De oorzaak van het neerstorten zou de kabel geweest zijn die de glider losgelaten had.Een ander verhaal zegt dat de neus van het toestel door de kabel was uitgetrokken maar daar is geen duidelijkheid over.
De omgekomen bemanning van het zweefvliegtuig A 19, Waco 42-6140.
Vertaling : klik
Michael JUGAN, geboren 9 augustus 1915 te Pennsylvania, Amerika, stamnummer 33833267, woont in Carbon, ongehuwd, behoorde tot het 101ste Signal Company
Decoraties : Purple Heart
Zijn gegevens en foto, klik op de link : http://www.marketgarden.com/database/roll3/view.php?id=769
en nog méér gegevens, klik op de link : http://www.marketgarden.com/database/roll3/personalnotes.php?id=769
Samuel C. WELCH, (Officier/piloot) behoorde tot het 83ste Troop Carrier Squadron
Frederick A. SELLERS, behoorde tot het Royal Corps of Signals
Thomas F. VELLA, behoorde tot het 101ste Signal Company
Joseph DOTTAVANIO, stamnummer 33439205, geboren in 1923, ongehuwd, woont in Allegheny-Pennsylvania
Stanley M. ZAGELKA, stamnummer 33605854, geboren Pennsylvania 1924, ongehuwd, 101ste Signal Company
Gustave O. GERWIG, behoorde tot het 101ste Signal Company
Het verhaal :
In de ochtend van de zeventiende September 1944 stijgt in Engeland wellicht het grootste luchtlandingsleger aller tijden op en begint aan de reis richting het doelgebied : Nederland.Zowel onder de burgers op de grond die de vliegtuigen “en masse” zien overkomen, als onder de manschappen die zich in die vliegtuigen bevinden heerst een gevoel van “nu gaat het gebeuren”.In de transportvliegtuigen en “gliders” bevindt zich de eerste “lift” van het "1ste Allied Airborne Army".Ze worden begeleid door honderden jachtvliegtuigen die uit alle delen van Engeland zijn verzameld.Zij moeten deze enorme armada van vliegtuigen tegen aanvallen van Duitse jachtvliegtuigen en luchtafweergeschut beschermen.Dit alles is op gang gebracht door de Britse veldmaarschalk Montgomery.
Het is de bedoeling om drie volledige luchtlandingsdivisie's : 1st British, 101st US, 82nd US Airborne division's en een onafhankelijke brigade : de 1ste Polish Independent Parachute Brigade, ruim 30.000 man plus materieel en voorraden, achter de Duitse linie neer te “droppen”. De 101ste Airborne Division is een Amerikaanse parachutistendivisie.
Vervolgens is het hun taak om snel en efficiënt een aantal vitale bruggen over de Maas, Waal en Rijn te bezetten en te behouden. Deze bruggen bevinden zich in een "corridor" die loopt vanaf de frontlijn aan de Belgisch-Nederandse grens via Eindhoven, Son, Veghel, Uden, Nijmegen tot aan het ruim honderd kilometer verderop gelegen Arnhem. Dit deel werd "Market" genoemd.
17 September 1944.Op de vliegvelden in Groot-Brittannië stonden de troepen klaar bij de vliegtuigen voor het begin van Operatie Market Garden. Om 09.45 uur stegen de eerste vliegtuigen op. Ze zetten koers naar twee verzamelpunten, Hatfield, even ten noorden van Londen, en March. De totale luchtvloot bestond uit 1073 troepentransportvliegtuigen en 500 zweefvliegtuigen die begeleid werden door meer dan 1500 jagers Dit was geen overbodige luxe gezien de lage snelheid (200 km/u) en de gering vlieghoogte (500m). Na twee uur was het hele leger van 20.000 man, 511 voertuigen en 330 stukken geschut in de lucht. Het weer was mooi, de Noordzee was kalm en er lagen tientallen reddingsboten om eventuele drenkelingen te redden.
Op deze 17de september staren ook alle Sint-Amandsenaren naar de hemel met vliegtuigen, die elk een zweefvliegtuig meetrekken. Ik was met een paar kameraden van de Chiro aan het spelen en we telden de vliegtuigen boven ons dorp. Plots zien we dat één der zwevers van de kabel loslaat en naar beneden valt. Het trekkende vliegtuig draait nog een paar ronden boven de plaats van neerstorten en verdwijnt dan met de anderen richting Nederland. De zweefvlieger zou gevallen zijn in de omgeving van de Schoothoeve (Looses hoeve) op het grondgebied Mariekerke, tussen Sint-Amands en Mariekerke.
Het ongeval bracht veel volk op de been.De mensen uit de omgeving repten zich naar de plaats van het ongeval. Samen met een paar vrienden sprongen we op onze fiets richting Looses hoeve. Daar aangekomen werden we tegengehouden door vermoedelijk mannen van de Witte Brigade die ons zeggen van terug naar huis te gaan (o.a.de vader van mijn schoolkameraad André Pauwels uit de Buisstraat, daar gekend als "keizer"). We zien in de verte de vlieger liggen, stukken en brokken. Niemand mag er bij.Wagens van het Engels Leger komen aangereden.Men zou gezien hebben dat twee personen uit de zwever gevallen zijn, voor die op de grond crashte.Het zou de Engelse soldaat Sellers en de piloot Samuel Welch geweest zijn.
Een Engelse eenheid die in de nabijheid aanwezig was (er was een voetbalwedstrijd op het plein van boer Lammens in Mariekerke), is onmiddellijk ter plaatse gekomen om hulp te verlenen. Ook onze plaatselijke dokters waren aanwezig om hulp te bieden. Het mocht allemaal niet baten, de 7 jonge mensen stierven een gruwelijke dood. De overleden militairen kregen een dienst in de kerk van Sint-Amands en werden nadien begraven op het kerkhof van Sint-Amands.De zes Amerikaanse soldaten kregen samen één graf, bij het binnenkomen van het kerkhof, direkt rechts, tegen de muur. Ze werden niet gekist, waren wel bedekt, en zo in het graf gelegd omdat ze nadien terug zouden worden opgegraven. Mijn oudere broer, oorlogsvrijwilliger, verzetstrijder, lid van de Witte Brigade, was aanwezig toen die jongens begraven werden .Het is Armand Rochtus (de broer van Susanne Rochtus) die de jongens heeft neergelegd in het graf. Twee mensen van de Witte Brigade die daar ook aanwezig waren richtten hun geweer en vuurden een salvo ter ere van de overledenen (één van die twee was Emile Stallaert, beter gekend als Mil van den Brosens, hij woonde toen in de Emile Verhaerenstraat, aan de Kuur) . Na de oorlog werden de 6 Amerikaanse soldaten ontgraven en overgebracht naar het Amerikaans kerkhof te Neuville-en-Condroz.
De Engelse soldaat Sellers ligt begraven op het erepark te Sint-Amands.
Later hoor ik dan het ganse verhaal van mijn oudere broer die daar aanwezig was en geholpen heeft om de soldaten weg te brengen en ook aanwezig was op het kerkhof met de begrafenis (mijn broer kreeg : het Kruis van Ridder in de Orde van Leopold II met op het lint twee gekruiste zwaarden en de jaartallen 1940-1945 in zilver, de Medaille van de Oorlogsvrijwilliger, de Medaille van de Oorlogsvrijwilliger-Strijder en de Medaille van de Militair, Strijder van de Oorlog 1940-1945)