Gesneuveld, dodelijk gewond te Maldegem-Clyte en overleden te Sint-Andries-Brugge op 27 mei 1940 om 21 uur en begraven op 30 mei (+akte St-Amands 31/1940).                                                                    Was priester-infirmier, onderpastoor te Deurne en had nog 3 broers die eveneens soldaat waren.     

Politiek gevangene, lid van de verzetsbeweging "zwarte hand".Aangehouden in de Buisstraat op 27 oktober 1941 door de Feldgendarmen.Overleden in Duitsland, in het concentratiekamp te Gross-Rosen begin december 1944 (+akte St-Amands 1/1946, vonnis van de rechtbank)                                                        Op de 14-delige kamplijst der overledenen droeg Johnneke De Maeyer het nummer 82.310.Zijn naam werd vermeld als "Maeyer".

Politiek gevangene.Was lid van de verzetsbeweging "zwarte hand" die opereerde vanuit Puurs.Een eerste keer aangehouden op 27 oktober 1941, de tweede keer aangehouden op 9 juli 1942.Vermoedelijk door verraad opgepakt en overgebracht naar het concentratiekamp te Gross-Rosen in Duitsland waar hij overleden is op 27 november 1944 (+akte St-Amands 5/1946).                                                                                         Op de 14-delige kamplijst der overledenen droeg Tuur De Leeuw het nummer 82.216.

De Man Isidoor

De Man Isidoor, korporaal van het derde Linieregiment, stamnummer102.82935 van de lichting 1923, wonende te Aalst in de Vooruitzichtstraat nummer 65, ongeveer 37 jaar oud, verdere inlichtingen ontbreken. Gedood door een Duitse patrouille en overleden te Sint-Amands op 19 mei 1940 op de plaats genaamd "den Haan" aan de provinciale baan van Dendermonde naar Mechelen op grondgebied van Sint-Amands (+akte St-Amands 24/1940).                                                                                                                                De toenmalige pastoor Zjef Van Kerckhoven diende ter plaatse de laatste sacramenten toe.

Geernaert Carolus Isidorus

Geernaert Carolus Isidorus, ledersnijder, geboren te Sint-Amands op de Valk op 12 september 1914 als zoon van Gustavus Martinus en van Maria Leontina Beckers. Soldaat bij het 17de Linieregiment, 10de compagnie, stamnummer 105.83321.Gedood op 30 mei 1940 om 11 uur te Deinze en dood gevonden langs de steenweg naar Tielt.(+akte St-Amands 43/1940)

Aangehouden thuis te Sint- Amands op 27 oktober 1941. Nadat hij zoals alle anderen het gevangenissenparcours heeft doorlopen, komt Ludovicus Koek terecht in Gross-Rosen waar hij het gevangenummer 82.187 krijgt. Van daaruit vertrekt hij op 8 februari.1945 bij de evacuatie naar Buchenwald en belandt hij in Mittelbau-Dora, met gevangennummer 110.974. Hij wordt overgebracht naar het Kommando Boelcke Kazerne waar vele zieken terechtkwamen en sterft er na het tweede bombardement op 3 april1945. Zijn overlijdensakte vermeldt "dysenterie, difterie". Op de 14-delige kamplijst der overledenen droeg Lowie Koek het nummer 82.187. 

In zijn boek "Wir Muselmanner" getuigt René Lambrechts dat hij hem op 3 april 45 nog levend tussen de lijken terug vindt: "Louis Koek leeft nog maar is schier onherkenbaar... zijn gezicht is slechts een wassen doodskop".  

Bron : Patrick Moreau, Systematiek en willekeur, Het verhaal van de politieke gevangenen  uit het arrondissement Mechelen, EPO, 2004.

Soldaat in 1940. Krijgsgevangen, 10 maand. Gewapend verzet. Was lid van de verzetsbeweging "zwarte hand" die opereerde vanuit Puurs. Politiek gevangene. Aangehouden op 28 oktober 1941 bij een razzia van de Gestapo in de Buisstraat. Bevrijd op 15 april 1945 te Bergen-Belsen. Op de 14-delige kamplijst droeg Franske het nummer 82.309.                                                                                                                    (Nb :  Stanny Van Grasdorff : ik bezocht verschillende keren het kamp in Bergen-Belsen)         

Verbleef in Breendonk, Mechelen, Antwerpen, Vorst Sint-Gillis, Wuppertal, Esterwegen, Gross-Strelitz, Laband, Blechammer, Gross-Rosen, Nordhausen Dora, Elbruck, Buchenwald en Bergen-Belsen.

                                                                      (document dat Franske kreeg bij zijn bevrijding)

Politiek gevangene.Was lid van de verzetsbeweging "zwarte hand" die opereerde vanuit Puurs, sinds 1 april 1941.Aangehouden thuis te Sint-Amands op 27 oktober 1941 (op de 14-delige kamplijst der overledenen droeg Fons het nummer 82.278).Hij verspreidt de sluikbaden La Libre Belgique en Vrij en de vlugschriften van De Zwarte Hand.                                                                                                                        Ongehuwd overleden in Duitsland op 8 februari 1945 tijdens het transport van het concentratiekamp Gross-Rosen naar Dora-Mittelbau (+akte St-Amands 52/1945 door een vonnis van de rechtbank)  

In de oorlog werden Belgen gedwongen in de Duitse wapenindustrie te werken. Dat is bekend. Minder bekend is dat ze ook moesten werken aan de beruchte V2-raketten. Midden in het Harz-gebergte werkten ze 18 uur per dag in een ondergrondse rakettenfabriek DORA-MITTELBAU.

Tot ze erbij neervielen.                                                               

Zie : brief uit Dachau met het reglement over de briefwisseling

Schoof Leo

Stierf voor België.

(Nb :  Stanny Van Grasdorff : ik bezocht verschillende keren het kamp in Bergen-Belsen)         

Het Ministerie van Wederopbouw, dienst opzoekingen te Brussel, samen met een Prokureur des Konings, verwittigde de gemeente wanneer er nieuwe informatie was over weggevoerden.Door het Besluit van de Regent van 14 februari 1946, verlengd door het Besluit van 28 februari 1947, en het Besluit van 1 april 1946 betreffende de bevoegdheid van de Minister van Wederopbouw, om de akten te verbeteren.Daarna volgde een vonnis van de rechtbank.

Was lid van de verzetsbeweging "zwarte hand" die opereerde vanuit Puurs.Aangehouden op 27 oktober 1941 Overleden in Duitsland op 6 februari 1945 in het concentratiekamp van Dachau. (+akte St-Amands 49/1945)

Stierf voor België.

Van Asbroeck

Emiel Lodewijk

De Decker        

Petrus Josephus

Bij beslissing op 10 mei 1949 erkend als rechthebbende van het statuut van politiek gevangene. Dossier 110.036/515/499.

Was student aan de Scheppers-normaalschool te Alsemberg (4de jaar).       

Van Keer Constantinus

Van Keer Constantinus, geboren te Sint-Amands op 24 oktober 1860 als zoon van Ludovicus, rondreizende muzikant uit Sint-Amands, en van Amelia Van Zalen uit Baasrode.Ongehuwd overleden tijdens de vlucht naar Holland, te Zelzate op 24 mei 1940 om 13 uur.(+akte Sint-Amands 41/1940)

Verdoodt Joannes Franciscus

Alois Frans Mathildis

Een eerste keer door de Gestapo opgepakt maar na een tijdje terug vrij gelaten wegens ziekte. Alhoewel hij zwaar ziek te bed lag, door de Gestapo een tweede keer terug opgepakt en meegenomen. Ongehuwd overleden op 16 juni 1944 als gevolg van die tweede keer. Over het feit dat de Gestapo hem hardhandig zou aangepakt hebben, is geen duidelijkheid over.                                                 

Philip Juliaan Jan

Caluwaerts

Joannes Baptist

Caluwaerts Joannes Baptist geboren te Sint-Amands op 24 februari 1878 als zoon van Josephus, landbouwer uit Oppuurs en van Maria Catharina Van Ranst uit St-Amands, weduwnaar van Anna Paulina Lenaerts.Woonde op “het Heiken” nummer 363.  Overleden op 20 april 1941 te Brest, département Finistère, Frankrijk.Geen verdere inlichtingen.Werkte voor de firma Daelemans en is overleden in een bombardement te Brest (+akte Sint-Amands 25/1942 vonnis van de rechtbank, en verbeterd vonnis op 29 maart 1949 met akte 10)

De Engelse korporaal Frederik Arthur Sellers van de Royal Corps of Signals, 1ste Airborne Corps Signal Section, overleefde de crash maar overleed bij de overbrenging naar het gasthuis in de Hekkestraat. Hij ligt begraven op het soldatenkerkhof te Sint-Amands.

Méér gegevens : klik

De oorzaak van het neerstorten zou de kabel geweest zijn die de glider losgelaten had.Een ander verhaal zegt dat de neus van het toestel door de kabel was uitgetrokken maar daar is geen duidelijkheid over.

Het dorp Rogoznica, beter bekend onder de Duitse benaming "Gross-Rosen", bevindt zich in Beneden-Silezië op juist 10 km van Striegauk.Het Concentratiekamp bevond zich op 5 km van het plaatselijk station.

Kamp Gross-Rosen werd in 1940 gebouwd en was op dat moment gebouwd als strafkommando van Sachsenhausen. Op 1 mei 1941 had het al 722 gevangenen, en werd daarom direct officieel een uitroeingskamp voor joden.In 1944-1945 telde het kamp wel 35.000 gevangenen, en volgens getuigen werden er soms wel 300 lijken per dag verbrand.Gross-Rosen had een oppervlakte van 7 Ha. en telde 5 ziekenbarakken, 18 woonbarakken, 1 keuken, 2 werkateliers van de fabrieken Siemens & Halske en 1 blok voor weverij-vlechterij en montage van radio-onderdelen.Daarnaast was er nog blok 19, het strafkamp van de SS. Bovendien was er nog 1 blok voor joodse kinderen.

Tot 31 mei 1941 werd Gross-Rosen beschouwd als een werkkamp en droeg de naam van : "Concentrationslager Sachsenhausen - Arbeitslager Gross-Rosen" en was geplaatst onder het bevel van SS-Hauptscharführer Anton Tuman. Het kamp viel onder de autoriteit van de Gestapo (geheime staatspolitie). Vanaf 1 juli 1941 werd het kamp Gross-Rosen een zelfstandig kamp.Het kamp strekt zich uit over een oppervlakte van 70.000 m² omringd door een prikkeldraadomheining met geëlektrificeerde draden.Het werd bewaakt door 10 wachttorens ( miradors) en grote schijnwerpers.

Op bijna 1 kilometer van het kamp richtten de Duitse troepen het zogenaamde "Deutsche Erd-und Steinwerke", een steenmijn waar gevangenen dwangarbeid moesten verrichten, op.
De groeve was oorspronkelijk bedoeld voor het leveren van graniet voor straatkeien en grafzerken. Het afval werd echter gebruikt als bouwmateriaal voor het nieuwe gedeelte van Gross-Rosen.

Groß-Rosen wordt van de hoofdconcentratiekampen wel beschouwd als het meest wrede concentratiekamp, aangezien er geen enkele hoop was op overleven. Overigens werd in de steengroeve nauw samengewerkt met Duitse burgers. Die burgers konden met eigen ogen de dagelijkse doden ten gevolge van knuppelpartijen en de zeer snelle lichamelijke aftakeling ten gevolge van het hongerdieet waarnemen. Iemand die in de steengroeve te werk werd gesteld leefde niet langer dan 5 weken.

De evacuatie begon in het begin van januari 1945.Het was een strenge winter en de thermometer zakte tot min 30° C.De eerste treinen vertrokken naar Weimar in Thuringen, bestemming kamp Buchenwald of naar Bautzen in Saksen. Op 7 en 8 februari verdere evacuatie naar Dora en Leitmeritz, het Rode leger bevrijdde deze plaats bij verassing en zo werden deze gevangen vrij en verlost uit de hel. De +- 2.000 zware zieken die nog steeds in Gross-Rosen verbleven werden vermoord door de SS tussen 9 en 11 februari, nadien begraven in een gracht.Het kamp bleef van dan af tot einde 1947 in de handen van het Rode leger.Wanneer die vertrokken vernielden ze het kamp volledig en namen de documentatie mee die door de Duitser niet vernietigt was.

Deze info is afkomstig van de documentatiebundel "Gross-Rosen" door "de Auschwitz- stichting". Ter nagedachtenis van velen.

Méér informatie : http://users.telenet.be/jeroenWO2/werkkamp%20Gross-Rosen.htm en www.gross-rosen.pl