kerkhof

Het kerkhof van Sint-Amands nu digitaal op het Internet vanaf 2007 (copyright Stanny Van Grasdorff).

Stil verdriet, zo goed verborgen,

soms toch tastbaar, dan weer niet

Stil verdriet lijkt soms verdwenen

Maar echt verdwijnen doet het niet

Tot in 1846 werd er te Sint Amands begraven rond de kerk.Op 28 december 1860 bepaalde de gemeenteraad dat diegenen die nog rond de kerk wilden begraven worden, een gift van 200 frank aan de kerk en een gift van 300 frank aan het armenbestuur moesten overmaken. Daarnaast dienden ze tevens het begrafenisrecht van 12 frank en 69 centiemen te betalen aan de gemeente. Er werd begraven op het stuk grond naast de kapel van Onze-Lieve-Vrouw ten Donkere in de Hekkestraat, het nu nog altijd bestaande kerkhof.

Het oude kerkhof rond de kerk met een gietijzeren hek werd beschermd als monument en dorpsgezicht met het Koninklijk Besluit van 1 maart 1978. Het gietijzeren hekken is een werk van de firma August Van Aerschot en zijn zonen Joseph en Leonard (Max) , Kempische IJzergieterij en Smederij - (Forges et Fonderies de la Campine Herentals, 1845 tot circa 1896, zonen van Johan en van Regina Heylen).

Symbolen zijn voorstellingen van het onvergankelijke in zinnelijk waarneembare vormen en zijn verwerkt in het ijzeren hekken rond de kerk.

Gevleugelde zandloper : de zandloper is het symbool van de kortstondigheid van het leven en het onvermijdelijk naderende stervensuur. Voorzien van vleugels is de betekenis dat het leven vervliegt bij dag en nacht.

Olielamp : symbool van het goddelijk licht dat de overledene de weg wijst doorheen de duisternis van het dodenrijk naar het eeuwig leven. Symboliseert ook het licht van Christus: "Lumen Christi". In de vuursymboliek zien we ook dat vuur de boze geesten verdrijft en als dusdanig blijft ook de dode gevrijwaard van invloeden van boze geesten.

Zeis of gekruiste zeis : doodsattribuut.Het was ook het attribuut van de romeinse god Saturnus. Symboliseert de onverbiddelijkheid. Iemand die een plotse dood stierf kreeg vaak een zeis op de grafsteen. Hij werd als het ware “weggemaaid” uit het leven.

De grafstenen die u bemerkt op het oude kerkhof naast de kerk (foto rechts), zijn geen werkelijke grafstenen die behoren tot overleden personen, maar bedacht als een herinnering aan al diegenen die ooit begraven werden rondom de kerk.

De bewerking van het huidige kerkhof in de Hekkestraat die je hier kan raadplegen heeft diverse nuttige doelen zoals : mensen die om één of andere reden de begraafplaats niet kunnen bezoeken kunnen dit nu virtueel doen op deze website.De graven die na een bepaalde tijd ontruimd worden blijven via deze site bestaan en het gemeentebestuur heeft deze gegevens ook digitaal ter beschikking.Maar ook de vele graven (ongeveer 400/450) die af september 2008 zullen ontruimd worden blijven op deze website ter beschikking en blijven alzo een dierbare herinnering aan de geliefde doden.
Van alle graven zal er een foto te bekijken zijn en de gegevens zullen een nuttige informatie zijn voor de vele genealogen.

Uit eerbied voor ons werk vragen we om de foto's niet van deze website te copieren, ze zijn trouwens in een lage resolutie gescand.Iedereen die ons een mail stuurt kan gratis een foto krijgen in een hogere resolutie.

Dit werk is een realisatie van de Vereniging voor Familiekunde van Sint-Amands en werken hier aan mede : Stanny Van Grasdorff , maakt en verzorgt de website, Willy Van Roy en Gerard Van Roy zorgen voor de foto's en mevrouw Rita Boodts-Van Roy zet de naamlijsten in alfabetische volgorde.

Wie méér wil weten over begraven en begraafplaatsen kan de volgende Vlaamse Decreten raadplegen :

1 - Decreet van 16 januari 2004 betreffende de begraafplaatsen en de lijkbezorging (Belgisch Staatsblad van 10 februari 2004 ) en gewijzigd bij het Decreet van 10 november 2005 (Belgisch Staatsblad van 15 december 2005) en bij het Decreet van 18 april 2008 (Belgisch Staatsblad van 26 mei 2008).

2 - Besluit van de Vlaamse regering van 14 mei 2004 tot organisatie, inrichting en beheer van begraafplaatsen en crematoria (Belgisch Staatsblad van 28-06-2004). Gecoördineerde versie : Artikel 8, eerste lid, tweede lijn, geschrapt bij besluit van de Vlaamse Regering van 2 december 2005, (Belgisch Staatsblad van 11 januari 2006)

Door de afschaffing van de eeuwigdurende concessie dreigen op termijn immers alle oude grafzerken en -kapellen te verdwijnen. Een Vlaams Decreet van 2004 legt de gemeenten op een lijst te maken van het funeraire erfgoed dat dient te worden behouden, gerestaureerd of zelfs beschermd.

Het herkenningsteken van geklasseerd monument aan de ingang van de kerk, waarvan sprake in het Ministerieel besluit van 1 april 1977, zie onderaan, is verdwenen. Aan het beschermde gietijzeren hekken voor de sacristij is geen teken te bespeuren en is er vermoedelijk ook nooit geweest.

Ministerieel besluit van 1 april 1977 tot bepaling van het model van het herkenningsteken dat kan aangebracht worden aan de bij koninklijk besluit beschermde monumenten (Belgisch Staatsblad 12.05.1977). Artikel 1. Het model van het herkenningsteken dat kan aangebracht worden aan de bij koninklijk besluit beschermde monumenten bestaat uit een schild, puntig aan de onderzijde, schuin gevierendeeld in koningsblauw en wit (een schild gevormd door een koningsblauw vierkant waarvan een van de hoeken de punt van het schild vormt en door een koningsblauwe driehoek boven het vierkant, zodanig dat aan beide zijden een witte driehoek overblijft).

Bron : Stanny Van Grasdorff, voorzitter vereniging voor familiekunde van Sint-Amands en webmaster (openingsuren archief van de vereniging : zie)