijke onafhankelijkheid niet tornen. Zijn macht steunde grotendeels op grondbezit. Met name had Boudewijn de hand kunnen leggen op kerkelijke goederen ten koste van de abdijen en kwamen hem van rechtswege alle woeste gronden en de uitgestrekte schorren langs de kust en de benedenloop van de rivieren toe. Hij liet op verscheidene plaatsen burchten oprichten (Gent, Sint-Winoksbergen, Oostburg). Om zijn politieke doelstellingen te bereiken, liet hij zijn tegenstanders, o.m. de aartsbisschop van Reims en graaf Herman I van Vermandois, vermoorden. Zijn aanzien was zo groot dat Alfred de Grote, koning van Wessex, hem zijn dochter Elftrudis ten huwelijk gaf (893). Uit dat huwelijk werden twee zonen geboren: Arnulf I en Adalulf.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: II 9
2. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Verwijziging: 189
3. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Verwijziging: 756, 555
4. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 235.
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
8. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde met
2097157 Aefthryth (Elfrida) van Wessex. Aefthryth is overleden op 7 juni 929. Zij is begraven in Gent (St. Pietersabdij).
Notitie bij Aefthryth: Aefthryth (Elfrida) van Wessex

"Elfthtritham" is derde dochter van koning Alfred bij koningin Ealhswith.
"Elftrudis" wordt als vrouw genoemd van Boudewijn II. (Cartulaire de Saint-Bertin II.73, 918, p. 138)
"filia Edgeri regis Anglorum, nomine Elferudem" als echtgenote van "Balduinus Calvus" (Lamberti Genealogia Comitum Flandriæ 2, MGH SS IX, p. 309) Edgeri wordt als vergissing gezien en zou moeten zijn "Alfredi".
In 929 overleden "filia regis Elftrudis comitissa" (Annales Blandinienses 929, MGH SS V, p. 24)
"Elstrudis…Balduini…domini" overleden "VII Iunii" (MGH Poetæ Latini medii ævi, V.1, Die Ottonenzeit, Grabschriften, p. 298)

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: II 9
2. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Verwijziging: 189
3. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700 7th Edition, 1992, Frederick Lewis Weis, Verwijziging: 46
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 235.
6. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
8. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Kind uit dit huwelijk:
I. Arnulf I van Vlaanderen (zie 1048578).
2097163 Ermentrud van de Westfranken.
Notitie bij Ermentrud: Ermentrud van de Westfranken

Geb. ca 875 Onbekende huwelijkspartner.

"Hludovicus rex genuit Hludovicum et Karlomannum et Hildegardim ex Ansgardi vocata regina, Karolum quoque postumum et Irmintrudim ex Adelheidi regina." (Witgeri Genealogia Arnulfi Comitis, MGH SS 9: 303)
Dus Ermentrud is een dochter van Lodewijk en Adelheid. Ermentrud kan genoemd zijn naar grootmoeder van vaderskant.

Een genealogische tabel uit de elfde eeuw die later nog meer versies kende, geeft keizerin Cunégonde, de echtgenote van keizer Heinrich II, als een dochter van graaf Sigefroid, zoon van Cunégonde, dochter van Ermentrude, dochter van Lodewijk II van Francia ( MGH SS= Monumenta Germaniae Historica, Scriptores series 2: 314; 6: 32, 176)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Rösch, Siegfried, Reference: 119
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 143-17
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
6. ESNF 1.1 Tafel 6
Kind van Ermentrud uit onbekende relatie:
I. Kunegund (zie 1048581).
2097316 Giselbert in de Maasgouw, geboren omstreeks 810. Giselbert is overleden na 877, minstens 67 jaar oud.
Notitie bij Giselbert: Giselbert in de Maasgouw

tr. (na schaking) 846 Irmingard

"Gisalbertus, vassallus Karoli" schaakte "filiam Hlotharii imperatoris" en nam haar naar Aquitaine waar ze huwden. (Gesta quorundam regum Francorum 846, MGH SS I, p. 364)
Gisalbertus vassallus Karoli" schaakte "filiam Hlotharii imperatoris" en huwde haar in Aquitaine in 846. (Annales Fuldensium Pars Secunda, auctore Euodolfo 846, MGH SS I, p. 364)
Hetzelfde vinden we ook terug in de Annales Mettenses, RCGF 7, p. 186.

Settipani beweert dat de keizer het huwelijk erkende in 849.

Een overeenkomst tussen Karel de Kale en zijn broer Lotharius van juni 860 noemt "nobilis ac fidelibus laicis…Gislebertus…" (Adnuntatio domni Karoli, MGH LL 1, p. 469.)

Giselbert, vermeld als graaf in de Maasgouw 840 en 841; is vazal van Karel ´de Kale´ van West-Francië wanneer hij (vóór maart 846) een dochter van keizer Lotharius naar Aquitanië ontvoert en daar huwt; verzoent zich (na een rijksdag te Thionville okt. 848) begin 849 met de keizer; graaf van de Darnau in 863; overl. na 14-6-877; mogelijk zoon van een Reginar die in de jaren 797-814 als gegoed in de Bidgau aanwijsbaar is.

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 207-39, then Goto 303-40 (not 207-40).
4. Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 240-16.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5
6. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I2, Tafeln 236. Marburg, 1999, ESNF 1.2 Tafel 236 1999
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. Gens Nostra 1991 (Blz. 579)
14. Kwartieren Greidanus Jaeger 1994 553
Hij trouwde, ongeveer 36 jaar oud, in 846 met de ongeveer 16-jarige
2097317 Irmingard van Midden Francie, geboren omstreeks 830.
Notitie bij Irmingard: Irmingard van Midden Francië

"Gisalbertus, vassallus Karoli" schaakte "filiam Hlotharii imperatoris" en nam haar naar Aquitaine waar ze huwden. (Gesta quorundam regum Francorum 846, MGH SS I, p. 364)
Gisalbertus vassallus Karoli" schaakte "filiam Hlotharii imperatoris" en huwde haar in Aquitaine in 846. (Annales Fuldensium Pars Secunda, auctore Euodolfo 846, MGH SS I, p. 364)
Hetzelfde vinden we ook terug in de Annales Mettenses, RCGF 7, p. 186.

Volgens Rösch vaak Ermengarde genoemd.

1. Genealogisches Handbuch des Adels Fürstliche Häuser , Reference: 1961
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Reference: 751
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 302-39.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 140-16.
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Chart 2.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5
7. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. Gens Nostra 1991 (Blz. 579, 510)
13. Kwartieren Greidanus Jaeger 1994 553
14. ESNF 1.2 Tafel 236 1998
Kind uit dit huwelijk:
I. Reinier I van Lotharingen en Henegouwen (zie 1048658).
2097328 Lodewijk II (de Stamelaar) van West-Francie (dezelfde als 4194326 in generatie 23).
Hij trouwde met
2097329 Adelheid van Parijs (dezelfde als 4194327 in generatie 23).
2097330 Edward I the Elder, koning van Engeland, geboren omstreeks 871. Edward is overleden op 17 juli 925 in Farndon-on-Dee, ongeveer 54 jaar oud. Hij is begraven in Winchester Cathedral.
Notitie bij Edward: Edward I the Elder, koning van Engeland

Kinderen 1e ex matre Egwynna: Ælfred, Æthelstan, Eadgyth
2e ex matre Aelfleda: Edfleda, Æthelfleda (Mogelijk identiek aan vorige), Eadgifu, Ælfweard, Ædwine, Ethelhilda, Edgith, Ælfgifu
3e ex matre Eadgifu: Eadmund, Edburga, Eadgifu, Eadred

"Eadwardum" een jongere zoon van King Alfred´s bij Queen Ealswith. (Chronica, Magistri Rogeri de Houedene
I, p. 41)
"Edward/Eadweard filius regis" ondertekende charters van King Alfred ind 871 en 892. (S 356, S 348 en S 355)
Eadweard rex" ondertekende een charter van King Alfred in 898 dat hij was gekroond terwijl zijn vader nog leefde. (S 350)

Edward de Oudere (871-924) was koning van Engeland van 899 tot 924. Hij was de zoon van Alfred de Grote, die hij opvolgde na diens dood. Zijn opvolging werd betwist door zijn neef Ethelwold, die zich had aangesloten bij de Denen in Northumbria en East Anglia. De dood van Ethelwold in 902 maakte een eind aan deze strijd.
Edward was een uitstekend miltair leider en wist het Deense gebied met geweld en geduld terug te brengen onder Engelse heerschappij. In 901 begon hij zijn strijd met de Denen (Vikingen) en versloeg in 906 een grote strijdmacht die Kent en Essex was binnengevallen. In 907 werd een vrede bereikt met de Denen in East Anglia en York. In 910 versloeg hij de Denen in het noorden en wist daamee heerser te worden over het grootste deel van Engeland.
Edward trouwde tweemaal en kreeg vele kinderen. Nadat zijn zoon en opvolger Ethelweard na een koningschap van slechts 16 dagen overleed, werd deze opgevolgd door de waarschijnlijk buitenechtelijke zoon van Edward Athelstan. Twee andere zoons, Edmund en Edred, bestegen eveneens de troon.

Streed gedurende bijna zijn gehele regering tegen de Denen (tot de Noormannen behorend), daarin bijgestaan door zijn zwager Aethelred en na diens dood (911) door zijn zuster Aethelfled, Aethelreds weduwe. Na 918 begon het Angelsaksische tegenoffensief. Aethelfled overleed in 918, maar Eduard zette de strijd voort. Eduard had Wessex, Kent en Sussex geërfd en Mercia, Essex en East Anglia veroverd, terwijl hij zich als opperheerser over Schotland, Wales en Northumbria deed erkennen

1. The Lineage and Ancestry of H.R.H. Prince Charles, Prince of Wales Edinburgh, 1977., Gerald Paget, Reference: I 6
2. The Oxford Illustrated History of the British Monarchy, Oxford, 1988., John Cannon, Ralph Griffiths, Reference: 49 biography
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 1-16.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233-38.
5. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCCXXXIX.
6. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), [M24].
7.C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 382, genealogy table 11, England 802-1066, (a) the House of Wessex, 802-1066
8. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. .M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
13. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
Hij trouwde (2) met Eadgifu (Edgiva) (ovl. 968).
Hij trouwde (1) met
2097331 Aelfleda van Mercia, geboren omstreeks 890. Aelfleda is overleden in 918, ongeveer 28 jaar oud.
Notitie bij Aelfleda: Aelfleda van Wessex Engeland Bernicia

1. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Reference: 189
2. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCCCXXXIX.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 376-38.
5. Alfred P. Smyth and D. P. Kirby Ann Williams, A Biographical Dictionary of Dark Age Britain: England, Scotland and Wales, c. 500-c. 1050 (London: Seaby, 1991), p.6.
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
7. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Eadgyfu van Engeland (zie 1048665).
II. Eadgyth van Wessex, geboren omstreeks 912. Eadgyth is overleden op 26 januari 946, ongeveer 34 jaar oud.
Notitie bij Eadgyth: Eadgyth van Wessex

Vader Edward I ´the Elder´, King of England 899-925, geb. ca. 871
Moeder Elfleda / Aelflaed

1. The Lineage and Ancestry of H.R.H. Prince Charles, Prince of Wales Edinburgh, 1977., Gerald Paget, Verwijziging: I 6
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 321-35.
3. Mike Ashley, British Kings & Queens, page 473.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 45-17.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 432-433, genealogy table 12, the Saxon and Franconian Dynasties.
6. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
7. S. Fischer-Fabian, Die deutschen Cäsaren: Ottonen, Salier, Staufer; Ihr Leben und ihre Welt in Text und Bild (Stuttgart, Hamburg, u. München: Deutscher Bücherbund GmbH & Co., 1977), pg. 91, Stammtafel der Ottonen und Salier.
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 3. Marburg, 1953 (1965)
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
10. W.Glocker: Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Boehlau, Koeln u.a., 1989
11. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
12. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 3. Marburg, 1980
14. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
15. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
16. ESNF 1.1 Tafel 10 1998
Eadgyth trouwde met Otto I "De Grote" koning, keizer, van Saksen. Zie 1048788 voor persoonsgegevens van Otto.
2097334 Dietrich van Westfalen. Dietrich is overleden op 8 november 917.
Notitie bij Dietrich: Dietrich van Westfalen

De naam van de vader van Dietrich is niet bekend. De moeder van "Thietrici comitis" heette "abbatissa Mahthild" en was abdis te Herford. (Vita Mathildis Reginæ 2, MGH SS IV, p. 285)

"Thiadrici" de vader van koningin Mathilde, en zijn familie "stirpis (stamde af) van "magni ducis Widukindi" (Widukindi Res Gestæ Saxonicæ I.31, MGH SS III, p. 431)

De vader van koningin Mathilde wordt "Thietricus" genoemd in de Vita Mathildis Reginæ. (Vita Mathildis Reginæ 2, MGH SS IV, p. 285)
Hij trouwde met
2097335 Reinhilde van Denemarken.
Notitie bij Reinhilde: Reinhilde van Denemarken

De vrouw van Theoderich wordt genoemd "Reinhildam, Danorum Fresonumque germine procreatam" (Vita Mathildis Reginæ 2, MGH SS IV, p. 285)

De Europäische Stammtafeln vertellen dat Reinhild, dochter was van Gotfrid de Deen en zijn vrouw Gisela , waarschijnlijk op grond van de beschrijving in de Vita Mathildis. (ES II 104)
Er bestaat inderdaad het volgende: Het huwelijk in 882 van "Gisla filia Hlotharii" en "rex Godofridus Nordmannorum" (Reginonis Chronicon 882, MGH SS I, p. 593) Maar de chronologie is niet zo best. De geboortedatum van Mathilde van Ringelheim moet dan naar voren geschoven worden.

Huwelijk van "Gotafrid Nordmannus qui superiore anno fuerat baptizatus" en "Hugone Hlutharii filio eiusque sororem" in 883 (Annales Fuldenses, Pars Quarta, 883, MGH SS I, p. 398) Godfried zou een zoon zijn van Harald Klak de Deen.

Een goede hypothese is wel : Regenhild, [zuster van Bovo bisschop van Chalons-sur-Marne, dochter van ???-].Deze zuster van Bovo was Frederuna, de vrouw van Karel III "de eenvoudige" koning van de Franken.
Een dochter van Dietrich en Reinhilde heette ook Frederuna.
K. A. Eckhardt heeft in 1963 een these opgesteld die door meerdere historici is overgenomen, waarin bisschop Bovo van Chalons-sur-Marne (ca. 915/16-947) een broer van Mathilde de echtgenote van van Heinrich I is.
Bisschop Bovo was, zoals uit twee stukken van Karel de Eenvoudige blijkt, een broer van Karels op 10 februari 917 gestorven echtgenote Frederuna. Flodoard von Reims in zijn annalen van het jaar 956 deelt mee dat Bovo een "clericus Transrhenensis Berengar als nepos had, die in 956 tot bisschop van Cambrai benoemd werd en volgens (Gesta Episcoporum Cameracensium I,80 , MGH SS VII, p. 431) "ex nobili parentale Germaniae" en "Ottonis imperatoris proxime consanguineus (nauw verwant)".
Eckhardt trok hieruit de conclusie: "Als een neef van bisschop Bovo van Chalons en ook zijn zuster koningin Frederuna van Frankrijk, met Otto I nauw verwant waren, dan blijft genealogisch er geen andere mogelijkheid dan dat de moeder van Otto I, Mathilde een zuster van bisschop Bovo en koningin Frederuna was, (Frederuna is dus ook met Mathildes zuster Friderun te identificeren), en dat een deel van de ouders van de "ex nobili parentale Germaniae" stammende bisschop Berengar ook tot de groep zusters hoorde. Waarschijnlijk was Berengar, net als bisschop Dietrich von Metz, een zoon van graaf Eberhard en Amalrada, de zuster van Mathilde.

Cod. sangall. col. 265: Heinrich, Mathilt, Otto, Heinrich, Prun, Kerbrich, Aduui, Kysilbert, Thieterich, Reginhilt, Otoo, Amalrat, Perechtheid, Fridirun, Pia omnesque debitores eius.
"Thieterich, Reginhilt, *, Oto, Amalrat, Perectheid, Friderun, Pia", onmiddellijk na een lijst van de familieleden van Heinrich I Koning van Duitsland en zijn echtgenote, die zonder twijfel verwijst naar de ouders en zusters van Mathilde van Ringelheim. "Oto" is nog verder niet geïdentificeerd. (Piper, P. (ed.) (Berlin) Libri confraternitatum Sancti Galli, Augiensis, Fabariensis (Berlin), p. 84)

Ook: "Amelrada" de vrouw van "comite Everardo", en zuster van "Mathildis reginæ…filiæ Thiadrici ducis" duidt hier op. (Vita Domni Deoderici Episcopi Maioris I, MGH SS IV, p. 464)
En: "25 mei" het overlijden van "Bia soror regine Mahtildis" (Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Merseburg.)
8 Kal. Iun. Bia soro reginae Mathildis (Necrol. Fuld. mei 971 ??)
Of: "4 Id. Ian. Friderun soro Mahthild reginae" (Brower Ann. Trev. i, 470, Leibnitii ann. iomp. II, 240)
Of: "Fridarum comitissa et ancilla Christi II Id. Ianuar" (Necrol. Fuld. Mei 971)

Het overlijden van "Reinhild mater regine Mahtildis" op "11 mei" (Althoff, G. (ed.) (1983) Die Totenbücher von Merseburg, Magdeburg und Lüneburg (Hannover), Merseburg)

1. Schwennicke Detlev: Tafel 6 "Europäische Stammtafeln Neue Folge Band I. 1"
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Ringelheim (Westfalen) (zie 1048667).
2097576 Hendrik I ( de Vogelaar), hertog, koning van Duitsland van Saksen (dezelfde als 1048666 in generatie 21).
Hij trouwde met
2097577 Mathilde van Ringelheim (Westfalen) (dezelfde als 1048667 in generatie 21).
2097578 Rudolf II koning van Bourgondie, geboren omstreeks 900. Rudolf is overleden op 11 juli 937, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie bij Rudolf: Rudolf II koning van Bourgondië

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Référence: II 23
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Référence: III 736 1989
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 175-35.
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
6. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
7. O.Posse : Die Wettiner.. Leipzig, 1897/1994
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XII, Tafeln 23. Marburg, 1992
9. J.L.M.Eggen van Terlan:F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
10. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
Hij trouwde met
2097579 Bertha van Zwaben, geboren omstreeks 907. Bertha is overleden op 2 januari 961, ongeveer 54 jaar oud.
Notitie bij Bertha: Bertha van Zwaben

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Référence: II 23
2. Die Nachkommen Karls des Grossen 1995, Neustadt an der Aisch , Erich Brandenburg, Référence: tafel 1
3. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 276.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 345-37.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 23. Marburg, 1953 (1965)
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. O.Posse : Die Wettiner.. Leipzig, 1897/1994
9. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XII, Tafeln 23. Marburg, 1992
12. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. F. Graf Wilzek, F.J. v.H"aussler, H. v.Haelm: Die Ahnen des Reichsgrafen Dr. Ferdinand v.Wilczek. Hermann B"ohlaus Nachf., Wien, K"oln, Graz, 1983
14. A.Wolf: K"onig f"ur einen Tag: Konrad v.Teck. Kirchheim u.Teck, 1993
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Conrad III van Bourgondie (zie 1048806).
II. Aelis (Adelheid) van Bourgondie (zie 1048789).
2097612 Rudolf II koning van Bourgondie (dezelfde als 2097578).
Hij trouwde met
2097613 Bertha van Zwaben (dezelfde als 2097579).
2097614 Lodewijk IV van West-Francie (van Overzee) (dezelfde als 524332 in generatie 20).
Hij trouwde met
2097615 Geberga van Saksen (dezelfde als 524333 in generatie 20).

Generatie 23 (edeloudgrootouders)

4194312 Boudewijn I "de IJzeren Arm" van Vlaanderen. Boudewijn is overleden in 879 in Arras. Hij is begraven in abdij van Saint-Bertin.
Notitie bij Boudewijn: Boudewijn I "de IJzeren Arm" van Vlaanderen Markgraaf van Vlaanderen 858-879

Kinderen met Judith: Karel, Boudewijn, Raoul, NN dochter, Gunhild

"Balduinum Ferreum" zoon van "Audacer" (Genealogia Comitum Flandriæ Bertiniana, MGH SS IX, p. 305)
(Ook in Lamberti Genealogia Comitum Flandriæ 1, MGH SS IX, p. 309)

"Balduvinus, filius Audacri" gestorven in 879 (Annales Blandinienses 879, MGH SS V, p. 24)

Na vervallenverklaring van zijn graafschap wegens schaking opnieuw aangesteld tot graaf in de gouwen Vlaanderen, Waas en Gent 864, abt van de St. Pietersabdij te Gent 870, toezichthouder-raadgever van kroonprins Lodewijk 877.

Bijgenaamd met de ijzeren arm of de IJzeren (gest. 879), Karolingisch gouwgraaf in West-Francië onder Karel de Kale, is stamvader van het geslacht van de graven van Vlaanderen. In 862 schaakte hij de dochter van Karel de Kale, Judith, en verkreeg door bemiddeling van paus Nicolaas I toestemming van de koning voor het huwelijk (863). Als ´s konings schoonzoon werd hij graaf-ambtenaar over verscheidene pagi (gouwen) tussen Schelde en Noordzee, met name de pagi Gandensis (Gent), Wasiae (Waas), Tarvannensis (Terwaan), wellicht ook over de pagi Flandrensis (Vlaanderen, d.i. de kuststreek tussen IJzer en Zwin) en Rodanensis (Rodenburg, thans Aardenburg). In 864 sloeg Boudewijn een landingspoging van de Noormannen op de kust af. Zijn overlijden werd het sein voor de grote Noormanneninvallen in Vlaanderen (879 - 883).

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: II 9, 12
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 235.
3. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol 9, pg. 336.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 235-38
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France
6. Peter Townend, editor, Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
7. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 309, Dec 862
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 6. Marburg, 1998
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 5. Marburg, 1984
13. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
14. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Hij trouwde in 863 met de 18 of 19-jarige
4194313 Judith van Frankrijk, geboren in 844. Judith is overleden na 879, minstens 35 jaar oud.
Notitie bij Judith: Judith van Frankrijk

"Iudith et Hildegardim, Hirmintrudim et Gislam" als de vier dochters van "Karolus imperator…ex Hyrmentrudi regina" en Judith huwde "Balduinus comes" ( Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)
Huwelijk in 862 van "Balduinus, Odacri filius" en "Iudith, Caroli regis filiam" (Annales Elnonenses Minores 862, MGH SS V, p. 19)

"Iudith vidua Adelbaldi regis Anglorum, filia Karoli Calvi regis Francorum" als de echtgenote van "Balduinum Ferreum". ( Lamberti Genealogia Comitum Flandriæ 1, MGH SS IX, p. 309)

Eerder gehuwd met Ethelwolf, koning van Wessex, en na diens dood in 858 zijn zoon Ethelbald.
"Iuthittam, Karoli Francorum regis filiam" huwde "Æthelbald filius eius [=Æthelwulfo rege]" na de dood van haar eerste man (cum magna ab omnibus audientibus infamia" ( Asserii Gestis Ælfredi MGH SS XIII, p. 121)

"Balduini comitis et Iudita…Karoli regis filia, Edilvulfo regi Anglorum qui et Edelboldus in matrimonium" (Flodoardus Remensis Historia Remensis Ecclesiæ III.12, MGH SS XXXVI, p. 218)

844 - na 879), koningin van Wessex, daarna gravin van Vlaanderen, dochter van Karel de Kale, koning van West-Francië, huwde in 856 Ethelwolf, koning van Wessex, en na diens dood in 858 zijn zoon Ethelbald. In 860 stierf Ethelbald en werd Judith te Senlis door haar vader onder bewaking gesteld. Met behulp van haar broer, de latere Lodewijk II de Stotteraar, werd zij in dat jaar geschaakt door Boudewijn I van Vlaanderen. Er volgde een tijd van omzwervingen, terwijl te Rome de banvloek over het paar werd uitgesproken. Nadat Judith en Boudewijn zich met de kerk hadden verzoend, schonk paus Nicolaas I hun zijn bescherming. Uit vrees voor een bondgenootschap tussen Boudewijn en de Noormannen verzoende ook Karel de Kale zich in 862 met hen beiden, waarna het wettige huwelijk te Auxerre werd gesloten. Uit dit huwelijk werden twee zoons geboren, Raoul en de latere Boudewijn II van Vlaanderen.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: II 12
2. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Reference: 189
3. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Reference: 756, 555
4. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), pg. 316
5. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Princes, table CCXVI.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 308, vers 844.
7. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
8. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix
9. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France,
10. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 6. Marburg, 1998
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 5. Marburg, 1984
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. ESNF 1.1 Tafel 6
Kind uit dit huwelijk:
I. Boudewijn II (The Bald) van Vlaanderen (zie 2097156).
4194314 Alfred (De Grote) van Engeland, geboren omstreeks 849 in Wantage, Berkshire. Alfred is overleden omstreeks 899, ongeveer 50 jaar oud. Hij is begraven in Winchester Cathedral, later Hyde Abbey, Winchester.
Notitie bij Alfred: Alfred (De Grote) van Engeland

Kinderen: Asser noemt "Ethelfled de oudste…Edward…Ethelgiva…Ethelwitha and Ethelwerd en daarbij die kinderen die vroeg stierven, waaronder Edmund" (Asser, Annals of the Reign of Alfred the Great,, p. 25)

Asser verhaalt over de geboorte in 849 of Alfred, zoon van King Æthelwulf, te Wantage in Berkshire. (Asser, Annals of the Reign of Alfred the Great, p. 2)
"Ælfred filius regis"
"Ælfred rex" ondertekende een charter van "Æthelred dux et patricius gentis Merciorum" in 887. (S 217)
Alfred overleden: 26 oct 899 (Anglo-Saxon Chronicle, A, D and E, 901 [899])

Alfred de Grote (848 of 849 — 899) was koning van Engeland (Wessex) van 871 tot 899. Hij was de vierde zoon van koning Ethelwulf en diens eerste vrouw Osburh, en de opvolger van zijn broer Ethelred I, nadat die was gesneuveld in de strijd tegen de Denen.
Bijzonderheden over zijn leven zijn bekend gebleven van het werk van de Welshman Asser, die als zijn biograaf kan worden gezien.
Alfred slaagde er voor korte tijd in vrede te sluiten met de Denen, maar na enkele jaren hervatten zij hun aanvallen. Alfred wist hen in 878 te verslaan, en sloot met Guthrum, de Deense leider, een verdrag (Treaty of Wedmore), en gaf hen een gebied in het noord-oosten van Engeland (Danelaw).
Alfreds militaire successen waren grotendeels te danken aan een legerhervorming waarbij het Angelsaksische leger (fyrd) in twee contingenten werd verdeeld die elkaar aflosten.
Hij voerde diverse bestuurlijke en juridische vernieuwingen door die het land zeer ten goede kwamen, ook op economisch gebied. Hij deelde zijn grondgebied op in shires (graafschappen) die hij onder het toezicht plaatste van een earl. Hij benoemde ook ´sheriffs´ die zijn gezag ter plaatse moesten controleren. De witangemot, een vergadering van de rijksgroten, besprak de staatszaken en moest uit de nakomelingen van Alfred een opvolger kiezen. Hij bevorderde het onderwijs, onder andere door het stichten van een invloedrijke hofschool. Ook op cultureel gebied was Alfred actief. Al deze kwaliteiten bijeen bezorgden hem de bijnaam de Grote.
Zelf werkte de koning ook als schrijver en vertaler. Hij was onder andere mede-vertaler van Cura pastoralis van paus Gregorius de Grote, De consolatione philosophiae van Boethius, Soliloquies en Confessiones van Augustinus en Historiae Adversus Paganos Libri Septem van Orosius. Ook stimuleerde hij een verkorte Engelstalige versie van Beda´s Historia ecclesiastica en hij droeg bij aan de verspreiding van het grote historische werk de Anglo-Saxon Chronicle. Tevens een belangrijk werk van hem was zijn wetboek, dat als eerste in Europa in de volkstaal werd geschreven.
Alfred stierf op 26 oktober van (naar men nu aanneemt) het jaar 899. De oorzaak van zijn dood is onbekend. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Edward de Oudere.

1. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973
2. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700 7th Edition, 1992, Frederick Lewis Weis, Verwijziging: 2
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
4. Frederick Lewis Weis Th.D., The Magna Charta Sureties, 1215, page 189.
5. Mike Ashley, British Kings & Queens, page 319.
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
7. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
8. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
10. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
11. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Hij trouwde, ongeveer 19 jaar oud, in 868 in Winchester met de ongeveer 16-jarige
4194315 Ealhswith van Mercia, geboren omstreeks 852. Ealhswith is overleden in 904, ongeveer 52 jaar oud. Zij is begraven in Winchester, St Mary´s Abbey, later Winchester Cathedral.
Notitie bij Ealhswith: Ealhswith van Mercia

Asser verhaalt van het huwelijk in 868 van Alfred en "een adellijke dame uit Mercia, dochter van Athelred genoemd Mucil earl of the Gaini…[en] Edburga uit het koninklijk huis van Mercia. (Asser, p. 11)

"Ealhswith mater regis" ondertekende een charter van koning Edward uit 901. (S 363)

Een melding van haar dood (Anglo-Saxon Chronicle, A, 905 [904], C, 902, and D, 905)

Een Merciaanse edelvrouwe, dochter van Æthelred Mucil "the Great", Ealdorman van Gainas en zijn vrouw Eadburgh uit het koninklijk huis van Mercia. Door dit huwelijk leefden de goede betrekkingen tussen Wessex en Mercia weer op; en voorzag Alfred van een krachtig bondgenootschap ten noorden van de Theems. Stichtte het convent van St Mary´s in Winchester.

1. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Verwijziging: 189
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor
3. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. Frederick Lewis Weis Th.D., The Magna Charta Sureties, 1215, page 189.
6. Mike Ashley, British Kings & Queens, page 319.
7. Genealogisches Handbuch des Adels - Gr"afliche H"auser, Vol.15. Limburg/Lahn, 1997
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
10. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, 555
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Aefthryth (Elfrida) van Wessex (zie 2097157).
II. Edward I the Elder, koning van Engeland (zie 2097330).
4194326 Lodewijk II (de Stamelaar) van West-Francie, geboren op 1 november 846. Lodewijk is overleden op 10 april 879 in Compiègne, 32 jaar oud. Hij is begraven op 11 april 879 in Compiègne (klooster Notre-Dame).
Notitie bij Lodewijk: Lodewijk II (de Stamelaar) van West-Francië

Kinderen1e ex matre Ansgardis: Louis, Gisela, Carloman, Hildegard
2e ex matre Adelheid: Ermentrud, Karel

Hludovicus rex genuit Hludovicum et Karlomannum et Hildegardim ex Ansgardi vocata regina, Karolum quoque postumum et Irmintrudim ex Adelheidi regina." (Witgeri Genealogia Arnulfi Comitis, MGH SS 9: 303)

"Hludovicum Karolum Karlomannum et Hlotharium" de vier zonen van "Karolus imperator…ex Hyrmentrudi regina" (Genealogiæ Comitum Flandriæ, Witgeri Genealogica Arnulfi Comitis MGH SS IX, p. 303)

Na de dood van zijn vader werd hij tot koning gekroond op 8 december 877 door Hincmar, aartsbisschop van Reims
"... 6. Idus Decembris ... consecratus et coronatus est in regem Hludowicus ab Hincmaro Remorum episcopo." (Ann. Bertin., s.a. 877, 138)

Overleden "879 III Id Apr…apud Compendium…palatium" "Hludowicus Karoli regis filius" , in dezelfde plaats begraven. (Gesta quorundam regum Francorum 879, MGH SS I, p. 392) en (Annales Fuldensium Pars Tertia, auctore incerto 879, MGH SS I, p. 392)

In 856 had zijn vader hem laten verloven met een dochter van de Bretonse koning Erispoé, en gaf hem het hertogdom Maine, maar de bruiloft vond nooit plaats. "Karlus rex cum Respogio Brittone paciscens, filiam eius filio suo Ludoico despondet, dato illi ducatu Cenomannico usque ad viam quae a Lotitia Parisiorum Cesaredunum Turonem ducit." (Ann. Bertin., s.a. 856, 46)

Door zijn vader aangesteld tot koning in Maine 856 en, als gedesigneerd opvolger, tot (onder-)koning van Aquitanië 867; gaat zodra hij de dood van zijn vader heeft vernomen tal van kloosters, graafschappen en domeinen wegschenken om aanhang te winnen, wat de koninklijke macht natuurlijk verkleint en bijna tot een burgeroorlog leidt met de uit Italië terugkerenden; wordt na bemiddelend optreden van aartsbisschop Hincmar van Reims door deze gekroond, Compiègne 8.12.877; wordt ook door paus Johannes VIII gekroond (met uitzicht op een latere keizerskroning in Rome), Troyes 7.9.878; bevestigt op een samenkomst met zijn neef Lodewijk de Jonge van Oost-Francië het verdrag van Meersen te Voeren (Fouron) 1.11.878; bereidt (voordat een verdergaande samenwerking met de overige Karolingische vorsten wordt bereikt) een veldtocht voor tegen het opstandige zuiden van zijn rijk, doch ziekelijk als hij is overlijdt hij.

1. Gens Nostra Verwijziging: 1968
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 100
3. Gens Nostra 1991, blz 647
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 313.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), France, b..
6. Pierre Riché, The Carolingians: A Family Who Forged Europe (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pg. 211.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 12. Marburg, 1953 (1965)
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. ESNF 1.1 Tafel 6
Hij trouwde met
4194327 Adelheid van Parijs, geboren omstreeks 855. Adelheid is overleden na 9 november 901, minstens 46 jaar oud.
Notitie bij Adelheid: Adelheid van Parijs

"Adalheidis" tweede echtgenote van "Hludowicus rex filius Caroli" nadat deze zijn eerste echtgenote verstoten had.
Haar huwelijk werd niet erkend door de kerk. De paus weigerde haar samen met haar echtgenoot te kronen in Troyes in 878 omdat het als een onwettig huwelijk werd beschouwd. Ook haar beide kinderen werden als onwettig beschouwd door de kerk.

"Paucis interiectis diebus, Hludowicus rex, filius Caroli, qui Balbus appellabatur, eo quod impeditioris et tradioris esset eloquii, ab hac luce subtractus est. Fuit vero iste princeps vir simplex ac mitis, pacis, iustitiae et religionis amator. Habuit autem, cum adhuc iuvenilis aetatis flore polleret, quandam nobilem puellam nomine Ansgard sibi coniugii foedere copulatam, ex qua duos liberos suscepit elegantis formae ac ingentis animi virtute praestantes: horum unus Hludowicus, alter Carlomannus vocabatur. Sed quia hanc sine genitoris conscientia et voluntatis consensu suis amplexibus sociaverat, ab ipso patre ei postmodum est interdicta, et interposito iurisiurandi sacramento, ab eius consortio in perpetuum separata. Tradita est autem eidem ab eodem patre Adalheidis in matrimonium, quam gravidam ex se reliquit idem rex cum obiret; quae tempore pariendi expleto, enixa est puerum, cui nomen avi imposuit, eumque Carolum vocitari fecit." (Regino, s.a. 878, MGH SS 1: 590)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 106
2. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 7.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 350-38.
4. Pierre Riché, The Carolingians: A Family Who Forged Europe (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pg. 211, 878.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
7. ESNF 1.1 Tafel 6
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Ermentrud van de Westfranken (zie 2097163).
II. Karel III ( de Eenvoudige ) van West-Francie (zie 1048664).
4194634 Lotharius I van Midden Francie, geboren in 795. Lotharius is overleden op 29 september 855 in Prum, Eifel, 59 of 60 jaar oud.
Notitie bij Lotharius: Lotharius I van Midden Francië

"Hlutharius, Pippinus, Hludowicus" zonen van keizer Lodewijk I & zijn vrouw Ermengard. (Thegani Vita Hludowici Imperatoris 4, MGH SS II, p. 591)
"Ludewicus imperator" gaf "filio suo Lothario regnum Langobardorum" in 822. (Annales Xantenses 822, MGH SS II, p. 224)

Keizer Lotharius trad toe tot het "monasterium Proneæ in Arduenna", werd de kruin geschoren, en stierf "IV Kal Oct" en werd begraven in het klooster.(Annales Bertiniani II 855)
Het overlijden "855 III Kal Oct" van "Lotharius imperator" (Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219)

Over de broederstrijd die ontstond na het overlijden van Lodewijk de Vrome vinden we iets terug in Regesta Historiae Westfaliae dl. 1, 841. Hierbij worden Lotharius, Lodewijk en Karel genoemd.
Er wordt hierbij verwezen naar Annales Bertin. 1. c. p. 437. Nithardi histor. ap. Pertz. Scriptor. T. II. p. 667. en Annal. Xant. ibid. p. 247.

(795 - klooster Prüm 29 sept. 855), Rooms-Frankisch keizer van 840 tot 855, oudste zoon van Lodewijk de Vrome, werd reeds in 817 door zijn vader als mederegent en opvolger aangewezen. Van 822 af bestuurde hij in het bijzonder Italië. Toen zijn vader de beschikkingen van 817 ten behoeve van een later geboren zoon Karel trachtte te veranderen, leidde dat vanaf 829 tot herhaalde opstanden van Lotharius en zijn broers Lodewijk en Pippijn. Na de dood van Lodewijk de Vrome trachtte Lotharius als keizer de opperheerschappij over zijn broers te handhaven, wat tot strijd tussen de broers onderling leidde, totdat na Lotharius´ nederlaag bij Fontenoy (841) hij bewilligen moest in het Verdrag van Verdun (843), waarbij hij behalve de keizerstitel slechts Midden-Francië verwierf. Wegens de onverdedigbaarheid van dit gebied oefende Lotharius er weinig gezag over uit. Toen hij in 855 ernstig ziek werd, verdeelde hij daarom zijn rijk onder zijn zoons: Lodewijk II verkreeg Italië en de keizerstitel, Karel Opper- en Neder-Bourgondië en Lotharius II het noordelijkste stuk.
Verdrag van Verdun, een in aug. 843 gesloten overeenkomst tussen de drie kleinzoons van Karel de Grote, zoons van Lodewijk de Vrome. Hierbij werd het Frankische Rijk verdeeld: het Oost-Frankische Rijk kwam aan Lodewijk de Duitser, Midden-Francië aan Lotharius en West-Francië aan Karel de Kale. Opzet van het verdrag was ieder van de drie een gelijk aantal koninklijke domeinen toe te delen; Oost-Frankenland en West-Frankenland zijn de basis geworden voor resp. het latere Duitsland en Frankrijk. Midden-Francië werd in 870 (Verdrag van Meerssen) en 880 (Verdrag van Ribémont) opnieuw verdeeld.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 76
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 183.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 25-42, 302-40.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 140-15.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
6. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
9. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), pg. 224, from Annales Xantensis.
10. GN1991p510.11. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
11. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
13. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
14. ESNF 1.1 Tafel 4
Hij trouwde, 25 of 26 jaar oud, in 821 in Thionville, Moselle met
4194635 Irmgard van Tours. Irmgard is overleden op 20 maart 851. Zij is begraven in Klooster Erstein bij Strasbourg.
Notitie bij Irmgard: Irmgard de Tours

Dochter van Hugo van Tours en Ava.
Zij stichtte het klooster Erstein in de Elzas in 849.

De echtgenote van Lotharius is "filiam Hugi comitis, qui erat de stirpe cuiusdam ducis nomine Etih" en wordt verderop "Irmingarda" genoemd. (Thegani Vita Hludowici Imperatoris 28 and 29, MGH SS II, p. 597)
In 821 het huwelijk van "Ludewicus imperator…filio suo Lothario" en "Ermingardam filiam Hugonis comitis Turonicorum" (Annales Xantenses 821, MGH SS II, p. 224)

Het overlijden in 851 van "imperatrix…Irmingard, coniunx Lotharii imperatoris" (Annales Xantenses 851, MGH SS II, p. 229)
Het overlijden in 851 van "Irmingard regina" (Annales Formoselenses 851, MGH SS V, p. 35)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 76
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 183.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 352-41.
4. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
7. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), pg. 236, from Annales Xantensis.
8. GN1991 p510.
9. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
13. ESNF 1.1 Tafel 4
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Irmingard van Midden Francie (zie 2097317).
II. Lotharius II koning van Lotharingen, geboren omstreeks 835. Lotharius is overleden op 8 augustus 869 in Piacenza, ongeveer 34 jaar oud.
Notitie bij Lotharius: Lotharius II van Lorraine

"Hludowicum, Hlotharium et Carolum" de drie zonen van keizer Lotharius en zijn vrouw (Reginonis Chronicon 851, MGH SS I, p. 568)

"Lothario rege" wordt genoemd "filio imperatoris Lotharii" ( Folcuini Gesta Abbatum Lobiensium 13, MGH SS IV, p. 61)

Het overlijden "869 Kal Iul" van "Lotharius rex filius eius [=Lotharius imperator]" (Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219)

Zijn wettige vrouw was Teutberga van Arles. Hij liet alleen kinderen na bij zijn concubine Waldrada.
"Hlotharius Waldradam concubinam" Lotharius was van plan haar te huwen in 862 en kroonde haar onder goedkeuring van "Liutfrido avunculo suo et Waltario" (Annales Bertiniani III 862)

Lotharius werd geëxcommniceerd nadat hij zijn vrouw verstoten had ten gunste van Waldrada. (Folcuini Gesta Abbatum Lobiensium 13, MGH SS IV, p. 61)

Koning van 855 tot 869 van het noordelijkste deel van Midden-Francië, het naar hem genoemde Lotharingen, tweede zoon van keizer Lotharius I. Na de dood van zijn broer Karel erfde hij ook nog grote stukken van diens rijk (Opper- en Neder-Bourgondië) (863).

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 90
2. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCXVI.
3. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 183.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 263-39.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
6. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 140-15.
7. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
8. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a..
9. Pierre Riché, The Carolingians: A Family Who Forged Europe (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pg. 177, 860.
10. R. L. Storey, Chronology of the Medieval World, 800 to 1491 (Oxford, England: Helicon Publishing Ltd., 1973), pg. 38.
11. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol. 1, pg. 66.
12. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
13. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
14. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
15. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
16. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 186. Marburg, 1984
17. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
18. ESNF 1.1 Tafel 4
Lotharius ging samenwonen met Waldrada. Zij is geboren omstreeks 840. Zij is overleden in 868, ongeveer 28 jaar oud.
Notitie: Waldrada

"Waldrada…Heberardo comitis consanguinitatis" (Vita Sancti Deicoli 13, MGH SS XV.2, p. 678)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 90
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 183.
3. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
4. Pierre Riché, The Carolingians: A Family Who Forged Europe (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pg. 177, 862.
5. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
8. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
9. ESNF 1.1 Tafel 4
4194660 Alfred (De Grote) van Engeland (dezelfde als 4194314).
Hij trouwde, ongeveer 19 jaar oud, in 868 in Winchester met de ongeveer 16-jarige
4194661 Ealhswith van Mercia (dezelfde als 4194315).

Generatie 24 (edeloudovergrootouders)

8388626 Karel II de Kale, geboren op 13 juni 823 in Frankfurt a.d. Main. Karel is overleden op 6 oktober 877 in Maurienne, 54 jaar oud. Hij is begraven in Klooster Nantua, later St. Denis.
Notitie bij Karel: Karel II de Kale koning, keizer

Gehuwd met Ermentrudis en Richildis
Kinderen met Ermentrudis: Judith, Lodewijk, Karel, Carloman, Lothaire, Hildegardis, Ermentrudis, Gisela, Rotrudis
"Karolus imperator genuit ex Hyrmentrudi regina quattuor filios et totidem filias, id est Hludovicum Karolum Karlomannum et Hlotharium + Iudith quoque et Hildegardim, Hirmintrudim et Gislam." ( Witger, Genealogia Arnulfi Comitis, MGH SS 9: 303)

Geboorte van "Karolus filius Ludowici" in Frankfurt "Idus Iun 824. (Annales S. Benigni Divionensis 824, MGH SS V, p. 39)
"823. Id. Iun. natus est Karolus filius Iudith." (Annales Weissemburgensis, MGH SS 1: 111)
Karel als zoon van zijn vader bij zijn tweede vrouw. (Thegani Vita Hludowici Imperatoris 35, MGH SS II, p. 597)

Het overlijden van "Karolus imperator Prid Non Oct 877" (Annales S. Benigni Divionensis 877, MGH SS V, p. 39)
"Carolus vero febre correptus, pulverem bibit, quem sibi nimium dilectus ac credulus medicus suus Iudaeus nomine Sedechias, transmisit, ut ea potione a febre liberaretur; insanabili veneno hausto, inter manus portantium, transito monte Cinisio, perveniens ad locum qui Brios dicitur, misit pro Richilde quae erat apud Moriennam, ut ad eum veniret, sicut et fecit. Et 11. die post venenum haustum in vilissimo tugurio mortuus est 2. Nonas Octobris." ( Ann. Bertin., s.a. 877, 136-7)

Over de broederstrijd die ontstond na het overlijden van Lodewijk de Vrome vinden we iets terug in Regesta Historiae Westfaliae dl. 1, 841. Hierbij worden Lotharius, Lodewijk en Karel genoemd.
Er wordt hierbij verwezen naar Annales Bertin. 1. c. p. 437. Nithardi histor. ap. Pertz. Scriptor. T. II. p. 667. en Annal. Xant. ibid. p. 247.

Vormt reeds vanaf 829 het middelpunt van handelen van zijn ouders om hem (in strijd met de als definitief bedoelde Ordinatio Imperii) een eigen rijk te bezorgen; door zijn vader tot koning gekroond en aangesteld tot hertog van Maine, Quierzy sept. 838 en van Aquitanië 13.12.838; strijdt na de dood van zijn vader samen met zijn halfbroer Lodewijk de Duitser tegen hun oudste broer Lotharius I, welke zij verslaan bij Fontenoy (bij Auxerre) 25.6.841; verkrijgt West-Francië bij het verdelingsverdrag van Verdun aug. 843; wordt na jarenlang verzet van de aristocratie in het hem toebedeelde rijksdeel alsnog door ´bijna alle´ wereldrijke en geestelijke groten van Aquitanië tot koning gekozen en door de aartsbisschop van Sens gezalfd en gekroond, Orléans 848; weet echter (o.a. door de voortdurende Noormannen-invallen) pas vanaf 860 een zekere consolidering te bereiken; schaart zich van dan af, samen met Lodewijk de Duitser, aan de zijde van Theutberga wier huwelijk met hun neef Lotharius II kinderloos is, wat dus tot een komende verwerving, althans deling van het middenrijk kan leiden; laat zich na de plotselinge dood van Lotharius II (8.8.869) tot koning van Lotharingen wijden Metz 9.9.869, doch moet het oostelijke deel daarvan afstaan aan Lodewijk de Duitser bij het verdrag van Meersen 8.8.870; laat zich na de dood van zijn neef Lodewijk 11 door paus Johannes VIII tot keizer kronen, Rome 25.12.875; geacclameerd door een Italiaanse Rijksverzameling als ´protector et defensor´ (en daarmee feitelijk tot koning) Pavia febr. 876; tracht na de dood van Lodewijk de Duitser (28.8.876) via een bliksemveldtocht naar Aken alsnog het hele middenrijk te verwerven, maar wordt door Lodewijk de Jonge bij Andernach verslagen 8.10.876; treft op een rijksverzameling te Quierzy (waar voor de duur van zijn afwezigheid de erfelijkheid van lenen per cartularium wordt afgekondigd 14.6.877) voorbereidingen om de paus tegen de Saracenen te hulp te komen, maar ziet daartoe in Italië geen kans.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 82
2. Gens Nostra 1991, blz 647
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-39, 250-39.
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
6. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 49-16, 148-15.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a.
8. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
13. ESNF 1.1 Tafel 4
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 1. Marburg, 1984
14. ESNF 1.1 Tafel 6
14. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij trouwde, 19 jaar oud, op 13 december 842 in Quierzy met de 11 of 12-jarige
8388627 Ermentrudis van Orleans, geboren in 830. Ermentrudis is overleden op 6 oktober 869, 38 of 39 jaar oud. Zij is begraven in Saint-Denis.
Notitie bij Ermentrudis: Ermentrudis van Orléans

Dochter van Eudes graaf [d’Orléans] & Engeltrudis

Het huwelijk in 842 van "Ermendrud neptem Adalardi comitis" en "Karolus" in "Carisiacum palatium" (Annales Bertiniani II 842)
"Karolus Carisiacum palatium veniens, Ermendrud, neptem Adalardi comitis, uxorem ducit, ..." (Ann. Bertin., s.a. 842, 29)

"Hirmentrude, dochter van Odo en Ingiltrud" (Nithard IV.6, p. 173)
"Accepit quidem Karolus, uti praefatum est, in coniugio Hirmentrudem, Uodonis et Ingeltrudis filiam et neptem Adelardi." Nithard iv, 6, MGH SS 2: 671

"Karolus in villa Duciaco 7. Idus Octobris certo [nuntio] comperiens, obisse Hyrmentrudem uxorem suam 2. Nonas Octobris in monasterio sancti Dionysii, ubi et sepulta est, exsequente Bosone, filio Buvini quondam comitis, hoc missaticum apud matrem et materteram suam Teutbergam, Hlotharii regis relictam, sororem ipsius Bosonis nomine Richildem mox sibi adduci fecit et in concubinam accepit." (Ann. Bertin., s.a. 869, 107)

"869 II Non Oct in monasterio Sancti Dyonisii" van "Hyrmentrudem uxorem suam [=Karoli]" en haar begrafenis te Saint-Denis. (Annales Bertiniani III 869)
Overlijden "Non Oct" van "Irmentrudis regina uxor Caroli" (Obituaires de Sens Tome I.1, Obituaire de Notre-Dame de Paris, p. 230)
Overlijden "Non Oct" van "Hirmentrudis regina" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 328)

1. Gens Nostra Amsterdam , Verwijziging: 1968 243
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 82
3. Gens Nostra 1991, blz 647
4. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
6. D.C.Jackman: The Konradiner. Klostermann, Frankfurt/Main, 1990
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 1. Marburg, 1984
9. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
10. ESNF 1.1 Tafel 4
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Judith van Frankrijk (zie 4194313).
II. Lodewijk II (de Stamelaar) van West-Francie (zie 4194326).
8388628 Aethelwulf van Wessex, geboren omstreeks 795. Aethelwulf is overleden op 13 januari 858, ongeveer 63 jaar oud. Hij is begraven in Winchester Cathedral.
Notitie bij Aethelwulf: Aethelwulf van Wessex, Koning van Engeland 839-855

Æthelwulf als zoon van Ecgberht. (Anglo-Saxon Chronicle, A, 855)
825 "Egbert koning van Wessex…zond zijn zoon Æthelwulf…en Wulfheard zijn ealdorman naar Kent met een grote legermacht" waar ze koning Baldred verdreven. (Anglo-Saxon Chronicle, E, 823 [825])

Æthelwulf regeerde van 839 tot 856 toen hij troonsafstand deed ten gunste van zijn zoon Æthelbald na teruggekeerd te zijn van een langdurige bedevaart. Hij was onderkoning van Kent 825 - 839 en 856 - 858. Hij was bekend om zijn dapperheid en versloeg 350 viking schepen. Hij verlaagde de belasting en steunde de kerk .

Ethelwulf (ca. 800 - 858) was koning van Wessex van 839 tot 856.
Hij was de oudste zoon van koning Egbert van Wessex. Op zijn verzoek werden zijn vier zoons ieder op hun beurt koning, om te voorkomen dat een te jonge koning op de troon zou komen. Hij bestreed de Denen, die in toenemende mate invallen deden in Engeland. Hij behaalde een grote overwinning, waarschijnlijk bij het huidige Ockley. Ook versloeg hij, samen met Mercia, Cyngen ap Cadell van Wales. Na de dood van zijn vrouw Osburga in 855 ging hij op pelgrimstocht naar Rome, vergezeld door zijn jongere zoon Alfred. Na zijn terugkeer in 856 werd hij afgezet door zijn zoon Ethelbald.
Hij stierf op 13 januari 858 en werd begraven in Winchester.

1. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Reference: 189
2. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700 7th Edition, 1992, Frederick Lewis Weis, Reference: 2
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233-40.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 1-14.
5. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), pg. 316
6. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg 382, genealogy table 11, England 802-1066, (a) the House of Wessex, 802-1066
Hij trouwde met
8388629 Osburga.
Notitie: Osburga

Dochter van Oslac, Thane van het eiland Wight en "Pincerna Regis" of "Grand Butler" van Engeland; die een afstammelinge zou zijn van Wihtgar, een neef van Cerdic die over het eiland Wight in de 6e eeuw. Æthelwulf en Osburga scheidden in 853.

1. Burke´s Guide to the Royal Family London, 1973 , Reference: 189
2. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), pg. 316
3. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg 382, genealogy table 11, England 802-1066, (a) the House of Wessex, 802-1066
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
6. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
Kind uit dit huwelijk:
I. Alfred (De Grote) van Engeland (zie 4194314).
8388652 Karel II de Kale (dezelfde als 8388626).
Hij trouwde, 19 jaar oud, op 13 december 842 in Quierzy met de 11 of 12-jarige
8388653 Ermentrudis van Orleans (dezelfde als 8388627).
8389268 Lodewijk I de Vrome (dezelfde als 16777252 in generatie 25).
Hij trouwde (1) met
8389269 Ermengard d´ Hesbaye, geboren in 780. Ermengard is overleden op 3 oktober 818, 37 of 38 jaar oud.
Notitie bij Ermengard: Ermengard d´ Hesbaye

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 68
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 352-41.
3. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
6. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), pg. 236, from Annales Xantensis.
7. ESNF 1.1 Tafel 4
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Lotharius I van Midden Francie (zie 4194634).
II. Rotrud of Hildegard van Francië, geboren omstreeks 800. Rotrud is overleden na 841, minstens 41 jaar oud.
Notitie bij Rotrud: Rotrud of Hildegard van Francië

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 79
2. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
5. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
6. ESNF 1.1 Tafel 4

Hier is wat verwarring.
Sommigen willen hier nog een generatie tussen plaatsen. Zie hiervoor Gerard d´Auvergne.

Pepijn I Koning van Aquitaine ([797]-Poitiers 13 Dec 838.

"Hlutharius, Pippinus, Hludowicus" zonen van keizer Lodewijk I en zijn vrouw Ermengardis (Thegani Vita Hludowici Imperatoris 4, MGH SS II, p. 591)

Zijn vader zond hem weg om over Aquitaine te regeren in 814. (RFA 814, p. 97)

Onder de Ordinatio Imperii uitgegaan van keizer Lodewijk 817, ontving Pepijn "Aequitaniam et Wasconiam et markam Tolosanam totam, et…comitatos quatuor…in Septimania Carcassensem, et in Burgundia Augustudunensem et Avalensem et Nivernensem" (MGH LL Capitularia regum Francorum 1 and 3, p. 198)

In 838 het overlijde van "Pipinus rex Aquitaniæ, filius Ludovici imperatoris" te "Sanctam Radegundem Pictavis" (Chronicon sancti Maxentii Pictavensis, Chroniques des Eglises d´Anjou, p. 359)
Rotrud trouwde met Gerard d´ Auvergne. Gerard is overleden op 25 juni 841 in Fontenoy (gesneuveld).
Notitie bij Gerard: Gerard d´Auvergne, graaf van ´Auvergne

"Ebroinus…Pictavensis episcopo Flateram…Reginardus comes, Gerardus itidem comes et gener quondam Pippini regis [et] Ratharius…comes Pippini gener" [in 839] (Vita Hludowici Imperatoris 61, MGH SS II, p. 645)

"Gerardus…comes et gener quondam Pippini necnon Ratherius similiter comes Pippini gener" (Vita Hludovici Imperatoris 61, MGH SS II, p. 645)

Sommige auteurs denken dat "zwagers" een betere vertaling is voor"gener" en dat de graven twee dochters van keizer Lodewijk de Vrome huwden. (Auzias, L. (1937) L´Aquitaine carolingienne (778-987) (Toulouse-Paris), p. 93, en Werner (1967) ´Die Nachkommen Karls des Großen bis um Jahr 1000 (1.-8. Generation)´, Karl der Große, IV, p. 447, beiden geciteerd in Settipani (1993), p. 279)
Zie hiervoor Rotrud van Francië.

Generatie 25 (edeloudbetovergrootouders)

16777252 Lodewijk I de Vrome, geboren in 778. Lodewijk is overleden op 20 juni 840 in Bij Ingelheim, 61 of 62 jaar oud. Hij is begraven in Saint-Arnould bij Metz.
Notitie bij Lodewijk: Lodewijk I koning, keizer

Hij vormde een tweeling met Hlothar.

838 Bij een samenkomst in het keizerlijk paleis te Nijmegen in tegenwoordigheid van keizer Lodewijk en zijn zonen Lodewijk en Karel onstaat er een geschil tussen graaf Gozbert en de abt Hrabanus van Fulda. (Regesta Historiae Westfaliae dl. 1)

Overlijden van Lodewijk "in insulam quondam Rheni fluminis prope Ingilenheim XII Kal Iul 840" en begraven "Mettis civitatem…in basilica sancti Arnulfi" (Annales Fuldensium Pars Secunda, auctore Euodolfo 840, MGH SS I, p. 362)

"840 12 Kal Iul" overlijden van "Ludvicus imperator" (Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219)

"XII Kal Jul" overlijden van "Hludowicus imperator in insula Rheni quiæ est sita iuxta palatium Ingelheim" (Libri Anniversariorum et Necrologium Monasterii Sancti Galli, Konstanz Necrologies, p. 462)

"XII Kal Jul" overlijden van "Ludovicus imperator" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 3200

Bijgenaamd: de Vrome (Fr.: Louis le Pieux of Louis le Débonnaire [= lett.: de goedhartige]) (Chasseneuil 778 - Ingelheim 20 juni 840), Frankisch koning en Rooms keizer, regeerde van 814 tot 840. Hij was de derde zoon van Karel de Grote en de enige overlevende bij diens dood. Reeds in 781 was hij koning van Aquitanië en in aug. 813 werd hij door zijn vader tot koning en keizer gekroond. Sindsdien regeerde hij met zijn vader, maar pas na diens dood in jan. 814 alleen. In okt. 816 kroonde paus Stefanus IV hem opnieuw te Reims. Lodewijk stond sterk onder de invloed van de geestelijkheid. De handhaving van de eenheid van het Frankische Rijk ging hem zeer ter harte. Hij vaardigde met dit doel in 817 een constitutie uit, de Ordinatio Imperii. Zijn oudste zoon, Lotharius, werd medekeizer en zou hem opvolgen; de andere zoons, Pippijn en Lodewijk (later: de Duitser), zouden slechts onderkoningen zijn en ondergeschikt aan hun broer. Spoedig ontstonden echter moeilijkheden. Na de dood van zijn eerste vrouw, Irmingard, trouwde Lodewijk in 819 met Judith uit het Beierse geslacht Welf. In 823 werd uit dit huwelijk zijn vierde zoon, Karel (Karel de Kale), geboren. De ambitieuze Judith eiste en verkreeg eveneens een onderkoningschap voor haar zoon. In de lente van 830 stonden de andere zoons tegen hun vader op. Judith werd naar een klooster gezonden; men keerde terug naar de regeling van 817; Lotharius werd de feitelijke keizer en Lodewijk (de Vrome) zijn gevangene. In okt. 830 werd Lodewijk in zijn keizerlijke rechten hersteld en Judith vrijgelaten. Nu volgde een zeer bewogen periode met herhaalde opstanden van de zoons tegen hun vader en tegen elkaar. In 833 werd Lodewijk als keizer afgezet, maar kort daarop weer als zodanig hersteld. In 839 verdeelde hij zijn rijk en gaf aan Lotharius en Karel twee ongeveer gelijke delen aan weerszijden van de Maas, de Saône en de Alpen. De latere Lodewijk de Duitser kreeg slechts Beieren. Hij kwam in opstand, maar Lodewijk overleed, terwijl hij zich gereedmaakte om tegen hem op te trekken, op een eiland in de Rijn, bij Ingelheim. Hij werd begraven te Metz. In 843 verdeelden de twistende zoons het rijk voorgoed onder elkaar bij het Verdrag van Verdun.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 68
2. The Holy Roman Empire, A Dictionary Handbook , Zophy, Verwijziging: biography
3. Gens Nostra 1990, blz 364
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
5. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 10.
6. Gens Nostra 1991, Blz. 508
Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 249.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a.
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table II: De Charlemagne a Philippe le Bon.
9. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, Pedigrees of Charlemagne Descendants, Vol II, Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315
10. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
11. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 11. Marburg, 1953 (1965)
12. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
13. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
14. ESNF 1.1 Tafel 4
14. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
15. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
16. J.L.M.Eggen van Terlan:C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
17. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Hij is weduwnaar van Ermengard d´ Hesbaye (780-818), zie 8389269.
Hij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 819 in Aix-la-Chapelle met de ongeveer 19-jarige
16777253 Judith (Welf) van Beieren, geboren omstreeks 800. Judith is overleden op 19 april 843 in Tours, ongeveer 43 jaar oud. Zij is begraven in Tours (St. Martin).
Notitie bij Judith: Judith (Welf) van Beieren

De tweede echtgenote van Lodewijk. Hun kinderen: Gisela, Karel, NN dochter

In feb 819 huwelijk van "Ludewicus imperator" en "Iudith" (Annales Xantenses 819, MGH SS II, p. 224)
"filiam Hwelfi ducis sui, qui erat de nobolissima progenie Bawariorum…Iudith…ex parte matris…Eigilwi nobilissimi generic Saxonici" als tweede vrouw van Lodewijk (Thegani Vita Hludowici Imperatoris 26, MGH SS II, p. 596)

Lodewijk koos "Huelpi comitis filiam…Judith" als zijn echtgenote in 819 na "inspectis plerisque nobelium filiabus" (Einhardi Annales 819, MGH SS I, p. 206)
"XIII Kal Mai" overlijden van "Judith regina" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 315)
Overlijden in 843 van "Iudhit imperatrix mater Karoli" te Tours

De ambitieuze Judith eiste en verkreeg eveneens een onderkoningschap voor haar zoon Karel. In de lente van 830 stonden de andere zoons tegen hun vader op. Judith werd naar een klooster gezonden. In okt. 830 werd Lodewijk in zijn keizerlijke rechten hersteld en Judith vrijgelaten.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Reference: I 11
2. Gens Nostra Amsterdam , Reference: 1968
3. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCXLII.
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne), a..
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
6. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), pg. 224, from Annales Xantensis.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 11. Marburg, 1953 (1965)
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
10. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
11. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
12. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
14. J.L.M.Eggen van Terlan:W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
15. ESNF 1.1 Tafel 4
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Gisela van Francië, geboren omstreeks 820. Gisela is overleden na 1 juli 874, minstens 54 jaar oud. Zij is begraven in Cysoing.
Notitie bij overlijden van Gisela: (abdij St Calixte)
Notitie bij Gisela: Gisela van Francie

Na de dood van haar echtgenoot woonde zij in Cysoing, waarzij ook begraven is.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 81
2. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 63.
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 146-15.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 185-40.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne),
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
10. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
11. ESNF 1.1 Tafel 4
Gisela trouwde, ongeveer 18 jaar oud, omstreeks 838 met Everhard van Friuli, ongeveer 38 jaar oud. Everhard is geboren omstreeks 800. Everhard is overleden in 864 in Italie, ongeveer 64 jaar oud. Hij is begraven in Cysoing.
Notitie bij Everhard: Everhard van Friuli

In mei 836 was hij voor Lotharus afgezant op de rijksdag in Diedenhofen. Hij bestreed succesvol de invallen van de Slaven in noordoost-Italie en was aanvoerder in de strijd van Beneventum van de Saracenen in 847. Temidden van zijn uitgestrekte bezittingen aan Schelde en Maas stichtte hij in 854 te Cysoing het Calixtus-klooster. In zijn villa Musestre aan de Sille in Trevisto testeerde hij in 863 of 864, kort daarop, in 864 of 866 overleed hij in Italie. Na zijn dood werd hij door zijn zoon Unroch overgebracht naar Cysoing, waar hij als een heilige vereerd werd met als gedenkdag die van zijn deposito (16 dec).

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Verwijziging: 81
2. Gruoninga-18e jr.g. blz.135 (1973)
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 269-39.
4. Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 191-16, circa 815.
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), tableau 5. Hereinafter cited as Capetiens 481-987.
6. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne),
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 188. Marburg, 1984
11. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
II. Karel II de Kale (zie 8388626).
16777256 Egbert van Wessex, geboren omstreeks 773. Egbert is overleden op 4 februari 839, ongeveer 66 jaar oud.
Notitie bij Egbert: Egbert van Wessex Koning van Engeland

Egbert regeerde van 802 tot 839. In 800 toen de macht van Koning Brithric (786 - 802) op zijn einde liep, werd Egbert door het volk geroepen om de regering van Wessex op zich te nemen en geleidelijk aan wist hij alle koninkrijken van de Heptarchie onder zijn invloed te brengen. ( Na de inval van de Angelen en Saxen waren er vele koninkrijkjes onstaan. In de tijd van Egbert waren er 7.)
Zijn heerschappij was lang en glorieus en is gedenkwaardig vanwege de grote overwinningen die hij behaalde op de Denen.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: II 78
2. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700 7th Edition, 1992, Frederick Lewis Weis, Reference: 2
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233-41.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 1-13.
5. Michael Swanton, editor, The Anglo-Saxon Chronicles (5 Upper Saint Martins Lane, London: Phoenix Press, 2000, New Edition), pg. 286.
6. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix.
7. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), pg. 314
8. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
9. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
10. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
12. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
Hij trouwde met
16777257 Redburga.
Notitie: Redburga

Waarvan gezegd werd dat ze een zuster was van de koning van de Franken. Dat zou dan Karel de Grote zijn geweest. Een nicht misschien ?

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: II 78
2. Mike Ashley, The Mammoth Book of British Kings and Queens (7 Kensington Road Church Court, London W8 4SP: Robinson Publishing Ltd., 1998), pg. 314.
3. Burke´s Genealogical and Heraldic History of the Peerage, Baronetage, and Knightage, One Hundred and Fifth Edition (London: Burke´s Peerage Limited, MCMLXX (1970)), pg. xlix
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 1-13.
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band II, Tafel 58. Marburg, 1953 (1965)
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 78. Marburg, 1984
Kind uit dit huwelijk:
I. Aethelwulf van Wessex (zie 8388628).

Generatie 26 (edelstamouders)

33554504 Karel de Grote, geboren op 2 april 742 in Aix-la-Chapelle. Karel is overleden op 28 januari 814 in Aken, 71 jaar oud. Hij is begraven in Aken (Dom).
Notitie bij Karel: Karel de Grote, koning, keizer

Hij had 9 kinderen met Hildegard.

"814 5 Kal Feb" overleden "Karolus imperator" (Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219) (Annales Fuldenses 814 MGH SS I, p. 356)

Karel de Grote, geb. bij Aix-la-Chapelle 2.4.742, gedoopt door Bonefacius aartsbisschop van Mayence; Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9.10.768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28.7.754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot ´patricius Romanorum´, maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25.12.800; laat dan zijn ´patricius´-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: ´Karolus serenissimus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobardorum´; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse ´basileus´ Michael I Rhangabe erkend;
Hij had 4 echtgenotes en 6 concubines.

1. Europäische Stammtafeln Band IV Frank Baron Freytag von Loringhoven 1975, W. K. Prinz von Isenburg
2. Gens Nostra 1990, blz 363
3. Duke of Brabant, King of the Franks 768-814, Holy Roman Emperor 800-814.
4. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, pages 10, 17.
5. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCXVI, CCXVL.
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
7. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
8. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
10. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
11. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
12. ESNF 1.1 Tafel 4, 3
Hij trouwde, ten hoogste 29 jaar oud, vóór 30 april 771 met de ten hoogste 13-jarige
33554505 Hildegard (Houdiard) van Linzgau, geboren in 758. Hildegard is overleden op 30 april 783 in Thionville (Moselle), 24 of 25 jaar oud. Zij is begraven in Metz (Abdij Saint-Arnoul).
Notitie bij Hildegard: Hildegard (Houdiard) e.v. Karel de Grote

Zij vergezelde Karel naar Italië in 773 en 781.

"Tunc obiit domna ac bene merita Hildegardis regina pridie Kal. Mai., quod evenit in die tunc in tempore vigilia ascensionis Domini" (ARF, s.a. 783, 64)

Een afstammelinge van graaf Gottfried ["Quicum in iuventute erat, supradictus imperator desponsavit sibi nobilissimi generis Suavorum puellam, nomine Hildigardam, quae erat de cognatione Gotefridi ducis Alamannorum. Gotefridus dux genuit Huochingum, Huochingus genuit Nebi; Nebe genuit Immam, Imma vero genuit Hiltigardam beatissimum reginam." (Thegan, Vita Hludowici, c. 2, MGH SS 2: 591).

"Hildegardem de gente Suavorum, praecipuae nobilitatis feminam, in matrimonium accepit, de qua tres filios, Karolum videlicet et Pippinum et Ludowicum, totidemque filias, Hruodrudem et Bertham et Gislam, genuit." (Einhard, Vita Caroli, c. 18, MGH SS 2: 453)

"Hic ex Hildegard coniuge quattuor filios et quinque filias procreavit. Habuit tamen, ante legale connuium ex Himiltrude nobili puella filium nomine Pippinum. Natorum sane eius quos ei Hildegard peprit, ista sunt nomina: primus dictus est Karolus, scilicet patris ac proavi vocabulo nuncupatus; secundus item Pippinus, fratri atque avo aequivocus; tertius Lodobich qui cum Hlothario, qui biennis occubuit, uno partu est genitus; ex quibus iam Deo favente minor Pippinus regnum Italiae, Lodobich Aquitaniae tenent."
"Mortua autem Hildegard, rex excellentissimus Karolus Fastradam duxit uxorem. Quae Hildegard apud urbem Mettensium in beati Arnulfi oratiori requiescit. Pro eo denique, quod a beato Arnulfo iam fati reges originem ducerent, suorum ibi carorum defuncta corpora posuere. Nam ibi humatae sunt duae regis Pippini filiae, quarum una Rodthaid, altera Adelaid appellata est; ibi quoque et iunioris regis Karoli duae nihilominus tumulatae sunt natae, scilicet Adelaid det Hildegard; quae Hildegard materno nuncupata nomine, matrem morientum citius subsecuta est. Quarum omnium epitapha a nobis iussu gloriosi Caroli composita, ut de eis liquido lectori satisferet, subter annotare curavi." ( Gesta Episcopum Mettensium, MGH SS 2: 265)

"783 pridie Kal Mai" overlijden van "Hildegardis regina" begraven "iuxta urbem Mettensem(Metz) in basilica apostolorum et beati Arnulfi"(Annales Laurissenses 783, MGH SS I, p. 164)
Zie ook Regesta Historiae Westfaliae dl. 1 R 172 Hildegardis gestorven op hemelvaartsavond 783 (30 april) te Theodone-villa (Thionville).

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 63
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 33A-40, 262-41.
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 182-5.
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 199.
5. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989), pg. 13.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, Capetiens 481-987, tableau 5.
7. Jr. Aileen Lewers Langston and J. Orton Buck, compiler, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants (United States: Order of the Crown of Charlemagne, 1974), Chapter LXXII - Wright-Townsend-Bowman-Rosenmiller, pg. 315.
8. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), Vol 1, pg. 63, Annales Sangallenses Baluzii, 783, 2 Kalend Mai.
9. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
12. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
Kinderen uit dit huwelijk:
I. Pippijn I van Italië, geboren in 777. Pippijn is overleden op 8 juli 810, 32 of 33 jaar oud.
Notitie bij Pippijn: Pippijn I van Italië Koning van Italië 781-810 , heette eerst Karloman

(Pauli Gesta Episcop. Mettensium, MGH SS II, p. 265) geeft hem als tweede zoon van Karel en Hildegard.
Door paus Hadrianus gedoopt als Pippijn in Rome 15 apr 781. Heette eerst Carloman.

"Perrexit rex Carlus Romam, et baptizatus est ibi filius eius, qui vocabatur Carolmannus; quem Adrainus papa mutato nomine vocavit Pippinum, et unxit in regem super Italium, et fratrem eius Hludovicum super Aquitaniam." (Anales Laureshamensis, s.a. 781, MGH SS 1: 31-2)

Pippijn I had allemaal onwettige kinderen:
"... Ex his omnibus duos tantum filios et unam filiam, priusquam moreretur, amisit, Karolum, qui maior natu erat, et Pippinum, quem regem Italiae praefecerat, et Hruodrudem, quae filiarum eius primogenita, et a Constantino, Graecorum imperatore, desponsata erat. Quorum Pippinus unum filium suum Bernhardum, filias autem quinque, Adalhaidem, Atulam, Guntradam, Bertaidem, ac Theodoradam, superstites reliquit. In quibus rex pietatis suae praecipuum documentum ostendit, cum, filio defuncto, nepotem patri succedere, et neptes inter filias suas educari fecisset. ..." (Einhard, Vita Caroli, c. 19, MGH SS 2: 453-4)

"810. domnus Pipinus obiit 8 Idus Iulias." (Annales Iuvavenses Maiores, MGH SS 1: 88)
"Pippinus rex Italiae obiit; sepultus est Mediolanum." (Annales Laurissenses Minores (Codex Remensis), s.a. 810) ( MGH SS 1: 121)
"Mortalitas bovum maxima pene in tota Europa, nec non et hominum plurimorum, et Hruothruda filia imperatoris et Pippinus filius eius." (Annales Laurissenses Minores (Codex Fuldenses) s.a. 810) ( MGH SS 1: 121)
"810 VIII Id Iul" overleden "Pippinum filius eius regem Italiæ" (Annales Fuldenses 810, MGH SS I, p. 355)
"810 Id Iul" of "Pippinus" (Annales Sancti Emmerammi Ratisponensis maiores 810, MGH SS I, p. 93)

Heet oorspronkelijk Karloman; door paus Hadrianus gedoopt als Pippijn en tot koning van Italië gezalfd, Rome 15-4-781 .
Dat Karloman/Pippijn een zoon is geweest van Karel de Grote en Hildegard, is o.a. geboekstaafd bij EGINHARD (cap. 18). Dat hij vóór 796 is gehuwd, blijkt uit een brief van Alcuinus uit 796, waarin deze hem dan ´als jong gehuwd´ aanmerkt. Zijn kroning tot koning van Italië is geregistreerd in de ANN.REG.FRANC, voor het jaar 781. Volgens THEC.AN had hij bij zijn dood de leeftijd van 33 jaar, waaruit dus blijkt dat hij in 777 moet zijn geboren.

Pepijn van Italië (april 773 - 8 juli 810) was (na zijn bastaardzoon Pepijn de Gebochelde) de oudste wettige zoon van Karel de Grote. Zijn moeder was Karels derde vrouw Hildegard.
In 781 bezocht Karel Italië, officieel als bedevaartganger, maar mede om er orde op zaken te stellen en het land beter onder Karolingisch gezag te brengen. Hij stelde er zijn zoon Pepijn aan als koning. Hij brak met opzet met de traditie door hem tot koning van Italië en niet van het nog maar net veroverde Lombardije te maken, hoewel Pepijn zich wel vestigde in de oude hoofdstad van de Langobarden, Pavia. Karel was bezorgd dat hij wanneer hij elders nodig was er weer opstanden zouden komen in dit gebied. Deze vrees bleek niet ongegrond.
In 793 vielen moslimtroepen uit Spanje het gebied rond Narbonne aan en Benevento -van oudsher een Langobardisch hertogdom- nam de gelegenheid te baat om in opstand te komen. Pepijn wist echter de opstand de kop in te drukken. Ook in de oorlog met de Avaren werd Karels aandacht afgeleid door een opstand in Saksen. Het was Pepijn, gesteund door hertog Eric van Friuli en de Kroatische leider Vojnomir die in 795 en 796 door wist te dringen in het gebied tussen Tisa en Donau (nu Hongarije) waar het Avaarse hoofdkwartier de Ring gelegen was. Het werd verwoest. Pepijn keerde terug met zo veel goud en zilver dat Einhard beweert dat dit de meest winstgevende onderneming van de Franken ooit was.
In 806 verdeelde Karel de Grote zijn rijk onder zijn zoons in de Divisio regnorum om na zijn dood onenigheid onder zijn erfgenamen te voorkomen. Aan het al bestaande gebied van het Italiaanse koninkrijk voegde hij Beieren, Karinthië en de helft van Alemannië toe. Vreemd genoeg werd er niet gezegd wat er met de keizerstitel ging gebeuren, mogelijk omdat er daarover met Byzantium nog steeds onenigheid was. Het zou echter allemaal anders lopen.

Pepijn stierf voortijdig in 810. Met instemming van Karel de Grote volgde zijn bastaardzoon Bernard hem op als koning van Italië. Ook Pepijns jongere broer Karel stierf voortijdig. De keizer maakte daarom zijn derde wettige zoon Lodewijk tot zijn enige erfgenaam, met inbegrip van keizerstitel. De bedoeling was dat Bernard van Italië -die dus als opvolger voor de keizerstitel gepasseerd werd- zijn oom net zo trouw zou dienen als Pepijn zijn vader gediend had, maar dat bleek al snel een vrome wens.


1. Gens Nostra 1991 (Blz. 477)
2. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 67
3. ESNF 1.1 Tafel 4
3. Marcellus Donald R. von Redlich, Emperor Charlemagne´s Descendants, page 269.
4. Aileen Lewers Langston, Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne´s Descendants, page 17.
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 231-40.
6. James Anderson, Genealogical Tables of Emperors, Kings and Prnces, table CCXVI.
7. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 50-14.
8.Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 171, 211.
9. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 336, genealogy table 9, the Carolingian Dynasty (from Charlemagne),
10. E.Brandenburg: Die Nachkommen Karls des Grossen. Leipzig 1936, Frankfurt 1964
11. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 4. Marburg, 1998
14. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/1, Tafel 49. Marburg, 1984
15. W.Wegener: Genealogische Tafeln zur mitteleurop"aischen Geschichte. Reise Verlag, G"ottingen, 1962-1969
II. Lodewijk I de Vrome (zie 16777252).
33554506 Welf I, graaf van Beieren.
Notitie bij Welf: Welf I, graaf in Beieren

1. Gens Nostra Amsterdam , Verwijziging: 1968
2. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 11
3. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 11. Marburg, 1953 (1965)
4. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 57. Marburg, 1980
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. III/4, Tafel 736. Marburg, 1989
Hij trouwde met
33554507 Eigilwich van Saksen.
Notitie bij Eigilwich: 1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975., W. K. Prinz von Isenburg, Verwijziging: I 3
Kind uit dit huwelijk:
I. Judith (Welf) van Beieren (zie 16777253).
33554512 Ealhmund van Kent. Ealhmund is overleden omstreeks 790.
Notitie bij Ealhmund: Ealhmund van Kent Onderkoning van Kent

Over deze Ealhmund bestaat nogal verwarring.

Volgens de Anglo-Saxon Chronicle stamt Ealhmund uit het huis Wessex en is hij een zoon van Eaffa.
Sommige anderen laten hem uit het huis van Kent stammen. (zoon van Ethelbert II)

De Anglo-Saxon Chronicle is geschreven door monniken vanaf ca 832 - 1154. Dit oudste historische werk in een Germaanse taal is de hoofdbron voor de kennis van de geschiedenis van Engeland van de 8ste eeuw tot de 12de eeuw. Het betreft een reeks annalen of jaarboeken die gedurende eeuwen in Engeland zijn bijgehouden

Ik houd het voorlopig hier op:
Homepage BBC (BBC.CO.UK) 5th July 2000: Kings of Kent - from Eorcenbehrt to Ealhmund:

Ealhmund van Kent

Ealhmund (+ 785?), ook wel Alckmund van Wessex, was een(onder) koning van Kent (c. (774 ??) 784 - c. 785). Het jaar 784 van de Anglo-Saxon Chronicle meldt Ealhmund als de vader van Egbert.
Ealhmund werd waarschijnlijk koning rond het jaar (774??) 784. Er bestaat maar weinig bewijs voor voor zijn regeren. Er bestaat nog een oorkonde uit 784, waarin Ealhmund land schonk aan de Abbot (abt) van (het klooster) van Reculver (Kent). Opmerkelijk is dat in deze oorkonde Offa van Mercia niet genoemd wordt, terwijl hij direct of indirect over Kent heerste in de 760er en 770er jaren. We zouden dit daarom als bewijs kunnen aanvoeren dat Ealhmund dus onafhankelijk van Offa handelde. Dit zou dan weer het gevolg kunnen zijn van een overwinning van Kent in de slag bij Otford in 776.

Als bovenstaande juist is, dan zou Offa rond 785 Kent weer binnengevallen kunnen zijn. Mogelijk sneuvelde Ealhmund toen en was Offa weer de heerser over Kent.

Dat Offa in een oorkonde voorkomt uit 764 doet denken dat Kent (door Sir Frank Stenton in zijn ´Anglo-Saxon England´, opgemerkt) langere tijd onder zijn bewind was. Het zou kunnen dat er een opstand was omdat in 774 bij Otford (Kent), een veldslag plaatsvond. De ´Anglo-Saxon Chronicle´ meldt simpelweg: ". the Mercians and the men of Kent fought at Otford ." De ´Anglo-Saxon Chronicle´ meldt in 784, "At this time reigned Elmund (Ealhmund) king in Kent . ." Er is ook nog een oorkonde die Ealhmund noemt uit 784.
Een aantekening in Manuscript F het ´Canterbury Manuscript´) van de ´Chronicle´ bevestigt dat Ealhmund de vader was van Ecgberht van Wessex. Ealhmund komt in de genealogieën van Wessex voor als nakomeling van Ingild, broer van Ine.

Uit diverse artikelen

Een andere mogelijk is dat Ealhmund de zoon is van een prinses van Kent.


1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. F.M.Powicke, E.B.Fryde: Handbook of British Chronology. London, 1961
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. II, Tafel 77. Marburg, 1984
4. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
5. Encyclopaedia Britannica CD 2000
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233-42.
7. With additions and corrections by Walter Lee Sheppard, Jr. and assisted by David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 1-12
8. Alison Weir, Britain´s Royal Family: A Complete Genealogy (London, U.K.: The Bodley Head, 1999), page 3.
9. G. S. P. Freeman-Grencville, The Queen´s Lineage: from A.D. 495 to the Silver Jubilee of Her Majesty Queen Elizabeth II (London , U.K.: Rex Collings, 1977), page 2.
Hij trouwde met
33554513 Prinses van Kent.
Notitie bij Prinses: Prinses van Kent

Erlangen geeft aan dat Ealhmund uit het huis van Wessex zou zou zijn. (Zoon van Eafa)
Daarnaast is Ealhmund onderkoning van Kent. Algemeen wordt aangenomen dat hij een onbekende prinses van Kent heeft gehuwd. Hoe dan ook: de verwantschap met Kent is er.

1. Journal of the Foundation for Medieval Genealogy, Chobham, Surrey, U.K., volume 1, issue 6, page 409.
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-41
3. BBC.CO.UK 5th July 2000: Kings of Kent - from Eorcenbehrt to Ealhmund
4. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
Kind uit dit huwelijk:
I. Egbert van Wessex (zie 16777256).

Generatie 27 (edelstamgrootouders)

67109008 Pippijn de Korte (afb. 1), geboren in 714. Pippijn is overleden op 24 september 768 in St.Denis, 53 of 54 jaar oud.
Notitie bij Pippijn: Pippijn III de Korte van de Franken, Koning van de Franken

"Karlomannum…et Pippinum atque Grifonem" de 3 zonen van "Karlus maior domus" (Annales Einhardi 741, MGH SS I, p. 135)

Der Hausmeier Karlmann (illuster), Sohn des verstorbenen Karl, entscheidet mit seinen Großen auf einer Gerichtssitzung über einen Streit zwischen dem Abt Anglinus des Klosters Stavelot/Malmedy und sich selbst über die villa Lierneux mit Zubehör, die Pippin, sein Großvater, dem Kloster urkundlich geschenkt hatte. Pippins d.M. Urkunde wird vorgelegt und für echt befunden.Das Kloster erhält den Besitz durch Urteilsspruch zurück. Urteiler sind vier Bischöfe, ein Abt und der Pfalzgraf Hugbert. Duna villa (Düren) 747 August 15 (Mariä Himmelfahrt) (Arnulfinger Urkunden)
"Illuster Karlemannus maior domus, filius Karoli quondam...........quod domnus et avus noster Pipinus"

Pippin d. J. schenkt dem Kloster St. Gallen auf briefliche Empfehlung seines Bruders Karlmann urkundlich zinspflichtige Leute im Thurgau, ein Buch mit der Benediktregel und eine Glocke. (747/748) (Arnulfinger Urkunden)

Der illuster vir Hausmeier Pippin nimmt die Kommendation des Bischofs Duban, Abt des Klosters Honau für sich und den Besitz seines Klosters an, nimmt Duban unter seinen Schutz und sichert den Besitz des Klosters, mit dem es unter dem Herzog Adelbert und danach unter Pippins Vater Karl (Martell) ausgestattet wurde. (747?-751) (Arnulfinger Urkunden)
" illuster vir Pippinus maior domus.........et postea sub meo genitore Karolo quondam fuit vistita"

Het overlijden "768 VIII Kal Oct "van "Pippinus vir illuster" (Annales Necrologici Prumienses, MGH SS XIII, p. 219)
Het overlijden "VIII Kal Oct" van "Pipinus rex" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 327)
Het overlijden "VIII Kal Oct" van "Pippinus" en zijn begrafenis "in basilica beati Dionysii" (Annales Metenses 768, MGH SS I, p. 335)
De stoffelijke resten van "domna Berta regina" werden overgebracht naar "ecclesia sancti Dionysii martiris" bij haar echtgenoot. (Annales Laurissenses 783, MGH SS I, p. 164)

Sedert de 11de eeuw bijgenaamd de Korte (ca. 715 - Saint-Denis 24 sept. 768), Frankisch hofmeier en koning, was de tweede zoon van Karel Martel en diens echtgenote Rotrudis. Bij de dood van zijn vader (741) nam hij samen met zijn oudere broer Karloman I het gezag over en verkreeg als te beheren gebieden de westelijke gedeelten van het Frankische Rijk. In 743 werd op hun initiatief weer een Merovingische koning, Childerik III, op de troon geplaatst. Gedurende jaren moest er door beide hofmeiers gestreden worden. Ook de toestanden in de kerk werden in ruime mate gesaneerd, dankzij de hervormingsactie die Bonifatius, in opdracht van de twee hofmeiers, sedert 742 voerde.

Pippijn regeerde sedert 747 alleen. Met de morele steun van het pausdom deed hij in 751 een staatsgreep. Hij liet zich door zijn partijgangers onder de aristocratie tot koning verkiezen en om aan zijn aangematigd gezag een schijn van legitimiteit te geven, liet hij zich, een ritus uit het Oude Testament weer tot leven roepend, door Bonifatius en andere bisschoppen tot koning der Franken wijden; de laatste Meroving werd in de abdij Sint-Bertijns opgesloten. Kort daarop deed paus Stefanus II, door de Longobarden in het nauw gebracht, een beroep op Pippijn. Hij trok naar Francia, sloot met Pippijn een bondgenootschap, voltrok aan hem nogmaals de koninklijke wijding en verleende hem de titel van patricius Romanorum. Pippijn ondernam twee krijgstochten naar Italië tegen de Longobardische koning Aistulf (754, 756) en dwong hem de gebieden rondom Ravenna die hij op Constantinopel had veroverd, aan de paus over te dragen (de Schenking van Pippijn). Aldus werd, door de vereniging van deze gebieden met Rome en omgeving, waar de paus effectief meester was, de basis gelegd voor de Kerkelijke Staat. De laatste jaren van Pippijns regering werden grotendeels in beslag genomen door de herovering van Septimanië op de Arabieren (752 - 759) en de onderwerping van Aquitanië (760 - 768); aldus werd het zuiden van Gallië weer rechtstreeks in de Frankische monarchie geïntegreerd. Pippijn de Korte verdeelde bij zijn overlijden zijn rijk onder de zonen van hem en zijn echtgenote Bertrada, Karel (de Grote) en Karloman.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 53
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-42.
3. John Burke Esq. and John Bernard Burke Esq. The Royal Families of England, Scotland, and Wales, Vol. II, pedigree CCIII.
4. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989).
5. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 50-12, 190-12.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 171.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b)..
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
9. John O´Hart, compiler, Irish Pedigrees; or, The Origin and Stem of the Irish Nation (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1989), Vol 2, pg. 164.
10. Gene Gurney, Kingdoms of Europe: An Illustrated Encyclopedia of Ruling Monarchs from Ancient Times to the Present (One Park Ave, New York, New York 10016: Crown Publishers Inc., 1982), pg. 125.
11. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
12. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
13. S.R"osch: Caroli Magni Progenies.. Neustadt a.d.Aisch, 1977
14. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
15. ESNF 1.1 Tafel 3 1998
Hij trouwde, ongeveer 29 jaar oud, omstreeks 743 met de ongeveer 22-jarige
67109009 Bertrada van Laon, geboren omstreeks 721. Bertrada is overleden op 12 juni 783 in Choisy-au-Bac, bij Compiègne, ongeveer 62 jaar oud. Zij is begraven in St.Denis.
Notitie bij Bertrada: Bertrada van Laon ´au grand pied´

(Bijgenaamd ´Berta met de grote voet´ omdat haar ene voet opmerkelijk veel groter was dan de andere).

Het huwelijk in 749 van "Bertradem cognomine Bertam, Cariberti Laudunensis comitis filiam" en "Pippinus" (Annales Laurissenses 749, MGH SS I, p. 136)

"Pippinus rex Francorum" schonk goederen om het klooster te stichten Prüm in een charter van 13 Aug 762, waarin genoemd "coniux mea Bertrada…genitor suus Heribertus". (DD Kar. 1, 16, p. 21)

"Berhta regina" bracht "filiam Desiderii regis Langobardorum" uit Italië mee als echtgenote voor "Karolo filio suo" (Annales Fuldenses 770, MGH SS I, p. 348)

Het overlijden "783 IV Id Jul" van "domna Berta regina"
De stoffelijke resten van "domna Berta regina" werden overgebracht naar "ecclesia sancti Dionysii martiris" bij haar echtgenoot. (Annales Laurissenses 783, MGH SS I, p. 164)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 53
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners.
3. John Burke Esq. and John Bernard Burke Esq. The Royal Families of England, Scotland, and Wales, Vol. II, pedigree CCIII.
4. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989).
5. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
6. ESNF 1.1 Tafel 3 1998
Kind uit dit huwelijk:
I. Karel de Grote (zie 33554504).
67109010 Frankische graaf Gerold I.
Notitie bij Frankische: Gerold I ??

1. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, Vol. XII, Tafeln 24. Marburg, 1992
2. Sitzmann: Die V"ogte des Klosters Irrsee. 198?
Kind van Frankische uit onbekende relatie:
I. Hildegard (Houdiard) van Linzgau (zie 33554505).
67109024 Eafa van Wessex.
Notitie bij Eafa: Eafa van Wessex

Mogelijk gehuwd met prinses van Kent. (Zie Ealhmund)

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Verwijziging: II 77
2. Ancestral Roots of Certain American Colonists who came to America bef.1700, 7th Edition, 1992, Weis, Frederick Lewis, Verwijziging: 2
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233-43. Hereinafter cited as RfC.
4. Michael Swanton, editor, The Anglo-Saxon Chronicles (5 Upper Saint Martins Lane, London: Phoenix Press, 2000, New Edition), pg. 286
Kind van Eafa uit onbekende relatie:
I. Ealhmund van Kent (zie 33554512).
67109026 Ethelbert II van Kent. Ethelbert is overleden omstreeks 760.
Notitie bij Ethelbert: Ethelbert II van Kent

Hij was van 725 tot aan zijn dood in 762 (opper)koning van Kent.

Aethelbert volgde in 725 zijn vader Wihtred op, waarbij zijn broers Eadberht I. (die in het westen van Kent regeerde) en Ealric samen met hem meeregeerden, maar hem als oudste broer ondergeschikt waren. Ealric stierf al korte tijd later. Eadberht stierf vermoedelijk in 748. Aethelbert zelf stierf vermoedelijk in 762.

1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-42
4. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
5. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
6. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book V, Chap XXIII ( Geeft duidelijk aan dat hij een zoon was van Wihtræd)
Kind van Ethelbert uit onbekende relatie:
I. Prinses van Kent (zie 33554513).

Generatie 28 (edelstamovergrootouders)

134218016 Karel Martel, geboren omstreeks 688. Karel is overleden op 22 oktober 741 in Quierzy-sur-Oise, ongeveer 53 jaar oud. Hij is begraven in Saint Denis.
Notitie bij Karel: Karel Martel Prins van de Franken

Versloeg in 732 de Arabieren bij Poitiers

"Karolum" zoon van "Pippinus præfatus princeps…ex alia uxore nomine Alpaigde" (Chronicon Moissiacense 713, MGH SS I, p. 289)
Het overlijden "741 Id Oct" van "Karolus dux Francorum" (Annales Sancti Amandi Continuatio 741, MGH SS 1, p. 10)
Het overlijden "XVII Kal Nov" van "Karolus princeps" (Obituaires de Sens Tome I.1, Abbaye de Saint-Denis, p. 328)
Dezelfde datum en de plaats in (Fredegar (Continuator), 24, MGH SS rer Merov II, p. 1179.)

[ oktober 21 - 727 mei 13] Bisschop Clemens Willibrord schenkt aan de door hem bestuurde abdij Echternach de door Pippijn de Middelste, zijn vrouw Plectrudis, hun zoon Karel en enige "ingenui Franci" aan hem geschonken goederen en "mancipia" (waaronder de "villae" Waalre, Alphen, Diessen, en een deel van die van Eersel). (Oorkonden van Noord Brabant 694-1312 )

(= Strijdhamer) (ca. 689 - Quierzy-sur-Oise 22 okt. 741), Frankisch hofmeier, bastaardzoon van Pippijn II van Herstal, slaagde erin na diens dood (714) de anarchie die het Frankische Rijk bedreigde, meester te worden. De Neustriërs en hun bondgenoot, de Friese koning Radbod, versloegen Karel in 716, maar in 717 leden zij tweemaal een nederlaag. Karel dwong vervolgens Pippijns weduwe, Plectrudis, tot erkenning van zijn positie, dreef de Saksen terug en herstelde, na de dood van Radbod (719), het Frankische gezag over een deel van Friesland. In hetzelfde jaar versloeg hij de Neustriërs opnieuw. Door hertog Odo van Aquitanië liet hij zich de Merovingische koning Chilperik II uitleveren en door deze zijn gezag als hofmeier van het gehele Frankische Rijk wettigen. Hij onderwierp in de volgende jaren Beieren en Alamannen. In 732, te hulp geroepen door Odo van Aquitanië tegen de Arabieren, behaalde hij zijn grote overwinning op Abd al-Rahman, tussen Tours en Poitiers. Deze zege bevestigde zijn gezag en dat van zijn dynastie voorgoed. In een reeks veldtochten (733 - 739) bestreed Karel in het Rhônedal niet slechts de Saracenen, maar bedwong hij ook de te zelfstandig geworden machthebbers in Bourgondië en de Provence. Terzelfder tijd breidde hij zijn macht naar het noorden uit: Westergo en Oostergo onderwierp hij door een overwinning op de Friezen aan de Bordine (Boorne, de latere Middelzee) in 734. Zijn militaire successen na 732 dankte Karel in belangrijke mate aan de oprichting van een ruiterleger van vazallen, die van beneficiën (zie beneficie) werden voorzien, grotendeels ten koste van bezittingen en rechten van de kerk. Na de dood van de Merovingische Theoderik IV (737) liet Karel de Frankische troon onbezet. Tot hem wendde paus Gregorius III zich in 739 om hulp tegen de Longobarden, die Rome bedreigden. Karel, bondgenoot van de Longobarden, gaf aan dit verzoek echter geen gevolg. Voor zijn dood verdeelde hij, als ware hij koning, het rijk tussen zijn beide zoons Karloman en Pippijn III de Korte.

Karel Martel (23 augustus 676 - 22 oktober 741) was hofmeier van het Frankische rijk. Zijn bijnaam Martel betekent Hamer die terugslaat op zijn brutale politiek, en heeft verder niets met martelen te maken.

Karl (Martell) schenkt dem Kloster Echternach seinen Besitz in Bollendorf, den er von seinem Vater Pippin geerbt hat. villa Fidiacus 718 Februar 23 (Arnulfinger Urkunden)
"In Dei nomine Karolus pro Dei intuitu vel eterna retributione...........quantumcumque mihi ibidem obvenit de genitore meo Pippino"

Der inluster vir Hausmeier Karl(Martell), Sohn des verstorbenen Pippin, schenkt an das Kloster im castrum Utrecht, dem Erzbischof Willibrord vorsteht, alles, was er oder der fiscus innerhalb und außerhalb der Mauern des castrum besitzt und die villa Vechten. villa Herstal 723 Januar 1 (Arnulfinger Urkunden)
"Ego in Dei nomine illuster vir Karolus maiorum domus filius Pippini quondam"

[719-739 nov. 7] Hofmeier Karel (Martel) schenkt de kerk van Velzen met toebehoren aan de kloostergemeenschap van Echternach. "Ego in Dei nomine illuster vir Karolus, maior domus, filius Pippini quondam, cogitans casum humane fragilitatis" (OBHZ I Kruisheer0

Karel Martel werd geboren in Herstal in het huidige Wallonië, in België. Hij was een onrechtmatige zoon van Pepijn II en zijn concubine Alpaida. Hij wist zich tegenover zijn jongere halfbroers, de rechtmatige erfgenamen van de Pepijn II, door te zetten en werd daarmee de stamvader van de Karolingische dynastie.

Karel Martel is het bekendst door zijn overwinning in de Slag bij Poitiers in 732, die gezien wordt als de "redding van Europa van de Arabieren". Martels Frankische leger versloeg een Arabisch leger, dat de islam trachtte te verspreiden. Hoewel de Arabieren Europa niet geheel konden veroveren, slaagden ze er toch in het Iberisch Schiereiland en een groot deel van Zuid-Frankrijk te bezetten.

Hoewel het nog twee generaties duurde voor de Arabieren over de Pyreneeën gedwongen werden, deed deze overwinning de kansen van de Arabieren keren in het voordeel van de Franken, en zorgde voor de vereniging van het Frankische rijk onder Karel Martel.

In het volgende decennium leidde Karel het Frankische leger tegen de oostelijke hertogdommen Beieren en Alemannië, en tegen de zuidelijke hertogdommen Aquitanië en Provence. Hij trad op in het conflict met de Saksen, met gematigd succes, maar de volledige overwinning van de Saksen zou echter voor zijn kleinzoon Karel de Grote zijn.

Karel Martel stierf op 22 oktober 741 in Quierzy, in het hedendaagse departement Aisne (Frankrijk). Hij ligt nog altijd begraven in de Saint-Denis-basiliek bij Parijs. Karel Martel was getrouwd met Rotrudis (690-724). Ze hadden de volgende kinderen:

H. Hadeloga (710-750) (?)
Carloman (713-755),
Pepijn de Korte (714-768)
Bernard (-784) (onwettig)
H. Landrada (?)
Chiltrudis (716-754), gehuwd met hertog Odilo van Beieren (-748), en met Grifo (-753)
Oda
Na de dood van Rotrudis in 724 huwde Karel Martel de Beierse Swanahilde. Uit dit huwelijk werd geboren:

Grifo (726-752)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. John Burke Esq. and John Bernard Burke Esq. The Royal Families of England, Scotland, and Wales, Vol. II, pedigree CCIII.
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 114-42, 171-43.
4. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 50-11, 190-11, 191-11.
5. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989), pg. 18.
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 165-173.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b)..
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
9. Charles Fouracre, The Age of Charles Martel (Edinburgh Gate, Harlow, Essex, England: Pearson Education Limited, 2000), pg. 106.
10. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
12. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
13. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
14. ESNF 1.1 Tafel 3 1998
Hij trouwde met
134218017 Rotrudis (Chrotrud) van Trier, geboren omstreeks 690. Rotrudis is overleden omstreeks 725, ongeveer 35 jaar oud.
Notitie bij Rotrudis: Rotrudis (Chrotrud) van Trier

Het overlijden in 724 van "Hortrudis" (Annales Laureshamenses, MGH SS I, p. 24)
Het overlijden in 725 van "Chrothrud" (Annales Mosellani, MGH SS XVI, p. 494)

De eerste vrouw van Karel Martel en de moeder van Pepijn werd niet in de oude annalen genoemd, met uitzondering van de dood van een zekere Rotrude in 724, hetgeen automatisch inhield dat het een persoon van grote importantie was, mede door de perfecte synchronisatie met Karel’s tweede huwelijk werd aangenomen dat Rotrude de eerste vrouw van Karel is geweest.
Zij is daarom zeer waarschijnlijk de moeder van Pippijn de Korte

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 53
2. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 50-11.
3. Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989), pg. 36.
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-43
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 171.
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
8. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
Kind uit dit huwelijk:
I. Pippijn de Korte (zie 67109008).
134218052 Wihtræd van Kent. Wihtræd is overleden omstreeks 725.
Notitie bij Wihtræd: Edrich of zijn broer Wihtræd van Kent Koning van Kent

Eadric was in de jaren 685-686 Koning van Kent.
Eadric was een neef (oomzegger) van koning Hlothhere (deze naam verraadt een typisch Merovingische naam (Chlotaire)) met wie hij enige tijd samen regeerde. Het moet uiteindelijk tot een geschil tussen beiden gekomen zijn want Eadric trok naar Sussex en mobiliseerde daar troepen tegen zijn oom. In februari 685 versloeg hij Hlothhere vernietigend en deze kwam daarbij om het leven. Zeer snel daarna moest Eadric zich meten met Caedwalla, de koning van Wessex, die het zuiden en oosten wilde onderwerpen. Caedwalla verkreeg zo de heerschappij over Sussex en veroverde in samenwerking met koning Sighere van Essex, Kent. Eadric is daarbij waarschijnlijk gesneuveld. Als zijn stadhouder in Kent stelde Caedwalla daarop zijn broer Mul aan.

Edrich:
1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877 (Geeft echter Edrich van Kent aan, zijn broer (+ ca 686)
2. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64
3. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book IV, Chap XXVI onder. ( Geeft aan dat hij een zoon was van Egbert en broer van Wihtræd)
Hij is zeer waarschijnlijk niet de vader

Wihtred (+ 23. april 725) was in de jaren 690 (692?)-725 koning van Kent.
Het lukte Wihtred om na de val van koning Oswin, in Kent de macht over te nemen. Toch bleeft het westen van Kent voorlopig nog onder de heerschappij van Swafred van Essex, de zoon van koning Sebbi. Al een paar jaar later (tussen 692 en 694) ondernam Wihtred een veldtocht tegen Essex en rukte de Theems over. Zo won Wihtred de heerschappij over heel Kent terug. In 694 sloot hij vrede met Wessex.
Wihtred onderhield goede banden met de kerk, die in zijn land geen belasting hoefde te betalen.

Wihtræd (Wictred)
3. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-44.
5. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
6. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book IV, Chap XXVI onder. ( Geeft aan dat hij een zoon was van Egbert en broer van Eadric)
Kind van Wihtræd uit onbekende relatie:
I. Ethelbert II van Kent (zie 67109026).

Generatie 29 (edelstambetovergrootouders)

268436032 Pippijn van Herstal, geboren omstreeks 635. Pippijn is overleden op 16 december 714 in Jupille bij Luik, ongeveer 79 jaar oud. Hij is begraven in Metz, basilique de Saint-Arnoul.
Notitie bij Pippijn: Pippijn "de dikke" van Herstal

dux Austrasii, maiorus domus (= hofmeier)
Was gehuwd met Plectrudis en met Alpaïs (bigamie)

"Anschisus" de vader van "Pippinum" (Pauli Gesta Episcoporum Mettensis , MGH SS 2, p. 265)

"Pippinus" noemt zich "filius Ansegisili" in zijn charter van 20 Feb 691, en ook "matrona (= echtgenote) mea Plectrudis" (MGH Diplomatum Imperii I, Diplomata Maiorum Domum, no. 2, pp. 91-2)

"Pippinus" de zoon van "Anchisus dux" (Annales Xantenses 685, MGH SS II, p. 220)

"Pipinum secundum" wordt zoon genoemd van Ansegisel en Begga ( Chronicon Sancti Huberti Andaginensis 3 (7), MHG SS VIII, p. 570)

Werd domus van Neustria in 688 na de moord op maior domus Berchar. (Fredegar (Continuator), 5, MGH SS rer Merov II, p. 171)

Pippin und seine Frau Plectrud schenken der basilica der Hl. Apostel bei Metz, wo Pippins Großvater Arnulf begraben ist, unter dem Abt Romulus die villa Norroy-le-Sec im Gau Woèvre mit Zubehör.
villa Nielsio 687 Februar 20 (Arnulfinger Urkunden) "Proinde ego iterum Pipinus et uxor mea nomine Plectrudis cogitantes de salute nostra.............ad basilicam sanctorum apostolorum iuxta urbem Mettisb constructam ubi dominus et avus noster Arnulphus in corpore requiescit"

"Pippinus filius Ansegisili quondam necnon…matrone mea Plectrudis" schonk bezittingen aan de kerk St Arnulf at Metz in een charter van 20 febr. 691 (MGH DD Mer (1872), Diplomata Maiorum Domus ex stirpe Arnulforum, no. 2, p. 92)

"Childebertus rex Francorum" noemt "Pippino maiorem domus nostro" in zijn charter van 14 maart 697 (MGH Diplomatum Imperii I, Diplomata Regum Francorum, no. 70, p. 62)

Pippijn verslaat Radbod hertog van de Friezen te Duurstede in [692/97] (Fredegar (Continuator), 6, MGH SS rer Merov II, p. 172)

Het overlijden van "Pippinus" na 27 jaar regeren. (Liber Historiæ Francorum 51, MGH SS rer Merov II, p. 325)

Het overlijden "XVII Kal Ian 714" van "Pippinus princeps" (Annales Mettenses 714, MGH SS I, p. 322)

Bijgenaamd de Middelste of van Herstal (gest. Jupille a.d. Maas, 16 dec. 714), Frankisch hofmeier, was een zoon van Ansegisel en van Begga en kleinzoon van Arnulf en van Pippijn I. Bij de dood van de Austrasische koning Dagobert II (679) werd hij de machtigste persoonlijkheid in het oostelijk rijk, waar hij als hertog gezag uitoefende. Hij raakte in oorlog met Neustrië, versloeg in 687 te Tertry koning en hofmeier, herstelde de eenheid van het Frankische Rijk onder een enkele Merovingische koning, maar bewaarde in feite de macht voor zich. Hij verbleef in het oosten en vertrouwde de hogere politieke en kerkelijke functies in het westen aan zijn partijgangers uit de Austrasische aristocratie toe. Aldus vestigde hij de hegemonie van de oostelijke, hoofdzakelijk Germaanse gebieden over de andere gedeelten van het Frankische Rijk. Hij kon niet beletten dat de hertogen van Beieren en van Aquitanië zich in feite als onafhankelijke vorsten gedroegen. In het noorden ondernam hij de verovering van Friesland en slaagde erin dit gewest tot aan de Rijn te onderwerpen. Utrecht werd bezet en van daaruit ondernam de Angelsaksische missionaris Willibrord onder bescherming van Pippijn de bekering van de Friezen tot het christendom. Samen met zijn vrouw, Plectrudis, verleende Pippijn zijn medewerking tot het stichten van de abdijen Echternach en Saint-Hubert. Na zijn dood onderging het Frankische Rijk een zware crisis. Het werd gered door Karel Martel, een onwettige zoon van Pippijn en diens bijzit Alpaïs.

Pepijn II van Herstal, ook bekend onder de naam Pepijn de Jongere (Herstal 635 of 640 - 16 december 714) was een Karolingisch hofmeier.

Hij was de kleinzoon van Pepijn van Landen via zijn ouders Ansegisel en Begga. Als hofmeier van Austrasië, Neustrië en Bourgondië (Bourgondië van 680 tot 714) kreeg hij het Frankische rijk steeds meer in zijn macht. De Merovingische koning Theuderik III trachtte hem uit zijn post te ontslaan, maar hij werd verslagen bij Tertry in 687. Pepijn werd hierna de feitelijke leider van Austrasië. Hij hield de andere Frankische koninkrijken onder controle. Zijn nazaten bleven hofmeiers, en zijn kleinzoon, Pepijn de Korte werd koning in 751.

Rond 670 trouwde Pepijn met Plectrudis om haar landen in het gebied rond de Moezel. De twee kregen twee kinderen. Deze kinderen waren zijn wettige kinderen en probeerden Karel Martel, de zoon van Pepijn bij zijn maitresse Alpaida, te beletten zijn vader als hofmeier op te volgen. Martel had echter de bevolking van Austrasië achter zich.

Karel Martel wordt de eerste van de Karolingen genoemd en de kinderen van Plectrudis de laatste van de Pepiniden.

Pepijn van Herstal stierf op 16 december 714. Hij werd opgevolgd als hofmeier door Karel Martel.

[bewerk] Kinderen
Getrouwd met Plectrude rond 670:

Drogo (ongeveer 695-708)
Grimoald II (stierf in 714)
Childebrand (stierf in 678-753)
Met zijn maitresse Alpaida:

Karel Martel (23 augustus 686 - 22 oktober 741)

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Reference: 754
3. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag Marburg., Detlev Schwennicke, Editor, Reference: 1.1 3
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 165-173.
5. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 190-10.
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 173-43.
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b).
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
9. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
10. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
11. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
12. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
Hij ging samenwonen met
268436033 Alpais of Chalpais.
Notitie: Alpaïs of Chalpaïs

"puellam nobilem…Alpaidem" de tweede vrouw van Pippijn, en was "soror…Dodonis qui domesticus Pippini principis erat" (Vita Landberti episcopi Traiectensis Auctore Sigeberto xvi, MGH SS rer. Merov. VI, p. 397)

"Alpade, sorore Dodonis, qui sanctum Lambertum episcopum Leodinensem martyrisavit" de tweede vrouw van Pippijn. (Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi descendentium Mettensis 1, MGH SS XXV, p. 382)

Van haar is niet veel bekend behalve dat zij reeds de tweede vrouw van Pepijn zou zijn geweest toen die nog getrouwd was met Plectrude, de theorie dat zij eerder een concubine was dan zijn echtgenote lag natuurlijk voor de hand, zij werd door verschillende bronnen genoemd, o.a. de kroniek van Frédégaire waarin ze beschreven wordt als "noble et charmante", maar aangezien deze kroniek geredigeerd werd door Childebrand, broer van Karel Martel, is dit amper objectief te noemen.

Uit een tweede biografie van St. Landbert zou blijken dat deze kerkvorst Pepijn regelmatig zijn huwelijk met Alpaïde verweet omdat Plectrude nog leefde, reden dat deze vermoord werd op aanstichten zelfs van Alpaïde, het vervolg laat zich lezen als een –bloedige- roman, echter een uit die tijd daterende eerdere biografie van St. Landbert gaf aan dat Landbert vermoord werd door handlangers van Dodo als wraak op de moord van Dodo’s ouders op instignatie van Landbert; Alpaïde werd hierin wel genoemd als rechtmatige echtgenote van Pepijn maar zonder haar op enigerlei manier bij de moord te betrekken.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 165-173.
3. Pierre Riché, The Carolingians: A Family Who Forged Europe (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pg. 33.
4. ESNF 1.1 Tafel 3 1998
Kind uit deze relatie:
I. Karel Martel (zie 134218016).
268436104 Egbert I van Kent. Egbert is overleden omstreeks 673.
Notitie bij Egbert: Egbert I van Kent Koning van Kent

Ecberht (ook:Egbert) was in de jaren 664-673 koning van Kent.

Ecgberht de zoon van Eorcenberht volgde zijn vader op. (Anglo-Saxon Chronicle, E, 664)
Hij gaf opdracht tot het vermoorden van zijn neven Æthelred en Æthelberht, zonen van zijn vaders broer Eormenred (Malmesbury, p. 14 footnote 8)
Het overlijden op "673 IV Non Iul" van "Ecbert Cantuariorum rex" (Annales Lindisfarnenses et Cantuarienses, MGH SS IV, p. 2.)

Ecberht volgde in 664 zijn vader Earconberht I op. Om zijn eigen positie veilig te stellen werden zijn neven Aethelbert en Aethelred als potentiële troonrivalen vermoord. Ze werden later als heiligen vereeerd. De Mildrith-Legende is op deze gebeurtenissen gebaseerd. Mogelijk was Ecgberht in 664 nog minderjarig omdat zijn moeder Seaxburh dan regentes is. Ecberht onderhield goede contacten met de geestelijkheid en andere vorstenhuizen zoals met Wilfrid van York en Theodor van Tarsus, de aartsbisschop van Canterbury. Ecgberht stichtte ook een klooster in Chertsey. Rond 669 verloor Ecgberht de heerschappij over Surrey en Mercia.

Ecgberht stierf 673. Zijn opvolger werd zijn broer Hlothhere.

1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. Journal of the Foundation for Medieval Genealogy, Chobham, Surrey, U.K., volume 1, issue 6, page 409
3. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64
4. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-45
6. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
5. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book IV, Chap I. ( Geeft aan dat hij een zoon was van Earconbert en dat hij ongeveer 9 jaar regeerde)
Kind van Egbert uit onbekende relatie:
I. Wihtræd van Kent (zie 134218052).

Generatie 30 (edelstamoudouders)

536872064 Ansegisel, geboren omstreeks 630. Hij is overleden omstreeks 675, ongeveer 45 jaar oud (oorzaak: Vermoord).
Notitie: Ansegisel

Major Domus (= hofmeier)

"duos filios Anschisum et Chlodolfum" zonen van Arnulf "iuventutis suæ tempore ex legitimi matrimonii copula" maar noemt hun moeder niet. (Pauli Gesta Episcoporum Mettensis , MGH SS 2, p. 264)

"Anchisæ" de tweede zoon van "Arnulfum sanctum" (Vita Chrodegangi Episcopi Mettensis; 7, MGH SS X, p. 556)

Domesticus aan het hof van koning Sigebert III in 648, genoemd vlak na zijn broer. "Childericus rex Francorum, Emnehildis et Bilihildis…reginæ…Gundoino duce et Hodone domestico" bevestigen het bezit van het klooster van Stablo en Malmedy op advies van "Grimoaldo, Fulcoaldo, Adregisilo, Bobone ducibus, Chlodulfo, Ansegisilo, Gariberto domesticis" by charter dated 6 Sep 667 (MGH DD Mer (1872), Diplomata Regum Francorum, no. 29, p. 28)

Geb. ca. 610, gest. ca. 662, "domesticus", het enige document dat Angisel noemt, samen met zijn broer Choldulf, is een oude acte uit 648 van de abdij van Stavelot Malmédy opgesteld door koning Sigebert III waarin deze Angisel benoemd tot "domesticus", een positie vlak achter de hertogen, ook was bekend dat hij getrouwd was met Begga, dochter van Pepijn de Oude.

Der illuster vir Pippin, Sohn des verstorbenen Ansegisel, und seine illustris matrona Plectrud, Tochter des verstorbenen Huogobertus, schenken dem auf ihrem Besitz errichteten Kloster Echternach, zu dessen Abt sie den Bischof Willibrord eingesetzt haben, den Teil von Echternach, der im Besitz des verstorbenen Herzogs Theotar war und den dessen verstorbener Sohn Theodard ihnen übereignet hatte, mit dem Ziel, daß das Kloster unter dem Schutz Pippins und seiner Erben bleibe.
Gaimundas 706 Mai 13 (Christi Himmelfahrt) (Arnulfinger Urkunden) "Ego in Dei nomine illuster vir Pippinus filius Ansgisili quondam, necnon et illustris matrona mea Plectrudis filia Huogoberti quondam"

Er bestond er een legende in de kronieken van Xanten dat Ansegil een vondeling, Gondoin, opvoedde die uiteindelijk zijn pleegouders wilde doden, dat lukte dan met Angesil maar Begga wist te vluchten, dit verhaal was onzin, het was echter wel duidelijk dat Angesil vermoord was door een Gondoin, hertog in Austrasië in 669, getrouwd met Wulfegunde, dochter van Wulfoald,de hofmeier van 662 tot 680, deze Gondoin was ongetwijfeld de kleinzoon van een machtige naamgenoot, genoemd tussen 614 en 665, gelieerd aan de hofmeier Odo, op zijn beurt vermoord door Grimoald, zwager van Ansegil; de gehele zaak wordt nu geinterpreteerd als een vendetta tussen twee concurrerende families.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-45
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 190-9.
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 151.
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b)..
6. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
10. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
Hij trouwde met
536872065 Begga van Herstal, geboren na 614. Begga is overleden in 693, ten hoogste 79 jaar oud.
Notitie bij Begga: Begga van Herstal

Heilig verklaard. Feestdag 17 december. Weldoenster.
De Heilige Begga is de patrones van de begijnen, stotteraars en botbreuken en wordt ingeroepen tegen reuma. Ze is echter niet de stichteres van de begijnen, maar wordt toch vaak als begijn met kap en gevouwen handen voorgesteld. Het Walcherse dorpje Biggekerke is waarschijnlijk naar haar vernoemd.

"huius soror [beata Gerdrudis] Begga" de vrouw van "Angiso sancti Arnulfi filio" (Cronica Hohenburgensis 646, Annales Marbacenses, MGH SS in Usum Scholarum [9], p. 2)

"Pippinus…principes Francorum…sanctæ Beggæ matris eius" (Vita Landberti episcopi Traiectensis Auctore Sigeberto xvi, MGH SS rer. Merov. VI, p. 397)

Het overlijden in 698 of "Sancta Begga mater Pippini ducis" (Annales Xantenses 698, MGH SS II, p. 220)

Geb. 615/20, gest. 17 december 693, stichteres en abdes van Andenne vanaf 691. Na overlijden van haar echtgenoot Angisel, trok zij zich terug in de abdij van Nivelles, gesticht door haar moeder Itta met haar zuster Gertrude als eerste abdes, overleden in 660. Zij had een gelofte afgelegd een klooster te stichten en vond de eerste jonge vrouwen die haar wilden volgen te Nivelles, met hen bouwde ze het klooster van Andenne waar zij overleed. Zij is de patrones van de begijnen. Ten onrechte werd zij gezien als stichteres der begijnen, wier naam echter geen afleiding is van de Begga, maar van de beige kleur van hun kleding.


1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 260-45
3. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 153.
4. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b)..
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
9. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
Kind uit dit huwelijk:
I. Pippijn van Herstal (zie 268436032).
536872208 Earconbert van Kent. Earconbert is overleden in 664.
Notitie bij Earconbert: Earconbert van Kent Koning van Kent

Hij was gehuwd met Seaxburh (Van de Oost- Angelen)
Kinderen: Ecgberht, Hlothhere, Eorcengota en Eormenhild

Eorcenberht als zoon en opvolger van Eadbald Koning van Kent (Anglo-Saxon Chronicle, A, 640)
Bede geeft de datum van zijn overlijden. (Bede, Book IV, Chapter I)

(+ 14. Juli 664) Hij was van 640 tot zijn dood koning van het Angelsaksisch koninkrijk Kent.
Earconberht volgde in januari 640 zijn vader Eadbald op. Volgens het geschrift van Beda Venerabilis (+ 26. mei 735 Klooster Jarrow. Hij was een Engelse Benediktijner monnik, theoloog en geschiedschrijver) vernietigde Earconberht heidense afgodsbeelden. Na de dood van de aartsbisschop van Canterbury Honorius, stelde hij in 655 met Deusdedit voor de eerste keer een Angelsaks voor dit ambt aan. Earconberht huwde Seaxburh, de dochter van Anna van Oost Anglia. Hun dochter Eorcengota werd non in Frankrijk , terwijl hun zoon Ecgberht in 664 hem als koning van Kent opvolgde.

1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64.
3. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
4. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-46
5. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book III, Chap VIII. ( Book II, Chap V geeft aan dat hij een zoon was van Aethelbert)
6. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
Hij trouwde met
536872209 Sexburga van de Oost- Angelen. Sexburga is overleden omstreeks 699. Zij is begraven in klooster Ely.
Notitie bij Sexburga: Sexburga van de Oost- Angelen

Sexburga betekent: Beschermvrouwe van de Saksen
Ze was de oudste dochter van Anna van de Oost- Angelen en Saewara.

Volgens Beda ( of Baeda (Eng.: Bede), bijgenaamd Venerabilis (= de Eerbiedwaardige) (672 of 673 - Jarrow 26 mei 735), heilige, kerkleraar, Engelse monnik, bijbelgeleerde en geschiedschrijver) was ze de oudste dochter van Anna.

Sexburga, Heilige (699) had grote invloed op de regering van koning Erkonbert van Kent.
Na de dood van haar man (644) was ze 2 jaar lang regentes voor haar zoon en werd daarna abdis in een door haar gesticht Benediktijnerklooster Sheppey te Minster (Eiland Thanet bij Ramsgate, Graafsch. Kent).
Sexburga is de moeder van de heilige Ermenhild en Erkongotha. In 675 werd ze non in het door haar dochter gestichte klooster Ely (ten N van Cambridge) en in 679 abdis. Ze stierf c.a 699. De kerk viert haar gedenkdag op 7 juli. (Ökumenisches Heiligenlexikon)

In de The Anglo-Saxon Chronicle staat: A.D. 672 . This year died King Cenwal; and Sexburga his queen held the government one year after him.
Dit zou kunnen betekenen dat er nog een Sexburga was of dat Sexburga ook nog gehuwd was geweest met Cenwalh van Wessex.
Cenwalh werd rond deze tijd bekeerd tot het Christendom.

1. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book III, Chap VIII. ( Hierin staat zij vermeld als vrouw van Earcobert en dochter van koning Anna)
2. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
3. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor ( A.D. 640 : Hier staat Sexburga als gehuwd met Erkonbert! )
Kind uit dit huwelijk:
I. Egbert I van Kent (zie 268436104).

Generatie 31 (edelstamoudgrootouders)

1073744128 Arnulf van Metz, geboren omstreeks 582. Arnulf is overleden omstreeks 18 juli 640 in Remiremont, ongeveer 58 jaar oud. Hij is begraven in Metz, basilique de Saint-Arnoul.
Notitie bij Arnulf: Arnulf Bisschop van Metz

Heilig verklaard. Gedenkdag 18 juli.
Patroon van bierbrouwers en molenaars. Voor het terugvinden van verloren zaken.
Gehuwd met Doda
Vanaf deze generatie bestaat veel meningsverschil over de oorsprong omdat er een aantal bronnen twijfelachtig zijn.
Dat er bloed van de Merovingers in de aderen vloeide, lijkt echter wel waarschijnlijk.

Kinderen: Chlodulf, Ansegisel, Walchis

"Arnoldum" de zoon van "Ansbertus" en zijn vrouw. (Liber Historiæ Francorum 27, MGH SS rer Merov II, p. 285)
"Arnoldum primogenitum…Feriolum…Modericus…Tharsicia" de vier kinderen van Ansbertus en zijn vrouw. (Carmen de Exordio Gentis Francorum, MGH Poetæ Latini ævi Carolini II, p. 143)
"primogenitus Arnoaldus…" de oudste zoon van Ansbertus en zijn vrouw. (Genealogiæ Karolorum I, MGH SS XIII, p. 245)

Een 9e eeuwse genealogie noemt "beatum Arnulfum episcopum" als de zoon van Arnold, en ook Arnulf´s zonen "Flodulfum, Wallchisum et Anchisum(=Ansegisel)" (Genealogiæ Karolorum I, MGH SS XIII, p. 245)
Maar dit is mogelijk puur om een hoge afkomst van Karel de Grote te benadrukken. (Vroege Merovingen en Romeinse senatorsfamilie)

Maar ook een andere oude genealogie: "Buotgisus" als vader "Arnulfum…episcopum urbis Metensium" en ook in Monumenta Germaniæ "Burtgisus, qui a multis cognominatur Arnoaldus" (Genealogiæ Karolorum III, MGH SS XIII, p. 246, footnote 1 citing Meurisse Hist. de Metz, p. 85)

"Arnulfus episcopus prosapia genitus Francorum" zonder verdere details over zijn afkomst. (Vita Sancti Arnulfi 1, MGH SS rer. Merov. II, p. 432)

"Arnulfus…ex nobilissimo fortissimoque Francorum stemmate ortus", zonder verdere informatie over zijn afkomst, als 9e bisschop van Metz en "palatii moderator" (Pauli Gesta Episcoporum Mettensis , MGH SS 2, p. 264)

"beatum Arnulfum episcopum" zoon van Arnold (Genealogiæ Karolorum I, MGH SS XIII, p. 245)

"Pippinus…principes Francorum…paterni avi(= grootvader) eius Arnulfi", en dat hij was "primo maior domus regis post Mettensis episcopus" (Vita Landberti episcopi Traiectensis Auctore Sigeberto xvi, MGH SS rer. Merov. VI, p. 397)

Een charter uit 20 feb 691 van "Pippinus filius Ansegisili quondam necnon…matrone mea Plectrudis" die goederen schonk aan de kerk St Arnulf te Metz en dat "domnus et avus noster Arnulphus" in de kerk was begraven. (MGH DD Mer (1872), Diplomata Maiorum Domus ex stirpe Arnulforum, no. 2, p. 92)

Saint Arnulf, geb. 580/5, gest. 18 juli ca. 640, bisschop van Metz 614-629, hij is de oudste mannelijke voorvader van Karel de Grote die we met enige zekerheid kennen. Hij werd geboren in Austrasië uit een adellijk geslacht, werd jong naar het hof gestuurd waar hij onderwezen werd door de hofmeier Gundulf, werd benoemd tot "domisticus" en paltsgraaf en trouwde in die tijd met een jonge adellijke vrouw [Doda] bij wie hij twee kinderen had.

Hij wist met Pepijn de Oude, koning Clotaire over te halen in te grijpen in Austrasië om Brunhilde gevangen te nemen, na de overwinning verkreeg hij het episcopaat van Metz en werd één van de belangrijkste raadgevers van Clotaire, hetgeen zich continueerde in 621 toen Clotaire zijn zoon Dagobert als vorst van die regio installeerde, echter toen Dagobert in 629 het gehele rijk erfde ontstond een breuk tussen de koning en Arnulf, die ontheven van zijn functies samen met zijn vriend Romaric en zijn neef Bertoul zich terugtrok in Habendum, hij stierf zonder opnieuw in de gunst van de koning te komen.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 51
2. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 171-46.
3. David Faris Frederick Lewis Weis, Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America before 1700 (Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992), 190-8.
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 147
5. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (b)..
6. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
7. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
8. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 2. Marburg, 1980
9. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
10. R.Stillfried-Rattonitz: Beitr"age zur Geschichte des schlesischen Adels, H.1: Die Grafen Schaffgotsch. Berlin, 1860
Kind van Arnulf uit onbekende relatie:
I. Ansegisel (zie 536872064).
1073744130 Pippijn van Landen, geboren omstreeks 585. Pippijn is overleden in 640, ongeveer 55 jaar oud.
Notitie bij Pippijn: Pippijn "De oudere"van Landen

Major Domus(=hofmeier) van Austrasia

Hij was geliefd bij de Austrasiërs "door zijn rechtvaardigheid en goedheid" (Fredegar, IV, 85, MGH SS rer Merov II, p. 164)

Het overlijden in 647 van "Pippinus filius Karlomanni, maior domus Lotharii" (Annales Xantenses 650, MGH SS II, p. 219)

Pepijn de Oude of de Landen, geb. ca. 575, gest. 640, hofmeier van Austrasië, hij werd voor het eerst genoemd in de kroniek van Frédégaire als één van de edelen die Clotaire II in 613 overhalen zich meester van Brunhilde te maken, Clotaire vertrouwde hem de opvoeding van Dagobert toe, in 624 werd hij benoemd tot hofmeier.

Hij ondersteunde effectief Dagobert toen Clotaire weigerde zijn zoon alle macht in Austrasië te geven maar die macht lag in de praktijk al bij Dagobert, optredende voor Dagobert deed Pepijn een belangrijke Agilolfinger Chrodoald wegens belastingschuld arresteren, Chrodoald wist echter te vluchten en vroeg Clotaire ten behoeve van hem te inteveniëren, Dagobert beloofde Chrodoald te sparen maar die werd bij diens terugkeer direct geexecuteerd, Pepijn viel echter enige tijd na St. Arnulf in ongenade en werd in de raadgevende vergadering vervangen door Cunibert, bisschop van Keulen, in 632 werd de administratie van Austrasië toevertrouwd aan hertog Adalgisel en genoemde Cunibert, ontheven van beide belangrijke functies bleef Pepijn echter aan het hof en hoewel hij in deze periode nauwelijks invloed had bleef hij wel de titel hofmeier dragen en hernam de macht behorende bij die positie na de dood van Dagobert onder diens zoon Sigebert III, opvolger van zijn vader in Austrasië.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Kwartieren Greidanus-Jaeger in Stamreeksen 1994, ´s-Gravenhage., Mr. G.J.J. van Wimersma Greidanus, Reference: 754
3. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 260-46
4. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 153, circa 575.
5. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I.
6. W.K.v.Isenburg: Europ"aische Stammtafeln, Band I, Tafel 2. Marburg, 1953 (1965)
7. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
Hij trouwde met
1073744131 Itte van Nivelles, geboren in 592. Itte is overleden in 652 in Nivelles, 59 of 60 jaar oud.
Notitie bij Itte: Itte/Idoberge van Nivelles

Heilige, Katholieke gedenkdag 8 mei.

"matertera ipsius [Pippini]…virgo Domino consecrate Geretrudis" en dat ze het klooster "in loco…Nivella cum genitrice sua Itaberga" ( Annales Mettenses 687, MGH SS I, p. 316)

Itta relicta Pippini" stichtte de abdij van Nivelles in 650. (Annales Xantenses 650, MGH SS II, p. 219)

Het overlijden in 657 of "Beata Itta mater sancte Gerthrudis" (Annales Xantenses 657, MGH SS II, p. 220)

Itte/Idoberge, geb. 592, gest. 8 mei 652, abdes van Nivelles, zij had drie kinderen bij Pepijn de Oude, Grimoald, die later de functie van zijn vader zou bekleden, Begga en Gertrude, later abdes van Nivelles, na de dood van haar man wijdde ze zich met haar jongste dochter aan de kerk, ontmoette in 647 St. Amand die haar aanraadde een klooster te stichten, waarop Itte het klooster van Nivelles stichtte dat sterk onder de invloed van de ierse school stond, haar dochter werd haar directe opvolgster in 652.

1. Caroli Magni Progenies Neustadt an der Aisch, 1977. , Siegfried Rosch, Reference: 52
2. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 153.
3. Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923-1925), pg. 219, from Annales Xantensis.
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 3. Marburg, 1998, ESNF 1.1 Tafel 3 1998
5. C.Weigelt: Die Grafen von Hochberg vom F"urstenstein. Ein Beitrag zur vaterl"andischen Culturgeschichte. Breslau, 1896
Kind uit dit huwelijk:
I. Begga van Herstal (zie 536872065).
1073744416 Eadbald van Kent. Eadbald is overleden in 640.
Notitie bij Eadbald: Eadbald van Kent, Koning van Kent

"Eadbaldo filio meo" ondertekende mede een charter van koning Æthelberht in 604.

Hij was Koning van Kent vanaf 616. Onder de regering van zijn vader Aethelberht bleef hij een heiden. Hij trouwde daarom volgens de gewoonte de weduwe van zijn vader, zijn moeder. Hij werd uiteindelijk bekeerd door aartsbisschop Laurentius van Canterbury. Onder zijn regering regelde hij het huwelijk van zijn zus Aethelburga met Koning Edwin van Northumbria.
Eadbald huwde later Emma, mogelijk een dochter van de Frankenkoning Theudebert II, en kreeg met haar een zoon, Earconberht, die hem als koning opvolgde.

1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64.
3. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
4. Encyclopaedea Britannica CD 2000
5. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-47
6. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), pg 347.
7. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book III, Chap VIII. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book III, Chap VIII. ( Book II, Chap V geeft aan dat hij een zoon was van Aethelbert)
8. D. P. Kirby, The Earliest English Kings (London: Unwin Hyman, 1991), Seite 37-42
Hij trouwde met
1073744417 Emma van Austrasia.
Notitie bij Emma: Emma van Austrasia

Wordt gezien als een dochter van Theoderik II (Merovinger) (Tompsett en D. P. Kirby)
Stewart en BBC.CO.UK geven als ouders Chlothacharius II (Merovinger) en Berthetrude of Burgundy .
Te weinig relevante gegevens om aan de slag te gaan met de voorouders van Emma.
Alleen over haar Merovingse afkomst lijkt men eensgezind.

"Emma Francorum regis filia et regis Eadbaldi copula" ondertekende een charter van haar echtgenoot in 618. (S6)
Omdat een kleinzoon "Hlothhere" heet, kan die naar zijn overgrootvader genoemd zijn. ("Chlothachar" of "Chlothaire")

1. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
2. BBC.CO.UK 5th July 2000: Kings of Kent - from Eorcenbehrt to Ealhmund
3. D. P. Kirby, The Earliest English Kings (London: Unwin Hyman, 1991), Seite 37-42
Kind uit dit huwelijk:
I. Earconbert van Kent (zie 536872208).

Generatie 32 (edelstamoudovergrootouders)

2147488256 Ansbert.
Notitie bij Ansbert: Ansbert

Het huwelijk van “Ansberto Duci nobili in Germania” ( Ex Chronico Marcianensi de Sancta Rictrude, RHGF III, p. 522)
"Ansbertus…ex genere senatorum", zijn broers "Deotarium, Firminum, Gamardum, Aigulfum episcopum et Ragnifridum" en hun veronderstelde afstammelingen, Ansbert´s huwelijk met "filiam Hlotarii regis Francorum…Blithildem" en hun kinderen
Hij trouwde met
2147488257 Bilichildis.
Notitie bij Bilichildis: Bilichildis

"Chlotharius…rex" had 7 kinderen bij "Ingunde", dezelfde 6 worden genoemd in Gregory van Tours met de notitie "Blitchildim" als het 7e kind en dat ze gehuwd was met "Ansbertus nobilissimus" en moeder van "Arnoldum" (Liber Historiæ Francorum 27, MGH SS rer Merov II, p. 285)

“Dagobertum Regem et Blithildem sororem eius” de kinderen van “Lotharius…[et] Beretrudam” (chronologish onmogelijk dat ze de grootmoeder was van Arnoul Bisschop van Metz), maar “anderen zeggen” dat Bilichildis de dochter was van “primi Lotharii avi istius”, en Bilichildis huwde “Ansberto Duci nobili in Germania” (Ex Chronico Marcianensi de Sancta Rictrude, RHGF 3, p. 522)

"Hlotharius [rex]…filia…Blithild" huwde "Ansbertus" (Carmen de Exordio Gentis Francorum, MGH Poetæ Latini ævi Carolini II, pp. 142-3)
Kind uit dit huwelijk:
I. Arnulf van Metz (zie 1073744128).
2147488832 Aethelberht I van Kent, geboren omstreeks 560. Aethelberht is overleden in 616, ongeveer 56 jaar oud.
Notitie bij Aethelberht: Aethelberht I van Kent, Koning van Kent

Zijn paleis stond in Canterbury, waar St Augustine zich mocht vestigen na zijn landing te Thanet in 597. ( Bede, Book I, Chapter XXV)
Hij overleed "het 21ste jaar nadat Augustinus en zijn metgezellen naar de Engelse natie waren gezonden om te prediken" maar ook "21 jaar nadat hij het geloof had ontvangen" (Bede, Book II, Chapter V)
Het overlijden in "618 VI Kal Mar" van "filius rex Edilbert Cantioriorum Irminrici" (Annales Lindisfarnenses et Cantuarienses, MGH SS IV, p. 2)

Hij was Koning van Kent van 560-616. Hij werd als eerste Engelse vorst door Augustinus van Canterbury bekeerd (598). Hij werd gedoopt in 595 en schonk gronden voor het stichten van kloosters en het oprichten van kerken in Canterbury en Rochester. Zijn wetgeving is bewaard gebleven en is de oudste bewaarde tekst van Germaans recht in een Germaanse taal. Behalve over Kent regeerde hij ook over Essex waar zijn neefje Sabert koning was. Hij wou ook naar het westen uitbreiden, maar werd in Wessex verslagen door Koning Ceawlin bij Wibbandune. Hij werd later heilig verklaard.

Gregorius van Tours, die een vertrouweling van koningin Ingoberga (de moeder van Ethelberts echtgenote Bertha) was, noemt hem alleen maar een man van Kent. (boek IV No 26) Later ( boek IX) een koningszoon uit Kent. Dat kan erop duiden dat hij in de tijd dat Gregorius zijn Historia Francorum (Geschiedenis van de Franken) schreef, nog geen koning was. Daarom is het waarschijnlijk dat Ethelbert pas rond 590 koning werd.
De Anglo-Saxon Chronicle verhaalt, dat hij zonder succes probeerde om Ceawlin von Wessex de titel van Bretwalda te ontnemen. (Bretwalda = heerser van geheel Brittannië).

Zijn positie verbeterde zich toen hij Bertha huwde. Ze was een dochter van Frankenkoning Charibert I. Ethelbert ging daarmee een alliantie aan met de toendertijd machtigste staat van Europa. Het verworven prestige maakte het hem mogelijk om de titel van Bretwalda na Ceawlins dood toch nog te verwerven.

1. H.Grote: Stammtafeln.. Leipzig, 1877
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: I.1 1
3. The Anglo-Saxon Chronicle, London, 1997 , Swanton, Michael, editor, Reference: trees
4. Journal of the Foundation for Medieval Genealogy, Chobham, Surrey, U.K., volume 1, issue 6, page 409
5. John Morby, Dynasties of the World: a chronological and genealogical handbook (Oxford, Oxfordshire, U.K.: Oxford University Press, 1989), page 64
6. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
7. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 233A-48
8. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 75
9. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363
10. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book I, Chap XXV.
Hij trouwde met
2147488833 Berthe van Parijs, geboren omstreeks 539. Berthe is overleden in 612, ongeveer 73 jaar oud. Zij is begraven in Canterbury St Peter en St Paul kerk.
Notitie bij Berthe: Berthe van Parijs

De dochter van koning Charibert en Ingoberg "huwde uiteindelijk een man uit Kent en ging daar wonen" (Gregory of Tours IV.26, p. 219)
Æthelberht Koning van Kent had "een Christelijke echtgenote uit de koninklijke familie van de Franken, Bertha geheten" (Scudder, D, V. (intro.) (1910) The Ecclesiastical History of the English Nation (J. M. Dent, London, New York, E. P. Dutton) (“Bede”), Book I, Chapter XXV, Internet Medieval Sourcebook, Alexander Pyle)

Volgens Bede, ontving Koning Æthelberht Bertha "van haar ouders (=familie?))". (Bede, Book I, Chapter XXV)
Toen ze naar Engeland kwam werd ze vergezeld door Liudhard, een Frankische bisschop. (Sharpe, Rev. J. (trans.), revised Stephenson, Rev. J. (1854) William of Malmesbury, The Kings before the Norman Conquest (Seeleys, London, reprint Llanerch, 1989), I, 9, p. 12)
Koningin Berta wordt genoemd in een brief van paus Gregorius aan haar echtgenoot in 601. Hij werd welkom geheten in het Christelijk geloof. (Stenton, F. M. (2001) Anglo-Saxon England 3rd edn (Oxford University Press), p. 109)

Voor haar huwelijk met de heidense koning Ethelbert van Kent bracht ze haar kapelaan Liudhard mee naar Engeland. Ethelbert was heiden maar beloofde zijn vrouw om als Christen te leven. Ze liet in Canterbury een kerk bouwen of liet er een kerk weer opbouwen, die uit de tijd van de Romeinse bezetting dateerde. Ze wijdde deze aan de heilige Martinus van Tours, een van de hoofdpatronen van de Frankische koningsfamilie. De huidige St. Martinkerk in Canterbury staat nog op dezelfde plaats.
Het is aan de invloed van Bertha te danken dat Ethelbert Paus Gregorius I (de Grote) om de zending van missionarissen voor zijn rijk verzocht. Gregorius keuze viel op de Benediktijn Augustinus, die in 596 praepositus (Prior) van het Andreas-Klooster in Rome was. Paus Gregorius had het zelf gesticht. Hij stuurde hem er met 40 monniken op uit om bij de Angelsaksen te missioneren. Dat gebeurde nog een tweede maal nadat Augustinus de Paus verzocht had om de missie op te geven. Augustinus werd onderweg in Frankrijk tot bisschop gewijd. In het voorjaar van 597 landden Augustinus en zijn volgelingen op het eiland Thanet.

Ethelbert stond het toe dat de missionarissen zich in Canterbury vestigden en van daaruit prediktenn. De overlevering vertelt dat Ethelbert maar een paar dagen na de aankomst van Augustinus in Kent, gedoopt werd. Maar een brief van Gregorius aan Bertha duidt erop dat dit niet voor 601 gebeurd kan zijn.
Augustinus begon onmiddellijk met het bouwen van kerken en het bekeren van de bevolking tot het Christendom.

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: I.1 1 1998
2. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363.
3. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 75.
4. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
5. De Franken Edward James Ambo Baarn 1990 (Oorspr. The Franks Oxford: Blackwell 1988) (Blz. 128)
6. St. "the Venerable," c. 673-735 Bede, Bede´s Ecclesiastical History of England (A Revised Translation) (London: George Bell and Sons, 1907), Book I, Chap XXV.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eadbald van Kent (zie 1073744416).

Generatie 33 (edelstamoudbetovergrootouders)

4294976514 Chlotharius I van de Franken, geboren omstreeks 500. Chlotharius is overleden in 561, ongeveer 61 jaar oud.
Notitie bij Chlotharius: Chlotharius I Koning van de Franken

Hij huwde o.a. Ingundis de moeder van Charibert

Koning der Franken, jongste zoon van Chlodovech I. Hij erfde Soissons, Laon, Noyon, Cambrai, Maastricht en het onderste deel van de Maas. Was koning van Soissons (511-558) en van het gehele Frankische Rijk (558-561). Hij veroverde Thüringen in 531 en na de dood van Theodorik de Grote, koning der Ostrogoten, Bourgondië (534) en Provence (536). Hij was ook gehuwd met Arnegundis, wier graf tijdens opgravingen (1952,1954,1957 en volgende jaren) onder de kerk van Saint-Denis, ten noorden van Parijs, werd ontdekt, met merkwaardige kunstschatten.

Zijn politiek was gericht op machtsuitbreiding. Na de dood van zijn broer Chlodomer in 524, vermoordde hij diens kinderen en huwde weduwe Guntheuca en verkreeg de steden Tours en Poitiers.
In de oorlog met de Bourgondiërs (523-524) behaalde hij de overwinning en lijfde een deel van hun bezit in.
Van 558 tot 561 - na de dood van zijn laatst overlevende broer Childebert I. - was hij uiteindelijk heerser van het hele Frankenland , wat hij met de Provence en het overgebleven deel van het Alemannenrijk vergrootte.

Chlotharius huwde vele malen. Vijf maal is zeker en nog twee meer worden vermoed.
Uit zijn huwelijk met Ingund komen de meeste van zijn kinderen voort, waaronder alle die het rijk na zijn dood in 561 opdeelden.
Charibert I. krijgt Parijs
Guntram I. krijgt Bourgondië en Orléans
Sigibert I.krijgt Reims (Austrasie)
Chlodoswinth, voor 567 gestorven, die in 556/561 de Langobardenkoning Alboin huwde.
Chilperich I. krijgt Soissons (Neustrië)
Bilichildis


1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975, Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 1
2. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: I-1 1 1998
3. E.Garnier: Tableaux Genealogiques des Souverains de la France et de ses Grands Feudataires. Paris, 1863
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 1. Marburg, 1980
5. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 69
6. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (a)..
8. Léon van der Essen, editor, Deux Mille Ans D´Histoire (163, Rue du Trone, Bruxelles: Les Presses de Belgique, 1946), Gen Table I
9. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 303-50
10. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
11. De Franken Edward James Ambo Baarn 1990 (Oorspr. The Franks Oxford: Blackwell 1988) (Blz. 181)
Kinderen van Chlotharius uit onbekende relatie:
I. Bilichildis (zie 2147488257).
II. Charibert van Parijs (zie 4294977666).
4294977666 Charibert van Parijs, geboren omstreeks 517. Charibert is overleden in 567, ongeveer 50 jaar oud.
Notitie bij Charibert: Charibert Koning in Parijs

O.a. gehuwd met Ingoberga +589 te Tours (moeder van Berthe)

Na de dood van Chlotharius in 561 werd het rijk onder zijn zonen verdeeld. Charibert hield residentie in Parijs , daarbij ook Aquitanië in Rouen, Tours, Poitiers, Limoges, Bordeaux en Toulouse.

Buiten zijn echtgenote Ingoberga, bij wie hij een dochter Bertha of Aldeberge had, huwde hij ook nog Merofleda, de dochter van een wolkammer (artifex lanarius), Theodogilda, de dochter van een schoenmaker, en ook nog na 562 Merofledas zuster Marcovefa. .
Hoewel Charibert welsprekend en juridisch geschoold was, was het een van de oppervlakkigste Merovingenkoningen. Zijn vroege dood dood in 567 werd waarschijnlijk veroorzaakt door zijn manier van leven. Na zijn dood verdeelden zijn broers Guntram, Sigibert I. en Chilperich I. zijn rijk. Naast Bertha had Charibert nog drie kinderen: Berthefled, een dochter van Merofleda, die na 589 stierf starb, een zoon van Theodogilda, die jong stierf en een dochter, ook van Theodogilda, Chrodieldis, die eerst in Sainte-Croix in Poitiers het klooster inging, later uittrad en na 590 stierf .

1. Europäische Stammtafeln, J.A. Stargardt Verlag, Marburg, Schwennicke, Detlev (Ed.), Reference: I.1 1
2. E.Garnier: Tableaux Genealogiques des Souverains de la France et de ses Grands Feudataires. Paris, 1863
3. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 1. Marburg, 1980
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 1. Marburg, 1998
5. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363
6. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 71
7. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (a
8. De Franken Edward James Ambo Baarn 1990 (Oorspr. The Franks Oxford: Blackwell 1988) (Blz. 181)
9. Brian Tompsett (http://www3.dcs.hull.ac.uk)
Kind van Charibert uit onbekende relatie:
I. Berthe van Parijs (zie 2147488833).

Generatie 34 (voorouders)

8589953028 Clovis van de Franken, geboren omstreeks 466. Clovis is overleden in 511 in Parijs, ongeveer 45 jaar oud.
Notitie bij Clovis: Clovis ( Chlodovech ) de Grote van de Franken

Koning der Franken, volgde ca. 481 zijn vader Childerik op als gouwkoning der Salische Franken. Vanuit Doornik drong hij door naar het bekken van Parijs, dankzij de zege die hij in 486 te Soissons behaalde op Syagrius, de laatste Romeinse veldheer in Gallië. Hij koos Reims als residentie en vergrootte tot ca. 493 zijn gebied door de onderwerping van alle Salische volken. Om deze machtsuitbreiding te bestendigen trad hij toe tot een verbond dat de Ostrogotische koning Theodorik de Grote tot stand had gebracht tussen de verschillende in het westelijk deel van het Romeinse Rijk gevestigde Germaanse koninkrijken. Hierdoor beschermde Chlodovech de zuidgrens van zijn rijk tegenover twee Ariaanse rijken, dat van de Visigoten, gevestigd in Zuidwest-Gallië, en dat van de Bourgondiërs, die zich in de streek van Saône en Rhône hadden gevestigd, zodat hij al zijn krachten kon aanwenden tegen de bedreiging van de Alamannen in het oosten. In het kader van de toenaderingspolitiek t.o.v. de Germaanse rijken in Midden- en Zuid-Gallië huwde Chlodovech in 492 of 493 de katholieke nicht van de Bourgondische koning Gundobald, Chlotilde. In 496 of 497 versloeg hij de Alamannen te Zülpich bij Keulen. Met deze gebeurtenis brengt een overlevering de bekering van Chlodovech tot het christendom in verband. Zeer waarschijnlijk op kerstdag 498 (of 499) liet hij zich te Reims dopen, wat hem de sympathie van de bisschoppen en de Gallo-Romeinse bevolking van Zuid-Gallië verzekerde, toen hij eraan dacht de Loire te overschrijden om het Ariaanse rijk van de Visigoten te veroveren, nu de bedreiging uit het oosten was opgeheven. Ondanks de bemiddelingspogingen van Theodorik rukte Chlodovech in de lente van 507 op, versloeg de Visigotische koning Alarik II, en bereikte Bordeaux. Onder de indruk van deze overwinning sloten de Bourgondiërs zich thans bij de Franken aan. De Visigotische hoofdstad Toulouse werd door de Franken ingenomen (508). Chlodovech trok naar het noorden terug en verlegde zijn hoofdstad van Reims naar Parijs, dat thans het centrum was van een uitgestrekt gebied dat Chlodovech als zijn persoonlijk bezit beschouwde. Met de onderwerping van de Oost-Franken aan de middenloop van Maas en Rijn (509) beëindigde hij zijn roemrijke regering. Na zijn vroegtijdige dood (511) werd het rijk als een erfdeel onder zijn zonen verdeeld.

De bekering van Chlodovech tot het christendom is een van de belangrijkste feiten uit de algemene geschiedenis van de middeleeuwen. Hierdoor overbrugde hij de tegenstelling tussen de heidense Franken en de christelijke Gallo-Romeinen en verzekerde hij de toekomst en het behoud van zijn veroveringen.

1. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe, Oxford, 1988, Holmes, George, Editor, Reference: bio 70
2. Encyclopaedea Britannica CD 2000
3. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975, Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 1
4. E.Garnier: Tableaux Genealogiques des Souverains de la France et de ses Grands Feudataires. Paris, 1863
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 1. Marburg, 1980
6. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 1. Marburg, 1998
7. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 53.
8. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 303-51
9. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363
10. C. W. Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History, Volume 1, the Later Roman Empire to the Twelfth Century, 1 (Cambridge: Cambridge University Press, 1978), pg. 154, genealogy table 5 (a)
11. De Franken Edward James Ambo Baarn 1990 (Oorspr. The Franks Oxford: Blackwell 1988) (Blz. 181)
Hij trouwde met
8589953029 Clothilde van de Franken, geboren in 477. Clothilde is overleden in 545 in Tours, 67 of 68 jaar oud.
Notitie bij Clothilde: Clothilde van de Franken

Heilige, gemalin van Chlodovech I, dochter van de Bourgondische koning Chilperik, huwde Chlodovech in 492 of 493 en had een groot aandeel in zijn bekering tot het katholieke geloof. Na de dood van Chlodovech I trok ze zich terug in het klooster St-Martin te Tours, van waaruit ze poogde de vrede te herstellen tussen haar oorlogvoerende zonen. Feestdag: 4 juni.

1. Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, 4 volumes, Marburg, 1953, 1975, Isenburg, W. K. Prinz von, Reference: I 1
2. Les seize quartiers des Reines et Imperatrices Francaises, 1977, Saillot, Jacques, Reference: 63
3. E.Garnier: Tableaux Genealogiques des Souverains de la France et de ses Grands Feudataires. Paris, 1863
4. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I, Tafeln 1. Marburg, 1980
5. D.Schwennicke: Europ"aische Stammtafeln, I1, Tafeln 1. Marburg, 1998
6. Roderick W. Stuart, Royalty for Commoners: The Complete Lineage of John of Gaunt, Son of Edward III, Kings of England, and Queen Philippa (.: ., 3rd Ed., 1998), 349-51
7. Christian Settipani & Patrick van Kerrebrouck, La Prehistoire des Capetiens 481-987, Premiere partie: Merovingians, Carolingians et Robertiens (Villeneuve d´Ascq: Editions Christian, 1993), pg. 57
8. Ian Wood, The Merovingian Kings : 450-751 (New York, New York: Longman Publishing, 1994), Prosopography, pg. 350-363
9. De Franken Edward James Ambo Baarn 1990 (Oorspr. The Franks Oxford: Blackwell 1988) (Blz. 181)
Kind uit dit huwelijk:
I. Chlotharius I van de Franken (zie 4294976514).
8589955332 Chlotharius I van de Franken (dezelfde als 4294976514 in generatie 33).